मध्वा यज्ञं नक्षति प्रैणानो नराशंसो अग्निः सुकृद्देवः सविता विश्ववारः
तो मधाने यज्ञाला चिन्हांकित करतो, तो पुढे नेणारा, इच्छा पूर्ण करणारा अग्नी, शुभकर्मी, सर्वांचा कल्याण करणारा सविता.
अच्छायमेति शवसा घृता चिदीडानो वह्निर्नमसा
तो आपल्या सामर्थ्याने येथे येतो, तुपासह, इच्छित अग्नी, नम्रतेने.
अग्निः स्रुचो अध्वरेषु प्रयक्षु स यक्षदस्य महिमानमग्नेः
यज्ञातील अग्नीच्या चमच्यांना सर्वत्र पाहता येतं; तो पूजन करतो, हेच अग्नीचं मोठेपण आहे.
तरी मन्द्रासु प्रयक्षु वसवश्चातिष्ठन् वसुधातरश्च
वेगवान, आनंददायक हे वसुंमध्ये सर्वत्र दिसतात; ते आणि पृथ्वी देणारे स्थिर आहेत.
द्वारो देवीरन्वस्य विश्वे व्रतं रक्षन्ति विश्वहा
सर्व देवता आणि दिव्य दरवाजे, गृहस्थधर्माचे पवित्र नियम सांभाळतात.
उरुव्यचसाग्नेर्धाम्ना पत्यमाने । आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्तेमं यज्ञमवतामध्वरं नः
अग्नीच्या विशाल तेजाने, तिचे गुणगान होत असताना, पहाटेच्या वेळी उठणाऱ्या देवता आणि यजमान, आमच्या या यज्ञाचे रक्षण करो, जसे रक्षक यज्ञाचे जतन करतात.
दैवा होतार ऊर्ध्वमध्वरं नोऽग्नेर्जिह्वयाभि गृनत गृनता नः स्विष्टये । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तामिडा सरस्वती मही भारती गृणाना
दैवी पुरोहित आमचा यज्ञ उंचावो; अग्नीच्या जिव्हेने आमच्या कल्याणासाठी आमचे स्तवन होवो. इडा, सरस्वती आणि महान भारती या तिघी देवी या कुशावर बसून आमचे स्तवन स्वीकारोत.
तन् नस्तुरीपमद्भुतं पुरुक्षु । देव त्वष्टा रायस्पोषं वि ष्य नाभिमस्य
ती अद्भुत आणि विपुल कृपा आमच्यावर असो; देवत्वष्टा या सभेचे धन आणि समृद्धी सर्वत्र वाटो.
वनस्पतेऽव सृजा रराणः । त्मना देवेभ्यो अग्निर्हव्यं शमिता स्वदयतु
वनस्पतीच्या अधिपती, तू धरलेले सोड; तुझ्या सामर्थ्याने, शांत झालेला अग्नी देवांना हव्य अर्पण करो.
अग्ने स्वाहा कृणुहि जातवेदः । इन्द्राय यज्ञं विश्वे देवा हविरिदं जुषन्ताम्
अग्नी, जातवेद, स्वाहा म्हणत यज्ञ कर; इंद्र आणि सर्व देवता हे हव्य स्वीकारो.
नव प्राणान् नवभिः सं मिमीते दीर्घायुत्वाय शतशारदाय । हरिते त्रीणि रजते त्रीण्ययसि त्रीणि तपसाविष्टितानि
तो नव प्राण नवांनी मोजतो, दीर्घायुष्यासाठी आणि शंभर शरदांसाठी; तीन हिरवे, तीन रुपेरी, तीन लोखंडी, आणि तीन तपश्चर्येने स्थिर झालेले आहेत.
अग्निः सूर्यश्चन्द्रमा भूमिरापो द्यौरन्तरिक्षं प्रदिशो दिशश्च । आर्तवा ऋतुभिः संविदाना अनेन मा त्रिवृता पारयन्तु
अग्नी, सूर्य, चंद्र, पृथ्वी, पाणी, आकाश, अंतरिक्ष, दिशा आणि उपदिशा; ऋतू आणि त्यांचे काळ — हे सर्व मला या त्रैविध्याने पार नेवोत.
त्रयः पोषास्त्रिवृति श्रयन्तामनक्तु पूषा पयसा घृतेन । अन्नस्य भूमा पुरुषस्य भूमा भूमा पशूनां त इह श्रयन्ताम्
त्रैविध्याने तीन प्रकारचे पोषण येथे नांदो; पूषा दूध आणि तूप घेऊन येवो. अन्नाची समृद्धी, माणसांची समृद्धी, जनावरांची समृद्धी — हे सर्व येथे स्थिर राहो.
इममादित्या वसुना समुक्षतेममग्ने वर्धय ववृधानः । इममिन्द्र सं सृज वीर्येणास्मिन् त्रिवृच्छ्रयतां पोषयिष्णु
आदित्यांनी याला संपत्तीने अभिषेक करावा; अग्नी, तू वाढत असताना, यालाही वाढव. इंद्र, त्याला सामर्थ्याने पुढे पाठव; त्रैविध्याने पोषण त्याच्यात स्थिर राहो.
भूमिष्ट्वा पातु हरितेन विश्वभृदग्निः पिपर्त्वयसा सजोषाः । वीरुद्भिष्टे अर्जुनं संविदानं दक्षं दधातु सुमनस्यमानम्
पृथ्वीवरील हिरवा तुझं रक्षण करो; सर्वांचे पोषण करणारा अग्नी लोखंडासह तुझं पोषण करो. औषधी आणि रुपेरी एकत्र येऊन तुला कौशल्य आणि आनंदी मन देवो.
त्रेधा जातं जन्मनेदं हिरण्यमग्नेरेकं प्रियतमं बभूव सोमस्यैकं हिंसितस्य परापतत्। अपामेकं वेधसां रेत आहुस्तत्ते हिरण्यं त्रिवृदस्त्वायुषे
हे सुवर्ण तीन प्रकारे जन्मले आहे; त्यातील एक भाग अग्नीला सर्वात प्रिय झाला, एक भाग सोमाला दाबल्यावर मिळाला, आणि एक भाग जलांचे बीज आहे असं म्हणतात — हे त्रैविध्य असलेलं सुवर्ण तुझ्या आयुष्यासाठी आहे.
त्र्यायुषं जमदग्नेः कश्यपस्य त्र्यायुषम् । त्रेधामृतस्य चक्षणं त्रीण्यायूंषि तेऽकरम्
जमदग्नीचे त्रैविध्य आयुष्य, कश्यपाचे त्रैविध्य आयुष्य; अमरत्वाचे तीन दृष्टी, मी तुझ्यासाठी तीन आयुष्ये निर्माण केली.
त्रयः सुपर्णास्त्रिवृता यदायन्न् एकाक्षरमभिसंभूय शक्राः । प्रत्यौहन् मृत्युममृतेन साकमन्तर्दधाना दुरितानि विश्वा
तीन तेजस्वी, त्रैविध्याने एकत्र येऊन, एक अक्षर झाले आणि बलवान झाले; त्यांनी अमरत्वाने मृत्यू दूर केला आणि सर्व दोष लपवत नाहीसे केले.
दिवस्त्वा पातु हरितं मध्यात्त्वा पात्वर्जुनम् । भूम्या अयस्मयं पातु प्रागाद्देवपुरा अयम्
आकाशातील हिरवा वरून तुझे रक्षण करो, मधून रुपेरी तुझे रक्षण करो, पृथ्वीवरील लोखंडी तळापासून तुझे रक्षण करो; हे देवांचे प्राचीन रक्षण आहे.
इमास्तिस्रो देवपुरास्तास्त्वा रक्षन्तु सर्वतः । तास्त्वं बिभ्रद्वर्चस्व्युत्तरो द्विषतां भव
देवांचे हे तीन प्राचीन रक्षण तुला सर्व बाजूंनी जपू देत; हे धारण करून, तेजस्वी हो, तू शत्रूंवर श्रेष्ठ ठर.
पुरं देवानाममृतं हिरण्यं य आबेधे प्रथमो देवो अग्रे । तस्मै नमो दश प्राचीः कृणोम्यनु मन्यतां त्रिवृदाबधे मे
देवतांचे अमर, सुवर्ण नगरी, जी पहिल्या देवाने आरंभात भेदली — त्याला मी दहा पूर्वाभिमुख नमस्कार करतो; मी त्रैविध्य रक्षण भेदले आहे, हे तो स्वीकारो.
आ त्वा चृतत्वर्यमा पूषा बृहस्पतिः । अहर्जातस्य यन् नाम तेन त्वाति चृतामसि
अर्यमान, पूषा आणि बृहस्पती कृपापूर्वक तुझ्याकडे येवोत; आज जन्मलेल्या याच्या नावाने, तू त्यांचा कृपापात्र हो.
ऋतुभिष्ट्वार्तवैरायुषे वर्चसे त्वा । संवत्सरस्य तेजसा तेन संहनु कृण्मसि
ऋतूंसह आणि त्यांच्या योग्य काळांसह, दीर्घायुष्य आणि तेजासाठी, वर्षाच्या शक्तीने, आम्ही तुला बळकट करतो.
घृतादुल्लुप्तं मधुना समक्तं भूमिदृंहमच्युतं पारयिष्णु । भिन्दत्सपत्नान् अधरांश्च कृण्वदा मा रोह महते सौभगाय
तूप लावलेलं, मधाने मिसळलेलं, जमिनीवर घट्ट उभं असलेलं, हलणार नाही असं, सर्व ओझं वाहू शकणारं, शत्रूंना मोडून त्यांना खाली घालणारं — तू वर जाऊ नकोस, मोठ्या सौभाग्यासाठी तिथेच राहा.
पुरस्ताद्युक्तो वह जातवेदोऽग्ने विद्धि क्रियमाणं यथेदम् । त्वं भिषग्भेषजस्यासि कर्ता त्वया गामश्वं पुरुषं सनेम
ज्येष्ठ वेद्या, तू पुढे जाऊन वाह, अग्ने, इथे काय केलं जातंय ते जाण. तूच वैद्य आहेस, औषधांचा निर्माता आहेस; तुझ्या कृपेने आम्हाला गायी, घोडे आणि माणसं मिळू देत.
तथा तदग्ने कृणु जातवेदो विश्वेभिर्देवैः सह संविदानः । यो नो दिदेव यतमो जघास यथा सो अस्य परिधिष्पताति
अग्ने, जाठवेद्या, सर्व देवतांसह एकत्र येऊन हेच कर. जो कोणी आपल्याला त्रास देतो, हल्ला करतो, त्याने आपल्या सीमेबाहेरच फिरावं.
यथा सो अस्य परिधिष्पताति तथा तदग्ने कृणु जातवेदः । विश्वेभिर्देवैर्सह संविदानः
जसा तो आपल्या सीमेबाहेरच फिरतो, अग्ने जाठवेद्या, सर्व देवतांसह एकत्र येऊन तूही असंच कर.
अक्ष्यौ नि विध्य हृदयं नि विध्य जिह्वां नि तृन्द्धि प्र दतो मृणीहि । पिशाचो अस्य यतमो जघासाग्ने यविष्ठ प्रति तं शृणीहि
त्याच्या डोळ्यांत भोसक, हृदयात भोसक, त्याची जीभ बांध, दात मोड. अग्ने, सर्वात तरुणा, जो आपल्यावर हल्ला करणारा मांसाहारी राक्षस आहे, त्याचा नाश कर.
यदस्य हृतं विहृतं यत्पराभृतमात्मनो जग्धं यतमत्पिशाचैः । तदग्ने विद्वान् पुनरा भर त्वं शरीरे मांसमसुमेरयामः
त्याचं जे काही हरवलं, पळवलं, चोरलं गेलं, किंवा राक्षसांनी खाल्लं, अग्ने, ते सर्व परत आण. त्याच्या शरीरात पुन्हा मांस भरू दे.
आमे सुपक्वे शबले विपक्वे यो मा पिशाचो अशने ददम्भ । तदात्मना प्रजया पिशाचा वि यातयन्तामगदोऽयमस्तु
कच्चं, नीट शिजलेलं, डाग असलेलं किंवा जास्त शिजलेलं, मला जो मांसाहारी राक्षस खाऊन टाकला, ते राक्षस त्यांच्या मुलाबाळांसह निघून जावोत; हा रोगमुक्त होवो.