एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र जमले होते, आणि त्यांनी सर्व वाईट दूर करण्यासाठी, कल्याणाच्या आणि समृद्धीच्या इच्छेने, विविध औषधी, देवता आणि अद्भुत शक्तींचा आवाहन केला. त्यांनी सर्व वनस्पतींमध्ये सर्वात शक्तिशाली, बोकडाच्या शिंगासारखी, राजस, आणि तीक्ष्ण अशी एक औषधी आणली, जी सर्व दुष्टतेला हाकलून लावू शकते. त्या वेळी, नर्तक आणि शिरोभूषण धारण करणारे, गंधर्वांचे आणि अप्सरांचे स्वामी, यांच्यापासून त्यांनी त्यांच्या वीर्यशक्तीचे उच्चाटन केले. गंधर्व आणि अन्य अदृश्य शक्ती, जे यज्ञातील हविर्द्रव्य चोरतात किंवा अधःस्थानी लपून बसतात, त्यांना दूर करण्यासाठी इंद्राची लोखंडी आणि शंभर टोकांची भयंकर शस्त्रे त्यांनी आवाहिली. तसेच, सोन्याची शस्त्रेही त्यांनी इंद्राकडून मागितली, ज्याच्या साह्याने हे गंधर्व आणि अधःस्थानी शक्ती दूर होवोत. मग त्यांनी प्रार्थना केली की, हे औषध, पाण्यातील दुष्ट आत्मे, दुःख देणारे, आणि सर्व राक्षसी शक्ती नष्ट करो आणि विजय प्राप्त करो. गंधर्व स्त्रियांना मोहात पाडण्यासाठी कधी कुत्र्यासारखा, कधी माकडासारखा, कधी केसाळ मुलासारखा, किंवा प्रियकरासारखा दिसतो; त्याला त्यांनी पवित्र ज्ञानाच्या सामर्थ्याने येथेच नष्ट केले. त्यांनी गंधर्वांना सांगितले, "अप्सरा तुमच्या पत्नी आहेत आणि तुम्ही त्यांचे पती आहात. अमरांनो, मर्त्यांपासून दूर व्हा; त्यांच्याशी संयोग करू नका." यानंतर, त्यांनी एका कौशल्यवान, दिव्य अप्सरेचे आवाहन केले, जी जुगारातील पासे फेकते, गोळा करते, शोधते आणि विखुरते. तिच्या कौशल्याने आपल्याला मोठा विजय मिळो, आणि आपले धन इतरांनी जिंकू नये, अशी त्यांनी प्रार्थना केली. ती आनंदी, तेजस्वी, आणि कधी रागावणारी अप्सरा, जी पास्यांच्या खेळात रमते, तिलाही त्यांनी बोलावले. मग, ज्या अप्सरा सूर्यकिरणांवर किंवा प्रकाशरश्मींवर चालतात, ज्यांना वेगवान वृषभ सर्व लोकांमध्ये रक्षण करतो, त्या अप्सरांना आणि वृषभाला त्यांनी यज्ञातील हविर्दान स्वीकारण्यासाठी आमंत्रित केले. त्यांनी वृषभाला विनंती केली की, तो मध्यआकाशातील आपल्या बछड्याचे रक्षण करो, आणि येथेच त्याचे मन असो. गवत, गोठा, आणि बांधलेला वासरू येथेच आहे; योग्य प्रकारे आम्ही समृद्ध होवो, अशी त्यांनी इच्छा व्यक्त केली. पुढे, त्यांनी पृथ्वीवर अग्नीकरिता समप्रमाणात आणि विपुल अन्न मिळो, अशी प्रार्थना केली. पृथ्वी ही गाय आहे आणि अग्नी तिचा वासरू आहे; ती आपल्याला दीर्घायुष्य, संतती, पोषण आणि संपत्ती देवो. तसेच, मध्यआकाशात वायूसाठी, आणि स्वर्गात आदित्याकरिता, समप्रमाणात अन्न मिळो, अशी प्रार्थना केली. मध्यआकाश गाय, वायू वासरू; स्वर्ग गाय, आदित्य वासरू; या सर्वांनी आपल्याला इच्छित अन्न, बल, संतती, आणि समृद्धी देवो. दिशा दिशांना त्यांनी सोमाला अर्पण केले, आणि जसे आपण दिशांना सोम अर्पण केले, तसे सर्व जण आपल्याला वंदन करो. दिशा या गायी आहेत आणि चंद्र त्यांचा वासरू आहे; त्याच्या सहाय्याने आपल्याला इच्छित बल, पोषण, दीर्घायुष्य, श्रेष्ठ संतती, आणि संपत्ती प्राप्त होवो. अग्निमध्ये अग्नीच प्रवेश करतो, तो ऋषिपुत्र, शापांपासून रक्षण करणारा. आदराने त्यांनी त्याला अर्पण केले, आणि देवकार्याच्या विभागलेल्या भागात आपला वाटा नको, असे मागितले. "हे जातवेदस्, तू अंतःकरणाने आणि मनाने शुद्ध आहेस, सर्व दिव्य कर्म जाणणारा आहेस, तुझे सात तोंड मी नमस्कार करतो; ही होम आहुती स्वीकार," असे त्यांनी प्रार्थना केली. यानंतर, सर्व दिशांमधून आपल्यावर हल्ला करणाऱ्यांविरुद्ध त्यांनी विविध देवतांना पुरोहित म्हणून आवाहन केले. पूर्व दिशेपासून येणाऱ्यांना अग्नी, दक्षिणेच्या यम, पश्चिमेच्या वरुण, उत्तरेच्या सोम, अधोदिशेच्या पृथ्वी, मध्यदिशेच्या वायू, आणि वरच्या दिशेच्या सूर्य यांनी परावृत्त करावे, असे त्यांनी प्रार्थना केली. सर्व दिशांच्या मध्यभागी, ब्रह्मा पुरोहित होवो आणि सर्व बाजूंनी हल्ला करणाऱ्यांना परतवो. पुढे, त्यांनी एक अद्भुत, अमर, तेजस्वी, आणि सतत वाढणारा, श्रेष्ठ वंशाचा, मंत्रशक्तीने संपन्न असा, गर्भातून उत्पन्न झालेला, त्रित नावाचा, जो तीन गोष्टी टिकवतो, त्याचा आवाहन केला. ज्याने प्रथम धर्मनियम स्थापले, त्याच्यापासून अनेक रूपे निर्माण झाली; जो समर्थक गर्भात प्रथम प्रवेशला, आणि अनुक्त वाणी समजला. तो, ज्याने जळण्यासाठी आपले रूप सोडले, प्रवाही सोन्यासारखा, स्वभावानुसार चालणारे शुद्ध नाव येथे स्थिर झाले. "हे कुलांनो, ती वस्त्रे आमच्यात प्रवेश करो," असे त्यांनी म्हटले. जेव्हा दोन प्राचीन शक्ती अस्तित्व आणि अनस्तित्वाच्या सीमेवर पोहोचल्या, तेव्हा त्या स्थिर राहिल्या; कवी, कोरड्या एकाचा माता, जूआच्या इच्छेने, संततीसाठी स्वामी नेमावा. म्हणून त्या महान, व्यापक सामर्थ्य असलेल्या देवतेला त्यांनी कवीच्या स्तोत्रांनी नमस्कार केला. जेव्हा त्या दोन शक्ती एकत्र येतात, तेव्हा पृथ्वी आणि आकाश विस्तारतात. सात सीमारेषा कवींनी आखल्या; त्यापैकी एकाला त्यांनी जवळ बोलावले. लोहस्तंभ त्या समानतेच्या घरट्यात, मार्गांच्या विस्तारात, आधारांत उभा राहिला. मी अमर आणि पराक्रमींमध्ये वावरतो, असुराचे व्रत पाळतो; असुरशक्ती माझ्या देहात आहे, आणि हेच ज्ञानी लोकांचे आनंदस्थान आहे. शक्र धन ठेवू दे, किंवा यज्ञकर्ता बलाने इच्छित वस्तू मिळवो. पुत्र आपल्या वडिलांना, क्षत्रिय आणि ज्येष्ठाला, कल्याणासाठी आणि योग्य वर्तनासाठी, हाक मारतो. "हे वरुणा, तुझे ते स्थान मला पाहू दे; मी तुझ्या स्थापलेल्या ऋतूनुसार रूपे घडवतो," असे त्यांनी शेवटी प्रार्थना केली. अशा प्रकारे, ऋषी, यज्ञकर्ते, आणि भक्तांनी विविध वनस्पती, देवता, अप्सरा, गंधर्व, आणि विश्वातील शक्तींचे आवाहन करत, दुष्टतेपासून रक्षण, समृद्धी, आणि कल्याण यांची प्रार्थना केली.