स्वरूप, तेज आणि विजयाचा गंध घेऊन, प्रसिद्ध अशा वेगवान घोड्यांना लोकांनी मार्गावर धावत असताना संबोधले: "हे घोड्या, सुंदर हाराने सजलेले, तुझ्या आरोग्यासाठी, इंद्राला विजयाकडे घेऊन जा." इंद्राने उजव्या बाजूला ज्या शुभ्र, उर्जस्वल घोड्यांना जोडले, ते देवांच्या प्राचीन वंदनासह, त्याच्या महिमेत अधिक उजळले. हे घोडे जलात पोहत जातात. ते प्रवाहाच्या विरुद्ध, उत्तमपणे दाबलेल्या सोमाच्या शोधात मार्गक्रमण करतात. त्यांच्यात एक घोडा सुवर्णमानेचा आहे. त्या सुवर्णमानेच्या घोड्याला विचारले: "तुला काय हवे आहे?" तो म्हणतो, "मला सोन्याने संपन्न असा उत्तम पुत्र हवा आहे." मग विचारले, "तो दूरचा कुणी आहे, कुठे गेला?" उत्तर मिळाले, "जिथे तीन शिंशपा वृक्ष उभे आहेत, तिथे." त्या तीन वृक्षांच्या आजूबाजूला, घाटाचे रक्षक बसले आहेत, ते शिंग फुंकत आहेत. हे घोड्या, तुझी ही मोठी आगमन आहे. तो आपल्या साथीदारासह प्रयत्नशील राहतो. घरात जी आहे, जी गायींनी समृद्ध आहे, जी गायींसोबत जाते, तशीच ती आहे, असे सांगितले जाते. मनुष्य, तू कुशाच्या गवतावर विश्रांती घे. "तरुण पक्षी बांधला आहे," असे म्हटले जाते. "तुझ्या पापांना बांधले आहे," असेही सांगितले जाते. केविका जागी झाली आहे. घोड्याचा वळण गायीच्या खुणेवर आहे. ती गरुडाची मालकीण आहे. जीभ निरोगी, रोगमुक्त आहे. "कोण, हे श्रेष्ठा, अनेक बाणांनी संपन्न आहे?" "कोण काळ्या गायीचे दूध ठेवतो?" "कोण शुभ्र गायीचे दूध ठेवतो?" "कोण गडद गायीचे दूध ठेवतो?" हे विचार, कुठे आहे ते विचार. शिजलेल्या, पिकलेल्या यांची चौकशी कर. जवस पिकवणारा, कुबी पात्र घेऊन तपस्वींच्या मध्ये फिरतो. जे स्थिर आहेत, ते विहिरी बनवतात. आमणका म्हणजे मणत्सका. हे देव, तू सूर्याला समकक्ष नाहीस, तुझा प्रतिस्पर्धी नाही. पाच भागांत ही अर्पण तयार केली आहे. तो बक्षिसाच्या शोधात धावत गेला आहे. शिंग उभे झाले आहे. तुझा साथीदार तुला इजा करू नये, त्याने तुला ओळखू नये. ते गायीच्या वासराकडे जातात. जो अन्न आणि पाण्याचे ज्ञान ठेवतो, त्याला दे. आता, हलत, हलत अशा प्रकारे. आता, हलत अशाच रीतीने.