रात्र देवीच्या अनंत गूढतेचे कोणीही पार पाहिलेले नाही, तिच्या तारुण्याची रूपे देखील कोणी जाणली नाहीत. ती जेव्हा संचलन करते, तेव्हा सर्व काही तिच्यामध्ये विलीन होते. हे रात्रे, आम्ही तुझ्या दूरच्या, पवित्र किनाऱ्यापर्यंत सुखरूप पोहोचू दे, तुझ्या कृपेने आम्ही तुझे अंतिम सीमारेषा गाठू दे. रात्रेच्या दृष्टिवान ऋषींची संख्या मोठी आहे—नव्वद नव, ऐंशी आठ, आणि सात सात असे विविध संख्येने ते आहेत. आणखी, साठ सहा, पन्नास पाच, चाळीस चार, आणि तीस तीन हेही तुझ्या सेवेतील आहेत. दोन वीस आणि शेवटचे अकरा हेही तुझेच आहेत. या सर्व रक्षकांनी आज आम्हाला सुरक्षित ठेव, हे आकाशकन्ये, आम्ही तुझ्या संरक्षिणेची प्रार्थना करतो. रात्रे, आम्हाला वाईट इच्छा असणाऱ्यांपासून वाचव; गोचोर, मेंढ्यांचा लांडगा, हेही आज आम्हावर प्रभाव गाजवू नयेत. घोड्यांचा चोर, माणसांमधला दुष्ट, हेही आमच्यापासून दूर राहोत. चोर दूरच्या वाटेने पळून जावो, त्याला दुसऱ्याच्या दोरीने बांधले जावो, आणि दुष्ट दुसऱ्या मार्गाने निघून जावो. रात्रे, तीन पिसांचा, शिरच्छेदित, शक्तिहीन असणाऱ्याला तू शक्तिहीन कर; लांडग्याची जबड्ये शांत कर, झाडीत लपलेल्या चोराला तू ठेच. आम्ही तुझ्यात राहतो, तुझ्यात झोपतो—तू जागी राहा; आमच्या गाई, घोडे, आणि लोकांसाठी तू रक्षण कर. रात्रे, बाहेर जे काही आहे, आणि आत जे काही आहे, त्यांना सर्वदिशांनी वेढून घे, आम्ही त्यांचे रक्षण तुला सोपवतो. हे रात्रे, आई, उदयासाठी आम्हाला वेढून घे; आणि उदय आपल्यासाठी दिवसासाठी वेढून घे—हे तेजस्विनी, तुझ्या हातांनी. इथे जे काही उडते, जे काही सरपटते, पर्वतातील जे काही वन्य प्राणी आहेत—त्यापासून आम्हाला रक्षण कर. मागून, पुढून, वायव्य दिशेने, आणि तळापासून—सर्वत्र आम्हाला रक्षण कर, कारण आम्ही तुझे स्तोत्र गातो. रात्रभर जागणारे, सर्व प्राण्यांमध्ये जागे असणारे, गाईंचे रक्षण करणारे—हे सर्व आमच्या आणि आमच्या धनधान्याच्या रक्षणासाठी जागे आहेत. रात्रे, तुझे नाव सर्वत्र प्रसिद्ध आहे—'तुपाने अभिषिक्त' असे तुझे नाव; भारद्वाज तुला जाणतो—ती जाणणारी आमच्या संपत्तीचे रक्षण करो. ही रात्र, तरुण, संयमी, देव सावितृ, भग, आणि घोड्याच्या तेजाने युक्त, कृपाळू आणि तेजस्वी, तिने आकाश आणि पृथ्वी व्यापली आहे. ती सर्व गोष्टींना मागे टाकणारी, अगाध, सर्वोच्च आहे; तिच्या मागे तेजस्वी रात्र आशीर्वादांसह उभी आहे, जणू मित्रासारखी. मी या उत्कृष्ट, शुभ, सुजन्या रात्रीचे स्तवन करतो; येथे माझा मन सदैव शुभ असो. माणसांकडून, पशुपासून, आणि संपत्तीपासून येणाऱ्या सर्व संकटांपासून आम्हाला रक्षण कर. रात्रे, तुझ्यात सिंहाची ताकद, पँथरचे सामर्थ्य, वाघ आणि चित्ता यांची कांती आहे; तुझ्यात घोड्याचा शुभ्रपणा, माणसाची ऊर्जा आहे, आणि तू प्रातःकाळी अनेक रूपे निर्माण करतेस. हे शुभ रात्रे, सूर्याच्या मागे मागे येणारी, थंडीची माता, आमच्यावर कृपा कर. हे भाग्यवती, मी सर्व दिशांनी तुझे स्तोत्र करतो, ते जाण. हे तेजस्विनी रात्रे, तू आमच्या स्तोत्रातून आनंद घेतेस, जसे राजा करतो; आम्ही सर्वत्र विजयी आणि सर्वज्ञानी होऊ, जसे तू, उजळणारी, प्रातःकाळी अदृश्य होतेस. तू माझ्यासाठी 'शांत' हे नाव धारण केले आहेस, माझ्या संपत्तीवर डोळा ठेवणाऱ्यांना दूर ठेव. हे रात्रे, त्यांना दूर हाकल, जिथे चोर सापडत नाही, जिथे तो कधीच सापडणार नाही. तू शुभ आहेस, जणू उलथवले न गेलेले पात्र; तू, कन्ये, सर्व प्रकारच्या पशुधनाचे रूप घेतेस. तेजस्विनी, तुझ्या सुंदर रूपांची तू मालकीण आहेस; तू पृथ्वीला कधीच सोडत नाहीस, जशी आकाश सोडत नाही. आज जो कोणी चोर, दुष्ट किंवा शत्रू असेल—रात्रे, त्याला तुझ्या सामर्थ्याने ठेच; त्याचा मस्तक आणि गळा ठेच. त्याचे पाय नीट चालू नयेत, त्याचे हात इच्छेप्रमाणे पोहोचू नयेत; जो घाणीत वावरतो, त्याचा नाश होवो; तो कोरड्या लाकडावर उभा राहूनही नष्ट होवो. हे रात्रे, तीन धुरांनी वेढलेला, शिरच्छेदित सर्प तू शक्तिहीन कर; लांडग्याच्या फटक्यांना मोड, आणि झाडीत लपलेल्या चोराला ठेच. तुझ्या तेजस्वी, टोकदार शिंगांच्या, बळकट दातांच्या बैलांनी आज आम्हाला सर्व संकटांतून पार घाल, हे विजयी रात्रे. रात्रोत्तर रात्र, आम्ही आमच्या शरीराबरोबर सुखरूपपणे पार पडू; जसे बुडू न शकणारे खोल पाणी पार करतात, तसे शत्रू आम्हाला पार करू शकणार नाहीत. जसा वाळलेला काडी खाली पडल्यावर वाऱ्याने उचलली जात नाही, तसा आमच्या अहिताचा विचार करणाऱ्याला तू खाली पाड. चोर, गोचोर, आणि दरोडेखोर यांना दूर हाकल; आणि जो घोड्याच्या डोक्यावर डोळा ठेवतो, त्यालाही दूर कर. हे रात्रे, आज जी संपत्ती वाटली जाते, जे काही तू आम्हाला देत आहेस, जसे इतरांना देतेस— आम्हाला प्रातःकाळी सर्व सुखरूपपणे दे; प्रातःकाळ आम्हाला दिवस वाटून दे, हे तेजस्विनी, कारण तुझे हात नाहीत. मी दहा हजार आहे, माझे स्वरूप दहा हजार, माझे डोळे दहा हजार, माझे कान दहा हजार; माझा श्वास, अपान, आणि व्यान दहा हजार; मी सर्व काही, दहा हजार आहे. मी तुला पकडतो—सावितृ देवाच्या प्रेरणेतून, अश्विनीकुमारांच्या बाहूंमधून, आणि पुषणाच्या हातांमधून जन्मलेले. आदीमध्ये इच्छा उत्पन्न झाली, ती मनाचे पहिले बीज होती; हे कामदेवा, महान इच्छेशी एकरूप होऊन, उपासकाला समृद्धी आणि संपत्ती प्रदान कर. हे इच्छा, तू शक्तिशाली, सर्वत्र व्यापलेली, अनेक रूपे धारण करणारी, मित्रांना मित्र असणारी; तू युद्धांत बलशाली आहेस, उपासकाला सामर्थ्य दे. दूरवरून आकांक्षा करणाऱ्यासाठी, शोधणाऱ्यासाठी, न संपणाऱ्या आशांसाठी—इच्छेने त्यांना त्यांचे प्रकाश प्राप्त झाले. इच्छा, हृदयाहून हृदयात माझ्याकडे येऊ दे; या लोकांमध्ये जो आनंद किंवा विचार आहे, तो माझ्याकडे येऊ दे. इथे जे काही आम्ही इच्छेने करतो, हे तुझे अर्पण आहे; ते सर्व आमच्यासाठी फलदायी होवो, आणि तू हे अर्पण स्वीकार—स्वाहा. काळ, सात किरणांचा घोडा, सर्वांना वाहून नेतो; हजार डोळ्यांचा, वृद्धत्वरहित, प्रबळ, तो या सर्व प्राण्यांना वाहतो. ज्ञानी, विवेकी त्याच्यावर आरूढ होतात; त्याची चाके सर्व जग आहेत. हा काळ सात चाके, सात तोंडे असणारा, त्याचे नाभि अमर, अक्ष अजर; तो या सर्व जगांना फिरवतो, काळ हा प्रथम देव आहे, तोच पुढे जातो. अशा प्रकारे, रात्र आणि इच्छा, आणि काळ यांच्या गूढ, तेजस्वी, आणि सर्वव्यापी सामर्थ्याचे स्तवन करून, ऋषी आणि उपासक त्यांच्या कृपेची प्रार्थना करतात—रक्षण, समृद्धी, आणि विजयासाठी.