एका दिवशी, ऋषी आणि यजमान मंडळींच्या मोठ्या सभेत, इंद्राचे स्तवन करण्यात आले. त्या दिवशी सर्वांनी त्यांच्या तेजस्वी रूपाचे, सुवर्णमयी देहाचे स्मरण केले. ऋषी म्हणाले, “हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या घोड्यांना आमंत्रित करतो. तुझ्या सामर्थ्यवान अश्वांसारखे आनंद आम्हाला लाभू दे; जसे तुप ओतल्यावर प्रसन्नता वाढते, तसे आमच्या स्तोत्रांनी तू तृप्त व्हावास.” सर्वांनी एकत्रितपणे गाणी गात, इंद्राच्या घोड्यांना प्रोत्साहित केले, जणू काही स्वर्गलोकातच ते आहेत. या गायनाने इंद्र तृप्त झाला, कारण त्याचे घोडे जसे दुधाने पात्र भरतात, तसे त्याचे मनही भरले. इंद्राच्या वज्राचा रंग तांबूस आहे, त्याच्या इच्छा तांबूस आहेत, त्याचे बाहू तांबूस आहेत. त्याचा तेजस्वी, सुंदर गालाचा कोप तांबूस आहे; इंद्राच्या या तांबूस रूपांचे मोजमाप झाले आहे. आकाशातील दीपस्तंभाप्रमाणे त्याचा तांबूस वज्र ठेवला आहे, आणि तो वज्र नेहमी विजयी राहतो. त्याने त्या तांबूस, सुंदर वज्राने सर्पाचा वध केला, आणि तो वज्र हजार ज्वाळांनी प्रज्वलित झाला. प्राचीन यज्ञकर्त्यांनी इंद्राला तांबूस केसांचा म्हणून गौरविले. त्याचे सर्व कर्मे स्तुत्य आहेत, त्याची दानशक्ती तांबूस तेजाची आहे. आनंदी, स्तुत्य, प्रफुल्लित इंद्राच्या रथाला तांबूस घोडे ओढतात. त्याच्यासाठी अनेक सोमरस तयार केले जातात, तांबूस घोड्यांनी त्याच्यासाठी सोम ठेवले आहे. तांबूस घोड्यांनी इंद्रासाठी इच्छेने आणि स्थैर्यासाठी सोम ठेवले आहे. जो आपल्या तांबूस घोड्यांसह आनंद घेतो, तो तांबूस आनंदाने आपली इच्छा पूर्ण करतो. तांबूस दाढी, तांबूस केस, लोखंडी शरीर, जलदगती, तांबूस घोड्यांसह मद्यपान करणारा इंद्र सामर्थ्यवान झाला आहे. जो आपल्या तांबूस घोड्यांसह संपन्न आहे, तो सर्व संकटे दूर करतो. त्याच्या तांबूस घोड्या जणू काही ऐकण्यासाठी पसरतात, विजयासाठी धाव घेतात, आणि सोमपात्रासाठी ते स्वच्छ करतात. त्या तांबूस सोमरसाचा आनंद घेऊन इंद्र तृप्त होतो. स्वर्ग आणि पृथ्वीवर तुझ्या महानतेचे स्तवन होते, इंद्रा. पुन्हा पुन्हा हे प्रिय स्तोत्र तुला आनंद देते. हे प्रभो, तांबूस घोड्यांसाठी, गायींसाठी, सूर्यासाठी निवासस्थाने प्रकट कर. तुझे तांबूस गालांचे घोडे तुला लोकांमध्ये घेऊन येवोत. जसा तू इच्छितोस तसा गोड पेय पिऊन, यज्ञात, सभेत आनंद मान. पूर्वी पिळलेल्या सोमरसांपासून, हे तांबूस इंद्रा, आणि हे विशेष सोमरस तुझेच आहे. मधुर सोमरस पिऊन, आपल्या पोटात वृषभासारखी शक्ती भर. इंद्रा, येथेच, पाण्यात शुद्ध केलेले सोमरस प्या, मानवांसह. तुझ्या पोटात ते ओता. तुझ्यासाठी मद्यपानाची इच्छा असलेला सोमरस तयार केला आहे; त्याने तू बळकट हो. मी तुला, तांबूस घोड्यांच्या इंद्रा, सत्य आणि सामर्थ्यशाली सोमरस अर्पण करतो. येथेच आनंद मान, स्तोत्रांमध्ये, तुझ्या सामर्थ्याने. तुझ्या संरक्षणाने आणि सामर्थ्याने, ज्ञानवान व सत्यप्रिय गायक, तेज घेऊन, घरात स्थान घेतात, इंद्रा, तुझे स्तवन करून, जे जेवणात सहभागी व्हावयाची इच्छा बाळगतात. तो इंद्र, जो जन्माला येऊन पहिला आणि सर्वात शक्तिशाली ठरला, ज्याने स्वतःच्या इच्छेने इतर देवतांनाही मागे टाकले. त्याच्या सामर्थ्याने स्वर्ग आणि पृथ्वी वेगळे राहतात. तोच इंद्र. ज्याने डगमगणाऱ्या पृथ्वीला स्थिर केले, रागावलेल्या पर्वतांना शांत केले, विस्तारलेली अंतरीक्ष मोजली, आकाश उभे केले, तोच इंद्र. ज्याने सर्पाचा वध केला आणि सात नद्या मुक्त केल्या, वलाने बंदिस्त केलेल्या गायी सोडवल्या, दोन दगडांमध्ये अग्नी उत्पन्न केला—तोच इंद्र. ज्याने सर्व जग हलवले, दास जातीला लपवले, जसा कुत्र्यांचा शिकारी संपत्ती जिंकतो, तसा जीवांची संपत्ती मिळवली—तोच इंद्र. ज्याला लोक भीतीने विचारतात, “तो कुठे आहे?” काही म्हणतात, “तो नाही.” पण तोच संपन्नांचा धन कमी करतो, त्याच्यावर श्रद्धा ठेवली जाते—तोच इंद्र. जो दुर्बल, गरीब, समर्थक नसलेल्या गायकांचा रक्षक आहे, जो सोमरस पिळणाऱ्याचे रक्षण करतो—तोच इंद्र. ज्याचे घोडे, गायी, गावे, रथ सर्व दिशांना आहेत, ज्याने सूर्य आणि उषा निर्माण केली, जो जलांचा अधिपती आहे—तोच इंद्र. ज्याला बांधलेल्या, रडणाऱ्या शत्रू जवळ आणि दूर, वेगवेगळ्या आवाजात हाक मारतात—even एकाच रथावरचे शत्रू—तोच इंद्र. ज्याच्याशिवाय लोक जिंकू शकत नाहीत, युद्ध करणारे ज्याला मदतीसाठी बोलावतात, जो सर्व गोष्टींचे मोजमाप ठरतो, अढळते हलवतो—तोच इंद्र. ज्याने गर्विष्ठ, अभिमानी, अजेय समजणाऱ्यांचा नाश केला, शत्रूला सुटू दिले नाही, दस्यूंचा वध केला—तोच इंद्र. ज्याने चाळीस वर्षे पर्वतात राहणाऱ्या शंबराचा शोध लावला, फुगलेल्या सर्पाचा वध केला, झोपलेल्या दानुचा वध केला—तोच इंद्र. ज्याने काशिंसह शंबराचा पराभव केला, अश्नासांचा सोमरस पिला, पर्वतात यज्ञ करणाऱ्या लोकांना पराभूत केले—तोच इंद्र. तोच, सात किरणांचा वृषभ, सामर्थ्यशाली, ज्याने सात नद्या मुक्त केल्या, वज्रधारी हाताने आकाशात जाताना रौहिणाचा वध केला—तोच इंद्र. स्वर्ग आणि पृथ्वीही त्याच्या अधीन आहेत, पर्वत त्याच्या शक्तीला घाबरतात. जो सोमरस पितो, वज्रबाहू आहे, वज्रधारी आहे—तोच इंद्र. जो पिळणाऱ्याचे, शिजवणाऱ्याचे, स्तोत्र गाणाऱ्याचे, मदतीची इच्छा बाळगणाऱ्याचे रक्षण करतो; ज्याच्यासाठी स्तोत्र हे बळ आहे, सोमरस त्याचा आहे, ही संपत्ती त्याची आहे—तोच इंद्र. जो आपल्या पालकांच्या कुशीत जन्मला आणि प्रकट झाला, परंतु दुसऱ्याचे मूळ जाणत नाही; जो आमच्याकडून स्तुत्य आहे, आमच्या व्रतांचा पाठपुरावा करतो—तोच इंद्र. जो सोमरसाची इच्छा करतो, जलद तांबूस घोड्यांचा, बुद्धिमान, ज्याच्यामुळे सर्व प्राणी थरथरतात; ज्याने शंबर आणि शुष्णाचा वध केला—तोच इंद्र. जो पिळणाऱ्याला आणि शिजवणाऱ्यालाही बक्षीस देतो—हे खरे आहे. हे इंद्रा, आम्ही तुला नेहमी प्रिय राहू, लोकांत सामर्थ्यवान राहू, असे आम्ही सभेत बोलू दे. त्याला मी हे स्तवन अर्पण करतो, बळ आणि महानतेसाठी. माझ्या छंदांसारखे उत्साही घोडे, मी स्तोत्रे इंद्रासाठी सोडतो. त्याच्यासाठी, जणू काही अर्पण, मी गीते वाहतो, माझ्या आवाजाने स्तोत्रे गातो. मन, हृदय, आणि विचारांनी, आद्य स्वामी इंद्रासाठी, आमचे अंतःप्रज्ञा सुंदर करू. त्याच्यासाठी, मी कंठातून हे सर्वोच्च, तेजस्वी स्तोत्र वाहतो. श्रेष्ठ शब्दांनी, सुंदर छंदांनी, आम्ही त्या दानशूराचे गौरव करतो. जसा रथकार रथ तयार करतो, तसा मी स्तोत्र इंद्रासाठी बांधतो; गायकप्रिय, बुद्धिमान, सर्वव्यापी इंद्रासाठी सुंदर गीते. जसा सारथी कीर्तीकरिता रथ जोडतो, तसा मी माझ्या जिभेने स्तोत्र इंद्रासाठी जोडतो; वीर्यवान, दानशूर, प्राचीन, विख्यात, धर्मनिष्ठ, अनेक नगरांचा स्वामी इंद्राचा सन्मान करतो. त्याच्यासाठी त्वष्ट्याने वज्र तयार केला, अत्यंत कुशलतेने, युद्धासाठी योग्य, ज्याने वज्राने वृत्राचा वध केला आणि सैन्य पांगवले. आईच्या पिळण्यावर, वडिलांच्या पोषणावर, त्याने एकाच वेळी महान सोमरस प्याला. विष्णूने मदती केली, त्याने शिजवताना वरचढ ठरला, रानडुकराचा वध केला, पर्वत दूर फेकला. असा हा इंद्र, सर्व देवांचा देव, लोकांचा रक्षक, वीर्यवान, सोमरसप्रिय, स्तोत्रप्रिय, दुष्टांचा नाश करणारा, भक्तांचा सखा—त्याचे आम्ही भक्तिपूर्वक स्मरण करतो.