क्षीरे मा मन्थे यतमो ददम्भाकृष्टपच्ये अशने धान्ये यः । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
दुधात, ताकात, कच्च्या अन्नात, धान्यात, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
अपां मा पाने यतमो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम् । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
पाण्यात, पेयात, मांसाहारी राक्षसांच्या शय्येत झोपताना, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
दिवा मा नक्तं यतमो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम् । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
दिवसा किंवा रात्री, मांसाहारी राक्षसांच्या शय्येत झोपताना, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
क्रव्यादमग्ने रुधिरं पिशाचं मनोहनं जहि जातवेदः । तमिन्द्रो वाजी वज्रेण हन्तु छिनत्तु सोमः शिरो अस्य धृष्णुः
अग्ने, मांसभक्षक, रक्त पिणारा, मन चोरणारा राक्षस जाठवेद्या, त्याचा नाश कर. इंद्राने, वीराने, आपल्या वज्राने त्याला ठेचावं; सोमाने, धाडसीने, त्याचं डोकं छाटावं.
सनादग्ने मृणसि यातुधानान् न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । सहमूरान् अनु दह क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः
अग्ने, पूर्वीपासूनच तू राक्षसांचा नाश करतोस; युद्धात राक्षसांनी तुला कधीही जिंकू नये. मांसभक्षकांना त्यांच्या मुळांसह जाळून टाक; दैवी अस्त्र तुझ्यावर लागू नये.
समाहर जातवेदो यद्धृतं यत्पराभृतम् । गात्राण्यस्य वर्धन्तामंशुरिवा प्यायतामयम्
जाठवेद्या, जे काही हरवलं, पळवलं गेलं, ते सर्व एकत्र आण. त्याचे अंग वाढू देत, सोमाच्या कोंबांसारखे फुलू देत.
सोमस्येव जातवेदो अंशुरा प्यायतामयम् । अग्ने विरप्शिनं मेध्यमयक्ष्मं कृणु जीवतु
सोमाच्या कोंबांसारखं, जाठवेद्या, त्याचं शरीर फुलू दे. अग्ने, त्याला रोगमुक्त, पवित्र कर, आणि त्याला दीर्घायुष्य दे.
एतास्ते अग्ने समिधः पिशाचजम्भनीः । तास्त्वं जुषस्व प्रति चैना गृहाण जातवेदः
हे अग्ने, हे तुझ्यासाठी राक्षसांना बांधण्यासाठी समिधा आहेत. तू त्या स्वीकार, आणि जाठवेद्या, त्या तुझ्या जवळ घे.
तार्ष्टाघीरग्ने समिधः प्रति गृह्णाह्यर्चिषा । जहातु क्रव्याद्रूपं यो अस्य मांसं जिहीर्षति
अग्ने, तुझ्या ज्वाळांनी या समिधा स्वीकार. जो या मांसावर ताव मारू पाहतो, त्याने मांसभक्षकाचं रूप सोडावं.
आवतस्त आवतः परावतस्त आवतः । इहैव भव मा नु गा मा पूर्वान् अनु गाः पितॄन् असुं बध्नामि ते दृढम्
परत ये, दूरवरून परत ये, परदेशातून परत ये. इथेच राहा, जाऊ नकोस, पूर्वजांच्या मागे जाऊ नकोस; मी तुझं श्वास घट्ट बांधतो.
यत्त्वाभिचेरुः पुरुषः स्वो यदरणो जनः । उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
तुझ्यावर आपल्या किंवा परक्याने ज्या ज्या जादू केल्या असतील, त्या सर्व जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी मी तुला मुक्त करतो.
यद्दुद्रोहिथ शेपिषे स्त्रियै पुंसे अचित्त्या । उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
तू स्त्री किंवा पुरुषावर जाणूनबुजून किंवा नकळत जे काही चुकीचे केले असेल, ते सर्व मी जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी तुला माफ करतो.
यतेनसो मातृकृताच्छेषे पितृकृताच्च यत्। उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
आईने किंवा वडिलांनी तुझ्यावर जे काही वाईट केले असेल, ते सर्व मी जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी तुला मुक्त करतो.
यत्ते माता यत्ते पिता जमिर्भ्राता च सर्जतः । प्रत्यक्सेवस्व भेषजं जरदष्टिं कृणोमि त्वा
तुझ्या आईने, वडिलांनी, नातेवाईकांनी किंवा भावाने तुझ्यावर जे काही केले असेल, ते सर्व दूर करण्यासाठी हे औषध मी तुझ्या समोर ठेवतो; मी तुला म्हातारपणापासून मुक्त करतो.
इहैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह । दूतौ यमस्य मानु गा अधि जीवपुरा इहि
हे मनुष्य, पूर्ण मनाने इथे ये; यमाच्या दूताकडे जाऊ नकोस, तर जिवंतांच्या घरात ये.
अनुहूतः पुनरेहि विद्वान् उदयनं पथः । आरोहणमाक्रमणं जीवतोजीवतोऽयनम्
कोणी बोलावले नसले तरी, ज्ञानी हो, पुन्हा परत ये; वर जाण्याच्या मार्गाने चाल, उभा राहा, जिवंतांमध्ये वावर.
मा बिभेर्न मरिष्यसि जरदष्टिं कृणोमि त्वा । निरवोचमहं यक्ष्ममङ्गेभ्यो अङ्गज्वरं तव
भीऊ नकोस, तू मरणार नाहीस; मी तुला म्हातारपणापासून मुक्त करतो. तुझ्या अंगातील रोग, ताप मी शब्दांनी दूर केले आहेत.
अङ्गभेदो अङ्गज्वरो यश्च ते हृदयामयः । यक्ष्मः श्येन इव प्रापप्तद्वचा साढः परस्तराम्
तुझ्या अंगदुखी, अंगातील ताप आणि हृदयातील आजार—हे सर्व रोग माझ्या शब्दांनी गरुडासारखे दूर उडून जावोत.
ऋषी बोधप्रतीबोधावस्वप्नो यश्च जागृविः । तौ ते प्राणस्य गोप्तारौ दिवा नक्तं च जागृताम्
ज्यांना जागरण येते आणि जे इतरांना जागे करतात, झोपेत किंवा जागेपणी—हे दोघे तुझ्या श्वासाचे रक्षण करतात, दिवस-रात्र पहारा देतात.
अयमग्निरुपसद्य इह सूर्य उदेतु ते । उदेहि मृत्योर्गम्भीरात्कृष्णाच्चित्तमसस्परि
या अग्नीच्या जवळ बसून, तुझ्यासाठी इथे सूर्य उगवो; मृत्यूच्या खोल अंधारातून, गोंधळाच्या काळोखातून तू वर ये.
नमो यमाय नमो अस्तु मृत्यवे नमः पितृभ्य उत ये नयन्ति । उत्पारणस्य यो वेद तमग्निं पुरो दधेऽस्मा अरिष्टतातये
यमाला नमस्कार, मृत्यूला नमस्कार, पितरांना आणि मार्गदर्शकांना नमस्कार; जो पार जाण्याचा मार्ग जाणतो, तो अग्नी मी आपल्या पुढे ठेवतो, आपल्याला संकटांपासून वाचवण्यासाठी.
ऐतु प्राण ऐतु मन ऐतु चक्षुरथो बलम् । शरीरमस्य सं विदां तत्पद्भ्यां प्रति तिष्ठतु
श्वास येवो, मन येवो, डोळसपणा आणि बळ येवो; त्याचे शरीर एकत्र होवो, तो आपल्या पायांवर ठाम उभा राहो.
प्राणेनाग्ने चक्षुषा सं सृजेमं समीरय तन्वा सं बलेन । वेत्थामृतस्य मा नु गान् मा नु भूमिगृहो भुवत्
श्वासाने आणि डोळ्यांनी, अग्नी, त्याला एकत्र कर; शरीर आणि बळ देऊन त्याला पुन्हा जिवंत कर. अमरत्व तुला माहीत आहे—तो जाऊ नये, तो जमिनीमध्ये राहणारा होऊ नये.
मा ते प्राण उप दसन् मो अपानोऽपि धायि ते । सूर्यस्त्वाधिपतिर्मृत्योरुदायच्छतु रश्मिभिः
तुझा श्वास जाऊ नये, तुझा अपानही दूर जाऊ नये; सूर्य, जो मृत्यूवर अधिपती आहे, त्याच्या किरणांनी तुला वर उचलो.
इयमन्तर्वदति जिह्वा बद्धा पनिष्पदा । त्वया यक्ष्मं निरवोचं शतं रोपीश्च तक्मनः
ही जीभ आत बोलते, बांधलेली आणि दाबलेली आहे; तुझ्या द्वारे मी रोग, शंभर गाठी आणि ताप दूर केले आहेत.
अयं लोकः प्रियतमो देवानामपराजितः । यस्मै त्वमिह मृत्यवे दिष्टः पुरुष जज्ञिषे । स च त्वानु ह्वयामसि मा पुरा जरसो मृथाः
हा लोक देवांना सर्वात प्रिय, अजिंक्य आहे; ज्यासाठी, मनुष्य, तुला इथे मृत्यूसाठी पाठवले होते. आम्ही तुला पुन्हा बोलावतो—म्हातारपण येण्यापूर्वी तू जाऊ नकोस.
यां ते चक्रुरामे पात्रे यां चक्रुर्मिश्रधान्ये । आमे मांसे कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्
कच्च्या अन्नात, मिसळलेल्या धान्यात, कच्च्या मांसात किंवा ज्या ज्या जादू त्यांनी तुझ्यावर केल्या असतील, त्या मी परत घेतो.
यां ते चक्रुः कृकवाकावजे वा यां कुरीरिणि । अव्यां ते कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्
कोंबड्यात, बकऱ्यात किंवा कुत्र्यात, किंवा निर्जीव वस्तूत ज्या जादू त्यांनी तुझ्यावर केल्या असतील, त्या मी परत घेतो.
यां ते चक्रुरेकशफे पशूनामुभयादति । गर्दभे कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्
पशूंमध्ये, चाकावर किंवा गाढवाजवळ तुझ्यावर जे काही वाईट केलं गेलं, ते मी आता परत घेतो.
यां ते चक्रुरमूलायां वलगं वा नराच्याम् । क्षेत्रे ते कृत्यां यां चक्रुः पुनः प्रति हरामि ताम्
मुळाजवळ, जू किंवा नांगराच्या वेळेस, शेतात तुझ्यावर जे काही वाईट केलं गेलं, ते मी आता परत घेतो.