हे ऐका—एक भक्त आपल्या देवांना अत्यंत श्रद्धेने हाक देतो. "मी तुझ्यासाठी येथे आहे," तो म्हणतो, "हे शक्तिशाली, सदैव विजयी रौद्र, तू आम्हाला वज्र घेऊन सामोरे ये. आमच्या हाकेला प्रतिसाद दे, दस्युंना पराभूत करूया." तो देवाला विनंती करतो, "तू उजव्या बाजूने ये, आमच्यासाठी उभा राहा. अनेक अडथळे आणि शत्रू नष्ट कर. मी तुला मधुर पेयाचा श्रेष्ठ भाग अर्पण करतो—आम्ही दोघे गुप्तपणे प्रथम पेय पिऊया." यानंतर, भक्त अग्नीला पुकारतो—"हे अग्नी, आमच्यापासून जळणारे पाप दूर कर; ते दूर कर आणि आम्हाला संपत्ती दे." तो पुन्हा-पुन्हा विनंती करतो, "आमच्यापासून जळणारे पाप दूर कर." चांगले शेत, चांगले मार्ग, आणि संपत्ती मिळावी म्हणून आम्ही तुला पूजतो; जळणारे पाप दूर कर. "या आशीर्वादांचे आणि आमच्या स्वामींचे लाभ प्रकट होवोत; जळणारे पाप दूर होवो." अग्नीच्या आशीर्वादाने आम्ही जन्म घेऊ, आणि तुझ्यासोबत जळणारे पाप दूर करू. अग्नीच्या तेजस्वी किरणांप्रमाणे, जळणारे पाप सर्व दिशांनी दूर जावो. तू सर्व बाजूंना सामोरे आहेस, सर्व काही व्यापतोस; जळणारे पाप दूर जावो. तू सर्व दिशांना सामोरे आहेस, आम्हाला द्वेष करणाऱ्यांपासून नौकेप्रमाणे पार ने; जळणारे पाप दूर जावो. आम्हाला कल्याणासाठी, नदीवर नौकेप्रमाणे पार ने; जळणारे पाप दूर जावो. पुढे, एक गूढ यज्ञाचे वर्णन केले जाते. त्याचा डोका ब्रह्मा आहे, बृहद त्याचा पाठ, वामदेव त्याचा उदर, ओदन त्याचे बाजू; छंद त्याची पंखे, सत्य त्याचे तोंड; तपस्येतून जन्मलेली यज्ञाची खीर त्यावर पसरलेली आहे. हे यज्ञ, हाडरहित, शुद्ध, वाऱ्याने शुद्ध केलेले, पवित्र, पवित्र लोकात जातात; त्यांना अग्नी शरीर जाळत नाही, आणि स्वर्गात त्यांच्यासाठी स्त्रीत्व विपुल आहे. जे ओदनाची खीर शिजवतात, त्यांच्या पुनरागमनाचा संबंध तुटतो; ते यमासोबत बसतात, देवांकडे जातात, गंधर्वांसोबत आणि सोमपान करणाऱ्यांसोबत आनंद घेतात. यम त्यांचे बीज घेत नाही; ते रथवान होतात, रथावर जातात, पक्षी होतात, आकाश गाठतात. हे उत्कृष्ट यज्ञ पसरलेले आहे; ओदनाची खीर शिजवून, तो स्वर्गात प्रवेश करतो. तो कमळ, जलकुंभ, कंद, मूळ, आणि फांदी पसरवतो; हे सर्व प्रवाह तुला पोहोचोत, स्वर्गात मधुरतेने फुगून, चारही बाजूंनी कमळाच्या तलावांनी वेढलेले असोत. तूपाचे सरोवर, मधाचे किनारे, उत्तम जलाने भरलेले, दूध, पाणी, आणि दहीने परिपूर्ण—हे सर्व प्रवाह तुला पोहोचोत, चारही बाजूंनी कमळाच्या तलावांनी वेढलेले असोत. मी चार कलश, चार भागात विभागलेले, दूध, पाणी, आणि दहीने भरलेले अर्पण करतो; हे प्रवाह तुला पोहोचोत, चारही बाजूंनी कमळाच्या तलावांनी वेढलेले असोत. ही ओदनाची खीर मी ब्राह्मणांमध्ये ठेवतो, पसरलेली, लोकविजयी, स्वर्गाकडे नेणारी; ती माझ्यासाठी कमी होवो नये, तिच्या स्वतःच्या साराने फुगून राहो; सर्व स्वरूपांची इच्छा-पूर्ण करणारी गाय माझी होवो. यमाची ओदन, सत्याची प्रथमज, प्रजापतीने ब्रह्म्यासाठी तपस्येतून शिजवली; त्या ओदनाने, जी जगांची आधार आणि नाभी आहे, मृत्यू पार केला जातो. ज्या ओदनाने जीवांचे निर्माता मृत्यू पार गेले, यमाने तपस्येने शोधली, ब्रह्म्याने प्रथम ब्रह्म्यासाठी शिजवली—त्या ओदनाने मृत्यू पार केला जातो. ज्याने पृथ्वीला आधार दिला, सर्वांना पोषण दिले, मध्यप्रदेश रसाने भरला, आकाशाला महानतेने आधार दिला—त्या ओदनाने मृत्यू पार केला जातो. ज्यापासून महिने, तीस फांदीचे, वर्ष, बारा स्पोकचे बनले; दिवस आणि रात्र ज्याला अंत नाही—त्या ओदनाने मृत्यू पार केला जातो. जो श्वास देणारा, श्वासदाता झाला, ज्यासाठी जग तुपाने भरले आहेत, ज्याचे सर्व तेजस्वी प्रदेश आहेत—त्या ओदनाने मृत्यू पार केला जातो. ज्यापासून शिजवलेले अमृत उत्पन्न झाले, जो गायत्रीचा स्वामी झाला, ज्यामध्ये सर्व स्वरूपाचे वेद स्थापित आहेत—त्या ओदनाने मृत्यू पार केला जातो. जो देवद्वेष्टा, माझे विरोधक, शत्रू आहेत, त्यांना दूर कर; मी सर्वविजयी यज्ञाची खीर शिजवतो; भक्ती ऐकणारे देव माझी हाक ऐकोत. पुढे, अग्नी वैश्वानर, शक्तिशाली वृषभ, त्याच्या सत्य शक्तीने आम्हाला हानी करायला इच्छिणाऱ्यांना जाळो. जे आम्हाला हानी करायला इच्छितात, प्रयत्न करतात, किंवा आक्रमण करतात—त्यांना मी अग्नी वैश्वानराच्या जबड्यांत ठेवतो. जे घरात शिकार करतात, अमावस्येला विरोध करतात, इतरांना हानी करतात—मी त्यांना शक्तीने विरोध करतो. मी राक्षसांना विरोध करतो; त्यांना पराभूत करतो आणि संपत्ती देतो. सर्व हानी करणाऱ्यांना मी पराभूत करतो; माझी इच्छा पूर्ण होवो. देव, जे चोरावर हसतात, सूर्याशी स्पर्धा करतात, नद्या आणि पर्वतात असतात—मी त्या सर्व प्राण्यांसोबत एकत्र आहे. मी राक्षसांमध्ये जळणारा आहे, गुरांमध्ये वाघासारखा; सिंहासमोर कुत्र्यासारखा, मला पाहून ते आश्रय शोधत नाहीत. मला राक्षस, चोर, किंवा वनवासी पराभूत करू शकत नाही; म्हणून, मी ज्या गावात प्रवेश करतो, तिथे राक्षस नष्ट होतात. ज्या गावात मी प्रवेश करतो, ती तीव्र शक्ती माझी आहे; तिथून राक्षस नष्ट होतात, आणि वाईट जवळ येत नाही. जे मला शब्दांनी छेडतात, जसे माशी हत्तीला छेडते, मी त्यांना लोकांमध्ये दुष्ट मानतो, ते अल्पायुषी आहेत. जो माझ्याशी शत्रुत्व करतो, त्याला नाश होवो, जसे घोड्याला घोड्याचा पकडणारा पकडतो; जो माझ्यावर रागावतो, तो सापळ्यातून सुटू शकत नाही. आता औषधीचे महत्त्व सांगितले जाते. "तुझ्यासोबत, हे औषधी, प्राचीन अथर्वणांनी राक्षसांचा नाश केला; तुझ्यासोबत कश्यप, कण्व, आणि अगस्त्य यांनी राक्षसांचा नाश केला." तुझ्यासोबत आम्ही अप्सरास आणि गंधर्वांना दूर करतो; हे बोकडशिंग असणारे, तुझ्या सुवासाने सर्व राक्षसांचा नाश कर. अप्सरास नदीकडे, जलप्रवाहाकडे, अनिश्चित घाटाकडे जावोत; गुलगुलू, पीला, नलद्यु, बैलाच्या सुवासाने सुवासित, आणि प्रमंदनी—त्या अप्सरास, आता दूर गेलेल्या, जागृत होवोत. जिथे अश्वत्थ आणि वट, शिखर असणारे मोठे वृक्ष उभे आहेत—त्या अप्सरास, आता दूर गेलेल्या, तिथे जागृत होवोत. जिथे तुझे हिरवे झुलते आहेत, हे अर्जुन, आणि जिथे आधार खांब वाजतात—त्या अप्सरास, आता दूर गेलेल्या, तिथे जागृत होवोत. अशा प्रकारे, भक्त देवांना, अग्नीला, यज्ञाला, औषधीला, आणि सर्व शुभ शक्तींना पुकारतो, पाप, राक्षस, शत्रू, आणि अप्सरास यांचा नाश करण्यासाठी, आणि उत्तम, दिव्य, मधुर, कल्याणकारी जीवनासाठी प्रार्थना करतो.