एका पवित्र क्षणात, औषधीच्या कृपेने, केस केसांशी जोडले गेले, त्वचा त्वचेशी जुळली, आणि हाड रक्ताशी वाढू लागले. औषधीने जे कापले गेले होते, ते पुन्हा एकत्र झाले. पुढे, रथ तयार झाला—त्याचे चाक, त्याचा जू, आणि त्याचा नाभ सर्व उत्तम, मजबूत होते. रथ उठला, पुढे गेला, आणि सरळ उभा राहिला. कधी रथाचा अक्ष तुटला, किंवा दगडाने त्याला फोडले, तेव्हा ऋभूंच्या सामर्थ्याने, रथाच्या प्रत्येक भागासारखे सांधे सांध्याशी जोडले गेले. देवांनी ठेवलेले, देवांनी पुन्हा उचलले; त्यांनी पूर्ण केले, आणि पुन्हा जीव दिला. दूर नदीच्या किनाऱ्यावरून दोन वारे येतात—एक कौशल्य घेऊन येतो, दुसरा हानिकारक गोष्टी दूर करतो. हे वायू, तू आरोग्य घेऊन ये, तू हानिकारक गोष्टी दूर कर, कारण तू सर्वत्र आरोग्य देणारा आहेस, देवांचा दूत आहेस. देवांनी, मरुतांच्या समूहांनी, आणि सर्व प्राण्यांनी या मनुष्याचे संरक्षण करावे, त्याला कोणतीही हानी होऊ नये. मी त्याच्याकडे आशीर्वाद आणि सुरक्षिततेसाठी आलो आहे; मी त्याला शक्ती, तिव्रता आणि रोग दूर करण्याची क्षमता दिली आहे. माझा हात शुभ आहे, आणखी शुभ आहे; हा हात सर्वत्र आरोग्य देणारा, शुभ स्पर्श आहे. माझ्या दहा बोटांनी, वाणीने मार्गदर्शित जीभेने, आरोग्य देणाऱ्या हातांनी, मी तुझा स्पर्श करतो. अग्नीच्या उष्णतेतून अजन्मा जन्माला आला; त्याने आपल्या जन्मदात्याला आरंभी पाहिले; त्याच्याबरोबर देवांनी प्रथम दिव्यता प्राप्त केली, आणि शुद्धांनी सामर्थ्य मिळवले. अग्नीबरोबर, हातात नेत्यांना घेऊन, सर्वोच्च स्वर्गाकडे पुढे जा; स्वर्गाच्या शिखराला स्पर्श करा, देवांबरोबर एकत्र जा. पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरून मध्यम आकाशात गेलो, तिथून स्वर्गात, आणि स्वर्गाच्या शिखरावरून तेजस्वी जगात पोहोचलो. स्वर्ग शोधणारे मागे वळून पाहत नाहीत; ते दोन जगात चढतात; ज्यांनी सर्वसमर्थ यज्ञ पसरवला, ते ज्ञानी वर चढतात. अग्नी, देवांमध्ये प्रथम, देव आणि मानवांचा डोळा, भक्त आणि भृगुंसोबत, स्वर्ग मिळवू दे, यज्ञ करणारे समृद्ध होवोत. मी अजन्म्याला दूध, तूप, दिव्य, मोठ्या पंखांचे, विपुल दूध घेऊन खाल्ले; यामुळे आम्ही श्रेष्ठ स्वर्गात, धर्मिष्ठांच्या जगात पोहोचू. पाच बोटांनी, पाच प्रकारच्या तांदळाला उचल, चमच्याने; अजन्म्याचे डोके पूर्व दिशेला ठेव, उजवे अंग दक्षिण दिशेला ठेव. राख पश्चिम दिशेला, डावे अंग उत्तर दिशेला ठेव; पाठ वरच्या दिशेला, पाया स्थिर दिशेला, आणि मध्य भाग मध्य आकाशात ठेव. पक्व अजन्म्याला तुपात ओत, त्वचेत झाक, सर्व अंगांसह, सर्व रूपांसह पूर्ण कर; तो सर्वोच्च स्वर्गात उठू दे, चारही दिशांना पाय ठेवून उभा राहू दे. आकाशाच्या दिशा जागृत होतात, मेघयुक्त वारे पुढे जातात; शक्तिशाली, गर्जन करणाऱ्या, मेघांपासून जन्मलेल्या पाण्याने पृथ्वी तृप्त होते. शक्तिशाली, उदार देव कृपादृष्टीने पाहतात; पाण्याचा रस वनस्पतींशी एकत्र होतो; पावसाच्या धारांनी पृथ्वी महान होते, विविध प्रकारच्या वनस्पती जन्म घेतात. गायकाने स्वर्गाकडे कृपादृष्टीने पाहावे; जलप्रवाह वेगळ्या मार्गाने उठावेत; पावसाच्या धारांनी पृथ्वी महान होवो, विविध औषधी जन्म घेवोत. मरुतांचा समूह गर्जना करत, पावसाच्या गर्जनेत गातात; त्यांच्या मार्गाने पावसाच्या धार पृथ्वीवर ओततात. मरुतांनो, समुद्रातून पाणी उचला; शक्तिशाली सूर्य आकाशात चढू दे; महान वृषभाच्या गर्जनेने पाणी पृथ्वी तृप्त करो. गर्जना, वादळ, समुद्र आणि पृथ्वी हलवा; तुमच्यामुळे निर्माण झालेला पाऊस विपुल प्रमाणात येवो, दुबळ्या आणि सशक्तांसाठी, योग्य काळात. उदार, विहिरी, खोल तलाव सर्वांचे रक्षण करो; मरुतांनी चालवलेले मेघ पृथ्वीवर पाऊस पाडू दे. आशा चमकू दे; वारे सर्व दिशांनी वाहू दे; मरुतांनी चालवलेले मेघ पृथ्वीवर एकत्र येवोत. पाणी, वीज, मेघ, पाऊस सर्वांचे रक्षण करो; उदार, विहिरी, खोल तलाव; मेघ पृथ्वी भरून टाकू दे. अग्नी, पाण्याशी एकत्र, वनस्पतींचा स्वामी, जातवेदास, आम्हाला आकाशातून पाऊस, श्वास, आणि संततीसाठी अमरत्व दे. प्रजापती, समुद्रातील पाणी हलवतो, समुद्र ढवळतो; शक्तिशाली घोड्याचा बीज फुगू दे; गर्जन करणारा त्याने पाऊस पाडू दे. असुर, आपला पिता, पाणी ओततो; खोल तलाव श्वास घेवोत, वरुण आणि पाणी प्रवाह सोडू दे; कोरड्या भूमीत बेडकांचा आवाज येवो. एक वर्ष ब्राह्मणांनी मौन व्रत पाळले; आता, पावसाने उत्साही झालेले बेडूक बोलू लागले. बेडूक, पाऊस माग, तादुरी, तलावाच्या मध्यभागी पोह, चारही पाय पसरव. खणवखा, खैमखा, मध्यभागी, तादुरी; पाऊस मागा, पितरांनो, मरुतांची कृपा इच्छित जा. महान पात्र ओतू दे, वारे वीजेसह वाहू दे; विविध प्रकारे यज्ञ होवोत; औषधी पाण्याने आनंदित होवोत. महान निरीक्षक जवळून पाहतो; जो लपून चालतो, त्याला सर्व देव ओळखतात. जो उभा राहतो, चालतो, फसवतो, घरात जातो, किंवा दूर प्रवास करतो—जेव्हा दोन जण एकत्र बसून योजना करतात, राजा वरुण, तिसरा, त्यांना जाणतो. ही पृथ्वी राजा वरुणाची आहे, तसाच तो विशाल आकाशही; समुद्र वरुणाचे गर्भ आहेत, आणि लहान तलावात दडलेला देखील त्याच्यात आहे. आकाशाच्या पलीकडे गेलेला देखील राजा वरुणपासून सुटू शकत नाही; त्याचे हजार डोळ्यांचे गुप्तचर पृथ्वीवर फिरतात, सर्व काही पाहतात. राजा वरुण आकाश आणि पृथ्वीच्या मधल्या आणि पलीकडील सर्व गोष्टी पाहतो; तो लोकांची डोळ्यांची पापणी मोजतो, जसा जुगार खेळणारा आपले फासे मोजतो.