ब्रध्नः समीचीरुषसः समैरयन् । अरेपसः सचेतसः स्वसरे मन्युमत्तमाश्चिते गोः
ते तेजस्वी लोक उषा एकत्र आणतात, पवित्र आणि जागरूक, आपल्या जागी राहून, गायीच्या सर्वात प्रखर शक्ती एकत्र करतात.
दौष्वप्न्यं दौर्जीवित्यं रक्षो अभ्वमराय्यः । दुर्णाम्नीः सर्वा दुर्वाचस्ता अस्मन् नाशयामसि
वाईट स्वप्ने, वाईट नशीब, राक्षस, शत्रुता, वाईट नावं आणि वाईट बोल आम्ही आमच्यापासून दूर करतो.
यन् न इन्द्रो अखनद्यदग्निर्विश्वे देवा मरुतो यत्स्वर्काः । तदस्मभ्यं सविता सत्यधर्मा प्रजापतिरनुमतिर्नि यच्छात्
इंद्र, अग्नी, सर्व देव, मरुत आणि तेजस्वी ज्यांनी जे काही न मोडलं, ते सत्यधर्मी सविता, प्रजापती आणि अनुमती आम्हाला देवो.
ययोरोजसा स्कभिता रजांसि यौ वीर्यैर्वीरतमा शविष्ठा । यौ पत्येते अप्रतीतौ सहोभिर्विष्णुमगन् वरुणं पूर्वहूतिः
ज्यांच्या सामर्थ्याने दिशा स्थिर आहेत, जे सर्वात शूर आणि बलवान आहेत, जे अपराजित शक्तीने राज्य करतात—विष्णु आणि वरुण, प्राचीन आह्वान.
यस्येदं प्रदिशि यद्विरोचते प्र चानति वि च चष्टे शचीभिः । पुरा देवस्य धर्मणा सहोभिर्विष्णुमगन् वरुणं पूर्वहूतिः
ज्यांच्या आज्ञेने आणि तेजाने हे सर्व स्थिर आहे, जे आपल्या शक्तीने पुढे जातात आणि पाहतात—पूर्वीपासून देवाच्या धर्माने आणि सामर्थ्याने, विष्णु आणि वरुण, प्राचीन आह्वान.
विष्णोर्नु कं प्रा वोचं वीर्याणि यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः
विष्णुची शौर्यकृती मी कश्या सांगू? ज्याने पृथ्वीच्या दिशा मोजल्या, वरचं आसन स्थिर केलं, आणि तीन मोठ्या पावलांनी विशाल जागा व्यापली.
प्र तद्विष्णु स्तवते वीर्याणि मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । परावत आ जगम्यात्परस्याः
विष्णुच्या शौर्यकृतीचे गाणे होते, जसा एखादा भयंकर वन्य प्राणी पर्वतात फिरतो; त्याने दूरच्या प्रदेशांपर्यंत पोहोचले.
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा । उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस्कृधि । घृतं घृतयोने पिब प्रप्र यज्ञपतिं तिर
ज्याच्या तीन मोठ्या पावलांमध्ये सर्व जग राहते; हे विष्णु, आमच्यासाठी मोठ्या पावलांनी चल, आम्हाला मोठं घर दे. तूप प्यावं, तूपात जन्मलेल्या, यज्ञाच्या स्वामीकडे जा.
इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदा । समूढमस्य पंसुरे
विष्णुने हे खरोखर पावलांनी मोजले, तीनदा पाऊल ठेवले; त्याचा मार्ग धुळीत लपलेला आहे.
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । इतो धर्माणि धारयन्
विष्णु, रक्षक आणि अपराजित, त्याने तीन पावलं टाकली; इथून तो धर्म पाळतो.
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा
विष्णूची कृत्यं पाहा, त्याच्यापासून सर्व व्रतांची उत्पत्ती झाली आहे. तो इंद्राचा योग्य मित्र आहे.
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम्
विष्णूचे ते सर्वोच्च स्थान ज्ञानी लोक नेहमी पाहतात, जणू आकाशात पसरलेल्या डोळ्यासारखे.
दिवो विष्ण उत वा पृथिव्या महो विष्ण उरोरन्तरिक्षात्। हस्तौ पृणस्व बहुभिर्वसव्यैराप्रयच्छ दक्षिणादोत सव्यात्
हे विष्णू, आकाशातून, पृथ्वीवरून किंवा या विशाल आंतरिक्षातून, माझ्या हातात अनेक संपत्ती भरून दे. उजव्या आणि डाव्या बाजूनेही मला दे.
वेदः स्वस्तिर्द्रुघणः स्वस्तिः परशुर्वेदिः परशुर्नः स्वस्ति । हविष्कृतो यज्ञिया यज्ञकामास्ते देवासो यज्ञमिमं जुषन्ताम्
वेद मंगलमय आहे, संहार करणारा मंगलमय आहे, कुऱ्हाड मंगलमय आहे, वेदी मंगलमय आहे, कुऱ्हाड आपल्यासाठी मंगल घडवो. यज्ञासाठी इच्छुक असणारे, आहुतीने आवाहन केलेले देवता हा यज्ञ स्वीकारो.
अग्नाविष्णू महि तद्वां महित्वं पाथो घृतस्य गुह्यस्य नाम । दमेदमे सप्त रत्ना दधानौ प्रति वां जिह्वा घृतमा चरण्यात्
अग्नी आणि विष्णू, तुमचे मोठेपण खूप महान आहे; तुपाचा गूढ मार्ग, गुप्त नाव, तुम्ही दोघेही सात रत्ने वाहता. तुमची जीभ तुपाने आमच्या कल्याणासाठी फिरू दे.
अग्नाविष्णू महि धाम प्रियं वां वीथो घृतस्य गुह्या जुषाणौ । दमेदमे सुष्टुत्या वावृधानौ प्रति वां जिह्वा घृतमुच्चरण्यात्
अग्नी आणि विष्णू, तुमचे निवासस्थान मोठे आणि प्रिय आहे; तुम्ही दोघेही गुप्त तुपात आनंद मानता; स्तुतीने तुम्ही वाढता, तुमची जीभ तुपाने आमच्या भल्यासाठी बोलू दे.
स्वाक्तं मे द्यावापृथिवी स्वाक्तं मित्रो अकरयम् । स्वाक्तं मे ब्रह्मणस्पतिः स्वाक्तं सविता करत्
स्वर्ग आणि पृथ्वी यांनी मला तयार केले, मित्राने मला तयार केले, ब्रह्मणस्पतीने मला तयार केले, सविताने मला तयार केले.
इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य यावच्छ्रेष्ठाभिर्मघवन् छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधर सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु
हे इंद्रा, आज आम्हाला भरपूर आणि उत्तम शक्ती दे. जो आपल्यावर द्वेष करतो, त्याचा पराभव होवो; आणि ज्याच्यावर आपण द्वेष करतो, त्याच्यावरून प्राण निघून जावो.
उप प्रियं पनिप्नतं युवानमाहुतीवृधम् । अगन्म बिभ्रतो नमो दीर्घमायुः कृणोतु मे
आम्ही आवडत्या, यज्ञाने वृद्धिंगत झालेल्या तरुणाजवळ आलो आहोत, नम्रतेने आलो आहोत; तो मला दीर्घायुष्य देवो.
सं मा सिञ्चन्तु मरुतः सं पूषा सं बृहस्पतिः । सं मायमग्निः सिञ्चतु प्रजया च धनेन च दीर्घमायुः कृणोतु मे
मरुत, पूषा, बृहस्पती यांनी मला एकत्र करावे; अग्नीने मला संतती आणि संपत्ती मिळवून द्यावी, आणि मला दीर्घायुष्य देवो.
अग्ने जातान् प्र णुदा मे सपत्नान् प्रत्यजातान् जातवेदो नुदस्व । अधस्पदं कृणुष्व ये पृतन्यवोऽनागसस्ते वयमदितये स्याम
हे अग्नी, माझे शत्रू जे जन्मले आहेत त्यांना दूर कर. जातवेद, जे माझ्याविरुद्ध उभे राहिले आहेत त्यांनाही दूर कर. त्यांचे स्थान खाली कर, जे आपल्यावर आक्रमण करतात ते निरुपद्रवी होवोत, आणि आपण अदितीचे होवो.
प्रान्यान्त्सपत्नान्त्सहसा सहस्व प्रत्यजातान् जातवेदो नुदस्व । इदं राष्ट्रं पिपृहि सौभगाय विश्व एनमनु मदन्तु देवाः
जे शत्रू उभे राहिले आहेत त्यांना दूर कर, जोराने त्यांचा पराभव कर. जातवेद, जे माझ्याविरुद्ध उभे राहतात त्यांना दूर कर. या राज्याचे सौख्यासाठी रक्षण कर, सर्व देवता माझ्या पाठोपाठ त्याचे पालन करो.
इमा यास्ते शतं हिराः सहस्रं धमनीरुत । तासां ते सर्वासामहमश्मना बिलमप्यधाम्
हे तुझे शंभर शिरा आणि हजार वाहिन्या, मी त्या सर्व दगडाने बंद केल्या आहेत.
परं योनेरवरं ते कृणोमि मा त्वा प्रजाभि भून् मोत सूतुः । अस्वं त्वाप्रजसं कृणोम्यश्मानं ते अपिधानं कृणोमि
मी तुझी खालची उत्पत्ती दूर करतो, तू संततीमान होऊ नकोस, आई-बाप होऊ नकोस; मी तुला संततीविना करतो, तुझ्यासाठी दगडाचे आवरण करतो.
अक्ष्यौ नौ मधुसंकाशे अनीकं नौ समञ्जनम् । अन्तः कृष्णुष्व मां हृदि मन इन् नौ सहासति
आपली डोळे मधासारखी गोड असू देत, आपली चेहरे शोभिवंत असू देत; मी तुझ्या हृदयात एकरूप होऊ दे, आपली मने बळकटपणे एकत्र राहो.
अभि त्वा मनुजातेन दधामि मम वाससा । याथाऽसो मम केवलो नान्यासां कीर्तयाश्चन
मानवी जन्माने आणि माझ्या वस्त्राने मी तुला आपल्याजवळ ठेवतो; तू फक्त माझीच असावी, इतर कुणाचीही किंवा त्यांच्या कीर्तीची नसावी.
7.38(७.३९) इदं खनामि भेषजं मांपश्यमभिरोरुदम् । परायतो निवर्तनमायतः प्रतिनन्दनम्
मी हे औषध खणतो, माझ्या दृष्टीसाठी आणि आनंदासाठी, गेलेला परत यावा आणि आलेला स्वागतास पात्र व्हावा म्हणून.
येना निचक्र आसुरीन्द्रं देवेभ्यस्परि । तेना नि कुर्वे त्वामहं यथा तेऽसानि सुप्रिया
ज्याने असुरीने इंद्राला देवांपासून वेगळे बांधले, त्याच्याच द्वारे मी तुला बांधतो, जेणेकरून तू मला अत्यंत प्रिय व्हावीस.
प्रतीची सोममसि प्रतीची उत सूर्यम् । प्रतीची विश्वान् देवान् तां त्वाछावदामसि
तू सोमाला स्वीकारतेस, सूर्यालाही स्वीकारतेस, सर्व देवतांना स्वीकारतेस. म्हणूनच आम्ही तुला आमचे शब्द अर्पण करतो.
अहं वदामि नेत्त्वं सभायामह त्वं वद । ममेदसस्त्वं केवलो नान्यासां कीर्तयाश्चन
सभेत मी बोलतो, तू बोलू नकोस; मला बोलू दे, तू नाही. ही स्तुती फक्त माझीच आहे, इतरांची किंवा त्यांच्या गाण्यांची नाही.