यथा मांसं यथा सुरा यथाक्षा अधिदेवने । यथा पुंसो वृषण्यत स्त्रियां निहन्यते मनः । एवा ते अघ्न्ये मनोऽधि वत्से नि हन्यताम्
जसं मांस, सुरा, जुगारातील फासे, आणि पुरुषाची ताकद स्त्रीमध्ये नष्ट होते, तसंच तुझं मन, गायी, वासरात नष्ट होवो.
यथा हस्ती हस्तिन्याः पदेन पदमुद्युजे । यथा पुंसो वृषण्यत स्त्रियां निहन्यते मनः । एवा ते अघ्न्ये मनोऽधि वत्से नि हन्यताम्
जसं हत्ती आपल्या पायाला हत्तीणीच्या पायाशी जोडतो, आणि पुरुषाची ताकद स्त्रीमध्ये नष्ट होते, तसंच तुझं मन, गायी, वासरात नष्ट होवो.
यथा प्रधिर्यथोपधिर्यथा नभ्यं प्रधावधि । यथा पुंसो वृषण्यत स्त्रियां निहन्यते मनः । एवा ते अघ्न्ये मनोऽधि वत्से नि हन्यताम्
जसं जू, पट्टा आणि नाभी जूला जोडली जाते, आणि पुरुषाची ताकद स्त्रीमध्ये नष्ट होते, तसंच तुझं मन, गायी, वासरात नष्ट होवो.
यदन्नमद्मि बहुधा विरूपं हिरण्यमश्वमुत गामजामविम् । यदेव किं च प्रतिजग्रहाहमग्निष्टद्धोता सुहुतं कृणोतु
मी जे काही अन्न खातो, कितीही प्रकारचं, सोनं, घोडे, गायी, मेंढ्या, जे काही मी स्वीकारतो, अग्नी, ते सर्व यज्ञकर्ता उत्तम प्रकारे अर्पण करो.
यन् मा हुतमहुतमाजगाम दत्तं पितृभिरनुमतं मनुष्यैः । यस्मान् मे मन उदिव रारजीत्यग्निष्टद्धोता सुहुतं कृणोतु
माझ्याकडे जे काही आले, अर्पण केलेलं किंवा न केलेलं, पूर्वजांनी दिलेलं आणि लोकांनी मान्य केलेलं, आणि ज्या मुळे माझं मन उजळलं, अग्नी, ते सर्व यज्ञकर्ता उत्तम प्रकारे अर्पण करो.
यदन्नमद्म्यनृतेन देवा दास्यन्न् अदास्यन्न् उत संगृणामि । वैश्वानरस्य महतो महिम्ना शिवं मह्यं मधुमदस्त्वन्नम्
मी जे अन्न खातो, देवांनी दिलेलं किंवा न दिलेलं, मी ते सर्व गोळा करतो. वैश्वानराच्या महानतेने, पोषक आणि मधुर अन्न माझ्यासाठी शुभ होवो.
यथासितः प्रथयते वशामनु वपूंषि कृण्वन्न् असुरस्य मायया । एवा ते शेपः सहसायमर्कोऽङ्गेनाङ्गं संसमकं कृणोतु
जसा काळा केस पसरतो, असुराच्या मायेमुळे विविध रूपं घेतो, तसंच तुझं बंधन, बलाढ्य, अंगाला अंग जोडून पूर्ण करो.
यथा पसस्तायादरं वातेन स्थूलभं कृतम् । यावत्परस्वतः पसस्तावत्ते वर्धतां पसः
जसं वाऱ्यामुळे कातडी जाड होते, आणि दुसऱ्यापासून जशी कातडी वाढते, तशीच तुझी कातडी वाढो.
यावदङ्गीनं पारस्वतं हास्तिनं गार्दभं च यत्। यावदश्वस्य वाजिनस्तावत्ते वर्धतां पसः
जितकी कातडी अंगाची, परकी, हत्तीची, गाढवाची, आणि जितकी घोड्याची, तितकी तुझी कातडी वाढो.
एह यातु वरुणः सोमो अग्निर्बृहस्पतिर्वसुभिरेह यातु । अस्य श्रियमुपसंयात सर्व उग्रस्य चेत्तुः संमनसः सजाताः
वरुण, सोम, अग्नी, बृहस्पती आणि वसु हे इथे येवोत. या बलाढ्य स्वामीच्या सर्व नातेवाईकांनी, एकत्र मनाने, या संपत्तीला जवळ जावो.
यो वः शुष्मो हृदयेष्वन्तराकूतिर्या वो मनसि प्रविष्टा । तान्त्सीवयामि हविषा घृतेन मयि सजाता रमतिर्वो अस्तु
तुमच्या हृदयात जी ताकद आहे, मनात जे हेतू आहेत, मी ते तुपाच्या अर्पणाने शांत करतो. तुमचं नातं माझ्यात आनंद मानो.
इहैव स्त माप याताध्यस्मत्पूषा परस्तादपथं वः कृणोतु । वास्तोष्पतिरनु वो जोहवीतु मयि सजाता रमतिः वो अस्तु
इथेच रहा, जाऊ नका. पूषा तुम्हाला पुढे मार्ग दाखवो. वास्तुपती नंतर तुम्हाला बोलावो. तुमचं नातं माझ्यात आनंद मानो.
सं वः पृच्यन्तां तन्वः सं मनांसि समु व्रता । सं वोऽयं ब्रह्मणस्पतिर्भगः सं वो अजीगमत्
तुमच्या सर्वांच्या देहात एकता नांदो, मनात एकता नांदो, आणि संकल्पही एकच राहो. वाणीचे अधिपती भग देव तुम्हा सर्वांना एकत्र जोडो.
संज्ञपनं वो मनसोऽथो संज्ञपनं हृदः । अथो भगस्य यच्छ्रान्तं तेन संज्ञपयामि वः
तुमच्या मनात आणि हृदयात एकमतता असो. भग देव जे थकले आहे, त्याच्या सामर्थ्याने मी तुम्हा सर्वांना एकत्र करतो.
यथादित्या वसुभिः सम्बभूवुर्मरुद्भिरुग्रा अहृणीयमानाः । एवा त्रिणामन्न् अहृणीयमान इमान् जनान्त्संमनसस्कृधीह
जसे आदित्य, वसु आणि भयंकर मरुत यांच्या सोबत एकत्र राहिले आणि कधीच वेगळे झाले नाहीत, तसेच हे लोकही एकत्र, एकमताने राहोत.
निरमुं नुद ओकसः सपत्नो यः पृतन्यति । नैर्बाध्येन हविषेन्द्र एनं पराशरीत्
जो शत्रू तुझ्याशी स्पर्धा करतो, त्याला आपल्या घरातून दूर हाकल. अडथळा न येणाऱ्या आहुतीने, हे इंद्रा, तो दूर जाऊ दे.
परमां तं परावतमिन्द्रो नुदतु वृत्रहा । यतो न पुनरायति शश्वतीभ्यः समाभ्यः
वृत्राचा संहार करणारा इंद्र त्याला इतक्या दूर नेवो की तो कधीच परत येऊ न शके, अनंत काळासाठी.
एतु तिस्रः परावत एतु पञ्च जनामति । एतु तिस्रोऽति रोचना यतो न पुनरायति । शश्वतीभ्यः समाभ्यो यावत्सूर्यो असद्दिवि
तो तीन दूर प्रदेशात जावो, पाच लोकांमध्ये जावो, तीन तेजस्वी प्रदेशांपलीकडे जावो, जिथून तो कधीच परत येत नाही, जोपर्यंत सूर्य आकाशात आहे, तोपर्यंत.
य एनं परिषीदन्ति समादधति चक्षसे । संप्रेद्धो अग्निर्जिह्वाभिरुदेतु हृदयादधि
जे त्याला वेढतात, विरोध करतात, त्यांना प्रज्वलित अग्नी आपल्या जिव्हांनी त्यांच्या हृदयात प्रवेश करो.
अग्नेः साम्तपनस्याहमायुषे पदमा रभे । अद्धातिर्यस्य पश्यति धूममुद्यन्तमास्यतः
मी दीर्घायुष्यासाठी अग्नीच्या तापण्याच्या जागेला धरतो, ज्याच्या तोंडातून निघणारा धूर पाहणाऱ्याला दिसतो.
यो अस्य समिधं वेद क्षत्रियेण समाहिताम् । नाभिह्वारे पदं नि दधाति स मृत्यवे
जो हा अग्नी क्षत्रियासोबत प्रज्वलित होतो हे जाणतो, पण त्याचे स्थान नाभीवर ठेवत नाही, तो मृत्यूस पात्र होतो.
नैनं घ्नन्ति पर्यायिणो न सन्नामव गच्छति । अग्नेर्यः क्षत्रियो विद्वान् नाम गृह्नाति आयुषे
जे फिरतात ते त्याला इजा पोहोचवत नाहीत, तो संकटातही पडत नाही; जो क्षत्रिय अग्नीचे नाव जाणून घेतो, त्याला दीर्घायुष्य मिळते.
अस्थाद्द्यौरस्थात्पृथिव्यस्थाद्विश्वमिदं जगत्। आस्थाने पर्वता अस्थु स्थाम्न्यश्वामतिष्ठिपम्
तो आकाशावर उभा राहिला, पृथ्वीवर उभा राहिला, या साऱ्या जगावर उभा राहिला; पर्वत आपल्या जागी उभे राहिले, आणि मी घोड्यांनाही त्यांच्या जागी उभे केले.
य उदानत्परायणं य उदानण्न्यायनम् । आवर्तनं निवर्तनं यो गोपा अपि तं हुवे
जो वर जाण्याचा मार्ग, परतीचा मार्ग, वळण्याचा मार्ग जाणतो, जो रक्षण करणारा आहे, त्यालाच मी हाक मारतो.
जातवेदो नि वर्तय शतं ते सन्त्वावृतः । सहस्रं त उपावृतस्ताभिर्नः पुनरा कृधि
जातेवेद, तू परत ये; शंभरजण तुझ्याकडे परत येवोत, हजारजण तुझ्याकडे परत येवोत; त्यांच्यामुळे आम्हाला पुन्हा मिळव.
तेन भूतेन हविषायमा प्यायतां पुनः । जायां यामस्मा आवाक्षुस्तां रसेनाभि वर्धताम्
त्या अस्तित्वाने, त्या आहुतीने, तुम्ही पुन्हा परिपूर्ण व्हा; आपण जी पत्नी घरी आणली, ती रसाने वाढो.
अभि वर्धतां पयसाभि राष्ट्रेण वर्धताम् । रय्या सहस्रवर्चसेमौ स्तामनुपक्षितौ
ती दूधाने वाढो, राष्ट्रातही वाढो; संपत्ती आणि हजारो तेजाने युक्त हे दोघेही अखंड राहोत.
त्वष्टा जायामजनयत्त्वष्टास्यै त्वां पतिम् । त्वष्टा सहस्रमायुंषि दीर्घमायुः कृणोतु वाम्
त्वष्ट्याने पत्नी निर्माण केली, त्वष्ट्याने तुला तिचा पती केले; त्वष्ट्याने तुम्हा दोघांना हजारो वर्षांचे दीर्घायुष्य देवो.
अयं नो नभसस्पतिः संस्फानो अभि रक्षतु । असमातिं गृहेषु नः
हा मेघांचा अधिपती, सामर्थ्यवान, आमचे रक्षण करो, आमच्या घरात कलह होऊ नये म्हणून पहारा करो.
त्वं नो नभसस्पते ऊर्जं गृहेसु धारय । आ पुष्टमेत्वा वसु
तू, मेघांचा अधिपती, आमच्या घरात बळ टिकवून ठेव, आमच्याकडे समृद्धी आणि संपत्ती येऊ दे.