आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव । रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः
मी तुझं मन माझ्याकडे ओढतो, जसं राजाचा घोडा जुव्याला जोडला जातो; जसं गवत एकत्र बांधलं जातं, तसंच तुझं मन माझ्याशी घट्ट बांधलं जावो.
आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च । तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे
लेप, मध, कुष्ट आणि नलद यांच्या सहाय्याने मी भाग्याचं सौख्य दोन्ही हातांनी ओढून घेतो.
संदानं वो बृहस्पतिः संदानं सविता करत्। संदानं मित्रो अर्यमा संदानं भगो अश्विना
बृहस्पती तुमच्यात एकता निर्माण करो, सविता ही एकता निर्माण करो, मित्र आणि अर्यमान एकत्र बांधो, भग आणि अश्विनीद्वयही तुम्हा सर्वांना एकत्र बांधो.
सं परमान्त्समवमान् अथो सं द्यामि मध्यमान् । इन्द्रस्तान् पर्यहार्दाम्ना तान् अग्ने सं द्या त्वम्
सर्वात वरचे, खालचे आणि मधले हे सर्व एकत्र जावोत; इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने त्यांना वेढून घेतले आहे—अग्नी, तू त्यांना आमच्यासाठी एकत्र कर.
अमी ये युधमायन्ति केतून् कृत्वानीकशः । इन्द्रस्तान् पर्यहार्दाम्न तान् अग्ने सं द्या त्वम्
जे समोर ध्वज उभे करून युद्धासाठी येतात, त्यांना इंद्राने आपल्या शक्तीने वेढले आहे—अग्नी, तू त्यांना आमच्यासाठी एकत्र कर.
आदानेन संदानेनामित्रान् आ द्यामसि । अपाना ये चैषां प्राणा असुनासून्त्समछिदन्
घेऊन आणि बांधून, आपण शत्रूंना आपल्या ताब्यात आणतो; ज्यांचा श्वास आणि प्राण निघून जात आहेत, ते बेशुद्ध होवोत.
इदमादानमकरं तपसेन्द्रेण संशितम् । अमित्रा येऽत्र नः सन्ति तान् अग्न आ द्या त्वम्
हे घेणे मी तपश्चर्येने आणि इंद्राच्या संमतीने केले आहे; जे येथे आपले शत्रू आहेत, अग्नी, त्यांना तू आपल्या ताब्यात आण.
ऐनान् द्यतामिन्द्राग्नी सोमो राजा च मेदिनौ । इन्द्रो मरुत्वान् आदानममित्रेभ्यः कृणोतु नः
इंद्र, अग्नी, सोम आणि पृथ्वीचा राजा हे त्यांना मारोत; इंद्र आणि मरुतांसह आमच्या शत्रूंची संपत्ती आमच्यासाठी घेऊन जावो.
यथा मनो मनस्केतैः परापतत्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत मनसोऽनु प्रवाय्यम्
जसे मन आपल्या इच्छांसह वेगाने दूर उडते, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही मनाच्या मार्गाने दूर निघून जा.
यथा बाणः सुसंशितः परापतत्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत पृथिव्या अनु संवतम्
जसा नीट धार लावलेला बाण वेगाने दूर जातो, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही पृथ्वीच्या मार्गाने दूर निघून जा.
यथा सूर्यस्य रश्मयः परापतन्त्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत समुद्रस्यानु विक्षरम्
जसे सूर्याच्या किरणांनी वेगाने पसरतात, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही समुद्राच्या प्रवाहासारखे दूर निघून जा.
आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः । उत्सो वा तत्र जायतां ह्रदो वा पुण्डरीकवान्
तुझ्या प्रवासाला आणि परतीला दुर्वा गवत फुलांनी बहरो; तिथे एखादा झरा उगवो, किंवा कमळांनी भरलेले तळे तयार होवो.
अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् । मध्ये ह्रदस्य नो गृहाः पराचीना मुखा कृधि
हे पाण्याचे उतरणे आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे; तळ्याच्या मधोमध आपली घरे असोत—त्यांची तोंडे आपल्याकडून वळव.
हिमस्य त्वा जरायुणा शाले परि व्ययामसि । शीतह्रदा हि नो भुवोऽग्निष्कृणोतु भेषजम्
हिमाच्या पडद्याने तुझ्या शेताभोवती आच्छादन करतो; आपली भूमी थंड तळ्यांनी भरलेली आहे—अग्नी, तू औषध तयार कर.
विश्वजित्त्रायमाणायै मा परि देहि । त्रायमाणे द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि रक्षण करते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या रक्षणात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
त्रायमाणे विश्वजिते मा परि देहि । विश्वजिद्द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाड्यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि रक्षण करते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या विजयात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
विश्वजित्कल्याण्यै मा परि देहि । कल्याणि द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्वांना जिंकते आणि कल्याण आणते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या कल्याणात आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
कल्याणि सर्वविदे मा परि देहि । सर्वविद्द्विपाच्च सर्वं नो रक्ष चतुष्पाद् यच्च नः स्वम्
जी सर्व काही जाणते आणि कल्याण आणते, तिला तू काहीही हानी करू नकोस; तिच्या सर्वज्ञतेत आमच्या सर्व दोनपाय आणि चारपाय प्राण्यांचे, आणि आपल्या सर्व वस्तूंचे रक्षण कर.
त्वं नो मेधे प्रथमा गोभिरश्वेभिरा गहि । त्वं सूर्यस्य रश्मिभिस्त्वं नो असि यज्ञिया
हे मेधा, तू आमच्याकडे गायी आणि घोड्यांसह प्रथम ये; तू सूर्याच्या किरणांसह आहेस, तू आमच्यासाठी यज्ञाला योग्य आहेस.
मेधामहं प्रथमां ब्रह्मण्वतीं ब्रह्मजूतामृषिष्टुताम् । प्रपीतां ब्रह्मचारिभिर्देवानामवसे हुवे
मी मेधेला, ब्राह्मणांनी प्रेरित, ऋषींच्या स्तुतीने गौरवलेली, ब्रह्मचारींनी सन्मानित, देवांच्या सहाय्यासाठी बोलावतो.
यां मेधामृभवो विदुर्यां मेधामसुरा विदुः । ऋषयो भद्रां मेधां यां विदुस्तां मय्या वेशयामसि
सत्याचा आधार असलेल्या ऋषींना जी मेधा कळली, देवांना जी मेधा उमगली, आणि शुभ अशी जी मेधा जाणणाऱ्या ऋषींना मिळाली, तीच मेधा आमच्यात वसावी, अशी आम्ही इच्छा करतो.
यामृषयो भूतकृतो मेधां मेधाविनो विदुः । तया मामद्य मेधयाग्ने मेधाविनं कृणु
ज्या मेधेची जाण भूतांची निर्मिती करणाऱ्या ज्ञानी ऋषींना आहे, अग्ने, आज त्या मेधेनं मला बुद्धिमान कर.
मेधां सायं मेधां प्रातर्मेधां मध्यन्दिनं परि । मेधां सूर्यस्य रश्मिभिर्वचसा वेशयामहे
संध्याकाळी मेधा, सकाळी मेधा, दुपारीही मेधा, सूर्याच्या किरणांनी आणि वाणीने आम्ही मेधा आमच्यात वसवू.
पिप्पली क्षिप्तभेषज्युतातिविद्धभेषजी । तां देवाः समकल्पयन्न् इयं जीवितवा अलम्
पिंपळी, जिचं औषध टाकलं जातं, जिचं औषध सर्वांना ठाऊक आहे, ती देवांनी ठरवली आहे; तीच जीवनासाठी पुरेशी आहे.
पिप्पल्यः समवदन्तायतीर्जननादधि । यं जीवमश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः
पिंपळी एकत्र बोलतात, त्या जन्माच्या मुळाशी ठेवलेल्या आहेत; जो हा जिवंत पिंपळी घेतो, तो माणूस कधीही नष्ट होत नाही.
असुरास्त्वा न्यखनन् देवास्त्वोदवपन् पुनः । वातीकृतस्य भेषजीमथो क्षिप्तस्य भेषजीम्
असुरांनी तुला पुरलं, पण देवांनी पुन्हा तुला वर काढलं—वाऱ्यामुळे होणाऱ्या आजाराचं औषध, खाली टाकलेल्या आजाराचं औषध.
प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि । स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रायस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व
तू प्राचीन आणि यज्ञात वंदनीय आहेस, जुना आणि नवा होतार आहेस; अग्ने, तुझं स्वतःचं रूप जपा आणि आम्हाला सौभाग्य दे.
ज्येष्ठघ्न्यां जातो विचृतोर्यमस्य मूलबर्हणात्परि पाह्येनम् । अत्येनं नेषद्दुरितानि विश्वा दीर्घायुत्वाय शतशारदाय
ज्येष्ठाचा नाश करणारा, यमाच्या मुळापासून जन्मलेला, त्याला वाचव; त्याला सर्व दुःखांपासून दूर ने आणि शंभर शरदांचे दीर्घायुष्य दे.
व्याघ्रेऽह्न्यजनिष्ट वीरो नक्षत्रजा जायमानः सुवीरः । स मा वधीत्पितरं वर्धमानो मा मातरं प्र मिनीज्जनित्रीम्
व्याघ्राच्या दिवशी जन्मलेला, नक्षत्रात जन्मलेला, बलवान असा हा वीर वाढताना वडिलांना दुखावू नये, आणि आईलाही त्रास देऊ नये.
इमं मे अग्ने पुरुषं मुमुग्ध्ययं यो बद्धः सुयतो लालपीति । अतोऽधि ते कृणवद्भागधेयं यदानुन्मदितोऽसति
अग्ने, हा जो बांधलेला आहे, ज्याची जीभ सैल झाली आहे आणि तो बडबडतो आहे, त्याला माझ्यासाठी सोडव; जेव्हा त्याचं वेड गेलं असेल, तेव्हा त्याचा योग्य हिस्सा त्याला मिळू दे.