समिद्धो अद्य मनुषो दुरोणे देवो देवान् यजसि जातवेदः । आ च वह मित्रमहश्चिकित्वान् त्वं दूतः कविरसि प्रचेताः
आज मानवाच्या घरात प्रज्वलित झालेला, हे जातवेद, तू देवांची पूजा करतोस. मित्र आणि वरुण या ज्ञानी देवांना घेऊन ये, कारण तूच दूत, कवी आणि जागरूक आहेस.
तनूनपात्पथ ऋतस्य यानान् मध्वा समञ्जन्त्स्वदया सुजिह्व । मन्मानि धीभिरुत यज्ञमृन्धन् देवत्रा च कृणुह्यध्वरं नः
हे तनूनपात, सत्याच्या मार्गावर चालणारा, मधुर जिभेचा, मधुरतेत आनंद मानणारा, आमचे विचार ज्ञानाने एकत्र कर आणि यज्ञ प्रज्वलित कर; आमचा यज्ञ दिव्य कर.
आजुह्वान ईड्यो वन्द्यश्चा याह्यग्ने वसुभिः सजोषाः । त्वं देवानामसि यह्व होता स एनान् यक्षीषितो यजीयान्
आवाहन आणि स्तुती केलेला, हे अग्नि, वसूंना सोबत घेऊन ये. तू देवांचा सामर्थ्यशाली पुरोहित आहेस; तूच त्यांची पूजा करशील, कारण तूच सर्वश्रेष्ठ यज्ञास पात्र आहेस.
प्राचीनं बर्हिः प्रदिशा पृथिव्या वस्तोरस्या वृज्यते अग्रे अह्नाम् । व्यु प्रथते वितरं वरीयो देवेभ्यो अदितये स्योनम्
पूर्व दिशेला पृथ्वीवर प्राचीन कुशाचे आसन अंथरावे, दिवसाच्या प्रारंभाला ते उत्तम स्थान आहे. ते विस्तृत पसरते, सर्वात मोठा मार्ग, देवांसाठी, अदितीसाठी, सुखद आसन आहे.
व्यचस्वतीरुर्विया वि श्रयन्तां पतिभ्यो न जनयः शुम्भमानाः । देवीर्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा देवेभ्यो भवत सुप्रायणाः
प्रकाशमान, विशाल द्वारे उघडावीत, जशा पतींसाठी सजलेल्या स्त्रिया असतात. महान, सर्वज्ञानी दिव्य द्वारे देवांसाठी सहज प्रवेशयोग्य असाव्यात.
आ सुष्वयन्ती यजते उपाके उषासानक्ता सदतां नि योनौ । दिव्ये योषणे बृहती सुरुक्मे अधि श्रियं शुक्रपिशं दधाने
शुभ लाभ देणारा पूजा करतो, उषा आणि रात्र एकत्र त्यांच्या आसनावर बसाव्यात. दिव्य, महान कन्या, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, तेजस्वी सौंदर्य धारण करतात.
दैव्या होतारा प्रथमा सुवाचा मिमाना यज्ञं मनुषो यजध्यै । प्रचोदयन्ता विदथेषु कारू प्राचीनं ज्योतिः प्रदिशा दिशन्ता
दैवी होत्री, पहिल्या आणि मधुर वाणीने, मनुष्यासाठी यज्ञ आखतात, सभा-मंडळात कुशलांना प्रेरणा देतात आणि प्राचीन तेज योग्य दिशेला वळवतात.
आ नो यज्ञं भारती तूयमेत्विडा मनुष्वदिह चेतयन्ती । तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं स्योनं सरस्वतीः स्वपसः सदन्ताम्
हे भारती, सामर्थ्यशाली देवी, आमच्या यज्ञात ये, इथे मनुष्यात जागरूकता निर्माण कर; तीन देव्या सरस्वती, खरी प्रेरणा देणाऱ्या, या सुंदर कुशावर बसोत.
य इमे द्यावापृथिवी जनित्री रूपैरपिंशद्भुवनानि विश्वा । तमद्य होतरिषितो यजीयान् देवं त्वष्टारमिह यक्षि विद्वान्
ज्यांनी या द्यावा आणि पृथ्वी या दोन मातांनी सर्व जग निर्माण केले, आज त्या होत्राच्या प्रेरणेने आपण त्या ज्ञात देवत्व तवष्टाराचे येथे पूजन करूया.
उपावसृज त्मन्या समञ्जन् देवानां पाथ ऋतुथा हवींषि । वनस्पतिः शमिता देवो अग्निः स्वदन्तु हव्यं मधुना घृतेन
हे वनस्पती, तुझ्या स्वतःच्या सामर्थ्याने देवांसाठी योग्य क्रमाने हविर्द्रव्य सोड; देवता अग्नी, शांत करणारा, मध आणि तुपाने ते हविर्द्रव्य आस्वादो.
सद्यो जातो व्यमिमीत यज्ञमग्निर्देवानामभवत्पुरोगाः । अस्य होतुः प्रशिष्यृतस्य वाचि स्वाहाकृतं हविरदन्तु देवाः
अग्नी, लगेच जन्मलेला, यज्ञ आखतो आणि देवांचा पुढारी होतो; या होत्राच्या सत्य वाणीतून, स्वाहा म्हणत अर्पण केलेल्या हविर्द्रव्याचा देवांनी आस्वाद घ्यावा.
5.13 ददिर्हि मह्यं वरुणो दिवः कविर्वचोभिरुग्रैर्नि रिणामि ते विषम् । खातमखातमुत सक्तमग्रभमिरेव धन्वन् नि जजास ते विषम्
वरुण, स्वर्गातील ज्ञानी, मला बलवान वचनांनी विषावर उपाय दिला; जे खोदलेले, न खोदलेले किंवा मुळाशी चिकटलेले विष आहे, ते तुझ्यासाठी वाळवंटात सुकले आहे.
यत्ते अपोदकं विषं तत्त एतास्वग्रभम् । गृह्णामि ते मध्यममुत्तमं रसमुतावमं भियसा नेशदादु ते
तुझे जे पाण्याशिवायचे विष आहे, जे मुळाशी चिकटले आहे, त्याचा मधला, श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ रस मी पकडतो; ते तुला भीतीने काहीही हानी करू नये.
वृषा मे रवो नभसा न तन्यतुरुग्रेण ते वचसा बाध आदु ते । अहं तमस्य नृभिरग्रभं रसं तमस इव ज्योतिरुदेतु सूर्यः
माझा आवाज आकाशातील गडगडाटासारखा प्रबळ आहे; तुझ्या कठोर वचनांनी मी तुझ्यावरील संकट दूर करतो. मी पुरुषांसह अंधाराचा श्रेष्ठ रस पकडतो; अंधारातून सूर्यप्रकाश उगवावा.
चक्षुषा ते चक्षुर्हन्मि विषेण हन्मि ते विषम् । अहे म्रियस्व मा जीवीः प्रत्यगभ्येतु त्वा विषम्
माझ्या डोळ्याने तुझे डोळे मारतो; विषाने तुझे विष नष्ट करतो. हे साप, मर, जगू नकोस; विष परत तुझ्याकडे जाऊ दे.
कैरात पृश्न उपतृण्य बभ्र आ मे शृणुतासिता अलीकाः । मा मे सख्युः स्तामानमपि ष्ठाताश्रावयन्तो नि विषे रमध्वम्
काळा, पांढऱ्या डागांचा, तपकिरी, काळपट — हे सगळ्या खोट्या सापांनो, माझं ऐका! माझ्या मित्राजवळ राहू नका, थांबू नका, बोलू नका; दूर जा, विष नाहीसे कर.
असितस्य तैमातस्य बभ्रोरपोदकस्य च । सात्रासाहस्याहं मन्योरव ज्यामिव धन्वनो वि मुञ्चामि रथामिव
काळा, तपकिरी आणि पाण्याशिवायचा, बलवान आणि सामर्थ्यवान — त्यांचा राग मी, धनुष्याच्या दोरीसारखा, रथाच्या जुव्याप्रमाणे सोडून देतो.
आलिगी च विलिगी च पिता च माता च । विद्म वः सर्वतो बन्ध्वरसाः किं करिष्यथ
बांधणारा आणि सोडवणारा, वडील आणि आई — आम्ही तुमच्या सर्व नातलगांना जाणतो; आता तुम्ही काय कराल?
उरुगूलाया दुहिता जाता दास्यसिक्न्या । प्रतङ्कं दद्रुषीणां सर्वासामरसं विषम्
उरुगूळाची मुलगी, दासी सिक्नीपासून जन्मलेली, सर्व कोडाचे मूळ आहे — त्या सगळ्यांचा रस, विष आहे.
कर्णा श्वावित्तदब्रवीद्गिरेरवचरन्तिका । याः काश्चेमाः खनित्रिमास्तासामरसतमं विषम्
कान, कुत्र्याने सांगितले, जो डोंगराजवळ राहतो; या सर्वांमध्ये जे खोदलेले आहे, त्यात सर्वात रसाळ ते विष आहे.
ताबुवं न ताबुवं न घेत्त्वमसि ताबुवम् । ताबुवेनारसं विषम्
तू ताबुव आहेस, ताबुव नाहीस, घेट्त्वम नाहीस, पण ताबुव आहेस; ताबुवमुळे रस नसलेले विष आहे.
तस्तुवं न तस्तुवं न घेत्त्वमसि तस्तुवम् । तस्तुवेनारसं विषम्
तू तस्तुव आहेस, तस्तुव नाहीस, घेट्त्वम नाहीस, पण तस्तुव आहेस; तस्तुवमुळे रस नसलेले विष आहे.
सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन् नसा । दिप्सौषधे त्वं दिप्सन्तमव कृत्याकृतं जहि
गरुडाने तुला शोधले, वराहाने आमच्यासाठी तुला खोदले; हे तीक्ष्ण औषध, जो मारतो त्याला मार, जे केले आणि न केले ते नष्ट कर.
अव जहि यातुधानान् अव कृत्याकृतं जहि । अथो यो अस्मान् दिप्सति तमु त्वं जह्योषधे
यातुधानांना नष्ट कर, जे केले आणि न केले ते नष्ट कर; आणि जो आम्हांवर हल्ला करतो, हे औषध, त्यालाही तू नष्ट कर.
रिश्यस्येव परीशासं परिकृत्य परि त्वचः । कृत्यां कृत्याकृते देवा निष्कमिव प्रति मुञ्चत
जसा हरिणाची कातडी उपटली जाते, तसेच, हे देवांनो, जादूटोण्याची करणी करणाऱ्यापासून ती करणी पूर्णपणे वेगळी करा आणि जसे दागिन्यातील रत्न काढून घेतात तसे ती करणी त्याच्यापासून सोडा.
पुनः कृत्यां कृत्याकृते हस्तगृह्य परा णय । समक्षमस्मा आ धेहि यथा कृत्याकृतं हनत्
जादूटोण्याची करणी करणाऱ्याने ती करणी हातात धरून दूर नेली पाहिजे; ती आमच्यासमोर अशी ठेव की ती करणी करणाऱ्यालाच उलट लागो.
कृत्याः सन्तु कृत्याकृते शपथः शपथीयते । सुखो रथ इव वर्ततां कृत्या कृत्याकृतं पुनः
जादूटोण्याची शपथ त्याच्यावरच परत जावो; करणी करणाऱ्याची करणी त्याच्याकडे परत जावो, जशी रथ आपल्य मार्गावर सहजपणे फिरतो.
यदि स्त्री यदि वा पुमान् कृत्यां चकार पाप्मने । तामु तस्मै नयामस्यश्वमिवाश्वाभिधान्या
कोणी स्त्री असो वा पुरुष, जर कुणी वाईट हेतूने करणी केली असेल, तर ती करणी त्याच्याजवळ परत ने, जशी घोड्याला बोलावणारा घोडा परत नेत असतो.
यदि वासि देवकृता यदि वा पुरुषैः कृता । तां त्वा पुनर्णयामसीन्द्रेण सयुजा वयम्
तू देवांनी केली असोस, किंवा माणसांनी, आम्ही आता इंद्राच्या सोबतीने तुला परत नेत आहोत.
अग्ने पृतनाषाट्पृतनाः सहस्व । पुनः कृत्यां कृत्याकृते प्रतिहरणेन हरामसि
हे अग्नी, युद्धात विजय मिळवणारा, सर्व संघर्ष जिंक; आम्ही करणी करणाऱ्याजवळील करणी प्रतिकाराच्या बळावर परत घेत आहोत.