गर्भो अस्योषधीनां गर्भो हिमवतामुत । गर्भो विश्वस्य भूतस्येमं मे अगदं कृधि
हे वनस्पतींचं गर्भ आहे, हिमालयाचं गर्भ आहे, सर्व सृष्टीचं गर्भ आहे—हे मला औषध होवो.
या ओषधयः सोमराज्ञीर्बह्वीः शतविचक्षणाः । बृहस्पतिप्रसूतास्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः
हे औषधी, सोमाच्या राणी, असंख्य आणि दूरदृष्टी असलेल्या, बृहस्पतीच्या उत्पत्तीच्या—तुम्ही आम्हाला संकटातून मुक्त करा.
मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो वरुण्यादुत । अथो यमस्य पड्वीशाद्विश्वस्माद्देवकिल्बिषात्
त्या मला शापातून, वरुणाच्या बंधनातून, यमाच्या पाशातून आणि सर्व दैवी पापांतून मुक्त करो.
यच्चक्षुषा मनसा यच्च वाचोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः । सोमस्तानि स्वधया नः पुनातु
डोळ्यांनी, मनाने किंवा वाणीने, जागेपणी किंवा झोपेत आपण जे काही केलं असेल—सोम ते सर्व आपल्या शक्तीने आम्हाला शुद्ध करो.
अभिभूर्यज्ञो अभिभूरग्निरभिभूः सोमो अभिभूरिन्द्रः । अभ्यहं विश्वाः पृतना यथासान्येवा विधेमाग्निहोत्रा इदं हविः
यज्ञ जिंकतो आहे, अग्नी जिंकतो आहे, सोम जिंकतो आहे, इंद्र जिंकतो आहे. जशा जशा लढाया समोर येतील तशा मी सगळ्या जिंकू दे. चला, आपण अग्निहोत्र करुया, ही आहुती अर्पण करुया.
स्वधास्तु मित्रावरुणा विपश्चिता प्रजावत्क्षत्रं मधुनेह पिन्वतम् । बाधेथां दूरं निर्ऋतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुक्तमस्मत्
मित्र आणि वरुण, तुम्ही बुद्धिमान आहात, संततीसहित सामर्थ्य आणि गोडवा इथे ओता. दुष्काळ, संकट दूर लोटा, दूर पाठवा. काही चूक झाली असेल तरी आम्हाला त्यातून मोकळं करा.
इमं वीरमनु हर्षध्वमुग्रमिन्द्रं सखायो अनु सं रभध्वम् । ग्रामजितं गोजितं वज्रबाहुं जयन्तमज्म प्रमृणन्तमोजसा
मित्रांनो, या बलवान, पराक्रमी इंद्रामध्ये आनंद माना. त्याच्या सामर्थ्यात एकत्र व्हा. तो युद्धात जिंकतो, गायी मिळवतो, वज्रधारी आहे, स्पर्धेत विजयी होतो आणि आपल्या शक्तीने शत्रूंना चिरडतो.
इन्द्रो जयाति न परा जयाता अधिराजो राजसु राजयातै । चर्कृत्य ईड्यो वन्द्यश्चोपसद्यो नमस्य्श्भवेह
इंद्र जिंकतो आहे, दुसरा कोणीही जिंकू नये. तो राजांमध्ये श्रेष्ठ राजा आहे. त्याची स्तुती करा, सन्मान करा, जवळ या आणि इथे त्याची पूजा करा.
त्वमिन्द्राधिराजः श्रवस्युस्त्वं भूरभिभूतिर्जनानाम् । त्वं दैवीर्विश इमा वि राजायुष्मत्क्षत्रमजरं ते अस्तु
इंद्रा, तूच सर्वश्रेष्ठ राजा, प्रसिद्ध आहेस; लोकांमध्ये तुझं सामर्थ्य मोठं आहे. तू या दैवी कुळांचा राज्यकर्ता आहेस. तुझं आयुष्य असलेलं, नाश न होणारं राजसत्ताच कायम राहो.
प्राच्या दिशस्त्वमिन्द्रासि राजोतोदीच्या दिशो वृत्रहन् छत्रुहोऽसि । यत्र यन्ति स्रोत्यास्तज्जितं ते दक्षिणतो वृषभ एषि हव्यः
पूर्व दिशेला तू राजा आहेस, इंद्रा; उत्तरेला तू वृत्राचा संहार करणारा, शत्रूंचा नाश करणारा आहेस. जिथे जिथे नद्या जातात तिथे तुझं यश आहे; दक्षिणेकडून, वृषभा, तू या आहुतीकडे येतोस.
अभि त्वेन्द्र वरिमतः पुरा त्वांहूरणाद्धुवे । ह्वयाम्युग्रं चेत्तारं पुरुणामानमेकजम्
इंद्रा, जसा आमच्या पूर्वजांनी तुला दूरवरून हाक मारली, तसंच मीही तुला बोलावतो. मी त्या पराक्रमी, जाणकार, अनेकांत प्रसिद्ध आणि अद्वितीय तुला आवाहन करतो.
यो अद्य सेन्यो वधो जिघांसन् न उदीरते । इन्द्रस्य तत्र बाहू समन्तं परि दद्मः
आज जो कोणी शत्रू आपल्याला मारण्याचा प्रयत्न करतो, तो उठू नये. तिथे आपण इंद्राच्या बाहूंचं संरक्षण सर्वत्र पसरवूया.
परि दद्म इन्द्रस्य बाहू समन्तं त्रातुस्त्रायतां नः । देव सवितः सोम राजन्त्सुमनसं मा कृणु स्वस्तये
आपण इंद्राच्या बाहूंचं संरक्षण सर्व बाजूंनी पसरवतो; रक्षण करणारा देव आमचं रक्षण करो. देव साविता, सोमराजा, आमचं मन प्रसन्न आणि मंगलमय कर.
देवा अदुः सूर्यो द्यौरदात्पृथिव्यदात्। तिस्रः सरस्वतिरदुः सचित्ता विषदूषणम्
देवतांनी दिलं, सूर्याने दिलं, आकाशाने दिलं, पृथ्वीने दिलं. सरस्वतीने आपल्या मनाने तिन्ही वेळा दिलं आणि विष दूर केलं.
यद्वो देवा उपजीका आसिञ्चन् धन्वन्युदकम् । तेन देवप्रसूतेनेदं दूषयता विषम्
देवतांनो, ज्या पाण्याने तुम्ही वाळवंटावर पाणी शिंपडलं, त्या देवांनी दिलेल्या पाण्याने हे विष शुद्ध करा.
असुराणां दुहितासि सा देवानामसि स्वसा । दिवस्पृथिव्याः संभूता सा चकर्थारसं विषम्
तू असुरांची कन्या आहेस, देवतांची बहीण आहेस. आकाश आणि पृथ्वीपासून जन्मलेली, तू रस म्हणजे विष निर्माण केलंस.
आ वृषायस्व श्वसिहि वर्धस्व प्रथयस्व च । यथाङ्गं वर्धतां शेपस्तेन योषितमिज्जहि
पाऊस पडू दे, श्वास घे, वाढ आणि विस्तार. जसं योग्य आहे तसं तुझं लिंग वाढू दे; त्याने स्त्रीला जिंक.
येन कृषं वाजयन्ति येन हिन्वन्त्यातुरम् । तेनास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः
ज्यामुळे कृश माणूस स्थूल होतो, ज्यामुळे आजारी माणूस बरा होतो, हे ब्रह्मणस्पती, त्याच्याच जोरावर त्याचं लिंग धनुष्याच्या प्रत्यासारखं ताण.
आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि । क्रमस्व ऋष इव रोहितमनवग्लायता सदा
मी तुझं लिंग धनुष्याच्या प्रत्यासारखं ताणतो. वृषासारखा पुढे जात राहा, कधीही थकू नकोस, नेहमीच.
यथायं वाहो अश्विना समैति सं च वर्तते । एवा मामभि ते मनः समैतु सं च वर्तताम्
जसं हे घोड्यांचं जोडी ऐक्याने एकत्र येतं आणि चालतं, तसंच तुझं मन माझ्याशी एकत्र येवो आणि एकरूप होवो.
आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव । रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः
मी तुझं मन माझ्याकडे ओढतो, जसं राजाचा घोडा जुव्याला जोडला जातो; जसं गवत एकत्र बांधलं जातं, तसंच तुझं मन माझ्याशी घट्ट बांधलं जावो.
आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च । तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे
लेप, मध, कुष्ट आणि नलद यांच्या सहाय्याने मी भाग्याचं सौख्य दोन्ही हातांनी ओढून घेतो.
संदानं वो बृहस्पतिः संदानं सविता करत्। संदानं मित्रो अर्यमा संदानं भगो अश्विना
बृहस्पती तुमच्यात एकता निर्माण करो, सविता ही एकता निर्माण करो, मित्र आणि अर्यमान एकत्र बांधो, भग आणि अश्विनीद्वयही तुम्हा सर्वांना एकत्र बांधो.
सं परमान्त्समवमान् अथो सं द्यामि मध्यमान् । इन्द्रस्तान् पर्यहार्दाम्ना तान् अग्ने सं द्या त्वम्
सर्वात वरचे, खालचे आणि मधले हे सर्व एकत्र जावोत; इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने त्यांना वेढून घेतले आहे—अग्नी, तू त्यांना आमच्यासाठी एकत्र कर.
अमी ये युधमायन्ति केतून् कृत्वानीकशः । इन्द्रस्तान् पर्यहार्दाम्न तान् अग्ने सं द्या त्वम्
जे समोर ध्वज उभे करून युद्धासाठी येतात, त्यांना इंद्राने आपल्या शक्तीने वेढले आहे—अग्नी, तू त्यांना आमच्यासाठी एकत्र कर.
आदानेन संदानेनामित्रान् आ द्यामसि । अपाना ये चैषां प्राणा असुनासून्त्समछिदन्
घेऊन आणि बांधून, आपण शत्रूंना आपल्या ताब्यात आणतो; ज्यांचा श्वास आणि प्राण निघून जात आहेत, ते बेशुद्ध होवोत.
इदमादानमकरं तपसेन्द्रेण संशितम् । अमित्रा येऽत्र नः सन्ति तान् अग्न आ द्या त्वम्
हे घेणे मी तपश्चर्येने आणि इंद्राच्या संमतीने केले आहे; जे येथे आपले शत्रू आहेत, अग्नी, त्यांना तू आपल्या ताब्यात आण.
ऐनान् द्यतामिन्द्राग्नी सोमो राजा च मेदिनौ । इन्द्रो मरुत्वान् आदानममित्रेभ्यः कृणोतु नः
इंद्र, अग्नी, सोम आणि पृथ्वीचा राजा हे त्यांना मारोत; इंद्र आणि मरुतांसह आमच्या शत्रूंची संपत्ती आमच्यासाठी घेऊन जावो.
यथा मनो मनस्केतैः परापतत्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत मनसोऽनु प्रवाय्यम्
जसे मन आपल्या इच्छांसह वेगाने दूर उडते, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही मनाच्या मार्गाने दूर निघून जा.
यथा बाणः सुसंशितः परापतत्याशुमत्। एवा त्वं कासे प्र पत पृथिव्या अनु संवतम्
जसा नीट धार लावलेला बाण वेगाने दूर जातो, तसे हे खोकल्यांनो, तुम्हीही पृथ्वीच्या मार्गाने दूर निघून जा.