या कथा संपूर्ण श्रद्धेने आणि आदराने सांगावी अशी आहे. एकदा एक साधक, शक्तिशाली आणि धैर्यशील, आपल्या सहचरीला म्हणतो, “तू सहनशील आहेस, मी सामर्थ्यवान आहे; आपण दोघे मिळून, शक्तिशाली होऊन, आपल्या शत्रूंना पराभूत करूया.” तो पुढे प्रार्थना करतो, “आमच्यासाठी शत्रुत्व सहन कर, युद्धातील आघात सहन कर; दुष्टांच्या इच्छांची सहनशक्ती ठेव, आणि माझ्यासाठी अनेकांना मैत्रीपूर्ण बनव.” साधक आपली प्रार्थना दर्भा या दिव्य तृणाला अर्पण करतो. तो म्हणतो, “देवतांकडून उत्पन्न झालेला, आकाशातील शाश्वत आधारस्तंभ असलेला दर्भा, त्याच्या सहाय्याने मी नेहमी लोकांसाठी अन्न आणि पोषण मिळवू.” तो दर्भाला विनंती करतो, “माझ्या प्रियत्वासाठी ब्राह्मण, क्षत्रिय, शूद्र, आर्य, आणि ज्या कोणाला आम्ही इच्छितो तसेच सर्व पाहणाऱ्यांना प्रिय बनव.” तो स्मरण करतो त्या दर्भाचा, ज्याने पृथ्वीला स्थिर केले, आकाश आणि वातावरणाला आधार दिला, ज्याला वाईट स्पर्श झाला नाही; आणि वरुण व तेजस्वी देव यांच्यासह, त्या दर्भाने आमचे रक्षण करावे अशी प्रार्थना करतो. दर्भा, शत्रूंचा नाश करणारा, शंभर सांधे असलेला, शक्तिशाली आणि वनस्पतींमध्ये प्रथम, सर्व बाजूंनी आमचे रक्षण करो; त्याच्या सहाय्याने आम्ही युद्ध आणि संघर्ष जिंकू. दर्भा, हजार गुणांनी युक्त, शंभर सांधे असलेला, दूधाने संपन्न, जलाचा अग्नी, वनस्पतींचा राजा—तो आमचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो; दिव्य रत्न आम्हाला दीर्घायुष्याने जोडो. तूप लावलेला, गोड, दूधाने संपन्न, पृथ्वीचा आधार, अचूक, अढळ, शत्रूंचा नाश करणारा, नीचांचा पतन करणारा—दर्भा, तू महान शक्तीने उभा राहो. तू पृथ्वीमध्ये सामर्थ्याने प्रवेश करतोस, यज्ञस्थळी सुंदरपणे विराजमान होतोस; ऋषींनी तुला शुद्धीकरणासाठी स्वीकारले—आम्हाला सर्व दोषांपासून शुद्ध कर. धारदार राजा, विषाचा विजय करणारा, राक्षसांचा नाश करणारा, सर्व लोकांचा प्रिय—देवतांची ही प्रचंड शक्ती मी तुझ्यासाठी वृद्धापकाळ आणि कल्याणासाठी बांधतो. दर्भाच्या सहाय्याने वीरत्वाचे कार्य केले जाते; दर्भा घेऊन, घाबरू नको; उज्ज्वलतेत इतरांना मागे टाक, सर्व चार दिशांना सूर्याप्रमाणे चमक. आता साधक जंगिदा या दिव्य वनस्पतीकडे वळतो. “तू जंगिदा आहेस, रक्षक जंगिदा; जंगिदा आमच्या सर्व दोन आणि चार पायांच्या वस्तूंचे रक्षण करो.” तो प्रार्थना करतो, “जे लोभाचे, संख्या त्र्याण्णव, शंभर, केलेले किंवा न केलेले—जंगिदा हे सर्व दूर करो, ऊर्जा रूप.” सात सार, कृत्रिम ध्वनी, आणि सर्व सार—जंगिदा तुझे विष, तुझे अस्त्र, तुझे दुष्टत्व दूर करो, त्यांचा नाश करो. जंगिदा जादूटोणा आणि शत्रुत्वाचा नाश करणारा आहे; आणि हा शक्तिशाली जंगिदा जीवनाच्या प्रवासात आम्हाला सुरक्षितपणे घेऊन जाईल. जंगिदाची महानता आमचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो; ज्याने विस्तार आणि संकलनाचा विजय केला, शक्ती आणि तेजाने. देवांनी तीनदा भेदून, पृथ्वीवर स्थिर केला; प्राचीन ब्राह्मणांनी त्याला ‘अंगिरा’ म्हणून ओळखले. पूर्वीच्या किंवा नव्या वनस्पतींमध्ये तुला कोणी मागे टाकू शकत नाही; प्रचंड जंगिदा दूर ढकलतो, रक्षक आहे, आणि अत्यंत शुभ आहे. आता, शक्तिशाली जंगिदा, कृपा कर; एकदा, प्रचंडांनी ग्रासले, आणि उपेंद्राने शक्ती दिली. तू प्रचंड आहेस, वनस्पती; इंद्राने तुझ्यात तेज ठेवले; सर्व रोग दूर कर, राक्षसांचा नाश कर, वनस्पती. जंगिदा क्षय, विखराव, पाठीचा दुखापत, प्रत्येक ऋतूतील ताप, आणि सर्व विष दूर करतो. ऋषींनी इंद्राचे नाम घेऊन जंगिदा दिला, जो देवांनी बलनाशकासाठी श्रेष्ठ औषध म्हणून निर्माण केला. जंगिदा आमचे रक्षण करो, धनाचा रक्षक, जसा खजिन्यावर पहारा ठेवतो; देव आणि ब्राह्मणांनी त्याला रक्षक आणि शत्रूंचा नाश करणारा म्हणून बनवले. दुष्टहृदय, भयंकर नजर, अनिष्टाचा आगमन—हे सर्व हजार डोळ्यांचा रक्षक जंगिदा जागरूकतेने नष्ट करो. आकाश, पृथ्वी, मध्य, वनस्पती, प्राणी आणि येणाऱ्या गोष्टींपासून—जंगिदा सर्व दिशांनी आमचे रक्षण करो. देवांनी निर्माण केलेली, आणि अन्य उत्पन्न झालेली सर्व औषधे—ती सर्व सार्वत्रिक औषधे जंगिदा विषमुक्त करतो. पुन्हा साधक दिव्य रत्नाकडे वळतो. “शंभरपट, सदैव दुर्बल न होणारा, ऊर्जा युक्त, तू क्षय आणि राक्षस दूर करतोस; तेजाने उंचावून, रत्न सर्व अपयश दूर करतो.” त्याच्या शिंगांनी राक्षस दूर करतो, मूळाने जादूटोणाऱ्यांना दूर करतो, मध्याने क्षयावर विजय मिळवतो—तेथे कोणतीही हानी जवळ येत नाही. सर्व क्षय, लहान किंवा मोठे, आणि आवाज करणारे—हे शंभरपट रत्न, सदैव दुर्बल न होणारा, सर्व अपयश दूर करतो. त्याने शंभर वीर निर्माण केले, शंभर क्षय दूर केले; सर्व अपयशाचा नाश करून, राक्षसांना दूर ढकलले. हे रत्न, सोन्याच्या शिंगांचा वृषभ, शंभरपट, सर्व अपयश तोडून, राक्षसांवर विजय मिळवतो. गंधर्व आणि अप्सरांचा शंभर अपयश, सतत परतणारे शंभर, मी शंभरपटाने दूर करतो. आता साधक अग्नीला स्मरतो. “हे तेज, अग्नीने दिलेले, आले आहे—तेज, कीर्ती, शक्ती, जीवनशक्ती, सामर्थ्य. अग्नी मला हे त्रीतीस शक्ती प्रदान करो.” तो प्रार्थना करतो, “माझ्या शरीरात तेज भरणे, शक्ती, जीवनशक्ती, सामर्थ्य; मी तुला इंद्रिय, क्रिया, सामर्थ्य, शंभर शरदांचे आयुष्य यासाठी स्वीकारतो.” पोषण, सामर्थ्य, शक्ती, सहनशीलता, विजय, लोकांवर राज्य करण्यासाठी, मी तुला शंभर शरदांचे आयुष्य यासाठी आह्वान करतो. ऋतूंना, ऋतु विभागांना, महिन्यांना, वर्षांना, आधारस्तंभाला, व्यवस्थापकाला, समृद्धाला, प्राणींच्या स्वामीला, मी अर्पण करतो. त्यानंतर साधक गुग्गुळ या औषधीचा गोड सुवास घेणाऱ्याला स्मरतो—रोग त्याला जिंकू शकत नाही, शाप त्याच्यापर्यंत पोहोचू शकत नाही. त्याच्यापासून रोग सर्व दिशांनी पळतात, जसे हरणे आणि घोडे पळतात, जिथे गुग्गुळ, खडू मीठ किंवा समुद्री मीठ असते. त्याचे नाव ‘दोन्ही टोकांचा धारक’ आहे, सुरक्षिततेसाठी. शेवटी, साधक हिमालयातून येणाऱ्या दिव्य, रक्षक कुंठा वनस्पतीला आह्वान करतो—ती सर्व ताप आणि जादूटोणाऱ्यांचा नाश करो. या प्रकारे, साधक विविध दिव्य वनस्पती, रत्न, अग्नी आणि देवतेच्या सहाय्याने, शत्रू, रोग, दुष्ट शक्ती, अपयश, आणि जादूटोणा यांचा नाश करण्यासाठी प्रार्थना करतो, आणि दीर्घायुष्य, पोषण, तेज, आणि कल्याण मिळवतो.