जङ्गिडो जम्भाद्विशराद्विष्कन्धादभिशोचनात्। मणिः सहस्रवीर्यः परि णः पातु विश्वतः
जंगिड जबड्यांपासून, विषापासून, दोषापासून आणि दुःखापासून वाचवतो; हजारो शक्ती असलेला हा मणी सर्व बाजूंनी आपली रक्षा करो.
अयं विष्कन्धं सहतेऽयं बाधते अत्त्रिणः । अयं नो विश्वभेषजो जङ्गिडः पात्वंहसः
हा विष सहन करतो, हा अपायकारक गोष्टी दूर करतो; हा जंगिड आपल्यासाठी सर्व रोगांवर औषध आहे, तो आपली हानीपासून रक्षा करो.
देवैर्दत्तेन मणिना जङ्गिडेन मयोभुवा । विष्कन्धं सर्वा रक्षांसि व्यायामे सहामहे
देवतांनी दिलेला आनंददायक जंगिड मणी घेऊन, आम्ही प्रयत्न करताना विष आणि सर्व राक्षसांना तोंड देतो.
शणश्च मा जङ्गिडश्च विष्कन्धादभि रक्षताम् । अरण्यादन्य आभृतः कृष्या अन्यो रसेभ्यः
भांग आणि जंगिड मला विषापासून वाचवोत; एक जंगलातून आणला जातो, दुसरा शेतातून, तिसरा रसांमधून.
कृत्यादूषिरयं मणिरथो अरातिदूषिः । अथो सहस्वान् जङ्गिडः प्र ण आयुंषि तारिषत्
हा मणी जादूटोणा आणि वैर दूर करतो; आणि बलवान जंगिड आपल्याला दीर्घायुष्य मिळवून देओ.
इन्द्र जुषस्व प्र वहा याहि शूर हरिभ्याम् । पिबा सुतस्य मतेरिह मधोश्चकानश्चारुर्मदाय
इंद्रा, स्वीकार, पुढे ये, आपल्या शुभ अश्वांवर ये; येथे सुत केलेला सोम प्या, गोडपणात आनंद घ्या.
इन्द्र जठरं नव्यो न पृणस्व मधोर्दिवो न । अस्य सुतस्य स्वर्णोप त्वा मदाः सुवाचो अगुः
इंद्रा, तुझं पोट पुन्हा स्वर्गातील मधाने भर; या सुत केलेल्या सोमाचे आनंददायक पेय गोड आवाजाने तुझ्याकडे आले आहे.
इन्द्रस्तुराषाण्मित्रो वृत्रं यो जघान यतीर्न । बिभेद वलं भृगुर्न ससहे शत्रून् मदे सोमस्य
इंद्र, बलवान मित्र, ज्याने वृत्राचा वध केला, ज्याने वल फोडला, जो शत्रू सहन करत नाही, त्याने सोमाच्या नशेत आनंद घेतला.
आ त्वा विशन्तु सुतास इन्द्र पृणस्व कुक्षी विड्ढि शक्र धियेह्या नः । श्रुधी हवं गिरो मे जुषस्वेन्द्र स्वयुग्भिर्मत्स्वेह महे रणाय
हे इंद्रा, सुत केलेले पेय तुझ्यात जावोत; तुझं पोट भर, शक्रा, आमची भक्ती जाण; आमचं आवाहन ऐक, माझ्या गाण्यांचा स्वीकार कर, आपल्या अश्वांवर ये, येथे आमच्या मोठ्या युद्धासाठी आनंद घे.
इन्द्रस्य नु प्र वोचं वीर्याणि यानि चकार प्रथमानि वज्री । अहन्न् अहिमनु अपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत्पर्वतानाम्
आता मी इंद्राची ती वीरता सांगतो, जी त्याने प्रथम केली; वज्रधारी इंद्राने सर्पाचा वध केला, पाणी सोडवलं, किल्ले फोडले आणि पर्वत फोडले.
अहन्न् अहिं पर्वते शिश्रियाणं त्वष्टास्मै वज्रं स्वर्यं ततक्ष । वाश्रा इव धेनवः स्यन्दमाना अञ्जः समुद्रमव जग्मुरापः
त्याने पर्वतावर पडलेल्या सर्पाचा वध केला; त्वष्ट्याने त्याच्यासाठी दिव्य वज्र तयार केले. गायी जशा धावतात तशा त्या पाण्यांनी वेगाने वाहत समुद्राकडे वाट धरली.
वृषायमाणो अवृणीत सोमं त्रिकद्रुकेषु अपिबत्सुतस्य । आ सायकं मघवादत्त वज्रमहन्न् एनं प्रथमजामहीनाम्
बलासाठी त्याने सोम निवडला आणि त्रिकद्रुकांमध्ये पिळलेला सोमपान केला. मग मघवानाने बाणासारखा वज्र उचलून पृथ्वीवरील पहिल्या जन्मलेल्या त्या राक्षसाचा नाश केला.
समास्त्वाग्न ऋतवो वर्धयन्तु संवत्सरा ऋषयो यानि सत्या । सं दिव्येन दीदिहि रोचनेन विश्वा आ भाहि प्रदिशश्चतस्रः
हे अग्नि, ऋतू एकत्र येऊन तुला वाढवोत, वर्षे आणि सत्य बोलणारे ऋषी तुला वृद्धिंगत करो. दिव्य तेजाने उजळून चारही दिशांना प्रकाशमान कर.
सं चेध्यस्वाग्ने प्र च वर्धयेममुच्च तिष्ठ महते सौभगाय । मा ते रिषन्न् उपसत्तारो अग्ने ब्रह्माणस्ते यशसः सन्तु मान्ये
हे अग्नि, स्वतःला एकत्र कर आणि आम्ही तुला अधिक वाढवू दे. मोठ्या सौभाग्यासाठी उंच उभा राहा. तुझ्याजवळ येणाऱ्यांनी तुला इजा पोहोचवू नये; तुझे ब्राह्मण नेहमी मानाने आणि कीर्तीने भरलेले असोत.
त्वामग्ने वृणते ब्राह्मणा इमे शिवो अग्ने संवरणे भवा नः । सपत्नहाग्ने अभिमातिजिद्भव स्वे गये जागृह्यप्रयुच्छन्
हे अग्नि, हे ब्राह्मण तुला निवडतात; आमच्या रक्षणात तू सौम्य हो. शत्रूंचा संहार करणारा, विरोधकांवर विजय मिळवणारा अग्नि, आमच्या घराचे जागरण कर.
क्षत्रेणाग्ने स्वेन सं रभस्व मित्रेणाग्ने मित्रधा यतस्व । सजातानां मध्यमेष्ठा राज्ञामग्ने विहव्यो दीदिहीह
हे अग्नि, आपल्या सामर्थ्याने प्रयत्न कर; मैत्रीने खऱ्या मित्रासारखे वाग. आपल्या बांधवांत आणि राजांमध्ये सर्वांत मानाचा हो आणि येथे तेजाने उजळ.
अति निहो अति सृधोऽत्यचित्तीरति द्विषः । विश्वा ह्यग्ने दुरिता तर त्वमथास्मभ्यं सहवीरं रयिं दाः
गुप्त, अडथळे, दुर्लक्ष करणारे आणि वैरी यांना पार कर; खरेच, हे अग्नि, सर्व संकटांवर मात कर. मग आम्हाला वीरांसह भरपूर संपत्ती दे.
अघद्विष्टा देवजाता वीरुच्छपथयोपनी । आपो मलमिव प्राणैक्षीत्सर्वान् मच्छपथामधि
दुष्टांनी द्वेष केलेल्या, देवांनी जन्म दिलेल्या, तेजस्वी आणि शपथेच्या मार्गावर आणलेल्या पाण्यांनी, शपथभंग करणाऱ्यांकडे घाण म्हणून पाहावे.
यश्च सापत्नः शपथो जाम्याः शपथश्च यः । ब्रह्मा यन् मन्युतः शपात्सर्वं तन् नो अधस्पदम्
कोणत्याही शत्रूची शपथ असो, नातेवाईकाची असो किंवा ब्राह्मणाने रागाने घेतलेली शपथ असो—ते सर्व आमच्या पायाखाली जाऊ दे.
दिवो मूलमवततं पृथिव्या अध्युत्ततम् । तेन सहस्रकाण्डेन परि णः पाहि विश्वतः
आकाशाची मुळे पसरलेली आहेत, पृथ्वीची वरची शाखा आहे; त्या हजारो फांद्यांनी आम्हा सर्व बाजूंनी रक्षण कर.
परि मां परि मे प्रजां परि णः पाहि यद्धनम् । अरातिर्नो मा तारीन् मा नस्तारिशुरभिमातयः
माझे, माझ्या संततीचे आणि आमच्या संपत्तीचे रक्षण कर; शत्रुत्व आमच्यावर येऊ नये, विरोधकांनी आम्हाला हरवू नये.
शप्तारमेतु शपथो यः सुहार्त्तेन नः सह । चक्षुर्मन्त्रस्य दुर्हार्दः पृष्टीरपि शृणीमसि
शाप देणाऱ्यालाच शाप परत जाऊ दे, जो आमच्याविरुद्ध वाईट हेतूने वागतो त्याला; मंत्राचा डोळा, दुष्ट मनाचा, त्यांचा पाठही आम्ही ऐकू.
उदगातां भगवती विचृतौ नाम तारके । वि क्षेत्रियस्य मुञ्चतामधमं पाशमुत्तमम्
भाग्यवती तारा पहाटे उदयाला यावी; ती क्षेत्ररोगाचा खालचा आणि वरचा फास सोडू दे.
अपेयं रात्र्युच्छत्वपोच्छन्त्वभिकृत्वरीः । वीरुत्क्षेत्रियनाशन्यप क्षेत्रियमुच्छतु
रात्र जाऊ दे, दव जाऊ दे, हानीकारक गोष्टी दूर जाऊ देत; क्षेत्ररोग नष्ट होवो, शेत मोकळे होवो.
बभ्रोरर्जुनकाण्डस्य यवस्य ते पलाल्या तिलस्य तिलपिञ्ज्या । वीरुत्क्षेत्रियनाशन्यप क्षेत्रियमुच्छतु
तपकिरी ज्वारी, पांढऱ्या ज्वारीच्या काड्या, तुझ्या गव्हाच्या पेंढ्या, तीळ आणि तीळाच्या साली—हे सर्व क्षेत्ररोग नष्ट करोत, शेत मोकळे होवो.
नमस्ते लाङ्गलेभ्यो नम ईषायुगेभ्यः । वीरुत्क्षेत्रियनाशन्यप क्षेत्रियमुच्छतु
नमन नांगरांना, नमन जुवांना आणि त्यांच्या दोरांना; क्षेत्ररोग नष्ट होवो, शेत मोकळे होवो.
नमः सनिस्रसाक्षेभ्यो नमः संदेश्येभ्यः । नमः क्षेत्रस्य पतये वीरुत्क्षेत्रियनाशन्यप क्षेत्रियमुच्छतु
नमन हाती कोयते घेणाऱ्यांना, नमन संदेश नेणाऱ्यांना; नमन शेताच्या अधिपतीला—क्षेत्ररोग नष्ट होवो, शेत मोकळे होवो.
दशवृक्ष मुञ्चेमं रक्षसो ग्राह्या अधि यैनं जग्राह पर्वसु । अथो एनं वनस्पते जीवानां लोकमुन् नय
दहा वृक्षांनो, या माणसाला सोडा, ज्याला राक्षसांनी सांध्यांमध्ये पकडले आहे; आणि वनस्पतींच्या अधिपती, त्याला जिवंतांच्या लोकात घेऊन जा.
आगादुदगादयं जीवानां व्रातमप्यगात्। अभूदु पुत्राणां पिता नृणां च भगवत्तमः
तो आला, तो उगवला; जिवंत जीवांची ही सारी मंडळीही आली. तोच मुलांचा आणि माणसांचा पिता झाला, सर्वात दिव्य.
अधीतीरध्यगादयमधि जीवपुरा अगान् । शतं ह्यस्य भिषजः सहस्रमुत वीरुधः
त्याने शिक्षण घेतले, तो उभा राहिला; तो जिवंतांच्या नगरीत गेला. त्याच्याकडे शंभर वैद्य आहेत आणि हजार औषधी आहेत.