अयं वज्रस्तर्पयतामृतस्यावास्य राष्ट्रमप हन्तु जीवितम् । शृणातु ग्रीवाः प्र शृणातूष्णिहा वृत्रस्येव शचीपतिः
हा वज्र तृप्ती देओ, शत्रूचं राज्य नष्ट करो, त्याचं आयुष्यही घ्या. त्याची मान मोडा, हाडं फोडा, जसं शक्तीच्या देवतेनं वृत्राला हरवलं तसं.
अधरोऽधर उत्तरेभ्यो गूढः पृथिव्या मोत्सृपत्। वज्रेणावहतः शयाम्
खालचं वरच्या खाली लपवा, पृथ्वीच्या आत दडवा. वज्रानं घायाळ होऊन तो खाली पडू दे.
यो जिनाति तमन्विच्छ यो जिनाति तमिज्जहि । जिनतो वज्र त्वं सीमन्तमन्वञ्चमनु पातय
जो जिंकतो त्याला शोधा, त्याला हरवा. वज्रांनो, जो जिंकतो त्याचा शिरोभाग खाली आणा, तो मागे पडू द्या.
यदश्नामि बलं कुर्व इत्थं वज्रमा ददे । स्कन्धान् अमुष्य शातयन् वृत्रस्येव शचीपतिः
मी जेव्हा खातो तेव्हा बळ वाढतं, म्हणून मी वज्र उचलतो, आणि त्याच्या खांद्यांना फोडतो, जसं शक्तीच्या देवतेनं वृत्राला केलं तसं.
यत्पिबामि सं पिबामि समुद्र इव संपिबः । प्राणान् अमुष्य संपाय सं पिबामो अमुं वयम्
मी जे पितो ते पूर्णपणे पितो, जसं समुद्र सगळं पितो. त्याचा श्वास काढा, आपण मिळून त्याला संपवूया.
यद्गिरामि सं गिरामि समुद्र इव संगिरः । प्राणान् अमुष्य संगीर्य सं गिरामो अमुं वयम्
मी जे बोलतो ते पूर्णपणे बोलतो, जसं समुद्र सगळं बोलतो. त्याचा श्वास बोलून टाका, आपण मिळून त्याला बोलून टाकूया.
देवी देव्यामधि जाता पृथिव्यामस्योषधे । तां त्वा नितत्नि केशेभ्यो दृंहणाय खनामसि
हे दिव्य औषध, पृथ्वीवर देवतेपासून जन्मलेलं, मी तुला केसांसाठी खोदतो, बळ मिळवण्यासाठी.
दृंह प्रत्नान् जनयाजातान् जातान् उ वर्षीयसस्कृधि
जुन्यांना बळकट कर, जे जन्मले त्यांना वाढव, आणि जे वाढले त्यांना आणखी बळ दे.
यस्ते केशोऽवपद्यते समूलो यश्च वृश्चते । इदं तं विश्वभेषज्याभि षिञ्चामि वीरुधा
तुझे जे केस मुळासकट गळतात किंवा ओढले जातात, त्यावर मी हे सर्व रोगांवर गुणकारी औषध लावतो.
यां जमदग्निरखनद्दुहित्रे केशवर्धनीम् । तां वीतहव्य आभरदसितस्य गृहेभ्यः
जमदग्नीने आपल्या मुलीसाठी केस वाढवणारे जे औषध खोदले, ते वीतहव्याने असिताच्या घरातून आणले.
अभीशुना मेया आसन् व्यामेनानुमेयाः । केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि
हे केस माझ्यासाठी एकत्र बांधा, मोजून ठेवा. तुझे काळे केस डोक्याभोवती गवतासारखे वाढू देत.
दृंह मूलमाग्रं यच्छ वि मध्यं यामयौषधे । केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि
मुळं घट्ट कर, टोक सांभाळ, मधला भाग वाढव, हे औषध. तुझे काळे केस डोक्याभोवती गवतासारखे वाढू देत.
त्वं वीरुधां श्रेष्ठतमाभिश्रुतास्योषधे । इमं मे अद्य पुरुषं क्लीबमोपशिनं कृधि
तू सर्व वनस्पतींपैकी श्रेष्ठ आणि प्रसिद्ध आहेस, हे औषधे. आज या पुरुषाला माझ्यासाठी नपुंसक आणि दुर्बल कर.
क्लीबं कृध्योपशिनमथो कुरीरिणं कृधि । अथास्येन्द्रो ग्रावभ्यामुभे भिनत्त्वाण्ड्यौ
त्याला नपुंसक कर, दुर्बल कर, आणि त्याला शुद्ध नपुंसक कर. मग इंद्राने दोन दगडांनी त्याची दोन्ही अंडकोष फोडू दे.
क्लीब क्लीबं त्वाकरं वध्रे वध्रिं त्वाकरमरसारसं त्वाकरम् । कुरीरमस्य शीर्षणि कुम्बं चाधिनिदध्मसि
नपुंसक, मी तुला नपुंसक करतो; वंध्य, मी तुला वंध्य करतो; रसहीन, मी तुला रसहीन करतो. त्याच्या डोक्यावर नपुंसकतेचं आणि कुंभाचं चिन्ह ठेवतो.
ये ते नाड्यौ देवकृते ययोस्तिष्ठति वृष्ण्यम् । ते ते भिनद्मि शम्ययामुष्या अधि मुष्कयोः
तुझे ते दोन नळ्या, ज्या देवांनी केल्या आणि ज्यामुळे पुरुषार्थ टिकतो, त्या मी काठीने फोडतो, त्याच्या अंडकोषांवर.
यथा नडं कशिपुने स्त्रियो भिन्दन्त्यश्मना । एवा भिनद्मि ते शेपोऽमुष्या अधि मुष्कयोः
जसं विणकरासाठी बायका नळ गोट्याने फोडतात, तसं मी तुझं लिंग त्याच्या अंडकोषांवर फोडतो.
न्यस्तिका रुरोहिथ सुभगंकरणी मम । शतं तव प्रतानास्त्रयस्त्रिंशन् नितानाः ॥ तया सहस्रपर्ण्या हृदयं शोषयामि ते
न्यस्तिका, वाढ, मला भाग्य दे. तुझे शंभर फांद्या आणि तेहतीस मुळं आहेत. तुझ्या हजार पानांनी मी त्याचं हृदय कोरडं करतो.
शुष्यतु मयि ते हृदयमथो शुष्यत्वास्यम् । अथो नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर
तुझं मन माझ्याशी कोमेजून जावो, तोंडही कोरडं पडो; तुझी माझ्यावरील ओढही कोरडी होवो, आणि कोरड्या तोंडानं तू निघून जा.
संवननी समुष्पला बभ्रु कल्याणि सं नुद । अमूं च मां च सं नुद समानं हृदयं कृधि
हे एकत्र करणाऱ्या, सुंदर बांध्याच्या, शुभेच्छा असलेल्या देवी, आम्हा दोघांना एकत्र आण. तिचं आणि माझं हृदय एक कर.
यथोदकमपपुषोऽपशुष्यत्यास्यम् । एवा नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर
जसं पाणी प्यायल्यानंतर तोंड कोरडं राहत नाही, तसंच तुझी माझ्यावरील ओढ कोरडी होवो, आणि कोरड्या तोंडानं तू निघून जा.
यथा नकुलो विछिद्य संदधात्यहिं पुनः । एवा कामस्य विछिन्नं सं धेहि वीर्यावति
जसा मुंगूस सापाला फाडून पुन्हा जोडतो, तसंच, हे सामर्थ्यशाली देवी, इच्छेमुळे तुटलेलं पुन्हा एकत्र कर.
यौ व्याघ्राववरूढौ जिघत्सतः पितरं मातरं च । तौ दन्तं ब्रह्मणस्पते शिवौ कृणु जातवेदः
जसं दोन वाघ आईवडिलांवर ताव मारायला दबा धरतात, तसं त्यांच्या दातांना, हे ब्रह्मणस्पती, हे जातवेद, शुभता दे.
व्रीहिमत्तं यवमत्तमथो माषमथो तिलम् । एष वां भागो निहितो रत्नधेयाय दन्तौ मा हिंसिष्टं पितरं मातरं च
तांदूळ, ज्वारी, मटकी, तीळ—हेच तुमचं ठेवलेलं भाग्य; तुमचे दात आईवडिलांना इजा करू नयेत.
उपहूतौ सयुजौ स्योनौ दन्तौ सुमङ्गलौ । अन्यत्र वां घोरं तन्वः परैतु दन्तौ मा हिंसिष्टं पितरं मातरं च
बोलावल्यावर एकत्र, सौम्य, शुभ असे तुमचे दात असोत; तुमच्या शरीरातील कठोरपणा दुसरीकडे जावो; तुमचे दात आईवडिलांना इजा करू नयेत.
वायुरेनाः समाकरत्त्वष्टा पोषाय ध्रियताम् । इन्द्र आभ्यो अधि ब्रवद्रुद्रो भूम्ने चिकित्सतु
वारा त्यांना एकत्र आणतो, त्वष्टा त्यांना पोषणासाठी धरतो; इंद्र त्यांच्यावर बोलतो, रुद्र त्यांना बळासाठी आरोग्य देतो.
लोहितेन स्वधितिना मिथुनं कर्णयोः कृधि । अकर्तामश्विना लक्ष्म तदस्तु प्रजया बहु
लाल कुऱ्हाडीने कानाजवळ जोडपं तयार कर; हे अश्विनी, आम्ही हे चिन्ह ठेवतो—ते संततीने भरभराट होवो.
यथा चक्रुर्देवासुरा यथा मनुष्या उत । एवा सहस्रपोषाय कृणुतं लक्ष्माश्विना
जसं देवांनी आणि असुरांनी, तसंच माणसांनी केलं, तसंच, हे अश्विनी, हजारपट वाढीसाठी हे चिन्ह घडवा.
उच्छ्रयस्व बहुर्भव स्वेन महसा यव । मृणीहि विश्वा पात्राणि मा त्वा दिव्याशनिर्वधीत्
उठ, स्वतःच्या तेजाने भरभराट हो, हे ज्वारी; सर्व अडथळे दूर कर, आकाशातील वीज तुला लागू नये.
आशृण्वन्तं यवं देवं यत्र त्वाच्छावदामसि । तदुच्छ्रयस्व द्यौरिव समुद्र इवैध्यक्षितः
जिथे आम्ही तुला, ऐकणाऱ्या देवासारखा, आणतो, तिथे तू आकाशासारखा, समुद्रासारखा, हलू नये असा उंच हो.