वि ते मुञ्चामि रशनां वि योक्त्रं वि नियोजनम् । इहैव त्वमजस्र एध्यग्ने
मी तुझी दोरी, तुझे जू आणि तुझे बांधणारे बंध सैल करतो. अग्निदेव, इथेच आणि सदैव, अखंडपणे प्रज्वलित होत रहा.
अस्मै क्षत्राणि धारयन्तमग्ने युनज्मि त्वा ब्रह्मणा दैव्येन । दीदिह्यस्मभ्यं द्रविणेह भद्रं प्रेमं वोचो हविर्दां देवतासु
जो सामर्थ्य टिकवतो, त्या अग्नीला मी दैवी प्रार्थनेने जोडतो. आम्हाला इथेच संपत्ती आणि कल्याण देत तेजस्वी हो. देवांना हविर्दान देणारा, आमच्याशी प्रेमाने बोल.
यत्ते देवा अकृण्वन् भागधेयममावास्ये संवसन्तो महित्वा । तेना नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयिं नो धेहि सुभगे सुवीरम्
देवतांनी जे भाग्य तुला अमावस्येला एकत्र येऊन दिले, त्या सामर्थ्याने आमच्या यज्ञाचे रक्षण कर, सर्व व्यापणाऱ्या. हे भाग्यवती, आम्हाला संपत्ती आणि उत्तम संतती दे.
अहमेवास्म्यमावास्या मामा वसन्ति सुकृतो मयीमे । मयि देवा उभये साध्याश्चेन्द्रज्येष्ठाः समगच्छन्त सर्वे
मीच ही अमावस्या आहे; पुण्यवान माझ्यात वास करतात. माझ्यातच देव आणि साध्य, इंद्र प्रमुख असलेले, सर्व एकत्र आले आहेत.
आगन् रात्री सङ्गमनी वसूनामूर्जं पुष्टं वस्वावेशयन्ती । अमावास्यायै हविषा विधेमोर्जं दुहाना पयसा न आगन्
रात्र आली आहे, ती धन गोळा करणारी, बळ आणि पोषण घेऊन संपत्तीमध्ये प्रवेश करणारी. आम्ही अमावस्येला हविर्दान करतो, ती दूधासारखी समृद्धी देत आली आहे.
अमावास्ये न त्वदेतान्यन्यो विश्वा रूपाणि परिभूर्जजान । यत्कामास्ते जुहुमस्तन् नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम्
अमावस्येला, तुझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणीही ही सर्व रूपे निर्माण केलेली नाहीत, हे सर्वव्यापी. आम्ही जे काही इच्छा करतो, त्या पूर्ण होऊ देत. आम्ही संपत्तीचे स्वामी होऊ दे.
पूर्णा पश्चादुत पूर्णा पुरस्तादुन्मध्यतः पौर्णमासी जिगाय । तस्यां देवैः संवसन्तो महित्वा नाकस्य पृष्ठे समिषा मदेम
पाठीमागेही पूर्ण, पुढेही पूर्ण, मध्ये उगवणारी पौर्णिमा विजयी झाली आहे. तिच्यात, देवांसह मोठेपणाने वास करून, आम्ही स्वर्गाच्या शिखरावर हविर्दानाने आनंद मानू.
वृषभं वाजिनं वयं पौर्णमासं यजामहे । स नो ददात्वक्षितां रयिमनुपदस्वतीम्
आम्ही त्या वृषभ, सामर्थ्यशाली पौर्णिमेला यज्ञ करतो. तो आम्हाला कधीही न संपणारी, नेहमी वाढणारी संपत्ती देवो.
प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा रूपाणि परिभूर्जजान । यत्कामास्ते जुहुमस्तन् नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम्
हे प्रजापती, तुझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणीही ही सर्व रूपे निर्माण केलेली नाहीत. आम्ही जे काही इच्छा करतो, त्या पूर्ण होऊ देत. आम्ही संपत्तीचे स्वामी होऊ दे.
पौर्णमासी प्रथमा यज्ञियासीदह्नां रात्रीणामतिशर्वरेषु । ये त्वां यज्ञैर्यज्ञिये अर्धयन्त्यमी ते नाके सुकृतः प्रविष्टाः
पौर्णिमा ही रात्रींमध्ये प्रथम यज्ञासाठी योग्य ठरली, इतर रात्रींपेक्षा श्रेष्ठ. जी लोक तुला यज्ञाने पूजतात, ते पुण्यवान स्वर्गात प्रवेश करतात.
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् । विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंँरन्यो विदधज्जायसे नवः
पूर्व-पश्चिम दिशेने माया करून फिरणारी ही दोन मुले समुद्राभोवती खेळतात. एक सर्व जग पाहतो, दुसरा ऋतू ठरवतो; तू नित्य नवा जन्म घेतो.
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् । भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः
तू नेहमी नव्याने जन्म घेतोस, दिवसांचा अग्रदूत, उषेच्या वेळी प्रथम येतोस. तू देवांना त्यांचा भाग वाटतोस, तेजस्वी चंद्रा, दीर्घायुष्य देतोस.
सोमस्यांशो युधां पतेऽनूनो नाम वा असि । अनूनं दर्श मा कृधि प्रजया च धनेन च
तू सोमाचा अंश आहेस, युद्धांचा स्वामी. तुझे नाव 'कमी नसलेला' आहे. आम्हाला संतती आणि संपत्तीमध्ये कधीही कमतरता भासू देऊ नकोस.
दर्शोऽसि दर्शतोऽसि समग्रोऽसि समन्तः । समग्रः समन्तो भूयासं गोभिरश्वैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन
तू दर्श आहेस, तू सर्वांना दिसणारा आहेस, तू पूर्ण आहेस, सर्व बाजूंनी संपूर्ण आहेस. मीही गायी, घोडे, संतती, जनावरे, घरे आणि संपत्तीने पूर्ण आणि संपूर्ण होऊ दे.
योऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मस्तस्य त्वं प्राणेना प्यायस्व । आ वयं प्यासिषीमहि गोभिरश्वैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन
जो आपल्यावर रागावतो किंवा ज्याच्यावर आपण रागावतो, त्याला तू आपल्या श्वासाने पूर्ण कर. आणि आम्हाला गायी, घोडे, संतती, जनावरे, घरे आणि संपत्ती याने परिपूर्ण कर.
यं देवा अंशुमाप्याययन्ति यमक्षितमक्षिता भक्षयन्ति । तेनास्मान् इन्द्रो वरुणो बृहस्पतिरा प्याययन्तु भुवनस्य गोपाः
ज्याला देवता आणि सोम त्याच्या संगतीने वाढवतात, ज्याला अमर लोक पोसतात, त्या सोबत आम्हालाही इंद्र, वरुण आणि बृहस्पती — हे विश्वाचे रक्षक — वाढवोत.
अभ्यर्चत सुष्टुतिं गव्यमाजिमस्मासु भद्रा द्रविणानि धत्त । इमं यज्ञं नयत देवता नो घृतस्य धारा मधुमत्पवन्ताम्
गायी मिळवून देणारे हे सुंदर स्तोत्र अर्पण करा; आमच्यावर शुभ संपत्ती द्या. हे देवहो, हा यज्ञ आमच्यासाठी पुढे घ्या; तूपाच्या मधुर धारांनी हा यज्ञ ओथंबून जावो.
मय्यग्रे अग्निं गृह्णामि सह क्षत्रेण वर्चसा बलेन । मयि प्रजां मय्यायुर्दधामि स्वाहा मय्यग्निम्
मी अग्नीला पुढे ठेवतो, त्याच्यासोबत सामर्थ्य, तेज आणि बळही घेतो. माझ्यात संतती ठेवतो, माझ्यात आयुष्य ठेवतो — स्वाहा! — माझ्यात अग्नी ठेवतो.
इहैवाग्ने अध्य्धारया रयिं मा त्वा नि क्रन् पूर्वचित्ता निकारिणः । क्षत्रेणाग्ने सुयममस्तु तुभ्यमुपसत्ता वर्धतां ते अनिष्टृतः
इथेच अग्नी, माझ्यासाठी संपत्ती स्थिर कर. पूर्वीचे द्वेष करणारे, नाश करणारे तुला दूर नेऊ नयेत. सामर्थ्याने, अग्नी, तुझ्यासाठी योग्य नियंत्रण असो; तुझा भक्त थकू नये आणि वाढो.
अन्वग्निरुषसामग्रमख्यदन्वहानि प्रथमो जातवेदाः । अनु सूर्य उषसो अनु रश्मीन् अनु द्यावापृथिवी आ विवेश
अग्नीने सर्व उषा मागे गेल्या; तो प्रत्येक दिवशी, सर्वप्रथम जाणणारा आहे. तो सूर्याच्या किरणांमागे, उषांमागे गेला आणि आकाश व पृथ्वीमध्ये प्रवेश केला.
प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रति अहानि प्रथमो जातवेदाः । प्रति सूर्यस्य पुरुधा च रश्मीन् प्रति द्यावापृथिवी आ ततान
अग्नी सर्व उषांपुढे उजळला; तो प्रत्येक दिवशी, सर्वप्रथम जाणणारा आहे. त्याने सूर्याच्या किरणांना अनेक प्रकारे पसरवले; त्याने आकाश व पृथ्वी व्यापली.
घृतं ते अग्ने दिव्ये सधस्थे घृतेन त्वां मनुरद्या समिन्धे । घृतं ते देवीर्नप्त्य आ वहन्तु घृतं तुभ्यं दुह्रतां गावो अग्ने
अग्नी, तुझे तूप स्वर्गातील आसनात आहे; आज मनूने तुपाने तुला प्रज्वलित केले. दिव्य कन्या तुला तूप आणोत; गायी तुझ्यासाठी तूप देऊ देत, अग्नी.
अप्सु ते राजन् वरुण गृहो हिरण्ययो मितः । ततो धृतव्रतो राजा सर्वा धामानि मुञ्चतु
राजा वरुणा, पाण्यात तुझे सुवर्णाचे, मोजून ठेवलेले घर आहे. तिथून, दृढ व्रत असलेल्या राजानो, तू सर्व बंधने सोडव.
दाम्नोदाम्नो राजन्न् इतो वरुण मुञ्च नः । यदापो अघ्न्या इति वरुणेति यदूचिम ततो वरुण मुञ्च नः
राजा वरुणा, एकेक बंधनातून आम्हाला इथे सोडव. जेव्हा आपण म्हणतो, 'हे पाण्यांनो, हे वरुणा,' तेव्हा, वरुणा, आम्हाला सोडव.
उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अधा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम
वरुणा, आमच्यावरचे सर्वात मोठे बंधन दूर कर, सर्वात खालचे सैल कर आणि मधले सोडव. मग, आदित्य, तुझ्या नियमात आम्ही निष्पापपणे अदितीचे होऊ दे.
प्रास्मत्पाशान् वरुण मुञ्च सर्वान् य उत्तमा अधमा वारुणा ये । दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम्
वरुणा, आमच्यावरचे सर्व बंधने — वरची, खालची, वरुणाची — सोडव. वाईट स्वप्ने आणि संकटे आमच्यापासून दूर कर; मग आम्ही सत्कर्म करणाऱ्यांच्या लोकात पोहोचू.
अनाधृष्यो जातवेदा अमर्त्यो विराडग्ने क्षत्रभृद्दीदिहीह । विश्वा अमीवाः प्रमुञ्चन् मानुषीभिः शिवाभिरद्य परि पाहि नो गयम्
अपराजेय, सर्वज्ञ, अमर, तेजस्वी अग्नी, सामर्थ्याचा आधार — इथे प्रकट हो! मानवांतील सर्व आजार दूर कर आणि आज आमचे जीवन शुभेच्छांनी रक्षण कर.
इन्द्र क्षत्रमभि वाममोजोऽजायथा वृषभ चर्षणीनाम् । अपानुदो जनममित्रयन्तमुरुं देवेभ्यो अकृणोरु लोकम्
इंद्रा, तू सामर्थ्य आणि बळ घेऊन जन्मलास, लोकांमध्ये वृषभ आहेस. तू शत्रू, द्वेष करणारे दूर केलेस; देवांसाठी विशाल जागा निर्माण केलीस.
मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत आ जगम्यात्परस्याः । सृकं संशाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रून् ताढि वि मृधो नुदस्व
डोंगरात हिंडणाऱ्या भीषण प्राण्यासारखा, तो दूरवरून, परक्या प्रदेशातून येवो. इंद्रा, तिखट बाण धनुष्याला लाव, शत्रूंना ठेच, विरोधकांना पांगव.
त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथानाम् । अरिष्टनेमिं पृतनाजिमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम
तो बलवान, देवांनी जोतेला गेलेला, सामर्थ्य वाहणारा, रथांना हरवणारा, अखंड चाकाचा, युद्धात वेगवान — त्या तार्क्ष्याला आपण इथे कल्याणासाठी हाक मारूया.