परि पूषा परस्ताद्धस्तं दधातु दक्षिणम् । पुनर्नो नष्टमाजतु सं नष्टेन गमेमहि
पूषणने उजव्या बाजूला, दूरवर आपला हात ठेवावा. जे हरवले ते पुन्हा आपल्याकडे यावे; जे मिळवले, त्याच्याशी आपण एकरूप होऊ.
यस्ते स्तनः शशयुर्यो मयोभूर्यः सुम्नयुः सुहवो यः सुदत्रः । येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तमिह धातवे कः
तुझा स्तन, जो पोषण करणारा, आनंददायक, कृपावान, सुलभ आणि उदार आहे, ज्याने तू सर्व संपत्ती टिकवतो, हे सरस्वती, तो आपल्यासाठी येथे ठेवू दे.
यस्ते पृथु स्तनयित्नुर्य ऋष्वो दैवः केतुर्विश्वमाभूषतीदम् । मा नो वधीर्विद्युता देव सस्यं मोत वधी रश्मिभिः सूर्यस्य
तुझा रुंद, गडगडणारा, उंच, दैवी स्तन, ज्याचे तेज सर्व जगाला शोभा देते, हे देव, वीजेने आमचे पीक नष्ट करू नकोस, सूर्याच्या किरणांनीही हानी करू नकोस.
सभा च मा समितिश्चावतां प्रजापतेर्दुहितरौ संविदाने । येना संगछा उप मा स शिक्षाच्चारु वदानि पितरः संगतेषु
सभा आणि समिती — प्रजापतीच्या कन्या — मला एकमताने रक्षण करो. जिच्यामुळे आपण एकत्र येतो, ती मला शिकवो; मी वडीलधाऱ्यांमध्ये सुंदर बोलू दे.
विद्म ते सभे नाम नरिष्टा नाम वा असि । ये ते के च सभासदस्ते मे सन्तु सवाचसः
हे सभे, आम्हाला तुझे नाव माहीत आहे, तू 'निरोगी' या नावाने ओळखली जातेस. तुझ्या सभेत जे जे सदस्य आहेत, ते सर्व माझ्याशी गोड बोलोत.
एषामहं समासीनानां वर्चो विज्ञानमा ददे । अस्याः सर्वस्याः संसदो मामिन्द्र भगिनं कृणु
इथे जमलेल्या सर्व लोकांना मी तेज आणि समजूत देतो. हे इंद्रा, या संपूर्ण सभेचे भाग्य मला मिळू दे.
यद्वो मनः परागतं यद्बद्धमिह वेह वा । तद्व आ वर्तयामसि मयि वो रमतां मनः
तुमच्या मनातले जे विचार कुठेही भटकले असतील, किंवा कुठेही अडकले असतील, ते सर्व परत तुमच्याकडे वळवतो; तुमचे मन माझ्यात रमावे.
7.14(7.13) यथा सूर्यो नक्षत्राणामुद्यंस्तेजांस्याददे । एवा स्त्रीणां च पुंसां च द्विषतां वर्च आ ददे
जसा सूर्य ताऱ्यांमध्ये उगवून त्यांचे तेज घेतो, तसाच मी स्त्रिया आणि पुरुषांमध्ये जे मला द्वेष करतात त्यांचे तेज घेतो.
यावन्तो मा सपत्नानामायन्तं प्रतिपश्यथ । उद्यन्त्सूर्य इव सुप्तानां द्विषतां वर्च आ ददे
तुम्ही ज्या ज्या शत्रूंना समोर येताना पाहता, जसा सूर्य झोपलेल्या लोकांवर उगवतो, तसाच मी द्वेष करणाऱ्यांचे तेज घेतो.
7.1५(7.1४) अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुम् । अर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम्
मी त्या अद्भुत सामर्थ्याच्या, बुद्धिमान आणि सत्य प्रेरणेच्या, रत्नांचा धनी असलेल्या आणि प्रिय विचार असलेल्या सवितृ देवतेचे स्तवन करतो.
उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि । हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः
ज्याची बुद्धी वर उगवते, त्याच्या सामर्थ्यात चमकते; सुवर्णहस्त, कुशल सवितृ देवतेने दयाळूपणे आकाश मोजले आहे.
सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै । अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः
हे देव, पहिल्या पित्याला त्याला सर्वोच्च स्थानावर ने, त्याला विस्तार आणि मोठेपणा दे. मग, हे सवितृ, आम्हाला दररोज उत्तम गोष्टी आणि विपुल धनदौलत दे.
दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि । पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि
सर्वश्रेष्ठ सवितृ देवता पितरांना धन आणि आयुष्य देतो; तो सोमपान करो, या यज्ञात आनंद मानो; मार्ग दाखवणारा देखील त्याच्या नियमाने चालतो.
7.16(7.15) तां सवितः सत्यसवां सुचित्रामाहं वृणे सुमतिं विश्ववाराम् । यामस्य कण्वो अदुहत्प्रपीनां सहस्रधारां महिषो भगाय
सत्यसंकल्प आणि तेजस्वी सवितृची ती कृपा मी निवडतो, जी सर्वांना व्यापणारी आणि कल्याणकारी आहे. कण्वाने त्याच्याकडून ती दुधाळ, हजार धारा असणाऱ्या वृषासारखी, भाग्य मिळवण्यासाठी मिळवली.
7.17(7.16) बृहस्पते सवितर्वर्धयैनं ज्योतयैनं महते सौभगाय । संशितं चित्संतरं सं शिशाधि विश्व एनमनु मदन्तु देवाः
हे बृहस्पति, हे सवितृ, त्याचा विकास कर, त्याला तेजस्वी कर, मोठ्या सौभाग्यासाठी. तो जरी बांधलेला किंवा अडवलेला असला तरी त्याला मुक्त कर; सगळ्या देवांनी मिळून त्याच्यात आनंद मानावा.
7.18(7.17) धाता दधातु नो रयिमीशानो जगतस्पतिः । स नः पूर्णेन यच्छतु
धाता, जगाचा स्वामी, आम्हाला संपत्ती देवो; तो आम्हाला परिपूर्णता देवो.
धाता दधातु दाशुषे प्राचीं जीवातुमक्षिताम् । वयं देवस्य धीमहि सुमतिं विश्वराधसः
धाता भक्ताला पूर्व दिशेला अखंड आणि दीर्घायुष्य देवो. आम्ही त्या देवाची कृपा मागतो, जो सर्वांना उदार आहे.
धाता विश्वा वार्या दधातु प्रजाकामाय दाशुषे दुरोणे । तस्मै देवा अमृतं सं व्ययन्तु विश्वे देवा अदितिः सजोषाः
धाता आपल्या घरात संततीची इच्छा असणाऱ्या भक्ताला सर्व हवीहवीशी सुखे देवो. सर्व देव आणि अदिती मिळून त्याला अमरत्व देवोत.
धाता रातिः सवितेदं जुषन्तां प्रजापतिर्निधिपतिर्नो अग्निः । त्वष्टा विष्णुः प्रजया संरराणो यजमानाय द्रविणं दधातु
धाता आणि सवितृ यांची दाने येथे स्वीकारली जावोत; प्रजापती, रत्नांचा स्वामी, आणि अग्नी आम्हांवर कृपा करो. त्वष्टा आणि विष्णू, संतती वाढवणारे, यजमानाला संपत्ती देवोत.
7.19(7.18) प्र नभस्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः । उद्नो दिव्यस्य नो धातरीशानो वि ष्या दृतिम्
हे आकाशा, हे दिव्य जागा, उघड; हे पृथ्वी, वर उचल. हे धाता, आकाशाचा स्वामी, आमच्यासाठी अडथळा दूर कर.
न घ्रंस्तताप न हिमो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः । आपश्चिदस्मै घृतमित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम्
ना उष्णतेने ना थंडीतून त्याला इजा झाली आहे; दीर्घायुषी पृथ्वी उघडावी. जिथे सोमाचे स्थान आहे, तिथे पाण्यादेखील त्याच्यासाठी तुपासारखी वाहतात, तिथे कल्याण आहे.
7.20(7.19) प्रजापतिर्जनयति प्रजा इमा धाता दधातु सुमनस्यमानः । संजानानाः संमनसः सयोनयो मयि पुष्टं पुष्टपतिर्दधातु
प्रजापती ही संतती निर्माण करतो; धाता, प्रसन्न होऊन, त्यांना आशीर्वाद देवो. एकत्र मनाने आणि जन्माने असणाऱ्यांना, पोषणाचा स्वामी मला समृद्धी देवो.
7.21(7.20) अन्वद्य नोऽनुमतिर्यज्ञं देवेषु मन्यताम् । अग्निश्च हव्यवाहनो भवतां दाशुषे मम
अनुमती आमच्या यज्ञाला देवांमध्ये मान्यता देवो, कुठलाही दोष लागू नये. अग्नी, जो आहुती पोचवतो, तो माझ्या भक्तासाठी येथे असो.
अन्विदनुमते त्वं मंससे शं च नस्कृधि । जुषस्व हव्यमाहुतं प्रजां देवि ररास्व नः
अनुमती, तुझ्या कृपेने आम्हांवर दया कर. हे देवी, आम्ही अर्पण केलेली आहुती तू स्वीकार आणि आम्हाला संतती दे.
अनु मन्यतामनुमन्यमानः प्रजावन्तं रयिमक्षीयमाणम् । तस्य वयं हेडसि मापि भूम सुमृडीके अस्य सुमतौ स्याम
जो मान्यता देतो, त्याने आम्हाला संपन्न आणि कधीही न संपणारे धन देवो. तुझ्या नाराजीत आम्ही पडू नये, उलट तुझ्या कृपेत आम्ही राहू दे.
यत्ते नाम सुहवं सुप्रणीतेऽनुमते अनुमतं सुदानु । तेना नो यज्ञं पिपृहि विश्ववारे रयिं नो धेहि सुभगे सुवीरम्
अनुमती, तुझे नाव सर्वांना प्रिय आहे, तू योग्य मार्ग दाखवतेस आणि उदार आहेस. त्या नावाने आमच्या यज्ञाचे रक्षण कर. हे भाग्यवती, आम्हाला धन आणि शूर पुत्र दे.
एमं यज्ञमनुमतिर्जगाम सुक्षेत्रतायै सुवीरतायै सुजातम् । भद्रा ह्यस्याः प्रमतिर्बभूव सेमं यज्ञमवतु देवगोपा
अनुमती हा यज्ञ चांगल्या शेतीसाठी, शौर्यासाठी आणि उत्तम संततीसाठी आली आहे. तिची कृपा खरोखरच मंगल आहे. देवांनी, रक्षण करणाऱ्यांनी, या यज्ञाचे रक्षण करावे.
अनुमतिः सर्वमिदं बभूव यत्तिष्ठति चरति यदु च विश्वमेजति । तस्यास्ते देवि सुमतौ स्यामानुमते अनु हि मंससे नः
अनुमती हे सर्व काही झाली आहे—जे काही स्थिर आहे, जे काही फिरते, आणि या विश्वात जे काही हालते. हे देवी अनुमती, आम्ही तुझ्या कृपेत राहू दे, कारण तू आमच्यावर खरोखर दयाळू आहेस.
समेत विश्वे वचसा पतिं दिव एको विभूरतिथिर्जनानाम् । स पूर्व्यो नूतनमाविवासत्तं वर्तनिरनु वावृत एकमित्पुरु
सर्व लोकांनी एकत्र येऊन वाणीने आकाशाच्या स्वामीला वंदन केले, जो अनेक रूपांचा आहे, आणि मानवांचा पाहुणा आहे. तो प्राचीन आणि नवा, सर्वांना बोलावतो, मार्ग दाखवणारा एकाच माणसाकडे वळतो.
अयं सहस्रमा नो दृशे कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्मणि
हे हजारो पट आमचे दर्शन आहे—ज्ञानींची बुद्धी, धर्मातले प्रकाश.