उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि । हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः
ज्याची बुद्धी वर उगवते, त्याच्या सामर्थ्यात चमकते; सुवर्णहस्त, कुशल सवितृ देवतेने दयाळूपणे आकाश मोजले आहे.
सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै । अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः
हे देव, पहिल्या पित्याला त्याला सर्वोच्च स्थानावर ने, त्याला विस्तार आणि मोठेपणा दे. मग, हे सवितृ, आम्हाला दररोज उत्तम गोष्टी आणि विपुल धनदौलत दे.
दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि । पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि
सर्वश्रेष्ठ सवितृ देवता पितरांना धन आणि आयुष्य देतो; तो सोमपान करो, या यज्ञात आनंद मानो; मार्ग दाखवणारा देखील त्याच्या नियमाने चालतो.
7.16(7.15) तां सवितः सत्यसवां सुचित्रामाहं वृणे सुमतिं विश्ववाराम् । यामस्य कण्वो अदुहत्प्रपीनां सहस्रधारां महिषो भगाय
सत्यसंकल्प आणि तेजस्वी सवितृची ती कृपा मी निवडतो, जी सर्वांना व्यापणारी आणि कल्याणकारी आहे. कण्वाने त्याच्याकडून ती दुधाळ, हजार धारा असणाऱ्या वृषासारखी, भाग्य मिळवण्यासाठी मिळवली.
7.17(7.16) बृहस्पते सवितर्वर्धयैनं ज्योतयैनं महते सौभगाय । संशितं चित्संतरं सं शिशाधि विश्व एनमनु मदन्तु देवाः
हे बृहस्पति, हे सवितृ, त्याचा विकास कर, त्याला तेजस्वी कर, मोठ्या सौभाग्यासाठी. तो जरी बांधलेला किंवा अडवलेला असला तरी त्याला मुक्त कर; सगळ्या देवांनी मिळून त्याच्यात आनंद मानावा.
7.18(7.17) धाता दधातु नो रयिमीशानो जगतस्पतिः । स नः पूर्णेन यच्छतु
धाता, जगाचा स्वामी, आम्हाला संपत्ती देवो; तो आम्हाला परिपूर्णता देवो.
धाता दधातु दाशुषे प्राचीं जीवातुमक्षिताम् । वयं देवस्य धीमहि सुमतिं विश्वराधसः
धाता भक्ताला पूर्व दिशेला अखंड आणि दीर्घायुष्य देवो. आम्ही त्या देवाची कृपा मागतो, जो सर्वांना उदार आहे.
धाता विश्वा वार्या दधातु प्रजाकामाय दाशुषे दुरोणे । तस्मै देवा अमृतं सं व्ययन्तु विश्वे देवा अदितिः सजोषाः
धाता आपल्या घरात संततीची इच्छा असणाऱ्या भक्ताला सर्व हवीहवीशी सुखे देवो. सर्व देव आणि अदिती मिळून त्याला अमरत्व देवोत.
धाता रातिः सवितेदं जुषन्तां प्रजापतिर्निधिपतिर्नो अग्निः । त्वष्टा विष्णुः प्रजया संरराणो यजमानाय द्रविणं दधातु
धाता आणि सवितृ यांची दाने येथे स्वीकारली जावोत; प्रजापती, रत्नांचा स्वामी, आणि अग्नी आम्हांवर कृपा करो. त्वष्टा आणि विष्णू, संतती वाढवणारे, यजमानाला संपत्ती देवोत.
7.19(7.18) प्र नभस्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः । उद्नो दिव्यस्य नो धातरीशानो वि ष्या दृतिम्
हे आकाशा, हे दिव्य जागा, उघड; हे पृथ्वी, वर उचल. हे धाता, आकाशाचा स्वामी, आमच्यासाठी अडथळा दूर कर.
न घ्रंस्तताप न हिमो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः । आपश्चिदस्मै घृतमित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम्
ना उष्णतेने ना थंडीतून त्याला इजा झाली आहे; दीर्घायुषी पृथ्वी उघडावी. जिथे सोमाचे स्थान आहे, तिथे पाण्यादेखील त्याच्यासाठी तुपासारखी वाहतात, तिथे कल्याण आहे.
7.20(7.19) प्रजापतिर्जनयति प्रजा इमा धाता दधातु सुमनस्यमानः । संजानानाः संमनसः सयोनयो मयि पुष्टं पुष्टपतिर्दधातु
प्रजापती ही संतती निर्माण करतो; धाता, प्रसन्न होऊन, त्यांना आशीर्वाद देवो. एकत्र मनाने आणि जन्माने असणाऱ्यांना, पोषणाचा स्वामी मला समृद्धी देवो.
7.21(7.20) अन्वद्य नोऽनुमतिर्यज्ञं देवेषु मन्यताम् । अग्निश्च हव्यवाहनो भवतां दाशुषे मम
अनुमती आमच्या यज्ञाला देवांमध्ये मान्यता देवो, कुठलाही दोष लागू नये. अग्नी, जो आहुती पोचवतो, तो माझ्या भक्तासाठी येथे असो.
अन्विदनुमते त्वं मंससे शं च नस्कृधि । जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि ररास्व नः
अनुमती, तुझ्या कृपेने आम्हांवर दया कर. हे देवी, आम्ही अर्पण केलेली आहुती तू स्वीकार आणि आम्हाला संतती दे.
अनु मन्यतामनुमन्यमानः प्रजावन्तं रयिमक्षीयमाणम् । तस्य वयं हेडसि मापि भूम सुमृडीके अस्य सुमतौ स्याम
जो मान्यता देतो, त्याने आम्हाला संपन्न आणि कधीही न संपणारे धन देवो. तुझ्या नाराजीत आम्ही पडू नये, उलट तुझ्या कृपेत आम्ही राहू दे.
यत्ते नाम सुहवं सुप्रणीतेऽनुमते अनुमतं सुदानु । तेना नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयिं नो धेहि सुभगे सुवीरम्
अनुमती, तुझे नाव सर्वांना प्रिय आहे, तू योग्य मार्ग दाखवतेस आणि उदार आहेस. त्या नावाने आमच्या यज्ञाचे रक्षण कर. हे भाग्यवती, आम्हाला धन आणि शूर पुत्र दे.
एमं यज्ञमनुमतिर्जगाम सुक्षेत्रतायै सुवीरतायै सुजातम् । भद्रा ह्यस्याः प्रमतिर्बभूव सेमं यज्ञमवतु देवगोपा
अनुमती हा यज्ञ चांगल्या शेतीसाठी, शौर्यासाठी आणि उत्तम संततीसाठी आली आहे. तिची कृपा खरोखरच मंगल आहे. देवांनी, रक्षण करणाऱ्यांनी, या यज्ञाचे रक्षण करावे.
अनुमतिः सर्वमिदं बभूव यत्तिष्ठति चरति यदु च विश्वमेजति । तस्यास्ते देवि सुमतौ स्यामानुमते अनु हि मंससे नः
अनुमती हे सर्व काही झाली आहे—जे काही स्थिर आहे, जे काही फिरते, आणि या विश्वात जे काही हालते. हे देवी अनुमती, आम्ही तुझ्या कृपेत राहू दे, कारण तू आमच्यावर खरोखर दयाळू आहेस.
समेत विश्वे वचसा पतिं दिव एको विभूरतिथिर्जनानाम् । स पूर्व्यो नूतनमाविवासत्तं वर्तनिरनु वावृत एकमित्पुरु
सर्व लोकांनी एकत्र येऊन वाणीने आकाशाच्या स्वामीला वंदन केले, जो अनेक रूपांचा आहे, आणि मानवांचा पाहुणा आहे. तो प्राचीन आणि नवा, सर्वांना बोलावतो, मार्ग दाखवणारा एकाच माणसाकडे वळतो.
अयं सहस्रमा नो दृशे कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्मणि
हे हजारो पट आमचे दर्शन आहे—ज्ञानींची बुद्धी, धर्मातले प्रकाश.
ब्रध्नः समीचीरुषसः समैरयन् । अरेपसः सचेतसः स्वसरे मन्युमत्तमाश्चिते गोः
ते तेजस्वी लोक उषा एकत्र आणतात, पवित्र आणि जागरूक, आपल्या जागी राहून, गायीच्या सर्वात प्रखर शक्ती एकत्र करतात.
दौष्वप्न्यं दौर्जीवित्यं रक्षो अभ्वमराय्यः । दुर्णाम्नीः सर्वा दुर्वाचस्ता अस्मन् नाशयामसि
वाईट स्वप्ने, वाईट नशीब, राक्षस, शत्रुता, वाईट नावं आणि वाईट बोल आम्ही आमच्यापासून दूर करतो.
यन् न इन्द्रो अखनद्यदग्निर्विश्वे देवा मरुतो यत्स्वर्काः । तदस्मभ्यं सविता सत्यधर्मा प्रजापतिरनुमतिर्नि यच्छात्
इंद्र, अग्नी, सर्व देव, मरुत आणि तेजस्वी ज्यांनी जे काही न मोडलं, ते सत्यधर्मी सविता, प्रजापती आणि अनुमती आम्हाला देवो.
ययोरोजसा स्कभिता रजांसि यौ वीर्यैर्वीरतमा शविष्ठा । यौ पत्येते अप्रतीतौ सहोभिर्विष्णुमगन् वरुणं पूर्वहूतिः
ज्यांच्या सामर्थ्याने दिशा स्थिर आहेत, जे सर्वात शूर आणि बलवान आहेत, जे अपराजित शक्तीने राज्य करतात—विष्णु आणि वरुण, प्राचीन आह्वान.
यस्येदं प्रदिशि यद्विरोचते प्र चानति वि च चष्टे शचीभिः । पुरा देवस्य धर्मणा सहोभिर्विष्णुमगन् वरुणं पूर्वहूतिः
ज्यांच्या आज्ञेने आणि तेजाने हे सर्व स्थिर आहे, जे आपल्या शक्तीने पुढे जातात आणि पाहतात—पूर्वीपासून देवाच्या धर्माने आणि सामर्थ्याने, विष्णु आणि वरुण, प्राचीन आह्वान.
विष्णोर्नु कं प्रा वोचं वीर्याणि यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः
विष्णुची शौर्यकृती मी कश्या सांगू? ज्याने पृथ्वीच्या दिशा मोजल्या, वरचं आसन स्थिर केलं, आणि तीन मोठ्या पावलांनी विशाल जागा व्यापली.
प्र तद्विष्णु स्तवते वीर्याणि मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । परावत आ जगम्यात्परस्याः
विष्णुच्या शौर्यकृतीचे गाणे होते, जसा एखादा भयंकर वन्य प्राणी पर्वतात फिरतो; त्याने दूरच्या प्रदेशांपर्यंत पोहोचले.
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा । उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस्कृधि । घृतं घृतयोने पिब प्रप्र यज्ञपतिं तिर
ज्याच्या तीन मोठ्या पावलांमध्ये सर्व जग राहते; हे विष्णु, आमच्यासाठी मोठ्या पावलांनी चल, आम्हाला मोठं घर दे. तूप प्यावं, तूपात जन्मलेल्या, यज्ञाच्या स्वामीकडे जा.
इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदा । समूढमस्य पंसुरे
विष्णुने हे खरोखर पावलांनी मोजले, तीनदा पाऊल ठेवले; त्याचा मार्ग धुळीत लपलेला आहे.
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । इतो धर्माणि धारयन्
विष्णु, रक्षक आणि अपराजित, त्याने तीन पावलं टाकली; इथून तो धर्म पाळतो.