संपूर्ण सृष्टीची सुरुवात जलांपासून झाली. त्या आद्य जलांनी, सर्व काही आपल्या गर्भात धारण केले होते, अमर आणि सत्य जाणणाऱ्या; आणि त्या जलांमध्ये दिव्य देवता देवींच्या मध्ये स्थापन झाला. या अद्भुत घटनेत, कोणत्या देवतेला आपण आपली अर्पण द्यावी? सृष्टीच्या प्रारंभात, सुवर्ण गर्भ उगवला, तोच सर्व जीवांचा एकमेव प्रभू जन्मला; त्याने पृथ्वी आणि आकाश यांना धारण केले. कोणत्या देवतेला आपण अर्पण द्यावी? आद्य जलांनी, वासरू आणि गर्भाला प्रथम धारण केले आणि एकत्रित झाल्या; त्याच्या जन्मावेळी त्याच्यावर सुवर्ण आवरण होते. कोणत्या देवतेला आपण अर्पण द्यावी? मग तीन उठले: वाघ, मनुष्य आणि लांडगा. नद्या वेगाने वाहू लागल्या, वनाचा देव वेगाने चालू लागला, आणि शत्रूही वेगाने दूर जाऊ लागले. लांडग्याला दूरच्या मार्गावर जाऊ दे, चोराला सर्वोच्च मार्गावर जाऊ दे; दिलेली दोरी दूर जाऊ दे, दुष्ट माणूस दूर निघून जाऊ दे. हे वाघा, तुझे डोळे आणि तुझे तोंड, आम्ही ताब्यात घेतो; तुझे वीस नखही. प्रथम वाघाला ताब्यात घेतो; मग चोर, मग सर्प, मग राक्षस, मग लांडगा. जो आज चोर म्हणून येईल, त्याला कुचकामी करून दूर जाऊ दे; इंद्र त्याला वज्राने नष्ट करो, त्याचा मार्ग निष्कासितांचा असो. पशूचे डोके, दात तुटलेले, पाठ फाडलेली; गोह लपून राहो, हरिण खाली पडून राहो. जे नियंत्रण आहे ते नियंत्रण नाही, जे नियंत्रण नाही ते नियंत्रण आहे; इंद्र आणि सोमाचा जन्म, मी अथर्वणाचा वाघ-ताब्यात घेणारा मंत्र आहे. ती वनस्पती, जी गंधर्वाने वरुणासाठी, मृतांसाठी खोदून काढली; ती वनस्पती आम्ही तुमच्यासाठी खोदतो, आनंद आणि बंधनमुक्ती देणारी औषधी. उठ, उठ, हे सूर्य, उठ, माझे वचन; प्रजापती उठो, वृषभ, शक्ती आणि सामर्थ्याने. जसे तू मूळातून जळलेली नाहीस, तशी ही औषधी तुला अधिक सामर्थ्यवान करो. वनस्पतींचा शक्तिशाली सार, वृषभांची ताकद—इंद्रा, ती पुरुषांची वीर्यशक्ती शरीरावर नियंत्रण ठेवणाऱ्या व्यक्तीत ठेव. जलांचा, वृक्षांचा सार, जो प्रथम जन्मला; तू सोमाचा भाऊ आहेस, आणि तू अश्वाचा वीर्य आहेस. आज, हे अग्नी, आज, हे सविता, आज, हे दिव्य सरस्वती, आज, हे ब्रह्मणस्पती—बंधन ताणून धाग्यासारखे कर. तुझे बंधन मी धनुष्याच्या धाग्यासारखे सैल करतो, जसा लाल हरिण पुढे जातो, नेहमी थकवा न येता. अश्व, खच्चर, बोकड, मेंढा, आणि वृषभ यांची ताकद—ती सगळी शक्ती शरीरावर नियंत्रण ठेवणाऱ्या व्यक्तीत ठेव. सागरातून उठलेला हजार शिंगांचा वृषभ—त्याच्या सामर्थ्याने, आम्ही सर्व लोकांना झोपवतो. वारा पृथ्वीवर वाहत नाही, कोणी दूरवर पाहत नाही; इंद्राचा मित्र, तू सर्व स्त्रियांना झोपव, जसा तू फिरतोस. ज्या स्त्रिया जमिनीवर, पलंगावर, वाहून नेल्या जाणार, शुभ सुगंध असणाऱ्या—त्यांना आम्ही सर्वांना झोपवू. चलन, स्थिर, दृष्टि आणि श्वासाचा ताबा, सर्व अंगांचा ताबा—मी सर्व रात्रींना मागे टाकतो, हे अती काळोखातल्या. जो बसतो, जो चालतो, जो उभा राहून पाहतो—त्यांचे डोळे आम्ही बंद करतो, जसा हा घर बंद आहे. आई झोपो, वडील झोपो, कुत्रा झोपो, घराचा मालक झोपो; तिचे नातेवाईक झोपो, आजूबाजूचे सर्व लोक झोपो. हे निद्रे, तुझ्या निद्रादायक शक्तीने, सर्व लोकांना विश्रांती दे; इतरांना सूर्याकडे झोपव, मी मात्र जागा राहू, इंद्रासारखा सुरक्षित आणि थकवा न येता. ब्रह्मण प्रथम जन्मला, दहा डोके आणि दहा चेहरे घेऊन; त्याने प्रथम सोम पिला, आणि स्वादहीन विष बनवले. जितका आकाश आणि पृथ्वी विस्तारले, जितक्या सात नद्या पसरल्या—हे विष अपवित्र करणारे वचन मी इथून उच्चारले. गरुड, प्रथम, तुझा विष उचलून नेला; ते तोंडात पोहोचले नाही, अंगात नाही, आणि पित्याचा भाग झाले नाही. जो धनुष्याने वाकलेला, पाच बोटांनी बसतो—त्याच्या तुकड्यातील विष मी बाहेर काढले. तुकड्यातून, काठी आणि पानातून, हाडातून, शिंगातून, गाठीमधून मी विष बाहेर काढले. बाणाला रस नाही, भाला रसहीन, आणि तुझे विषही रसहीन; रसहीन झाडाचे धनुष्यही रसहीन आहे. ज्यांनी झाडले, ज्यांनी मारले, ज्यांनी बसले, ज्यांनी सोडले—हे सर्व कुचकामी झाले; कुचकामी विष-डोंगरही कुचकामी झाला. तुझे खोदणारे कुचकामी, तू औषधी कुचकामी, आणि तो डोंगर, ती टेकडी जिथून हे विष जन्मले तेही कुचकामी. मी विषाला ताब्यात घेतो, वराणाच्या झाडावर वाढणाऱ्या जलधारण करणाऱ्या वनस्पतीने; तिथे अमृत शिंपडले गेले—त्याने मी तुझे विष ताब्यात घेतो. पूर्वेकडील विष रसहीन, उत्तरकडील विष रसहीन; आता दक्षिणेकडील विष तांदळाच्या पेजेने निष्प्रभ झाले. पेज तयार करा, बाजूने गरम आणि भरपूर प्या; उपासाने तुम्हाला त्रास दिला आहे, खा आणि तुम्हाला त्रास होणार नाही. मद्यपीमध्ये, आम्ही नशा बाणासारखी खाली टाकतो; आम्ही अस्वस्थांना वचनांनी, जादूसारखे ताब्यात घेतो. वचनांनी ताब्यात घेतो, जसा एकत्रित गावाला ताब्यात घेतो; झाडासारखे स्थिर राहा, हलू नका, आणि तुम्हाला त्रास होणार नाही. शुद्धीकरण करणाऱ्यांनी तुम्हाला वेढले, दूर, निष्कलंकांनी; तुम्ही विखुरलेले, हे औषधी, स्थिर राहा, आणि तुम्हाला त्रास होणार नाही. तुमच्यातील जे पहिले कार्यकर्ते, त्यांनी काम पूर्ण न करता, त्यांनी आमच्या वीरांना इथे त्रास देऊ नये; ते आमच्यासमोर ठेवले जाऊ दे. अशा प्रकारे, जल, गर्भ, वनस्पती, प्राणी, देव, मंत्र, आणि ताब्यात घेणारे वचन यांची अद्भुत कथा या ऋचांमध्ये विस्तारते, आणि सृष्टीच्या विविध शक्तींची, संरक्षणाची, आणि शांतीची प्रार्थना व्यक्त होते.