पुरं देवानाममृतं हिरण्यं य आबेधे प्रथमो देवो अग्रे । तस्मै नमो दश प्राचीः कृणोम्यनु मन्यतां त्रिवृदाबधे मे
देवतांचे अमर, सुवर्ण नगरी, जी पहिल्या देवाने आरंभात भेदली — त्याला मी दहा पूर्वाभिमुख नमस्कार करतो; मी त्रैविध्य रक्षण भेदले आहे, हे तो स्वीकारो.
आ त्वा चृतत्वर्यमा पूषा बृहस्पतिः । अहर्जातस्य यन् नाम तेन त्वाति चृतामसि
अर्यमान, पूषा आणि बृहस्पती कृपापूर्वक तुझ्याकडे येवोत; आज जन्मलेल्या याच्या नावाने, तू त्यांचा कृपापात्र हो.
ऋतुभिष्ट्वार्तवैरायुषे वर्चसे त्वा । संवत्सरस्य तेजसा तेन संहनु कृण्मसि
ऋतूंसह आणि त्यांच्या योग्य काळांसह, दीर्घायुष्य आणि तेजासाठी, वर्षाच्या शक्तीने, आम्ही तुला बळकट करतो.
घृतादुल्लुप्तं मधुना समक्तं भूमिदृंहमच्युतं पारयिष्णु । भिन्दत्सपत्नान् अधरांश्च कृण्वदा मा रोह महते सौभगाय
तूप लावलेलं, मधाने मिसळलेलं, जमिनीवर घट्ट उभं असलेलं, हलणार नाही असं, सर्व ओझं वाहू शकणारं, शत्रूंना मोडून त्यांना खाली घालणारं — तू वर जाऊ नकोस, मोठ्या सौभाग्यासाठी तिथेच राहा.
पुरस्ताद्युक्तो वह जातवेदोऽग्ने विद्धि क्रियमाणं यथेदम् । त्वं भिषग्भेषजस्यासि कर्ता त्वया गामश्वं पुरुषं सनेम
ज्येष्ठ वेद्या, तू पुढे जाऊन वाह, अग्ने, इथे काय केलं जातंय ते जाण. तूच वैद्य आहेस, औषधांचा निर्माता आहेस; तुझ्या कृपेने आम्हाला गायी, घोडे आणि माणसं मिळू देत.
तथा तदग्ने कृणु जातवेदो विश्वेभिर्देवैः सह संविदानः । यो नो दिदेव यतमो जघास यथा सो अस्य परिधिष्पताति
अग्ने, जाठवेद्या, सर्व देवतांसह एकत्र येऊन हेच कर. जो कोणी आपल्याला त्रास देतो, हल्ला करतो, त्याने आपल्या सीमेबाहेरच फिरावं.
यथा सो अस्य परिधिष्पताति तथा तदग्ने कृणु जातवेदः । विश्वेभिर्देवैर्सह संविदानः
जसा तो आपल्या सीमेबाहेरच फिरतो, अग्ने जाठवेद्या, सर्व देवतांसह एकत्र येऊन तूही असंच कर.
अक्ष्यौ नि विध्य हृदयं नि विध्य जिह्वां नि तृन्द्धि प्र दतो मृणीहि । पिशाचो अस्य यतमो जघासाग्ने यविष्ठ प्रति तं शृणीहि
त्याच्या डोळ्यांत भोसक, हृदयात भोसक, त्याची जीभ बांध, दात मोड. अग्ने, सर्वात तरुणा, जो आपल्यावर हल्ला करणारा मांसाहारी राक्षस आहे, त्याचा नाश कर.
यदस्य हृतं विहृतं यत्पराभृतमात्मनो जग्धं यतमत्पिशाचैः । तदग्ने विद्वान् पुनरा भर त्वं शरीरे मांसमसुमेरयामः
त्याचं जे काही हरवलं, पळवलं, चोरलं गेलं, किंवा राक्षसांनी खाल्लं, अग्ने, ते सर्व परत आण. त्याच्या शरीरात पुन्हा मांस भरू दे.
आमे सुपक्वे शबले विपक्वे यो मा पिशाचो अशने ददम्भ । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
कच्चं, नीट शिजलेलं, डाग असलेलं किंवा जास्त शिजलेलं, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
क्षीरे मा मन्थे यतमो ददम्भाकृष्टपच्ये अशने धान्ये यः । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
दुधात, ताकात, कच्च्या अन्नात, धान्यात, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
अपां मा पाने यतमो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम् । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
पाण्यात, पेयात, मांसाहारी राक्षसांच्या शय्येत झोपताना, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
दिवा मा नक्तं यतमो ददम्भ क्रव्याद्यातूनां शयने शयानम् । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
दिवसा किंवा रात्री, मांसाहारी राक्षसांच्या शय्येत झोपताना, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.
क्रव्यादमग्ने रुधिरं पिशाचं मनोहनं जहि जातवेदः । तमिन्द्रो वाजी वज्रेण हन्तु छिनत्तु सोमः शिरो अस्य धृष्णुः
अग्ने, मांसभक्षक, रक्त पिणारा, मन चोरणारा राक्षस जाठवेद्या, त्याचा नाश कर. इंद्राने, वीराने, आपल्या वज्राने त्याला ठेचावं; सोमाने, धाडसीने, त्याचं डोकं छाटावं.
सनादग्ने मृणसि यातुधानान् न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । सहमूरान् अनु दह क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः
अग्ने, पूर्वीपासूनच तू राक्षसांचा नाश करतोस; युद्धात राक्षसांनी तुला कधीही जिंकू नये. मांसभक्षकांना त्यांच्या मुळांसह जाळून टाक; दैवी अस्त्र तुझ्यावर लागू नये.
समाहर जातवेदो यद्धृतं यत्पराभृतम् । गात्राण्यस्य वर्धन्तामंशुरिवा प्यायतामयम्
जाठवेद्या, जे काही हरवलं, पळवलं गेलं, ते सर्व एकत्र आण. त्याचे अंग वाढू देत, सोमाच्या कोंबांसारखे फुलू देत.
सोमस्येव जातवेदो अंशुरा प्यायतामयम् । अग्ने विरप्शिनं मेध्यमयक्ष्मं कृणु जीवतु
सोमाच्या कोंबांसारखं, जाठवेद्या, त्याचं शरीर फुलू दे. अग्ने, त्याला रोगमुक्त, पवित्र कर, आणि त्याला दीर्घायुष्य दे.
एतास्ते अग्ने समिधः पिशाचजम्भनीः । तास्त्वं जुषस्व प्रति चैना गृहाण जातवेदः
हे अग्ने, हे तुझ्यासाठी राक्षसांना बांधण्यासाठी समिधा आहेत. तू त्या स्वीकार, आणि जाठवेद्या, त्या तुझ्या जवळ घे.
तार्ष्टाघीरग्ने समिधः प्रति गृह्णाह्यर्चिषा । जहातु क्रव्याद्रूपं यो अस्य मांसं जिहीर्षति
अग्ने, तुझ्या ज्वाळांनी या समिधा स्वीकार. जो या मांसावर ताव मारू पाहतो, त्याने मांसभक्षकाचं रूप सोडावं.
आवतस्त आवतः परावतस्त आवतः । इहैव भव मा नु गा मा पूर्वान् अनु गाः पितॄन् असुं बध्नामि ते दृढम्
परत ये, दूरवरून परत ये, परदेशातून परत ये. इथेच राहा, जाऊ नकोस, पूर्वजांच्या मागे जाऊ नकोस; मी तुझं श्वास घट्ट बांधतो.
यत्त्वाभिचेरुः पुरुषः स्वो यदरणो जनः । उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
तुझ्यावर आपल्या किंवा परक्याने ज्या ज्या जादू केल्या असतील, त्या सर्व जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी मी तुला मुक्त करतो.
यद्दुद्रोहिथ शेपिषे स्त्रियै पुंसे अचित्त्या । उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
तू स्त्री किंवा पुरुषावर जाणूनबुजून किंवा नकळत जे काही चुकीचे केले असेल, ते सर्व मी जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी तुला माफ करतो.
यतेनसो मातृकृताच्छेषे पितृकृताच्च यत्। उन्मोचनप्रमोचने उभे वाचा वदामि ते
आईने किंवा वडिलांनी तुझ्यावर जे काही वाईट केले असेल, ते सर्व मी जडण्या आणि सोडवण्या या दोन्ही शब्दांनी तुला मुक्त करतो.
यत्ते माता यत्ते पिता जमिर्भ्राता च सर्जतः । प्रत्यक्सेवस्व भेषजं जरदष्टिं कृणोमि त्वा
तुझ्या आईने, वडिलांनी, नातेवाईकांनी किंवा भावाने तुझ्यावर जे काही केले असेल, ते सर्व दूर करण्यासाठी हे औषध मी तुझ्या समोर ठेवतो; मी तुला म्हातारपणापासून मुक्त करतो.
इहैधि पुरुष सर्वेण मनसा सह । दूतौ यमस्य मानु गा अधि जीवपुरा इहि
हे मनुष्य, पूर्ण मनाने इथे ये; यमाच्या दूताकडे जाऊ नकोस, तर जिवंतांच्या घरात ये.
अनुहूतः पुनरेहि विद्वान् उदयनं पथः । आरोहणमाक्रमणं जीवतोजीवतोऽयनम्
कोणी बोलावले नसले तरी, ज्ञानी हो, पुन्हा परत ये; वर जाण्याच्या मार्गाने चाल, उभा राहा, जिवंतांमध्ये वावर.
मा बिभेर्न मरिष्यसि जरदष्टिं कृणोमि त्वा । निरवोचमहं यक्ष्ममङ्गेभ्यो अङ्गज्वरं तव
भीऊ नकोस, तू मरणार नाहीस; मी तुला म्हातारपणापासून मुक्त करतो. तुझ्या अंगातील रोग, ताप मी शब्दांनी दूर केले आहेत.
अङ्गभेदो अङ्गज्वरो यश्च ते हृदयामयः । यक्ष्मः श्येन इव प्रापप्तद्वचा साढः परस्तराम्
तुझ्या अंगदुखी, अंगातील ताप आणि हृदयातील आजार—हे सर्व रोग माझ्या शब्दांनी गरुडासारखे दूर उडून जावोत.
ऋषी बोधप्रतीबोधावस्वप्नो यश्च जागृविः । तौ ते प्राणस्य गोप्तारौ दिवा नक्तं च जागृताम्
ज्यांना जागरण येते आणि जे इतरांना जागे करतात, झोपेत किंवा जागेपणी—हे दोघे तुझ्या श्वासाचे रक्षण करतात, दिवस-रात्र पहारा देतात.
अयमग्निरुपसद्य इह सूर्य उदेतु ते । उदेहि मृत्योर्गम्भीरात्कृष्णाच्चित्तमसस्परि
या अग्नीच्या जवळ बसून, तुझ्यासाठी इथे सूर्य उगवो; मृत्यूच्या खोल अंधारातून, गोंधळाच्या काळोखातून तू वर ये.