एका वेळी, स्वर्गातील शुभ्र, वेगवान आणि सर्वात तरुण अशा एका अद्भुत शक्तीची ओळख होते. हा वेगवान शक्ती सर्व मोजमापांना आधार देतो. त्या दिवशी आदित्य, रुद्र, वसु आणि अंगिरस यांना एक व्यापक, सामर्थ्यशाली आणि सर्वव्यापी अशी भेट अर्पण केली जाते. देवांनी ती भेट स्वीकारावी, असा प्रार्थना केली जाते. ही भेट महान आणि उदार आहे. पुढे, देवांनी दानवाला द्यावे, अशी प्रार्थना होते. हे तुमचे सूज्ञ अंतःकरण असो, दिवसेंदिवस ते तुमच्याकडे राहो, आणि सदैव ते तुम्ही समजून घ्या. हे इंद्रा, तू रक्षण देत ही अर्पण दूरवर असणाऱ्यांपर्यंत पोहोचव. जो ऋषी स्तुती करतो त्याच्यासाठी संपत्ती आण, आणि ज्याची कीर्ती वाईट आहे, त्याच्यापासून ती दूर कर. इंद्र, तू मोडलेल्या पंखांच्या कबुतरासाठी, फसविलेल्यासाठी, दिवसा काळ्या बाजरीचे आणि पीलू फळांचे विपुल उत्पादन करतोस. जो आवाज करत नाही तो ‘वावदिति’ असे म्हणतो, तो तिहेरी पट्ट्यांनी बांधलेला आहे. तो अन्नाची स्तुती करतो, आणि ज्याच्याकडे अन्न नाही तो ते दूर करतो. एका वेळी, एका स्त्रीचे अंडाशय दगडावर आदळतात, तेव्हा ते पक्ष्याच्या अंड्यांसारखे थरथरतात, जसे गायीच्या खुरात अंडी असतात. जाड वस्तूने जेव्हा ती अंडाशय दगडावर आदळते, तेव्हा ते अस्थिरपणे वाढतात, जणू काही गाढवे वाळूत चालतात. लहान वस्तू लहानांमध्ये फिरतात, जणू काही ओखळीप्रमाणे, आणि त्या वसंतोत्सवाकडे जातात, वारा त्यांना दूर नेतो. देवांनी जेव्हा अलंकारात प्रवेश केला, तेव्हा त्यांनी ही स्त्री प्रकट केली. ती आपल्या सखींसह दाखवली जाते, जणू सत्याच्या डोळ्यांच्या कपाळ्या. मोठ्या अग्नीने लोभीला तृप्त केले नाही; हाडे हलली नाहीत; धारदार दात असणारे स्वतःच्या तोंडाने पायाने पीठ खातात. मोठा अग्नी ओखळी ओलांडताना म्हणतो, “जसे ते तुला मारतात, हे वृक्ष, तसेच होवो.” मोठा अग्नी पडून पुन्हा उभा राहून म्हणतो, “जसे तुझे फळ पडतात, हे वृक्ष, तसेच होवो.” तो पुढे म्हणतो, “जसे पक्षी आकाशात जळतात, तसेच ते येथेही जळोत.” तो दाबलेल्या रसाबद्दल म्हणतो, “चला, आपण झाडाच्या फळापासून साली वेगळी करूया.” मोठा अग्नी काठीने कोंबड्याचा पाठलाग करतो; कोणते प्राणी धान्य डोक्याने उचलतात, हे आपल्याला माहीत नाही. मोठा अग्नी दुसऱ्या मोठ्या अग्नीचा पाठलाग करतो; “याभा, त्याच्या गायींचे रक्षण कर, उदान, मला मारू नकोस,” असे विनवतो. सद्गुणी देव, मोठा अग्नी, तुम्हाला दडपतो; मोठ्याचा ओखळीने दळणे शुभ आहे; कुशा गवत ताजे आणि पोषक आहे. यज्ञातील गाय जळल्यानंतर आपली बोट पुढे सोडते आणि पुढे जाते; खरोखर याभा महान आणि शुभ आहे, उदान, मला मारू नकोस. ज्ञानी देव, मोठा अग्नी, तुम्हाला दडपतो; मोठ्याचा ओखळीने दळणे शुभ आहे; तरुणी, पिवळी आणि काळी, राखेकडे धावते. बेल वृक्ष आणि उदुंबर हे खरोखर महान आणि शुभ आहेत; अत्यंत अभिषिक्त व्यक्ती मोठ्याच्या ओखळीला दडपतो. ती तरुणी, पिवळी, वसंतातील मेद मिळवते, तिने तेलाचा खड्डा, अंगठा आणि रडणारी शुद्ध गोष्ट घ्यावी. पूर्वेकडील लोकांनी जेव्हा हालचाल केली, तेव्हा लोखंडी धान्य आणि धान्याचे कण, इंद्राचे सर्व शत्रू नष्ट झाले, आणि सर्व बुडबुडे, वेगवानही. “हे मानवांनो, ओखळी उचलून, प्रयत्न करा, आणि बक्षीस मिळवण्यासाठी खोदकाम करा. मुसळ असणाऱ्याने पुत्राला जागृत करावे, आणि इंद्र आपल्या गणांसह येथे सोम पिण्यास यावा.” मी विजयी, वेगवान दधिक्रावन घोड्याची स्तुती केली आहे; त्याचे सुगंधी तोंड आपल्याला सुखद करो, आणि तो आपल्याला दीर्घायुष्याच्या पार नेवो. पिळून काढलेले, मधुर सोम, इंद्रासाठी आनंददायी, गाळणीतून वाहतात आणि थांबत नाहीत; त्यांचा उत्साह देवांपर्यंत पोहोचो. देव म्हणाले: “सोम इंद्रासाठी शुद्ध केला आहे.” वाणीचा अधिपती, तू यज्ञाचा आनंद आहेस, सर्व सामर्थ्याचा अधिपती आहेस. हजार प्रवाहांनी भरलेला महासागर, सोम, वाणीने फुलतो; संपत्तीचा स्वामी सोम, इंद्राचा companion आहे. काळसर थेंब, चमकणारा, उजळात पडतो, दहा हजारांसह प्रवास करतो; बलवान इंद्राने आपल्या शक्तीने ओखळी ठेवली, चिकटपणा दूर केला. मी त्या थेंबाला जमावात वेगळे होताना पाहिले, तेजस्वी नदीच्या काठावर; जणू आकाशातील काळे ढग, मी स्थिर राहिलो—हे बलवानांनो, स्पर्धेत जिंका. मग तो थेंब, चमकणारा, मांडीमध्ये स्थिर झाला, आणि आपले रूप शक्तीने धरले; देवहीन सैन्य जवळ आले, पण इंद्र बृहस्पतीसह जिंकला. “जेव्हा तू सातांपासून जन्मला, इंद्रा, तू शत्रूंचा शत्रू झालास; तू लपलेले स्वर्ग आणि पृथ्वी शोधलीस, आणि विस्तीर्ण जगात युद्ध आणलेस.” “हे वज्रधारी, तुला समोर कोणी नाही, तू कोपाने शस्त्राने प्रहार केलास; तू शुष्णाचा नाश केला, आणि आपल्या सामर्थ्याने गायी शोधल्या.” आम्ही त्या इंद्राला, बलवान वृषभाला, मोठ्या वृत्राचा वध करण्यासाठी प्रोत्साहित करतो; तो शक्तिशाली, वीर्यवान वृषभ असो. इंद्र विजयासाठी बनवला आहे, सर्वात बलवान, उत्साहात स्थिर; तेजस्वी, प्रसिद्ध, आणि सोमप्रिय आहे. वज्र, वाणीने एकत्रित, शक्तिशाली आणि अचूक आहे; ते वाढले आहे, उंच आणि अढळ आहे. इंद्र आपल्या सामर्थ्याने महान आहे, जसा पावसाचा मेघ; वासरासाठी स्तोत्रांनी तो बळकट झाला आहे. अग्नी, अमृतवाहक, अमर संतती वाढवतात, प्रेरीत लोक सत्याच्या वाहानाने पुढे जातात. कण्वांनी इंद्राला स्तोत्रांनी यज्ञसिद्ध केला, “हे बंधूंनो, शस्त्र उचला.” आता, अश्विनीद्वय, वासराच्या मदतीस या; त्याला अखंड, विस्तृत संरक्षण द्या, आणि शत्रूंना दूर करा. अशा प्रकारे, या ऋचांमध्ये देव, अग्नी, इंद्र, अश्विन आणि इतर दिव्य शक्तींना अर्पण, स्तुती, प्रार्थना आणि यज्ञाची महानता सांगितली जाते. सर्व विश्वात, सत्य, शक्ती, आणि कल्याणाचा हा प्रवाह अखंड वाहत राहतो.