इंद्राणीला उद्देशून एक आवाज उमटतो: “इंद्राणी, मी वृशकपीच्या मैत्रीत कधी आनंद घेतला नाही. त्याचे अर्पण, देवांना प्रिय असले तरी, पुढे जाते; पण इंद्र सर्वांना मागे टाकतो.” पुढे, रेवती—वृशकपीची पत्नी—तिच्या उत्तम पुत्र आणि सूनांसह आहे. इंद्र, बलवान वृषभ, काही प्रिय आणि सुंदर अर्पण गिळतो; त्यातही इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. पंधरा माझ्या बैलांसह वीस बैल एकत्र शिजवले जातात; मी तृप्त होऊन दोन्ही पोट भरले. तरीही, इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. बैलासारखा, तीक्ष्ण शिंगे असलेला, कळपात गर्जना करणारा इंद्र, यज्ञासाठी प्रेरित व्यक्ती अर्पण तयार करतो, आणि हृदयात आनंद आणतो; तो सर्वांना मागे टाकतो. ज्याच्या मांड्या आतून थरथरतात, तो पडत नाही; आणि ज्याचा केसाळ भाग बसताना पुढे येतो, तो पडतो. हे उलटपलट होत राहते, पण इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. इंद्र, वृशकपी, संपत्ती असलेल्या मारलेल्या व्यक्तीला ओळखतो; त्याने नवीन, धारदार सुरी घेतली, अर्पण ज्वालांवर ठेवले; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. तो शोधतो, निरीक्षण करतो, दास आणि आर्य शोधतो; मी सोम पितो, स्थिर आणि अढळ व्यक्तीकडे जातो; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. माळ किंवा जंगल, किती योजन आहेत? सूर्यास्ती, वृशकपी, घरात ये; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. वृशकपी, परत ये, आपण शुभ घडवू. स्वप्न खाणारा हा पुन्हा घराच्या मार्गाने येतो; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. वृशकपी, तू उत्तर दिशेला इंद्राच्या घरात आला, तिथे तो ठिपक्याचा हरण कुठे आहे? आईने वासराला कोणत्या मार्गावर जन्म दिला? इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. पार्शुर्हा नावाच्या स्त्रीने एकत्र वीस जन्म दिले; तिचे गर्भभाग भाग्यवान झाले, पोट फुगले; इंद्र सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे. लोकहो, ऐका—नराशंसाचे स्तुती करावी. साठ हजार नव्वद कौऱामांना आम्ही रुशामांमध्ये ठेवले. प्रवाहनाचे उंट, वधूसह, बारा आहेत; रथाचे शरीर आकाशात पोहोचते, उंचावलेले स्पर्श करतात. यासाठी आम्ही इच्छेने प्रयत्न करतो—शंभर हार, दहा माळा; तीनशे घोडे, हजार गायी. रेभा, बोल, पिकलेल्या झाडावर पक्ष्यासारखे; जीभ हरवली की, ती गडगडते, दगडावर उस्तरासारखी. रेभा, विचाराने पुढे जातात; बैलासारखे, गायींचे रक्षण करतात; त्यांचे पुत्र सुरक्षित, गायीही सुरक्षित आहेत. रेभा, विचार आण, गायी जाणणारा, संपत्ती जाणणारा; हे वाक्य देवांसमोर उच्चार, बुद्धिमान व्यक्ती जसा कुशल नावाडी पार करतो. सर्व लोकांचा राजा, मृतांमध्ये अमर बुद्धी असणाऱ्या देव, वैश्वानराला, उत्तम स्तुती अर्पण कर, परीक्षिता. सीमा निश्चित करून, सुरक्षा दिली, उच्च आसन स्थापन केले; घर निर्माण करून, कौऱव्य, स्वामी म्हणून पत्नीशी बोलतो. तुमच्यात कोणाने दही, चांगले गाळलेले दही, काढले? पत्नी पतीला विचारते, राजा परीक्षिताच्या राज्यात. पिकलेला ज्वारी, फुगून, मार्गातून आपल्या छिद्रात जातो; लोक परीक्षिताच्या राज्यात समृद्ध होतात. इंद्राने कवीला जागृत केले; उठ, लोकांमध्ये फिर. माझ्यासाठी उग्र व्यक्तीचे स्तुती करू नको; प्रत्येक शत्रू तुझ्यामुळे तृप्त होवो. इथे गायी जन्मावोत, इथे घोडे, इथे पुरुष; इथे पूषण, हजार दानांचा दाता, बसो. इंद्रा, या गायींचे नुकसान होऊ नये; त्यांचा राखणारा जखमी होऊ नये. शत्रू किंवा चोर, इंद्रा, त्यांच्यावर प्रभुत्व मिळवू नये. या स्तोत्राने, शुभ वाक्याने, तू आमच्यात आनंद घे; आम्ही कधीही जंगलात किंवा कुठेही आवाज गमावू नये. सभेत कुशल, मंत्रात बुद्धिमान, यज्ञ करणारा आणि पुरुष—त्याला देवांनी प्रथम यजमान आणि सूर्य म्हणून स्थापन केले. जो आपल्या नातलगांना मागे टाकतो, साथीदारावर विजय मिळवतो; जर ज्येष्ठ ज्ञानी नसतो, तर त्याला सर्वात कमी मानले जाते. जेव्हा कुलीन पुरुषाचा पुत्र स्थिर असतो, तेव्हा ऋषी बोलतो, गंधर्व इच्छित वाक्य उच्चारतो. जो पणी आहे, स्पर्धेत सर्वात वेगवान; आणि जो दाशुरी, देवविरहित आहे—बुद्धिमान आणि शाश्वत, त्याचे ऐकले आहे की तो दूर आहे. ते देव, ज्यांनी यज्ञ केला नाही, आणि ज्यांनी इतरांना दिले—सूर्यासारखे स्वर्गात गेले, मगवान आम्हाला सोडत नाही. ज्याचे डोळे न धुतलेले, अलंकार नसलेले, हार नसलेले, सोन्याविना, पुरोहित नसलेले, पुरोहिताचा पुत्र—तो यज्ञात ओळखला जाणारा गायक आहे. ज्याचे डोळे धुतलेले, सुंदर सजलेले, हार घातलेले, सोन्याने चमकणारे, उत्तम पुरोहित, पुरोहिताचा पुत्र—तो यज्ञात ओळखला जाणारा गायक आहे. जिच्या हातांचे तळवे रुंद आहेत, ती सजलेली, सर्व दिशांनी तेजस्वी, सुंदर युवती—ती यज्ञात ओळखली जाणारी गायिका आहे. जिच्या हातांचे तळवे सुंदर आणि रुंद, ती सजलेली, सर्व दिशांनी तेजस्वी, सुंदर युवती—ती यज्ञात ओळखली जाणारी गायिका आहे. जी वेगळी ठेवली आहे, राणी, जी कल्याणाने युद्धाला जाते, आणि जो थकता नाही, बलवान आहे—हे यज्ञात ओळखले जाणारे गायक आहेत. हे राणी, तू युद्धाला अनुकूल वारे आणि कल्याणाने जा; तुझे सासरे आणि सासू सभेत तुझ्याशी सौहार्दाने राहोत. इंद्रा, तू लोकांच्या राजासाठी जे केलेस, मानवांना विभागलेस—ते अद्भुत आणि विविध; यज्ञासाठी योग्य आहे. हे दानशूरा, तू बैलाला बलवान केलेस, मर्त्याला सूर्यासारखा तेजस्वी केलेस; तू वृत्राचे शिर फोडलेस, रौहिण राक्षसाला दूर केलेस. ज्याने पर्वत स्थापन केले, पाण्यात प्रवेश केला, इंद्र, वृत्राचा महान संहारक—इंद्रा, तुला नमस्कार.