ये ते पन्थानोऽव दिवो येभिर्विश्वमैरयः । तेभिः सुम्नया धेहि नो वसो
हे वासुदेव, तुझे जे आकाशातील मार्ग आहेत, ज्यांनी तू सर्व जग हलवतोस, त्याच मार्गांनी आम्हाला कल्याणाकडे ने.
तिरश्चिराजेरसितात्पृदाकोः परि संभृतम् । तत्कङ्कपर्वणो विषमियं वीरुदनीनशत्
दीर्घायुषी माणसांकडून, काळ्या मुंगीपासून, मातीतून, मी हे गोळा करतो—विंचवाच्या सांध्यातील विष, आणि शंभर मुळं.
इयं वीरुन् मधुजाता मधुश्चुन् मधुला मधूः । सा विह्रुतस्य भेषज्यथो मशकजम्भनी
ही औषधी मधातून जन्मलेली, मधासारखी गोड, मधाने भरलेली आहे. ही विखुरलेल्या व्याधीसाठी औषध आहे, आणि डासाच्या दंशावर उपाय आहे.
यतो दष्टं यतो धीतं ततस्ते निर्ह्वयामसि । अर्भस्य तृप्रदंशिनो मशकस्यारसं विषम्
जिथे दंश झाला, जिथे टोचले, तिथूनच मी ते विष बाहेर काढतो—दंश करणाऱ्या, टोचणाऱ्या डासाचं, चवीशिवाय असलेलं विष.
अयं यो वक्रो विपरुर्व्यङ्गो मुखानि वक्रा वृजिना कृणोषि । तानि त्वं ब्रह्मणस्पते इषीकामिव सं नमः
जो वाकडा, विकृत, वळलेला आहेस, जो चेहऱ्याला वाकडे करतोस आणि त्रास देतोस—हे ब्रह्मणस्पती, काडी सरळ करावी तसं, त्यांना सरळ कर.
अरसस्य शर्कोटस्य नीचीनस्योपसर्पतः । विषं ह्यस्यादिष्यथो एनमजीजभम्
विंचवाच्या, सरपटणाऱ्या आणि जवळ येणाऱ्या विषाला, तू त्याच्यापासून दूर केलंस, आणि तो बरा झाला.
न ते बाह्वोर्बलमस्ति न शीर्षे नोत मध्यतः । अथ किं पापयाऽमुया पुच्छे बिभर्ष्यर्भकम्
तुझ्या हातात, डोक्यात, किंवा पोटात काही बळ नाही. मग का, तुझ्या वाईट शेपट्याने, तू मुलाला त्रास देतोस?
अदन्ति त्वा पिपीलिका वि वृश्चन्ति मयूर्यः । सर्वे भल ब्रवाथ शार्कोटमरसं विषम्
मुंग्या तुला चावत आहेत, मोर तुला फाडत आहेत. सर्व प्राणी सांगतात—विंचवाचं विष, जे चवीला नाही.
य उभाभ्यां प्रहरसि पुच्छेन चास्येन च । आस्ये न ते विषं किमु ते पुच्छधावसत्
तू दोन्ही, शेपटीने आणि तोंडाने मारतोस—पण तुझ्या तोंडात विष नाही; मग तुझ्या शेपटीत काय आहे?
यदाशसा वदतो मे विचुक्षुभे यद्याचमानस्य चरतो जनामनु । यदात्मनि तन्वो मे विरिष्टं सरस्वती तदा पृणद्घृतेन
मी बोलताना, मागताना किंवा लोकांत वावरताना, माझ्यात जे काही अस्थिर झालं, माझ्या शरीरात जे विखुरलं, ते सर्व सरस्वती तुपाने भरून काढो.
सप्त क्षरन्ति शिशवे मरुत्वते पित्रे पुत्रासो अप्यवीवृतन्न् ऋतानि । उभे इदस्योभे अस्य राजत उभे यतेते उभे अस्य पुष्यतः
सात पुत्र वाहतात त्या बालकासाठी, मरुतांचे वडील असलेल्या पित्याकरता; पुत्रांनी सत्य उघड केलं. दोन्ही, दोन्ही बाजू, त्याच्यासाठी प्रयत्न करतात, दोन्ही त्याच्यासाठी वाढतात.
इन्द्रावरुणा सुतपाविमं सुतं सोमं पिबतं मद्यं धृतव्रतौ । युवो रथो अध्वरो देववीतये प्रति स्वसरमुप यातु पीतये
इंद्र आणि वरुणा, हा उत्तम, मादक, पिळलेला सोमपान करा, तुम्ही दृढ व्रतधारी आहात. तुमची रथयात्रा यज्ञस्थळी देवांसाठी यावी, आणि आपल्या प्रवाहाजवळ पान करावं.
इन्द्रावरुणा मधुमत्तमस्य वृष्णः सोमस्य वृषणा वृषेथाम् । इदं वामन्धः परिषिक्तमासद्यास्मिन् बर्हिषि मादयेथाम्
इंद्रा आणि वरुणा, तुम्ही दोघांनी या मधुर, बलवान सोमाचा आस्वाद घ्या. इथे ओतलेला हा सोम, या कुशावर सांडलेला, त्याजवळ या आणि आनंद घ्या.
यो नः शपादशपतः शपतो यश्च नः शपात्। वृक्ष इव विद्युता हत आ मूलादनु शुष्यतु
जो कोणी आपल्याला शाप देतो, किंवा देत नाही, किंवा कुठल्याही प्रकारे शाप देतो, तो वीज पडलेल्या झाडासारखा मुळासकट सुकून जावो.
ऊर्जं बिभ्रद्वसुवनिः सुमेधा अघोरेण चक्षुषा मित्रियेण । गृहान् ऐमि सुमना वन्दमानो रमध्वं मा बिभीत मत्
बल आणि संपत्ती घेऊन, चांगली बुद्धी असलेला, कोमल आणि मैत्रीपूर्ण दृष्टीने, मी या घरांकडे आदराने आणि आनंदाने येतो; तुम्ही आनंदित व्हा, माझ्यामुळे घाबरू नका.
इमे गृहा मयोभुव ऊर्जस्वन्तः पयस्वन्तः । पूर्णा वामेन तिष्ठन्तस्ते नो जानन्त्वायतः
ही घरे आनंद देणारी, बळकट आणि दूधदुभत्याने भरलेली आहेत. ही घरे समृद्धीने भरून डाव्या बाजूला उभी आहेत; आम्ही येतोय हे त्यांनी ओळखावं.
येषामध्येति प्रवसन् येषु सौमनसो बहुः । गृहान् उप ह्वयामहे ते नो जानन्त्वायतः
ज्यांच्या मध्ये प्रवासी राहतो, ज्यांच्यात भरपूर सौम्यता आहे, अशा त्या घरांना आम्ही हाक मारतो; आम्ही येतोय हे त्यांनी ओळखावं.
उपहूता भूरिधनाः सखायः स्वादुसंमुदः । अक्षुध्या अतृष्या स्त गृहा मास्मद्बिभीतन
समृद्ध मित्र, गोडपणाने एकत्र आलेले, बोलावले गेले आहेत. घरा, तुम्ही उपाशी आणि तहानलेले राहू नका; आमच्यामुळे घाबरू नका.
उपहूता इह गाव उपहूता अजावयः । अथो अन्नस्य कीलाल उपहूतो गृहेषु
इथे गायी बोलावल्या आहेत, शेळ्या आणि मेंढ्याही बोलावल्या आहेत; आणि अन्नाचा सारही घरात बोलावला आहे.
सूनृतावन्तः सुभगा इरावन्तो हसामुदाः । अतृष्या अक्षुध्या स्त गृहा मास्मद्बिभीतन
गोड बोलणारे, भाग्यवान, समृद्ध आणि हसरा आनंद असलेली ही घरे, तहान आणि भूक नसू द्या; आमच्यामुळे घाबरू नका.
इहैव स्त मानु गात विश्वा रूपाणि पुष्यत । ऐष्यामि भद्रेणा सह भूयांसो भवता मया
इथेच राहा, जाऊ नका; सर्व प्रकारे फुला-फोला; मी शुभेच्छांसह येईन—तुम्ही माझ्यासोबत अधिक वाढा.
यदग्ने तपसा तप उपतप्यामहे तपः । प्रियाः श्रुतस्य भूयास्मायुष्मन्तः सुमेधसः
अग्नी, आम्ही तपश्चर्येने तप करतो; आम्ही विद्वानांना प्रिय होऊ, दीर्घायुषी आणि सुज्ञ होऊ.
अग्ने तपस्तप्यामह उप तप्यामहे तपः । श्रुतानि शृण्वन्तः वयमायुष्मन्तः सुमेधसः
अग्नी, आम्ही तप करतो, आम्ही तपश्चर्या करतो; शिकवण ऐकून आम्ही दीर्घायुषी आणि सुज्ञ होऊ.
अयमग्निः सत्पतिर्वृद्धवृष्णो रथीव पत्तीन् अजयत्पुरोहितः । नाभा पृथिव्यां निहितो दविद्युतदधस्पदं कृणुतां ये पृतन्यवः
हा अग्नी खरा स्वामी आहे, नेहमी बलवान, रथवानासारखा पायदळांवर विजय मिळवणारा, पुढे असणारा पुरोहित; पृथ्वीच्या नाभीत ठेवलेला, वीज वाजल्याशिवाय चमकणारा—परिश्रम करणाऱ्यांनी मजबूत पाया घालावा.
पृतनाजितं सहमानमग्निमुक्थ्यैर्हवामहे परमात्सधस्थात्। स नः पर्षदति दुर्गाणि विश्वा क्षामद्देवोऽति दुरितान्यग्निः
युद्धात जिंकणारा, सहनशील अग्नी, आम्ही स्तुतीने वरून बोलावतो; तो सर्व अडचणींमधून आपल्याला पार नेवो, अग्नी देव सर्व संकटांवर मात करून आपल्याला सुरक्षित ठेवो.
इदं यत्कृष्णः शकुनिरभिनिष्पतन्न् अपीपतत्। आपो मा तस्मात्सर्वस्माद्दुरितात्पान्त्वंहसः
जर काळा पक्षी उडून गेला किंवा खाली पडला, तर त्या सर्व अपशकुनांपासून आणि वाईटापासून पाणी आपली रक्षा करो.
इदं यत्कृष्णः शकुनिरवामृक्षन् निर्ऋते ते मुखेन । अग्निर्मा तस्मादेनसो गार्हपत्यः प्र मुञ्चतु
जर काळा पक्षी ओरडला, हे विनाशाची देवी, तुझ्या तोंडाने, तर घरगुती अग्नी आपल्याला त्या दोषापासून मुक्त करो.
प्रतीचीनफलो हि त्वमपामार्ग रुरोहिथ । सर्वान् मच्छपथामधि वरीयो यवया इतः
अपामार्गा, तू मागे वळून फळ देणारी आहेस, तू उगवली आहेस; या ठिकाणाहून सर्व वाईट वाटेने येणाऱ्यांना दूर कर.
यद्दुष्कृतं यच्छमलं यद्वा चेरिम पापया । त्वया तद्विश्वतोमुखापामार्गाप मृज्महे
आपण जे काही चुकीचे, अपवित्र किंवा पाप केले असेल, त्या सर्व गोष्टी, सर्वदिशांनी तोंड असलेल्या अपामार्गा, तुझ्यामुळे आम्ही दूर करतो.
श्यावदता कुनखिना बण्डेन यत्सहासिम । अपामार्ग त्वया वयं सर्वं तदप मृज्महे
काळ्या दातांच्या, वाईट नखांच्या किंवा बहिष्कृतांसोबत जे काही आपण वाटले असेल, ते सर्व अपामार्गा, तुझ्यामुळे आम्ही दूर करतो.