यो वः शुष्मो हृदयेष्वन्तराकूतिर्या वो मनसि प्रविष्टा । तान्त्सीवयामि हविषा घृतेन मयि सजाता रमतिर्वो अस्तु
तुमच्या हृदयात जी ताकद आहे, मनात जे हेतू आहेत, मी ते तुपाच्या अर्पणाने शांत करतो. तुमचं नातं माझ्यात आनंद मानो.
इहैव स्त माप याताध्यस्मत्पूषा परस्तादपथं वः कृणोतु । वास्तोष्पतिरनु वो जोहवीतु मयि सजाता रमतिः वो अस्तु
इथेच रहा, जाऊ नका. पूषा तुम्हाला पुढे मार्ग दाखवो. वास्तुपती नंतर तुम्हाला बोलावो. तुमचं नातं माझ्यात आनंद मानो.
सं वः पृच्यन्तां तन्वः सं मनांसि समु व्रता । सं वोऽयं ब्रह्मणस्पतिर्भगः सं वो अजीगमत्
तुमच्या सर्वांच्या देहात एकता नांदो, मनात एकता नांदो, आणि संकल्पही एकच राहो. वाणीचे अधिपती भग देव तुम्हा सर्वांना एकत्र जोडो.
संज्ञपनं वो मनसोऽथो संज्ञपनं हृदः । अथो भगस्य यच्छ्रान्तं तेन संज्ञपयामि वः
तुमच्या मनात आणि हृदयात एकमतता असो. भग देव जे थकले आहे, त्याच्या सामर्थ्याने मी तुम्हा सर्वांना एकत्र करतो.
यथादित्या वसुभिः सम्बभूवुर्मरुद्भिरुग्रा अहृणीयमानाः । एवा त्रिणामन्न् अहृणीयमान इमान् जनान्त्संमनसस्कृधीह
जसे आदित्य, वसु आणि भयंकर मरुत यांच्या सोबत एकत्र राहिले आणि कधीच वेगळे झाले नाहीत, तसेच हे लोकही एकत्र, एकमताने राहोत.
निरमुं नुद ओकसः सपत्नो यः पृतन्यति । नैर्बाध्येन हविषेन्द्र एनं पराशरीत्
जो शत्रू तुझ्याशी स्पर्धा करतो, त्याला आपल्या घरातून दूर हाकल. अडथळा न येणाऱ्या आहुतीने, हे इंद्रा, तो दूर जाऊ दे.
परमां तं परावतमिन्द्रो नुदतु वृत्रहा । यतो न पुनरायति शश्वतीभ्यः समाभ्यः
वृत्राचा संहार करणारा इंद्र त्याला इतक्या दूर नेवो की तो कधीच परत येऊ न शके, अनंत काळासाठी.
एतु तिस्रः परावत एतु पञ्च जनामति । एतु तिस्रोऽति रोचना यतो न पुनरायति । शश्वतीभ्यः समाभ्यो यावत्सूर्यो असद्दिवि
तो तीन दूर प्रदेशात जावो, पाच लोकांमध्ये जावो, तीन तेजस्वी प्रदेशांपलीकडे जावो, जिथून तो कधीच परत येत नाही, जोपर्यंत सूर्य आकाशात आहे, तोपर्यंत.
य एनं परिषीदन्ति समादधति चक्षसे । संप्रेद्धो अग्निर्जिह्वाभिरुदेतु हृदयादधि
जे त्याला वेढतात, विरोध करतात, त्यांना प्रज्वलित अग्नी आपल्या जिव्हांनी त्यांच्या हृदयात प्रवेश करो.
अग्नेः साम्तपनस्याहमायुषे पदमा रभे । अद्धातिर्यस्य पश्यति धूममुद्यन्तमास्यतः
मी दीर्घायुष्यासाठी अग्नीच्या तापण्याच्या जागेला धरतो, ज्याच्या तोंडातून निघणारा धूर पाहणाऱ्याला दिसतो.
यो अस्य समिधं वेद क्षत्रियेण समाहिताम् । नाभिह्वारे पदं नि दधाति स मृत्यवे
जो हा अग्नी क्षत्रियासोबत प्रज्वलित होतो हे जाणतो, पण त्याचे स्थान नाभीवर ठेवत नाही, तो मृत्यूस पात्र होतो.
नैनं घ्नन्ति पर्यायिणो न सन्नामव गच्छति । अग्नेर्यः क्षत्रियो विद्वान् नाम गृह्नाति आयुषे
जे फिरतात ते त्याला इजा पोहोचवत नाहीत, तो संकटातही पडत नाही; जो क्षत्रिय अग्नीचे नाव जाणून घेतो, त्याला दीर्घायुष्य मिळते.
अस्थाद्द्यौरस्थात्पृथिव्यस्थाद्विश्वमिदं जगत्। आस्थाने पर्वता अस्थु स्थाम्न्यश्वामतिष्ठिपम्
तो आकाशावर उभा राहिला, पृथ्वीवर उभा राहिला, या साऱ्या जगावर उभा राहिला; पर्वत आपल्या जागी उभे राहिले, आणि मी घोड्यांनाही त्यांच्या जागी उभे केले.
य उदानत्परायणं य उदानण्न्यायनम् । आवर्तनं निवर्तनं यो गोपा अपि तं हुवे
जो वर जाण्याचा मार्ग, परतीचा मार्ग, वळण्याचा मार्ग जाणतो, जो रक्षण करणारा आहे, त्यालाच मी हाक मारतो.
जातवेदो नि वर्तय शतं ते सन्त्वावृतः । सहस्रं त उपावृतस्ताभिर्नः पुनरा कृधि
जातेवेद, तू परत ये; शंभरजण तुझ्याकडे परत येवोत, हजारजण तुझ्याकडे परत येवोत; त्यांच्यामुळे आम्हाला पुन्हा मिळव.
तेन भूतेन हविषायमा प्यायतां पुनः । जायां यामस्मा आवाक्षुस्तां रसेनाभि वर्धताम्
त्या अस्तित्वाने, त्या आहुतीने, तुम्ही पुन्हा परिपूर्ण व्हा; आपण जी पत्नी घरी आणली, ती रसाने वाढो.
अभि वर्धतां पयसाभि राष्ट्रेण वर्धताम् । रय्या सहस्रवर्चसेमौ स्तामनुपक्षितौ
ती दूधाने वाढो, राष्ट्रातही वाढो; संपत्ती आणि हजारो तेजाने युक्त हे दोघेही अखंड राहोत.
त्वष्टा जायामजनयत्त्वष्टास्यै त्वां पतिम् । त्वष्टा सहस्रमायुंषि दीर्घमायुः कृणोतु वाम्
त्वष्ट्याने पत्नी निर्माण केली, त्वष्ट्याने तुला तिचा पती केले; त्वष्ट्याने तुम्हा दोघांना हजारो वर्षांचे दीर्घायुष्य देवो.
अयं नो नभसस्पतिः संस्फानो अभि रक्षतु । असमातिं गृहेषु नः
हा मेघांचा अधिपती, सामर्थ्यवान, आमचे रक्षण करो, आमच्या घरात कलह होऊ नये म्हणून पहारा करो.
त्वं नो नभसस्पते ऊर्जं गृहेसु धारय । आ पुष्टमेत्वा वसु
तू, मेघांचा अधिपती, आमच्या घरात बळ टिकवून ठेव, आमच्याकडे समृद्धी आणि संपत्ती येऊ दे.
देव संस्फान सहस्रापोषस्येशिषे । तस्य नो रास्व तस्य नो धेहि तस्य ते भक्तिवांसः स्याम
हे देव, हजारो समृद्धींचा स्वामी, तूच सर्वांचा अधिपती आहेस. आम्हाला तुझ्या त्या समृद्धीचा भाग दे, आम्हाला ती प्राप्त होऊ दे, आणि आम्ही नेहमी तुझ्या भक्तीत राहू दे.
अन्तरिक्षेण पतति विश्वा भूतावचाकशत्। शुनो दिव्यस्य यन् महस्तेना ते हविषा विधेम
तो आकाशातून उडतो आणि सर्व जीवांची घोषणा करतो. हे दिव्य शक्तिमान, तुझ्या त्या महान सामर्थ्यासाठी आम्ही हे अर्पण करतो.
ये त्रयः कालकाञ्जा दिवि देवा इव श्रिताः । तान्त्सर्वान् अह्व ऊतयेऽस्मा अरिष्टतातये
जे तीन काळोखे आकाशात देवांसारखे वास करतात, त्यांना मी आमच्या रक्षणासाठी आणि मदतीसाठी बोलावतो.
अप्सु ते जन्म दिवि ते सधस्थं समुद्रे अन्तर्महिमा ते पृथिव्याम् । शुनो दिव्यस्य यन् महस्तेना ते हविषा विधेम
तुझं जन्म पाण्यात आहे, तुझं स्थान आकाशात आहे, तुझी महती समुद्रात आणि पृथ्वीवर आहे. हे दिव्य शक्तिमान, तुझ्या त्या महान सामर्थ्यासाठी आम्ही हे अर्पण करतो.
यन्तासि यच्छसे हस्तावप रक्षांसि सेधसि । प्रजां धनं च गृह्णानः परिहस्तो अभूदयम्
तूच रोखणारा आहेस, हातांनी थांबवतोस, राक्षसांना दूर लावतोस. संतती आणि संपत्ती सांभाळत, हा रोखणारा हात उगवला आहे.
परिहस्त वि धारय योनिं गर्भाय धातवे । मर्यादे पुत्रमा धेहि तं त्वमा गमयागमे
हे रोखणाऱ्या हात, गर्भासाठी गर्भाशय घट्ट धर. मुलगा योग्य मर्यादेत राहो आणि तो पुन्हा पुन्हा आमच्याकडे येऊ दे.
यं परिहस्तमबिभरदितिः पुत्रकाम्या । त्वष्टा तमस्या आ बध्नाद्यथा पुत्रं जनाद्
पुत्रासाठी इच्छित असताना अदितीने जो रोखणारा हात घेतला, तो त्वष्ट्याने तिच्यावर बांधला, जसा मुलगा जन्माला यावा म्हणून बांधतात.
आगच्छत आगतस्य नाम गृह्णाम्यायतः । इन्द्रस्य वृत्रघ्नो वन्वे वासवस्य शतक्रतोः
या, आलेल्याचं नाव मी स्वीकारतो. मी वज्रधारी, वासव, वृत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्राची कृपा मागतो.
येन सूर्यां सावित्रीमश्विनोहतुः पथा । तेन मामब्रवीद्भगो जायामा वहतादिति
ज्या मार्गाने सावित्रीने सूर्याला नेलं, अश्विनीकुमारांनी मार्ग दाखवला, त्याच मार्गाने भगाने मला सांगितलं — 'पत्नी मिळव.'
यस्तेऽङ्कुशो वसुदानो बृहन्न् इन्द्र हिरण्ययः । तेना जनीयते जायां मह्यं धेहि शचीपते
हे इंद्र, धन देणाऱ्या, मोठ्या आणि सोन्याच्या अंकुशानेच मला पत्नी मिळू दे. हे शक्तीच्या अधिपती, ती मला दे.