एकदा ऋषी आणि यज्ञकर्ते एकत्र जमले होते आणि त्यांनी आपल्या स्तुती, प्रार्थना आणि यज्ञाने इंद्राला आवाहन केले. त्यांनी म्हटले, “हे वीर इंद्रा, आमच्या स्तुतींनी तूं बलवान हो, प्रार्थनेच्या आणि तुझ्या सामर्थ्याच्या सहाय्याने वाढ. आम्हाला संपत्ती दे, अन्न दे, आणि सदैव आमचे कल्याण राख.” ते पुढे म्हणाले, “हे इंद्रा, आनंदाने येथे ये, हा सोमपान कर. हे माझे आसन, हे पवित्र कुश आहे. प्रार्थनेने जुंपलेल्या तुझ्या पिंगट घोड्यांनी तुला येथे आणो. आमच्या स्तोत्रांना ऐक. आम्ही सोमपान करणारे, प्रार्थनेने तुला बोलावतो, ज्या वेळी सोम पिळला जातो. गायक मोठ्या आवाजात इंद्राची गाणी गातात, स्तुतीकर्ते त्याच्या स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करतात, आवाजाने इंद्राला पुकारले जाते.” “इंद्र आपल्या दोन पिंगट घोड्यांसह, वाणीने जुंपलेला, सुवर्ण वज्रधारी, आम्हाला लाभो. दूरदृष्टी असलेला इंद्र आकाशात सूर्य उगवतो, आणि गायींसह दगड फोडतो.” ऋषी म्हणतात, “आम्ही प्रत्येक दिशेने इंद्राला लोकांसाठी पुकारतो, तो फक्त आमचाच असो. सोमाच्या तेजाने उत्साही होऊन, इंद्राने बंधने फोडली. अंगिरसांसह तो वर चढला, लपलेल्यांना प्रकट केले, आणि बंधने पुढे ढकलली. इंद्रामुळे तेजस्वी स्वर्गलोक, स्थिर आणि अढळ, कधीही हलत नाहीत. जसे पाण्याचा उत्साह वाहतो, तसे विजयासाठी स्तुती इंद्राकडे धावते; तुझा उत्साह सर्वत्र पसरला आहे.” “इंद्रासोबत तुम्ही सर्वजण एकत्र, निर्भयपणे, समान तेजाने एकत्र येता. निर्दोष, उजळ सोबत्यांसह, उत्सव सामर्थ्याने उजळतो, आणि इंद्राच्या प्रिय समूहांसह. ते पुन्हा गर्भात प्रवेश करतात, आपल्या नियमाने, यज्ञनाव टिकवतात.” पुढे ऋषी आठवतात, “इंद्राने दधीचीच्या हाडांनी, अजिंक्य राहून, नव्वद-नऊ शत्रूंचा संहार केला. डोंगरात लपलेले अश्वाचे शिर शोधण्याची इच्छा त्याने केली आणि त्या अद्भुताने ते पवित्र स्थळी शोधले. येथे त्यांनी गायीचे नाव शोधले, तवष्टृचा कनिष्ठ रूप, आणि हे चंद्राच्या गृहात घडले.” एक ऋषी म्हणतो, “मी आठ पावलांनी वाणी घेतो, नवीन हाराने अलंकृत, अमरत्वाला स्पर्श करत, इंद्राकडून माझे रूप घेतो. दोन्ही लोकांनी, हे इंद्रा, तुझ्या मागे चालले, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झालास. सामर्थ्याने उठून, तू तुझे दोन्ही जबडे हलवलेस; तू पिळलेला सोम पिलास, हे इंद्रा.” ते प्रार्थना करतात, “सर्व वैर फोड, शत्रूंना दूर कर आणि नष्ट कर; आम्हाला ते इच्छित धन दे. जे शिथिल आहे, जे दृढ आहे, जे दगडात लपलेले आहे, ते सर्व इच्छित धन आम्हाला दे. जे काही तू आम्हाला दिले आहेस, हे इंद्रा, सर्व मानवांना ठाऊक आहे; आम्हाला तेच इच्छित धन दे.” गायक म्हणतात, “गायक इंद्राची, लोकांचा राजा, नवीन गाण्यांनी स्तुती करो; नरसंहारक, पुरुषांमध्ये सर्वात बलवान. ज्या मध्ये स्तोत्रांचे नाद आणि सर्व कीर्ती आहे, जशी समुद्रात पाण्याची गती. मी त्याला उत्तम स्तुतीने बोलावतो, तो आद्य राजा, सर्वकर्मा, आणि मित्रांना मोठ्या बक्षिसांचा दाता.” “हे इंद्रा, हे तुझ्यासाठी गर्भातील कबुतरासारखे लपलेले आहे, तरीसुद्धा तू या वाणीला दुर्लक्ष करत नाहीस. दानांचा अधिपती, गाण्यांचा वाहक, वीर, तुझी कीर्ती विपुल असो, सत्यता तुझी असो. शंभर सामर्थ्य असलेला, आमच्या सहाय्यासाठी उभा राहा या संघर्षात; आम्हाला सभांमध्ये बोलू दे.” “आम्हाला धनाकडे, युद्धातील प्रकाशाकडे, शत्रूवर विजय मिळवणाऱ्याकडे ने. इंद्र, अनेकदा बोलावला गेलेला, ज्याने आम्हाला परिपूर्ण केले, तो आम्हाला सर्व वैरांपलीकडे सुरक्षिततेकडे घेऊन जावो. तू आम्हाला, इंद्रा, सामर्थ्य आणि मार्गाने आनंदित कर, आणि तुझ्या कृपेकडे ने.” पुन्हा एकदा, ऋषी म्हणतात, “आम्ही त्या इंद्राला सामर्थ्याने प्रवृत्त करतो, जो महान शत्रूचा संहार करतो; तो बलाढ्य वृषभ असो. विजयासाठी बनलेला, सर्वात सामर्थ्यवान, उत्साही, तेजस्वी, कीर्तिवान, आणि सोमप्रिय इंद्र. त्याची वाणी म्हणजे एकत्रित वज्र, बलवान, अचूक; तो उन्नत, अढळ, आणि गगनाला भिडणारा आहे.” “गायक इंद्राची, महानाची, गाणी गातात; स्तुतीकर्ते त्याच्या स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करतात; आवाजाने इंद्राला पुकारले जाते. इंद्र आपल्या दोन पिंगट घोड्यांसह, वाणीने जुंपलेला, सुवर्ण वज्रधारी, आम्हाला लाभो. दूरदृष्टी असलेला इंद्र आकाशात सूर्य उगवतो; किरणांनी पर्वत फोडतो. ये, इंद्रा, तू उत्सुक आहेस; हा सोमपान कर; हे माझे यज्ञासीन आहे.” अशा प्रकारे ऋषी आणि यज्ञकर्ते आपल्या स्तुती, प्रार्थना आणि यज्ञाने इंद्राला आवाहन करतात, त्याच्याकडून बल, धन, विजय आणि कल्याणाची याचना करतात, आणि त्याच्या महान कार्यांची आठवण ठेवतात.