यथा सूर्यस्य रश्मयः परापतन्त्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत समुद्रस्यानु विक्षरम्
जसे सूर्याच्या किरणांनी वेगाने पसरतात, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही समुद्राच्या प्रवाहासारखे दूर निघून जा.
आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः । उत्सो वा तत्र जायतां ह्रदो वा पुण्डरीकवान्
तुझ्या प्रवासाला आणि परतीला दुर्वा गवत फुलांनी बहरो; तिथे एखादा झरा उगवो, किंवा कमळांनी भरलेले तळे तयार होवो.
अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् । मध्ये ह्रदस्य नो गृहाः पराचीना मुखा कृधि
हे पाण्याचे उतरणे आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे; तळ्याच्या मधोमध आपली घरे असोत—त्यांची तोंडे आपल्याकडून वळव.
हिमस्य त्वा जरायुणा शाले परि व्ययामसि । शीतह्रदा हि नो भुवोऽग्निष्कृणोतु भेषजम्
हिमाच्या पडद्याने तुझ्या शेताभोवती आच्छादन करतो; आपली भूमी थंड तळ्यांनी भरलेली आहे—अग्नी, तू औषध तयार कर.
विश्वजित्त्रायमाणायै मा परि देहि । त्रायमाणे द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि रक्षण करते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या रक्षणात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
त्रायमाणे विश्वजिते मा परि देहि । विश्वजिद्द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाड्यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि रक्षण करते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या विजयात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
विश्वजित्कल्याण्यै मा परि देहि । कल्याणि द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि कल्याण आणते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या कल्याणात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
कल्याणि सर्वविदे मा परि देहि । सर्वविद्द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्व काही जाणते आणि कल्याण आणते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या सर्वज्ञतेत आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
त्वं नो मेधे प्रथमा गोभिरश्वेभिरा गहि । त्वं सूर्यस्य रश्मिभिस्त्वं नो असि यज्ञिया
हे मेधा, तू आमच्याकडे गायी आणि घोड्यांसह प्रथम ये; तू सूर्याच्या किरणांसह आहेस, तू आमच्यासाठी यज्ञाला योग्य आहेस.
मेधामहं प्रथमां ब्रह्मण्वतीं ब्रह्मजूतामृषिष्टुताम् । प्रपीतां ब्रह्मचारिभिर्देवानामवसे हुवे
मी मेधेला, ब्राह्मणांनी प्रेरित, ऋषींच्या स्तुतीने गौरवलेली, ब्रह्मचारींनी सन्मानित, देवांच्या सहाय्यासाठी बोलावतो.
यां मेधामृभवो विदुर्यां मेधामसुरा विदुः । ऋषयो भद्रां मेधां यां विदुस्तां मय्या वेशयामसि
सत्याचा आधार असलेल्या ऋषींना जी मेधा कळली, देवांना जी मेधा उमगली, आणि शुभ अशी जी मेधा जाणणाऱ्या ऋषींना मिळाली, तीच मेधा आमच्यात वसावी, अशी आम्ही इच्छा करतो.
यामृषयो भूतकृतो मेधां मेधाविनो विदुः । तया मामद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कृणु
ज्या मेधेची जाण भूतांची निर्मिती करणाऱ्या ज्ञानी ऋषींना आहे, अग्ने, आज त्या मेधेनं मला बुद्धिमान कर.
मेधां सायं मेधां प्रातर्मेधां मध्यन्दिनं परि । मेधां सूर्यस्य रश्मिभिर्वचसा वेशयामहे
संध्याकाळी मेधा, सकाळी मेधा, दुपारीही मेधा, सूर्याच्या किरणांनी आणि वाणीने आम्ही मेधा आमच्यात वसवू.
पिप्पली क्षिप्तभेषज्युतातिविद्धभेषजी । तां देवाः समकल्पयन्न् इयं जीवितवा अलम्
पिंपळी, जिचं औषध टाकलं जातं, जिचं औषध सर्वांना ठाऊक आहे, ती देवांनी ठरवली आहे; तीच जीवनासाठी पुरेशी आहे.
पिप्पल्यः समवदन्तायतीर्जननादधि । यं जीवमश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः
पिंपळी एकत्र बोलतात, त्या जन्माच्या मुळाशी ठेवलेल्या आहेत; जो हा जिवंत पिंपळी घेतो, तो माणूस कधीही नष्ट होत नाही.
असुरास्त्वा न्यखनन् देवास्त्वोदवपन् पुनः । वातीकृतस्य भेषजीमथो क्षिप्तस्य भेषजीम्
असुरांनी तुला पुरलं, पण देवांनी पुन्हा तुला वर काढलं—वाऱ्यामुळे होणाऱ्या आजाराचं औषध, खाली टाकलेल्या आजाराचं औषध.
प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि । स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रायस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व
तू प्राचीन आणि यज्ञात वंदनीय आहेस, जुना आणि नवा होतार आहेस; अग्ने, तुझं स्वतःचं रूप जपा आणि आम्हाला सौभाग्य दे.
ज्येष्ठघ्न्यां जातो विचृतोर्यमस्य मूलबर्हणात्परि पाह्येनम् । अत्येनं नेषद्दुरितानि विश्वा दीर्घायुत्वाय शतशारदाय
ज्येष्ठाचा नाश करणारा, यमाच्या मुळापासून जन्मलेला, त्याला वाचव; त्याला सर्व दुःखांपासून दूर ने आणि शंभर शरदांचे दीर्घायुष्य दे.
व्याघ्रेऽह्न्यजनिष्ट वीरो नक्षत्रजा जायमानः सुवीरः । स मा वधीत्पितरं वर्धमानो मा मातरं प्र मिनीज्जनित्रीम्
व्याघ्राच्या दिवशी जन्मलेला, नक्षत्रात जन्मलेला, बलवान असा हा वीर वाढताना वडिलांना दुखावू नये, आणि आईलाही त्रास देऊ नये.
इमं मे अग्ने पुरुषं मुमुग्ध्ययं यो बद्धः सुयतो लालपीति । अतोऽधि ते कृणवद्भागधेयं यदानुन्मदितोऽसति
अग्ने, हा जो बांधलेला आहे, ज्याची जीभ सैल झाली आहे आणि तो बडबडतो आहे, त्याला माझ्यासाठी सोडव; जेव्हा त्याचं वेड गेलं असेल, तेव्हा त्याचा योग्य हिस्सा त्याला मिळू दे.
अग्निष्टे नि शमयतु यदि ते मन उद्युतम् । कृणोमि विद्वान् भेषजं यथानुन्मदितोऽससि
अग्निने तुझं मन शांत करावं, जर ते अस्वस्थ असेल; मी जाणून औषध तयार करतो, जेणेकरून तुझं वेड दूर जावो.
देवैनसादुन्मदितमुन्मत्तं रक्षसस्परि । कृणोमि विद्वान् भेषजं यदानुन्मदितोऽसति
देवतांकडून, निष्पापांपासून, वेडापासून, वेड्यांकडून, राक्षसांकडून—मी जाणून औषध तयार करतो, जेणेकरून तुझं वेड दूर जावो.
पुनस्त्वा दुरप्सरसः पुनरिन्द्रः पुनर्भगः । पुनस्त्वा दुर्विश्वे देवा यथानुन्मदितोऽससि
वाईट अप्सरांनी, इंद्राने, भगाने, आणि सर्व प्रतिकूल देवांनी तुला परत आणावं, जेणेकरून तुझं वेड दूर जावो.
मा ज्येष्ठं वधीदयमग्न एषां मूलबर्हणात्परि पाह्येनम् । स ग्राह्याः पाशान् वि चृत प्रजानन् तुभ्यं देवा अनु जानन्तु विश्वे
अग्ने, याने ज्येष्ठाचा वध करू नये; यमाच्या मूळापासून त्याला वाचव; बांधलेल्या गाठी ओळखून सोडव, म्हणजे सर्व देव तुला ओळखतील.
उन् मुञ्च पाशांस्त्वमग्न एषां त्रयस्त्रिभिरुत्सिता येभिरासन् । स ग्राह्याः पाशान् वि चृत प्रजानन् पितापुत्रौ मातरं मुञ्च सर्वान्
अग्ने, या लोकांवर बांधलेल्या त्रेचाळीस गाठी तू सोडव; बांधलेल्या गाठी ओळखून सोडव, आणि वडील-मुलगा, आई, सर्वांना मुक्त कर.
येभिः पाशैः परिवित्तो विबद्धोऽङ्गेअङ्ग आर्पित उत्सितश्च । वि ते मुच्यन्तं विमुचो हि सन्ति भ्रूणघ्नि पूषन् दुरितानि मृक्ष्व
ज्या गाठींनी तो सर्व अंगांनी बांधला गेला आहे, त्या गाठी तुझ्यासाठी सुटू देत; कारण सोडवणारे आहेतच; भ्रूणहंता पुष्य, वाईट दूर कर आणि पापं धुऊन टाक.
त्रिते देवा अमृजतैतदेनस्त्रित एनन् मनुष्येषु ममृजे । ततो यदि त्वा ग्राहिरानशे तां ते देवा ब्रह्मणा नाशयन्तु
त्रितासाठी देवांनी हे पाप दूर केलं; त्रिताने ते माणसांतही दूर केलं; जर तुझ्यावर झटका आला असेल, तर देवांनी मंत्राने ते नष्ट करावं.
मरीचीर्धूमान् प्र विशानु पाप्मन्न् उदारान् गच्छोत वा नीहारान् । नदीनं फेनामनु तान् वि नश्य भ्रूणघ्नि पूषन् दुरितानि मृक्ष्व
किरणं, धूर, हे पाप दूर जावो, विशाल जागेत किंवा धुक्यात जावो; नद्यांच्या फेसामागे जावो—भ्रूणहंता पुष्य, वाईट दूर कर आणि पापं धुऊन टाक.
द्वादशधा निहितं त्रितस्यापमृष्टं मनुष्यैनसानि । ततो यदि त्वा ग्राहिरानशे तां ते देवा ब्रह्मणा नाशयन्तु
द्वादश भागांत विभागलेलं, त्रितावरून पाप धुतलं; जर त्यातून तुला रोगानं ग्रासलं नसेल, तर देवांनी ब्रह्माच्या मंत्रानं ते नष्ट करावं.
यद्देवा देवहेडनं देवासश्चकृम वयम् । आदित्यास्तस्मान् नो युयमृतस्य ऋतेन मुञ्चत
देवतांनो, आम्ही देवांवर जे काही अपराध केले असतील, हे आदित्यांनो, सत्याच्या मार्गानं तुम्ही आम्हाला त्या अपराधांपासून मुक्त करा.