एकदा, अग्नीच्या प्रखर तापातून अजन्मा उत्पन्न झाला. त्याने आपल्या जन्मदात्याला प्रारंभातच पाहिले. त्याच्यासोबत देवांनी प्रथम आपले दैवीत्व प्राप्त केले आणि शुद्ध असणाऱ्यांनी त्याच्यासह आपली शक्ती वाढवली. मग, अग्नीच्या सोबतीने, हातात नेत्यांना घेऊन, त्या सर्वोच्च स्वर्गाकडे प्रस्थान केले गेले. स्वर्गाच्या शिखराला स्पर्श करत, देवांसोबत एकत्र पुढे गेले. पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरून सुरुवात करून, मी मध्य आकाशात गेलो; तिथून स्वर्गात पोहोचलो; आणि स्वर्गाच्या शिखरावरून तेजस्वी जगात प्रवेश केला. जे स्वर्गाची इच्छा करतात, ते मागे वळून पाहत नाहीत; ते दोन जगांमध्ये चढतात; ज्यांनी सर्व जगाला आधार देणारे यज्ञ विस्तारले आहेत, ते ज्ञानी तेथे पोहोचतात. अग्नी, तू देवांमध्ये प्रथम आहेस, देवांचा आणि मानवांचा डोळा आहेस; जे भक्तिभावाने पूजन करतात, भृगूंसोबत एकरूप होऊन, त्यांनी स्वर्गप्राप्ती साधावी, यज्ञ करणाऱ्यांना समृद्धी लाभावी. मी त्या अजन्म्याला दूध, तुप यांसह, दैवी, विशाल पंख असलेल्या, भरपूर दूधाने अर्पण केले; याच्याच सहाय्याने आम्ही पुण्यलोकात पोहोचू, सर्वोच्च स्वर्गात चढू. पाच बोटांनी, चमच्याने, पंचप्रकारच्या तांदळाचा यज्ञ कर; अजन्म्याचे शिर पूर्व दिशेला ठेव, उजवे अंग दक्षिण दिशेला ठेव. राख पश्चिम दिशेला, डावे अंग उत्तर दिशेला, पाठ वरच्या दिशेला, पाया स्थिर दिशेला, आणि मध्य भाग आकाशाच्या मध्यभागी ठेव. शिजवलेला अजन्मा तुपाने आंघोळ घाल, त्वचेत झाक, सर्व अंगांनी पूर्ण असू दे; तो सर्वोच्च स्वर्गात जाऊ दे, चारही दिशांना पाय ठेवू दे. तेव्हा आकाशाच्या दिशा जागृत होतात, मेघांनी भरलेली वारे सुटतात; प्रचंड, गडगडणाऱ्या, मेघांतून उत्पन्न झालेल्या जलांनी पृथ्वी तृप्त होते. शक्तिमान, दानशूर देव कृपादृष्टीने पहातात; जलांचे रस वनस्पतींशी एकरूप होतात; पावसाच्या धारांनी पृथ्वी समृद्ध होते, विविध प्रकारच्या वनस्पती जन्म घेतात. गायक देवता, तू आकाशाकडे कृपादृष्टीने पाहा; जलांचे वेगवान प्रवाह स्वतंत्रपणे वाहू दे; पावसाच्या धारांनी पृथ्वी समृद्ध होऊ दे, सर्व प्रकारच्या औषधी वनस्पती जन्म घेऊ देत. मरुतगण आपापल्या पद्धतीने गातात, पावसाच्या गडगडाटात नाद करतात; पावसाच्या धारांनी पृथ्वीवर वर्षाव होतो. मरुतगणांनो, समुद्रातून पाणी उचलून आणा; तेजस्वी सूर्य आकाशात चढू दे; महान वृषभाच्या गर्जनेने जल पृथ्वीवर तृप्त होऊ दे. गडगडाट करा, समुद्र व पृथ्वी हादरवा; तुमच्यामुळे निर्माण झालेला पाऊस विपुल प्रमाणात पडू दे, कृश व स्थूल सर्वांसाठी योग्य ऋतूत लाभू दे. दानशूर, विहिरी, खोल तळी तुम्हा सर्वांचे रक्षण करो; मरुतांनी चालवलेले मेघ पृथ्वीवर पाऊस पाडू देत. आशा तेजस्वी होऊ दे; सर्व दिशांनी वारे वाहू दे; मरुतांनी चालवलेले मेघ एकत्र येऊ दे. जल, वीज, मेघ आणि पाऊस तुम्हा सर्वांचे रक्षण करो; दानशूर, विहिरी, तळी; मरुतांनी चालवलेले मेघ पृथ्वी भरून टाकू दे. अग्नी, जो जलांशी एकरूप आहे आणि वनस्पतींचा स्वामी आहे, तो जातवेद आपल्याला पाऊस, श्वास आणि आपल्या संततीसाठी अमरत्व आकाशातून देवो. प्रजापती, समुद्रातील जल हलवतो, समुद्रात खळबळ निर्माण करतो; बलवान वृषभाचे बीज फुगू दे; गडगडाट करणारा त्याने पाऊस पाडू दे. आसुरी, आपला पिता, जल वर्षावतो; खोल तळी श्वासोच्छ्वास घेऊ दे, वरुण व जल वाहत्या धारांना मुक्त करू दे; कोरड्या जमिनीवर बेडकांचे आवाज ऐकू दे. वर्षभर ब्राह्मणांनी व्रत पाळून मौन पाळले; आता पावसाने उत्साही होऊन, बेडूक बोलू लागले. बेडूक, बोल, पावसासाठी हाका मार; तादुरी, तळ्यात पोहत जा, चारही पाय पसर. खण्वखा, खैमखा, मध्ये तादुरी; पावसासाठी हाका मारा, पितरांनो, मरुतांची कृपा इच्छित जा. मोठे पात्र ओता, वीजसह वारे वाहू द्या; विविध प्रकारे यज्ञ होऊ द्या; जलाने औषधी वनस्पती आनंदित होऊ द्या. तो जो महान पर्यवेक्षक आहे, तो जवळून पाहतो; जो स्वतःला लपवतो असं समजतो, त्याला सर्व देव जाणतात. जो उभा राहतो, चालतो, फसवतो, घरी जातो, किंवा परदेशी प्रवास करतो—even दोनजण बसून काही कट रचतात, तरी तिसरा म्हणून राजा वरुण जाणतो. ही पृथ्वी राजा वरुणाची आहे, आणि ते दूरवरचे विशाल आकाशही त्याचेच आहे; समुद्र हे वरुणाचे गर्भ आहेत, अगदी लहान तळ्यात लपलेला देखील त्याच्याच अधीन आहे. आकाशाच्या पलीकडे गेला तरी कोणी वरुणापासून सुटू शकत नाही; त्याच्या हजार डोळ्यांचे गुप्तचर पृथ्वीभर फिरतात. राजा वरुण पृथ्वी व आकाशातील व त्यापलीकडील सर्व काही पाहतो; तो लोकांची पापणी हलण्याचेही मोजतो, जसा जुगार खेळणारा आपली फासे मोजतो. वरुणा, तुझे सात-सात, त्रिविध पद्धतीने बांधलेले, प्रखर फासे असत्य बोलणाऱ्यांना छाटू देत; पण सत्य बोलणारा मुक्त होऊ दे. शंभर फासांनी, वरुणा, या माणसाला बांध; असत्यवादी, दुष्कर्मी तुझ्यापासून सुटू नये. तो दु:खी, पोट गळालेला, रिकाम्या पिशवीसारखा राहू दे. आमच्यातला किंवा दुसऱ्यांपैकी जो कोणी असो; पाठवायचा असो किंवा दूर ठेवायचा असो; दैवी असो किंवा मानव—सर्वांना मी तुझ्या फासांनी बांधतो, त्याला, त्याच्या पुत्राला; सर्व तुला समर्पित करतो. औषधांचा स्वामी, आम्ही तुझा आधार घेतो मुक्तीसाठी. हे औषधे, हजारगुणी शक्ती असलेली, आम्ही सर्व रोगांवर लावतो. सत्याच्या बळावर, वचन पाळणारी, सहनशील, पुन्हा येणारी—सर्व औषधी एकत्र येऊन आम्हाला तारू दे. जिने शाप दिला, हानी केली, वेड लावले, रस चोरण्यासाठी जन्मली—ती स्वतःच आपल्या संततीला खाऊ दे. त्यांनी कच्च्या पात्रात, निळ्या व लाल रंगात, कच्च्या मांसात ज्या जादू केल्या, त्या जादूनेच त्या करणाऱ्याचा नाश होऊ दे. वाईट स्वप्ने, अपयश, दुष्ट आत्मे, विनाश, वाईट नाव व वाईट शब्द—हे सर्व आम्ही आमच्यापासून दूर करतो. भूक, तहान, अपत्याचा अभाव, पशूंचा अभाव—हे अपामार्गा, तुझ्या सहाय्याने आम्ही दूर करतो. असा हा अग्नीपासून आरंभ झालेला, जल, वारा, पाऊस, वनस्पती, देव, वरुण, औषधे, आणि सर्व विश्व व्यापणारा धर्माचा प्रवास अखंड सुरू राहतो.