इंद्र, वृतत्राचा संहार करणारा, ज्या लोकांना त्याने दूर हाकलले आहे किंवा जे पुढे हाकलले जातील, त्यांना तू पुन्हा एकत्र आण. जसे तू पूर्वी विखुरलेल्या लोकांना पुन्हा एकत्र करतोस, तसेच हे सर्व परत आण. इंद्रा, ज्या प्रकारे तू वचन मिळवून नीच स्थान निर्माण केलेस, त्याचप्रमाणे मी या लोकांना नेहमीच स्थिर राहणाऱ्यांसमोर नम्र करतो. इंद्रा, येथे तू वृतत्राचा संहार करणारा, शत्रूंवर कठोर प्रहार कर. मी तुझा भक्त आहे, म्हणून येथे उभा राहून त्यांचा प्रतिकार कर. आम्ही तुझा आधार घेतो, इंद्रा; तू आम्हावर कृपा कर. आता, आकाशाला अर्पण; पृथ्वीला अर्पण; वायुमंडलाला अर्पण. पुन्हा वायुमंडलाला अर्पण; आकाशाला अर्पण; पृथ्वीला अर्पण. माझ्या दृष्टीसाठी सूर्य, श्वासासाठी वारा, माझ्या आत्म्यासाठी वायुमंडल, आणि माझ्या शरीरासाठी पृथ्वी आहे. मला 'अस्तृत' म्हणतात; हेच माझे खरे स्वरूप आहे. स्वर्ग आणि पृथ्वीचे रक्षण करण्यासाठी त्याने स्वतःची स्थापना केली आहे. शक्ती, बल, विवेक आणि सामर्थ्य वाढू देत. प्राणदात्या आणि त्याच्या शक्तिसंपन्न पत्नीने, मला, या गवळ्याचे रक्षण करावे. तुम्ही दोघे माझ्यासोबत वासा, मला इजा करू नका. पूर्व दिशेकडून येणाऱ्या दुष्टावर तुझ्या दगडी कवचाने माझे रक्षण होवो. दक्षिण, पश्चिम, उत्तर, स्थिर दिशा, वर आणि आडव्या दिशेतून येणाऱ्या दुष्टांपासूनही हेच दगडी कवच मला सुरक्षित ठेवो. महान मनाने मी प्राणवायू, मातरिश्वान, आत-बाहेरच्या श्वासांना आवाहन करतो. डोळ्यांना सूर्य, श्रवणाला अंतराळ, शरीराला पृथ्वीचे वरदान लाभो. सरस्वती देवीच्या मनाशी युक्त वाणीचेही आम्ही आवाहन करतो. हे महान प्रभु, मी येथे असुराशी कसा बोललो? मी वडिलांशी, पराक्रमी हरिशी कसा संवाद साधला? वरुणा, तू दक्षिण दिशेला पृष्णीला दिलीस आणि पुन्हा आपल्या मनाने सर्वांना आरोग्य दिलेस. मी इच्छेने दानशूर होत नाही; मी विचार करतो की कोणाकडे जावे, कोणाशी संलग्न व्हावे. अत्रवण, कोणत्या ज्ञानाने किंवा जन्माने तू जातवेद बनलास, सर्व जन्मांचा ज्ञाता? खरेच, मी ज्ञानाने गूढ आहे; जन्मानेही मी जातवेद आहे. माझ्या व्रताची महानता ना सेवक, ना स्त्री मोजू शकली. वरुणा, धर्माचा अधिपती, तुझ्यापेक्षा अधिक कवी किंवा ज्ञानी कोणी नाही. तू सर्व लोकांच्या जगांचा जाणता आहेस; तुझ्या स्वतःच्या लोकांनाही तुझी भीती वाटू शकते. वरुणा, तू सर्व उत्पत्ती जाणतोस, योग्य मार्गदर्शक आहेस. या प्रदेशाच्या पलीकडे काय आहे? याहून उच्च काही आहे का? खाली काय आहे, वरील काय आहे, हे अमर? एक प्रदेश वर आहे, एक खाली; एका प्रदेशाने दुष्टही खाली खेचला जातो. हे मी तुला, वरुणा, सांगतो: दुष्टांचे लाभ खाली जाऊ देत, गुलाम पृथ्वीच्या जवळ येऊ देत. वरुणा, तू दानशूरांना अनेक निष्कलंक गोष्टी सांगतोस; लोभी लोकांना तुझ्या दानाजवळ येऊ देऊ नकोस. लोकांनी तुला कठोर म्हणू नये. लोकांनी मलाही कठोर म्हणू नये; मी पुन्हा गायकाला दक्षिण दिशा देतो. माझे स्तवन सामर्थ्याने सर्व मानवांच्या प्रदेशात जावो. तुझे स्तवन, वरुणा, सर्व मानवांच्या प्रदेशात जावो. जे तू दिले नाहीस, ते मला दे. तू माझा सप्तपदी मित्र आहेस. आपली नाती एकरूप होवोत, वरुणा; आपला जन्म एकच असो, कारण मला माहीत आहे की आपला जन्म एकच आहे. मी तुला जे दिले नाही, ते देतो; तू माझा सप्तपदी मित्र आहेस. देव देवाचे स्तवन करतो, ज्ञानी ज्ञानीचे स्तवन करतो; प्रेरित वरुणाने, धर्माधिपतीने, अत्रवणाला देवांचा प्राचीन मित्र म्हणून जन्म दिला. म्हणून, प्रशंसित असलेल्या, आम्हाला कृपा कर; तू आमचा मित्र, आमचा सर्वोच्च बंधू आहेस. आज, मानवाच्या घरात प्रज्वलित झालेला जातवेद, तू देवांची पूजा कर. मित्र आणि वरुण यांना घेऊन ये, कारण तूच दूत, ऋषी, जागरूक आहेस. तनूनपात, सत्याच्या मार्गाने जाणारा, मधुर वाणी असणारा, आमचे विचार ज्ञानाने योज आणि यज्ञ प्रज्वलित कर; आपली पूजा दिव्य कर. आग्नेय, वसुंसह, आमंत्रित आणि प्रशंसित, ऐकून या. तू देवांचा बलाढ्य पुरोहित आहेस; आह्वान केला की त्यांची पूजा कर, यज्ञाचा अधिकारी आहेस. पूर्व दिशेला प्राचीन कुशा अंथरली जावी, पृथ्वीवरील सर्वोत्तम स्थान. हे विस्तृत, विशाल मार्ग देवांसाठी, अदितीसाठी, सुखद आसन आहे. ते तेजस्वी, रुंद दरवाजे उघडावेत, जणू पतीसाठी सजलेल्या पत्नीप्रमाणे. हे महान, सर्वज्ञानी दैवी दरवाजे, देवांसाठी सहज प्रवेशयोग्य असावेत. शुभ लाभ देणारा यजमान पूजा करील; उषा व रात्र एकत्र आसनावर बसतील. या स्वर्गीय कन्या, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, तेजाने उजळतील. दैवी होतृ, प्रथमतः आणि वाक्पटू, यज्ञाची विभागणी करून पुरुषांना प्रेरणा देतील, कुशलांना सभेत प्रेरित करतील, प्राचीन प्रकाश योग्य दिशेला नेतील. भारती, सामर्थ्यशाली, आमच्या यज्ञात सहभागी होवो; येथे मानवांत जागृत होवो. तीन सरस्वती, खरी प्रेरणा देणाऱ्या, या सुखद यज्ञकुशावर विराजमान होवोत. ज्याने स्वर्ग आणि पृथ्वी, या दोन मातांनी, सर्व जग रचले—आज, होतृच्या प्रेरणेने, आपण त्या त्वष्टृ देवाची येथे पूजा करूया, त्याला जाणून. वनस्पती, तू तुझ्या स्वरूपाने देवांना अर्पण सुटका कर; दैवी अग्नी, शांतता देणारा, मध व तुपाने यज्ञाचा स्वाद घेऊ देत. अशा प्रकारे, ऋषी, यजमान, देवता आणि साधक यांच्या प्रार्थना, स्तुती आणि आर्जवाने हा यज्ञ, हे स्तवन आणि हे संरक्षण, सर्व दिशांनी, देवांच्या कृपाशीर्वादाने पूर्णत्वाकडे जात आहे.