एकदा ऋषी आणि देवतांनी औषधींच्या, वनस्पतींच्या आणि पवित्र वस्तूंच्या अद्भुत शक्तीचे स्तवन केले. त्यांनी सर्वप्रथम कुशाच्या (दर्भा) महिमेचे वर्णन केले — दर्भा हातात घेऊन पराक्रम गाठावा, भीती बाळगू नये, आणि सूर्याप्रमाणे चारही दिशांना तेजाने उजळावे, अशी शिकवण त्यांनी दिली. यानंतर त्यांनी जंगिडा या वनस्पतीचे स्मरण केले. "तू जंगिडा आहेस, रक्षण करणारा आहेस; आमची सर्व द्रव्ये, दोन पायांची आणि चार पायांची प्राणी, त्यांचे रक्षण कर," असे त्यांनी प्रार्थना केली. लोभ, दुष्टपणा, आणि त्रासदायक गोष्टी, कितीही असोत — जंगिडा त्यांना दूर करो, अशी आशा त्यांनी व्यक्त केली. जंगिडा वनस्पती विष, दुष्ट बाण, आणि सर्व वाईट गोष्टी नष्ट करते, हे त्यांनी सांगितले. ती जादूटोणा आणि वैर याचा संहार करते, आणि जीवनाच्या प्रवासात सुरक्षितपणे घेऊन जाते. जंगिडाच्या महिम्याने चारही बाजूंनी संरक्षण मिळावे, त्याच्या शक्तीने सर्व विखुरलेले आणि एकत्र झालेल्या गोष्टींवर विजय मिळवावा, अशी कामना ऋषींनी केली. देवांनी तिला तीनदा भेदून पृथ्वीवर स्थापन केले, आणि प्राचीन ब्राह्मणांनी तिला 'अंगीरा' म्हणून ओळखले. जुना किंवा नवा कोणताही औषधी जंगिडापेक्षा श्रेष्ठ नाही; ती दुष्ट शक्तींना परावृत्त करणारी आणि मंगलदायी आहे. "हे जंगिडा, तू सामर्थ्यवान आहेस, कृपा कर," अशी विनंती केली. पूर्वी दुष्टांनी त्रास दिला तेव्हा उपेंद्राने सामर्थ्य दिले. इंद्राने तुझ्यात तेज भरले; तू सर्व रोग दूर कर, दैत्यांचा नाश कर, अशी प्रार्थना झाली. जंगिडा क्षय, वेदना, ताप, आणि सर्व विष दूर करते. पुढे, ऋषींनी सांगितले की, इंद्राचे नामस्मरण करत, देवांनी जंगिडा ही सर्वात श्रेष्ठ औषधी म्हणून दिली, जी दुर्बलता नष्ट करणारी आहे. ती धनरक्षक आहे, शत्रूंचा संहार करणारी आहे, आणि देव-ऋषींनी ती रक्षक म्हणून स्थापली. दुष्ट दृष्टी, संकट, आणि हानी करणाऱ्यांपासून, हजार डोळ्यांच्या जंगिडाने जागरूकतेने रक्षण करावे, अशी आशा त्यांनी व्यक्त केली. आकाश, पृथ्वी, अंतरिक्ष, वनस्पती, सर्व प्राणी, आणि भविष्यातील सर्व गोष्टी — या सर्वांपासून जंगिडा सर्व दिशांनी आपले रक्षण करो, अशी प्रार्थना केली. देवांनी निर्माण केलेल्या सर्व औषधी, इतरही सर्व औषधी, त्यांना जंगिडा विषमुक्त करते. पुढे, एक रत्नाचे (मणि) वर्णन आले — शंभरपट सामर्थ्यवान, कधीही क्षीण न होणारे, ते क्षयरोग आणि दैत्यांना दूर करते. तेजाने भरून, ते सर्व संकटे दूर करते. त्याच्या शिंगांनी ते दैत्यांना दूर करते, मुळांनी जादूटोण्यांना परावृत्त करते, आणि मध्यभागाने क्षयरोगावर विजय मिळवते. लहान किंवा मोठ्या सर्व प्रकारच्या क्षयरोगांवर ते प्रभावी आहे. हे रत्न शंभर वीर निर्माण करते, शंभर क्षयरोग दूर करते, आणि सर्व संकटांचा नाश करून दैत्यांना झटकून टाकते. हे मणि, सोन्याच्या शिंगांचा वृषभ, शंभरपट सामर्थ्यवान, सर्व संकटे छाटून दैत्यांवर विजय मिळवते. गंधर्व आणि अप्सरांच्या, पुनःपुन्हा येणाऱ्या शंभर संकटांना ते परावृत्त करते. यानंतर, अग्नीने दिलेले तेज ऋषींनी स्वीकारले — किर्ती, बल, आयुष्य, आणि सामर्थ्य यांसह. "अग्नी, मला तुझ्या त्रीतीस शक्ती दे," अशी प्रार्थना केली. "माझ्या शरीरात तेज, बल, आणि आयुष्य भर," अशी कामना केली. "मी तुला इंद्रिय, कर्म, शक्ती, आणि शंभर शरदांचे आयुष्य मिळवण्यासाठी स्वीकारतो," असे त्यांनी सांगितले. पोषण, बल, सहनशक्ती, आणि लोकांवर राज्य करण्यासाठीही त्यांनी या तेजाचे आवाहन केले. ऋतू, मास, वर्ष, पालनकर्ता, व्यवस्थापक, समृद्ध, आणि प्रजापती यांना त्यांनी अर्पण केले. पुढे, गंधयुक्त गुग्गुळाच्या सुवासाचा उल्लेख आला — जो त्याचा सुवास घेईल, त्याला आजार जिंकू शकत नाहीत, शाप लागू शकत नाही. गुग्गुळ, सैंधव, किंवा समुद्रसैंधव असताना, रोग सर्व दिशांना पळून जातात, जसे हरणे आणि घोडे पळतात. त्याला 'दोन्ही टोकांचा धारक' असे नाव आहे, सुरक्षिततेसाठी. यानंतर, हिमालयातून येणाऱ्या दिव्य कुंठा (कुष्ठ) औषधीचे स्तवन झाले — ती सर्व ताप आणि जादूटोणा नष्ट करते. तिची तीन नावे आहेत: नदीज, नदीचा आनंद, आणि नदीचा पुरुष. तिची माता 'जीवती', पिता 'जीवत' असे ओळखले जातात. ती वनस्पती सर्व वनस्पतींपैकी श्रेष्ठ आहे, जशी वाघ प्राण्यांमध्ये आणि सिंह वन्य जनावरांमध्ये श्रेष्ठ आहे. तीनदा शंभू, तीनदा अंगिरस, तीनदा आदित्य, आणि सर्व देवांपासून ही कुंठा जन्मली, आणि ती सोमासह उभी आहे. अश्वत्थ वृक्ष, तिसऱ्या आकाशात, अमरत्वाचे स्थान आहे; तिथून कुंठा जन्मली. सोन्याच्या बांधणीची सोन्याची नौका स्वर्गात गेली, तिथून कुंठा जन्मली. जिथे नौकेचे उतरते, जिथे हिमालयाचा शिरोभाग आहे, तिथून कुंठा जन्मली. ज्याला ती पूर्वी माहीत होती, इक्ष्वाकू किंवा वसु यांनी ज्याला ती हवी होती, किंवा ज्याने ती खाल्ली, त्यासाठी ती सार्वत्रिक औषधी आहे. डोकेदुखी, तिसरा, सदंदिर, आणि हायना — हे सर्व ताप दूर कर, अशी प्रार्थना केली. पुढे, मन, वाणी, आणि विद्वत्ता याबद्दल प्रार्थना झाली. "माझ्या मनात किंवा वाणीत जो काही दोष आहे, तो सरस्वतीच्या क्रोधाने पोहोचला असेल, तर बृहस्पती आणि सर्व देवांनी तो भरून काढावा," अशी इच्छा व्यक्त झाली. "पाण्यांनो, माझी बुद्धी घेऊ नका, ब्रह्मन, तूही नाही. मी शहाणा, तेजस्वी आहे, मला बोलावल्यावर तुम्ही वाहावे," असे म्हटले. "आमच्या बुद्धीस, दीक्षा आणि तपश्चर्येला बाधा येऊ नये, दीर्घायुष्यासाठी मंगल असो, आमच्या माता शुभ असोत," अशी प्रार्थना केली. आश्विनीकुमारांनी प्रकाश दिला, अंधार दूर केला — तो प्रकाश आम्हाला अन्न देईल, अशी कामना व्यक्त झाली. शेवटी, ऋषींनी सांगितले की, कल्याणाची इच्छा ठेवून, स्वर्ग जाणून, त्यांनी तप आणि दीक्षा स्वीकारली; त्यातून राज्य, बल, आणि तेज निर्माण झाले — देवांनी ते त्या व्यक्तीस लाभावे, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. अशा प्रकारे, ऋषी आणि देवतांनी औषधी, वनस्पती, तेज, आणि दिव्य शक्ती यांचे स्तवन करून, सर्वांवर कल्याण, आरोग्य, आणि मंगलाचा वर्षाव केला.