ही माझी मत्तता आहे, असे मी सांगतो. झाडे एकत्र उभी आहेत. शिजवलेल्या अन्नाचा नैवेद्य दिला जातो, तसेच भाज्यांचा नैवेद्यही अर्पण केला जातो. अंजीर, बाभळी, धावाचे झाड—ही झाडे उल्लेखली जातात. अरडुपरमाचेही स्मरण होते. जणू कोणी घायाळ होऊन पडला आहे, तसा एक मनुष्य पसरलेला आहे. मी दूध काढत नाही, हे पोषकासाठी आहे. दुसऱ्याच्या संपत्तीतून अर्ध्याहून अधिक ऋचा घेणे योग्य नाही. दोन हत्ती आणि हातातील दृढता यांचा उल्लेख येतो. दोन किरणे पसरलेली आहेत; मनुष्य त्यांना दाबतो. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. तुझ्या आईचे दोन किरणे, मनुष्याव्यतिरिक्त, मागे घेतली जातात. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. दोन कान आवरून, मधला भाग पुढे पाठवतेस. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. जो वरती तोंड करून पडला आहे, जो उभा आहे, त्यासाठी तू खरेच लपवतेस. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. गुळगुळीत असणाऱ्या, गुळगुळीतपणात, तू फक्त गुळगुळीतच लपवतेस. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. जसे गुळगुळीत नसणारे, आतले केस गळलेले, खोल दरीत असते. हे तसे नाही, कन्ये, जसे तुला वाटते तसे नाही. येथे, पूर्व, पश्चिम, उत्तर, दक्षिण दिशांना तू काठीने झिडकारतेस. येथे, डोकी पूर्व, पश्चिम, उत्तर दिशांना ठेवून, वासरं आणि माणसं एकत्र बसतात. येथे, डोकी पूर्व, पश्चिम, उत्तर दिशांना ठेवून, स्वयंपाकाचा भांडे ठेवले जाते. येथे, डोकी पूर्व, पश्चिम, उत्तर दिशांना ठेवून, मोठा ताट ठेवले जाते. येथे, डोकी पूर्व, पश्चिम, उत्तर दिशांना ठेवून, पळी भांड्यात ठेवली जाते. येथे, डोकी पूर्व, पश्चिम, उत्तर दिशांना ठेवून, ओघळणारा चमचा ठेवला जातो. कोणी अन्नासाठी येतो, तांदळासाठी जातो, फळासाठी उभा राहतो. गायक ढोल वाजवून दैवी शक्तीला आमंत्रण देतो. रात्रीच्या वेळी, भांड्याच्या पोकळीत गाठ आणि पाऊल ठेवावे; उच्च जन्म जन्माला यावा, लहान जन्म आपापल्या मार्गाने जावा. भोपळे, वनकाकडी, अंजीर आणि पलाशाची पाने, मुंग्याच्या वारुळाचा श्वास, घोड्याचा खुर, गायीचा खुर—गायक दैवी शक्तीला आमंत्रण देतो. येथे, देवांनी उडी घेतली आहे, यजमान, तू वेगाने हालचाल कर; तू खरोखरच उत्तम आहेस, तू बळवान होशील, तू ऊर्जावान होशील. पत्नी दिसली असता, किंवा तिच्यावर यज्ञ करत असताना, गायक दैवी शक्तीला आमंत्रण देतो; पुरोहित, विष्टीमाने, गायक दैवी शक्तीला आमंत्रण देतो. आदित्यांनी गायकांना दक्षिणा अंगिरसांकडून आणून दिली; गायकानेच ती परत आणली, गायकानेच ती परत आणली. ती, गायकाने आमच्यासाठी घेतली; आम्हाला दुसरे माहीत नाही, ना आम्ही दुसऱ्याचा यज्ञ करतो. पांढरा तो जलद आहे, आणि सर्वात तरुण त्याच्या पायाजवळ आहे; आणि हा जलद एक माप सांभाळतो. हे आदित्य, रुद्र, वसु, हे अंगिरस, हे दान स्वीकारा; हे दान सर्वव्यापी, बलवान, हे दान महान आणि विशाल आहे. देवांनी असुराला द्यावे, ती तुझी बुद्धिमत्ता असो; ती तुझी रोजची असो, ती सदैव तुझ्या हातात राहो. हे इंद्रा, तू संरक्षण देऊन, अर्पण दूरस्थांना पोहोचव; जो ऋषी स्तुती करतो त्याला संपत्ती आण, ज्याची कीर्ती वाईट आहे त्याच्यापासून ती दूर कर. हे इंद्रा, तुटलेल्या पंखांच्या कबुतरासाठी, फसवलेल्या माणसासाठी, तू दिवसा भरपूर काळ्या बाजरीचे आणि पीलू फळ तयार केलेस. जो आवाज करत नाही, तो 'वावदीती' म्हणतो, तीन पट्ट्यांनी तीनदा बांधलेला; तो अन्नाची स्तुती करतो, ज्याच्याकडे अन्न नाही तो ते दूर करतो. जेव्हा तिची फोडायची अंडकोषे जाड भागावर आदळतात, तेव्हा ती थरथर कापतात, जणू गायीच्या खुरात पक्ष्याची अंडी. जेव्हा जाड वस्तूने ती अंडकोषे दगडावर आदळते, तेव्हा ती डळमळतात, जणू वाळूत गाढवे. जेव्हा लहान गोष्टी लहानांत फिरतात, जणू जात्यावर, ते वसंतोत्सवाकडे जातात, वारा त्यांना दूर नेत असतो. जेव्हा देवांनी अलंकारात प्रवेश केला, तेव्हा त्यांनी ही स्त्री प्रकट केली; ती तिच्या सखींसह दाखवली जाते, जणू सत्याच्या डोळ्यांचे कप्पे.