एका पवित्र रात्री, ऋषी आपल्या मंत्रांच्या सामर्थ्याने सर्वत्र शांतता पसरवू लागले. त्यांनी प्रार्थना केली की, जमिनीवर झोपलेल्या स्त्रिया, पलंगावर विश्रांती घेतलेल्या, वाहून नेल्या जाणाऱ्या, शुभ सुवास असलेल्या सर्व स्त्रियांना झोप लागावी. त्यांनी सर्व हालचाल करणाऱ्या आणि स्थिर वस्तू, दृष्टी आणि श्वासाचा स्पर्श, अंगाचा स्पर्श—हे सर्व रात्रींना मागे टाकून, अंधाराच्या अधिपतीला नमस्कार केला. ऋषी म्हणाले, “जे बसले आहेत, जे चालतात, जे उभे राहून पाहतात—त्यांच्या डोळ्यांना आम्ही बंद करतो, जसे घर बंद केले जाते.” त्यांनी प्रार्थना केली, “आई झोपावी, वडील झोपावे, कुत्रा झोपावा, घराचा मालक झोपावा; तिचे नातेवाईक, तिच्याभोवती असणारे सर्व लोक झोपावेत.” मग त्यांनी निद्रेला आवाहन केले, “हे निद्रे, तुझ्या झोप आणणाऱ्या शक्तीने सर्व लोकांना विश्रांती दे; इतरांना सूर्याच्या दिशेने झोपव, आणि फक्त मी जागा राहू दे, इंद्रासारखा सुरक्षित आणि थकलेला नसलेला.” पुढे, ब्रह्मा प्रथम जन्माला आला, दहा डोके आणि दहा चेहरे असलेला; त्याने प्रथम सोम पिलं आणि स्वाद नसलेलं विष निर्माण केलं. जिथे आकाश आणि पृथ्वी विस्तारतात, जिथे सात नद्या वाहतात—तेथे विष नष्ट करणारी वाणी मी बोललो. गरुडाने प्रथम विष उचललं; ते न पिता, न अंगात, न पित्यापर्यंत पोहोचलं. धनुष्याच्या वाकड्या बोटांनी बसणाऱ्या व्यक्तीच्या तुकड्यातून मी विष बाहेर काढलं. तुकड्यातून, पात्यातून, पानातून, हाडातून, शिंगातून, गाठीमधून मी विष बाहेर काढलं. ती बाण, ती भाल, तुझं विष—सर्व रसहीन आहेत; रसहीन वृक्षाचं धनुष्यही रसहीन आहे. ज्यांनी झाडलं, मारलं, बसलं, सोडलं—सर्व शक्तिहीन झाले; विषाचा पर्वतही शक्तिहीन झाला. तुझे खोदणारे, तु स्वतः, तो पर्वत, ती टेकडी—जिथून विष जन्माला आलं—सर्व शक्तिहीन झाले. मी वरुण वृक्षावर वाढणाऱ्या जलधारण करणाऱ्या वनस्पतीने विष रोखतो; तेथे अमृत शिंपडलं आहे—त्याने मी तुझे विष रोखतो. पूर्वेकडील, उत्तरकडील विष रसहीन आहे; आता दक्षिणेकडील विष गोड पेजेने निरुपद्रवी झालं आहे. पेज तयार करा, बाजूने गरम आणि भरपूर प्या; उपासनेने तुम्हाला हानी झाली आहे, खा, आणि तुम्हाला हानी होणार नाही. मद्यपीमध्ये, आम्ही मद्याचा प्रभाव बाणासारखा खाली टाकतो; अस्वस्थ असणाऱ्या तुझे आम्ही मंत्रांनी बांधतो. जसे गाव गोळा करून बांधतात, तसे आम्ही तुझे शब्दांनी बांधतो; वृक्षासारखा स्थिर राहा, आणि तुम्हाला हानी होणार नाही. शुद्ध करणाऱ्यांनी तुम्हाला वेढलं आहे, दूर, निष्कलंकांनी; तुम्ही विखुरलेले, वनस्पती, स्थिर राहा, आणि तुम्हाला हानी होणार नाही. तुमच्यातील जे प्रथम होते, त्यांनी कृती केल्या पण पोहोचले नाही; त्यांनी आमच्या वीरांना हानी करू नये; ते आमच्यासमोर ठेवले जावे. एक जीव, सर्व जीवांमध्ये दूध ठेवतो; तो सर्वांचा अधिपती बनतो. मृत्यू त्याच्या राजकीय अभिषेकात फिरतो; राजा यास मान्यता देतो. “पुढे जा, थांबू नकोस, प्रखर आणि बुद्धिमान हो, प्रतिस्पर्ध्याचा नाश कर; मित्र वाढवणारा, देवांनी तुझ्या बाजूने बोललं आहे, स्थिर राहा.” सर्व जीवांनी, तेजस्वी, स्थिर असलेल्या, दिव्य तेज धारण केलेल्या, त्या महात्म्याच्या सभोवती स्वतःला सजवले. तो महान असुराचा नाव आहे; अमर, अनेक रूपांचा, स्थिर आहे. वाघासारखा, वाघांमध्ये चाल, महान दिशा पार कर; सर्व जल—स्वर्गीय, दुधाळ—तुला इच्छितात. स्वर्गीय जल, दूधासह आनंदित, आकाशात किंवा पृथ्वीवर—त्या सर्व जलांनी मी तुला तेजाने शिंपडतो. मी तुला तेजाने, स्वर्गीय, दुधाळ जलांनी शिंपडले; मित्र वाढवणारा, सविताने तुझे कल्याण करो. याने, वाघाला आलिंगन देत, सिंहाला महान भाग्याकरिता प्रेरित करतात; महासागरासारखा, बलवान स्थिर राहतो, पँथर जलात शुद्ध होतो. “ये, जीवंत, सुरक्षित, पर्वताच्या अविनाशी तोंडाकडे; सर्व देवांनी दिलेलं आवरण जीवनासाठी आहे.” “तू पुरुषांचा रक्षक आहेस, तू गायींचा रक्षक आहेस; घोड्यांचा, दुर्बलांचा रक्षणासाठी तू उभा आहेस.” “तू रक्षक आहेस, जादूटोण्याविरुद्ध मंत्र, मलम; तू अमृत जाणतोस, जीवांचे अन्न आणि हिरवी औषधी आहेस.” ज्याचं मलम अंगावर अंगावर पसरतं, कठोरावर कठोर स्पर्श करतं; त्या मलमाने रोग दूर कर, मध्य दातासारखा. ना शाप, ना जादू, ना विलाप त्याच्यापर्यंत पोहोचतो; विष पसरलं तरी, मलम धारण करणाऱ्याला स्पर्श करत नाही. वाईट मंत्र, वाईट स्वप्न, वाईट कर्म, घाण, डोळ्याच्या तीव्र वेदनेपासून, मलम, आम्हाला रक्षण कर. हे मलम, मी सत्य बोलतो, असत्य नाही: मी घोडा, गाय, स्वतः आणि तुझा मनुष्य सुरक्षित ठेवू दे. मलमाचे तीन सेवक आहेत—ज्वर, क्षय, आणि जळजळ; पर्वतांचा ज्येष्ठ, त्रिककुड, तुझा पिता आहे. जेव्हा त्रिककुडचा मलम हिमालयाच्या पलीकडे जन्माला आला, त्याने सर्व जादूटोण्यांना आणि जादूग्रस्त जीवांना वश केले. तू त्रिककुडाचा आहेस, किंवा यमुना म्हणवतोस—तुझे दोन्ही शुभ नावांनी, मलम, आम्हाला रक्षण कर. वाऱ्यापासून, आकाशातून, विजेपासून, प्रकाशातून जन्मलेला सुवर्णकुंड, सडपातळ शंख, आम्हाला हानीपासून रक्षण करो. तो तेजस्वी देवांपेक्षा आधी समुद्रातून जन्मला; शंखाने, राक्षसांना पराभूत करून, आम्ही सर्व अडथळे पार करतो. शंखाने आम्ही रोग आणि द्वेष दूर करतो; शंखाने सततचे शत्रू देखील; शंख, सर्वत्र औषध, सडपातळ, आम्हाला हानीपासून रक्षण कर. अशी ही मंत्रांची कथा, ऋषींच्या प्रार्थना, वनस्पती, जल, देव, आणि दिव्य शक्तींच्या संरक्षणाची, शांत झोप, विषाचा नाश, आणि कल्याणाची, पवित्र रात्रीत गूंजत राहते.