उदेनमुत्तरं नयाग्ने घृतेनाहुत । समेनं वर्चसा सृज प्रजया च बहुं कृधि
अग्निदेव, तुपाने अर्पण केलेल्या या व्यक्तीला वर ने. त्याला तेज आणि भरपूर संतती देवो.
इन्द्रेमं प्रतरं कृधि सजातानामसद्वशी । रायस्पोषेण सं सृज जीवातवे जरसे नय
इंद्रा, त्याला आपल्या बांधवांत श्रेष्ठ कर, आपल्या सोबत्यांत स्वामी कर. त्याला संपत्ती आणि पोषण मिळवून दे, आणि दीर्घायुष्य व वृद्धत्वाकडे ने.
यस्य कृण्मो हविर्गृहे तमग्ने वर्धया त्वम् । तस्मै सोमो अधि ब्रवदयं च ब्रह्मणस्पतिः
ज्याच्यासाठी आपण घरात हवन करतो, अग्नी, त्याला वाढव. त्याच्यासाठी सोम आणि बृहस्पतीही बोलू देत.
योऽस्मान् ब्रह्मणस्पतेऽदेवो अभिमन्यते । सर्वं तं रन्धयासि मे यजमानाय सुन्वते
बृहस्पती, जो कोणी, देव नसून, आमच्याशी विरोध करतो, त्याला पूर्णपणे नष्ट कर माझ्या यजमानासाठी.
यो नः सोम सुशंसिनो दुःशंस आदिदेशति । वज्रेणास्य मुखे जहि स संपिष्टो अपायति
सोमदेवा, जो कोणी आमच्याबद्दल वाईट बोलतो किंवा शाप देतो, त्याच्या तोंडावर वज्राचा प्रहार कर. तो चिरडला जाऊन निघून जावो.
यो नः सोमाभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः । अप तस्य बलं तिर महीव द्यौर्वधत्मना
जो कोणी आम्हावर हल्ला करतो, सोमदेवा, जवळचा असो किंवा दूरचा, त्याची ताकद दूर कर, जशी मोठी आकाश आपली शक्ती दाखवते.
येन सोमादितिः पथा मित्रा वा यन्त्यद्रुहः । तेना नोऽवसा गहि
ज्या मार्गाने अदिती, सोम आणि मित्र कपट न करता जातात, त्याच कृपेने तू आमच्याकडे ये.
येन सोम साहन्त्यासुरान् रन्धयासि नः । तेना नो अधि वोचत
ज्या मार्गाने, सोमदेवा, तू असुरांचा नाश करतोस, त्याच मार्गाने आमच्या बाजूने बोल.
येन देवा असुराणामोजांस्यवृणीध्वम् । तेना नः शर्म यच्छत
ज्या शक्तीने तुम्ही देवांनी असुरांची ताकद निवडली, त्याच शक्तीने आम्हाला संरक्षण द्या.
यथा वृक्षं लिबुजा समन्तं परिषस्वजे । एवा परि ष्वजस्व मां यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः
जशी वेल झाडाला पूर्णपणे बिलगते, तशी तू मला बिलग. जशा स्त्रिया मला इच्छितात, जसे माझे मन मला कधीच सोडत नाही.
यथा सुपर्णः प्रपतन् पक्षौ निहन्ति भूम्याम् । एवा नि हन्मि ते मनो यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः
जसा गरुड उडताना आपल्या पंखांनी पृथ्वीवर प्रहार करतो, तसा मी तुझे मन जिंकतो. जशा स्त्रिया मला इच्छितात, जसे माझे मन मला कधीच सोडत नाही.
यथेमे द्यावापृथिवी सद्यः पर्येति सूर्यः । एवा पर्येमि ते मनो यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः
जसे आकाश, पृथ्वी आणि सूर्य वेगाने सर्वत्र फिरतात, तसे मी तुझे मन वेढतो. जशा स्त्रिया मला इच्छितात, जसे माझे मन मला कधीच सोडत नाही.
वाञ्छ मे तन्वं पादौ वाञ्छाक्ष्यौ वाञ्छ सक्थ्यौ । अक्ष्यौ वृषण्यन्त्याः केशा मां ते कामेन शुष्यन्तु
तीच्या शरीराला, पायांना, डोळ्यांना आणि मांड्यांना माझी इच्छा वाटू दे. ती ज्या उत्कटतेने मला पाहते, तिचे केस माझ्यासाठी तळमळून कोरडे पडू दे.
मम त्वा दोषणिश्रिषं कृणोमि हृदयश्रिषम् । यथा मम क्रतावसो मम चित्तमुपायसि
मी तुला संध्याकाळी माझ्या विचारांत, रात्री माझ्या हृदयात ठेवतो, म्हणजे, हे इच्छुक व्यक्ती, तू माझ्या मनात आणि इच्छेत येशील.
यासां नाभिरारेहणं हृदि संवननं कृतम्। गावो घृतस्य मातरोऽमूं सं वानयन्तु मे
ज्यांच्या नाभीमध्ये उगम आहे, ज्यांच्या हृदयात एकत्व आहे, त्या दूध देणाऱ्या गायी, घृताच्या मातांनो, मला ते सर्व एकत्र करून द्या.
पृथिव्यै श्रोत्राय वनस्पतिभ्योऽग्नयेऽधिपतये स्वाहा
पृथ्वीला ऐकण्यासाठी, वनस्पतींना, अग्नीला, आणि अधिपतीला – स्वाहा.
प्राणायान्तरिक्षाय वयोभ्यो वायवेऽधिपतये स्वाहा
श्वासाला आणि आकाशमध्यातील जागेला, वयोमानांना, वायूला आणि अधिपतीला – स्वाहा.
दिवे चक्षुषे नक्षत्रेभ्यः सूर्यायाधिपतये स्वाहा
दिशांना पाहण्यासाठी, तारकांना, सूर्याला आणि अधिपतीला – स्वाहा.
शमीमश्वत्थ आरूढस्तत्र पुंसुवनं कृतम् । तद्वै पुत्रस्य वेदनं तत्स्त्रीष्वा भरामसि
शमी आणि अश्वत्थ या झाडांवर पुंसवन विधी ठेवला आहे; हेच पुत्रज्ञान आहे, ते आपण स्त्रियांमध्ये ठेवतो.
पुंसि वै रेतो भवति तत्स्त्रियामनु षिच्यते । तद्वै पुत्रस्य वेदनं तत्प्रजापतिरब्रवीत्
पुरुषात बीज उत्पन्न होते, ते स्त्रीमध्ये सोडले जाते. हेच पुत्रज्ञान आहे, असे प्रजापतीने सांगितले.
प्रजापतिरनुमतिः सिनीवाल्यचीकॢपत्। स्त्रैषूयमन्यत्र दधत्पुमांसमु दधदिह
प्रजापती, अनुमती आणि सिनीवाळी यांनी हे ठरवले; स्त्रीत्व इतरत्र ठेवून, पुरुषत्व येथे ठेवले.
परि द्यामिव सूर्योऽहीनां जनिमागमम् । रात्री जगदिवान्यद्धंसात्तेना ते वारये विषम्
जसा सूर्य आकाशाला प्रदक्षिणा घालतो, तसा मी सर्पांच्या जन्मापर्यंत पोहोचलो आहे; रात्रंदिवस, जे काही नष्ट होते, त्याने मी तुझ्यावरचे विष दूर करतो.
यद्ब्रह्मभिर्यदृषिभिर्यद्देवैर्विदितं पुरा । यद्भूतं भव्यमासन्वत्तेना ते वारये विषम्
पूर्वी ब्राह्मण, ऋषी आणि देवांनी जे जाणले, जे होते, जे होईल, आणि जे आहे – त्याने मी तुझ्यावरचे विष दूर करतो.
मध्वा पृञ्चे नद्यः पर्वता गिरयो मधु । मधु परुष्णी शीपाला शमास्ने अस्तु शं हृदे
मधाने मी नद्या, पर्वत, डोंगर भरतो; परुष्णी आणि शिपाळा यांच्यासाठी मध असो; आपल्याला आणि हृदयाला शांती लाभो.
नमो देववधेभ्यो नमो राजवधेभ्यः । अथो ये विश्यानां वधास्तेभ्यो मृत्यो नमोऽस्तु ते
देवतांना मारणाऱ्यांना नमस्कार, राजांना मारणाऱ्यांना नमस्कार; आणि लोकांमध्ये जे मारणारे आहेत, त्यांनाही, मृत्यू, तुला नमस्कार असो.
नमस्ते अधिवाकाय परावाकाय ते नमः । सुमत्यै मृत्यो ते नमो दुर्मत्यै ते इदं नमः
तुला वाणीचा अधिपती म्हणून नमस्कार, तुला दूरच्या वाणीचा अधिपती म्हणून नमस्कार; मृत्यू, तुझ्या शुभ मनाला नमस्कार, तुझ्या अशुभ मनाला हाही नमस्कार.
नमस्ते यातुधानेभ्यो नमस्ते भेषजेभ्यः । नमस्ते मृत्यो मूलेभ्यो ब्राह्मणेभ्य इदं नमः
यातुधानांना नमस्कार, औषधांना नमस्कार; मृत्यू, मूळांना आणि ब्राह्मणांना हाही नमस्कार.
अस्थिस्रंसं परुस्रंसमास्थितं हृदयामयम् । बलासं सर्वं नाशयाङ्गेष्ठा यश्च पर्वसु
हाडं आणि मांस नष्ट करणारा, हृदयाचा आजार, आणि सर्व बलास – हे सर्व अंगांमधून आणि सांध्यांमधून नाहीसे होवोत.
निर्बलासं बलासिनः क्षिणोमि मुष्करं यथा । छिनद्म्यस्य बन्धनं मूलमुर्वार्वा इव
मी बलास असणाऱ्यांमधून बलास दूर करतो, जसा मुळं उपटतो; त्याचं बंधन, त्याचं मूळ मी छाटतो, जसं झाड उपटतो.
निर्बलासेतः प्र पताशुङ्गः शिशुको यथा । अथो इत इव हायनोऽप द्राह्यवीरहा
बलास इथून उडून जावो, जसा पिल्लू उडून जातं; आणि जसा कोणी इथून निघून जातो, तसा तो बलही पळून जावो, शक्ती नष्ट करणारा.