एका प्राचीन विधीमध्ये, एक स्त्री आपल्या पतीच्या मृत्यूनंतर त्याच्या मार्गाचा स्वीकार करते. ती पुढे पाऊल टाकते आणि departed पतीच्या जगात प्रवेश करते. पूर्वकालीन धर्मसंहितेप्रमाणे, तिच्या संततीसाठी आणि संपत्तीच्या रक्षणासाठी तिच्या जवळ सर्व काही ठेवले जाते. तिला हाक दिली जाते—"उठ, स्त्री! जिवंतांच्या जगात परत जा. आता या, ज्याचा श्वास थांबला आहे त्या पतीच्या हातात हात घाल. तू त्याची माता झालीस, त्याच्याशी एकरूप झालीस." कोणी तरी सांगतो, "मी पाहिलं की एक तरुण स्त्री जिवंतपणी मृतांच्या जगापासून वेगळी होत नेली जात होती, अंधाराने वेढली गेली होती, पण मी तिला जुन्या मार्गाने परत आणलं." "हे निष्पापे, तुला जिवंतांच्या जगाची ओळख आहे, देवांच्या मार्गाने तू चाललीस. हा तुझा रक्षक आहे, त्याला स्वीकार आणि त्याच्यासह स्वर्गलोकात जा," असा आशीर्वाद दिला जातो. पुढे अग्नीला वंदन करून म्हटलं जातं, "आकाशात उचला, पवित्र कुशावर जा, नद्यांकडे उतरा. हे अग्ने, आम्ही पाण्यातील कडवटपणा दूर करतो." "ज्यांना, हे अग्ने, तू समान रीतीने भक्षण केले आहेस, त्यांना पुन्हा शांत कर. ते येथे पाण्यासह, कुशासह, अंकुरांसह पुन्हा उभे राहो." "हे तुझे एक स्थान होते, ते तुझे दुसरे स्थान आहे. तिसऱ्या प्रकाशात एकत्र प्रवेश करा. विश्रांतीच्या स्थानात आपल्या देहाशी एकरूप हो, आणि देवांना प्रिय होऊन उच्च स्थानात पोहोचा." "उठा, पुढे जा, पाण्यातील आपल्या निवासस्थानी जा. तिथे पितृगणांशी एकरूप होऊन सोमासह आणि यज्ञांमध्ये रममाण व्हा." "आपला देह झटकून टाका, स्वतःला एकत्र करा. आपले अवयव विखुरले जाऊ नयेत. स्थिर मनाने पृथ्वीवर जिथे स्वागत आहे तिथे प्रवेश करा." "जे पितर सोमात रममाण होतात, ते मला तेजाने अभिषेक करो. देव मध व तुपाने मला अभिषेक करो. मला दृष्टी मिळवून दे, वृद्धत्व वाढू दे, पण दात नसलेले तोंड असो." "अग्नी मला तेज दे, विष्णू मला बुद्धी दे. सर्व देव मला संपत्ती देओ, आणि पाण्याच्या प्रवाहाने मला शुद्ध करो." "मित्र आणि वरुण मला रक्षण करो, आदित्य माझी कीर्ती वाढवो. इंद्र मला तेज दे, सविता माझ्या हातांतील वृद्धत्व दूर करो." "जो मर्त्यांमध्ये प्रथम मरण पावला, जो पहिला या जगात यमाकडे गेला, त्या राजा यमाला अर्पण अर्पित करा." "हे पितरांनो, या आणि पुन्हा या. हा यज्ञ तुमच्यासाठी मधुर केला आहे. आम्हाला सौभाग्य आणि संपत्ती द्या, आणि सर्वत्र विजय मिळवून द्या." "कण्व, कक्षिवान, पुरुमेध, अगस्त्य, श्यावाश्व, सोभरि, अर्चनान, विश्वामित्र, जमदग्नि, अत्रि, कश्यप आणि वामदेव—हे सर्व आमचे रक्षण करो." "विश्वामित्र, जमदग्नि, वसिष्ठ, भारद्वाज, गौतम, वामदेव, आणि अत्रि—हे सर्व पितर आमच्या पुढ्यात श्रद्धेने असोत. ते कृपावंत होवोत." "ज्यांच्या शुद्ध वंशजांनी शत्रू पार केला, ज्यांच्यात नवजीवन सतत वाढत राहते, संतती व संपत्ती वाढवतात—आमच्या घरात समृद्धी नांदो." "ते अभिषेक करतात, सजवतात, एकरूप करतात, संकल्प जागवतात, मधाने अभिषेक करतात. सुवर्ण खुरांचे ते वृषभाला पकडतात, जो गायींमध्ये नदीच्या श्वासावर उडी मारतो." "हे पितरांनो, तुमचा सोमयज्ञ आणि चिन्ह जे काही असेल, त्यात एकरूप व्हा. तुम्ही तेजस्वी, ज्ञानी आहात. आम्ही येथे बोलावले, उत्तम मार्गदर्शन द्या." "अत्रि, अंगिरस, नवग्व, यज्ञकर्ता, दानशूर, यज्ञ करणारे, धर्मिष्ठ—हे सर्व पवित्र कुशावर आनंदाने बसतात." "जसे आमचे पूर्वज, हे अग्ने, सत्यप्रिय, शुद्ध, तेजस्वी, स्तुत्य, पृथ्वी फोडणारे आणि अंधार दूर करणारे होते." "सत्कर्म करणारे, तेजस्वी, देवभक्त, देवांसारखे, दिव्य वंशात जन्मलेले, शुद्ध—त्यांनी अग्नी व इंद्रास बळ दिले, आणि आमच्यासाठी संपन्न गोठा निर्माण केला." "संपन्न कुरणातील गायींच्या कळपाप्रमाणे, त्या महापुरुषांनी दिव्य मूळ उघडले. मर्त्य देखील अमरतेसाठी आकांक्षा करतात, उच्च स्थानात वाढीसाठी प्रयत्न करतात." "हे आत्मनिर्भर, आम्ही काही केले नाही; आम्ही सत्यात प्रवेश केला आहे, प्रभातांचा तेजस्वी प्रकाश आला आहे. सर्व शुभ आमच्याकडे येऊ दे, देव रक्षण करोत, आम्ही सभेत उत्तम बोलू, आणि उत्तम संततीसह बलवान होऊ." "इंद्र आणि मरुतांसह, पूर्व दिशेपासून मला रक्षण करो. पृथ्वी त्याच्या बाहूंनी धरली आहे, जणू आकाशावर. आम्ही त्या पूज्यांना वंदन करतो, ज्यांनी जग व मार्ग निर्माण केले, जे येथे देवांचा यज्ञ स्वीकारतात." "धातर दक्षिण दिशेपासून मला रक्षण करो, पृथ्वी त्याच्या बाहूंनी धरली आहे. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "अदिती आणि आदित्य पश्चिम दिशेपासून मला रक्षण करो, पृथ्वी तिच्या बाहूंनी धरली आहे. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "सोम आणि सर्व देव उत्तर दिशेपासून मला रक्षण करो, पृथ्वी त्याच्या बाहूंनी धरली आहे. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "धारक आणि पोषक तुम्हाला समर्थ करो, सविता तुम्हाला वर उचलेल, तुमचे तेज आकाशापलीकडे जाईल. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "पूर्व दिशेत, पूर्वी झाकलेले, मी तुम्हाला तुमच्या स्थानावर ठेवतो, पृथ्वी तिच्या बाहूंनी धरली आहे. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "दक्षिण, पश्चिम, उत्तर, स्थिर, आणि वरच्या दिशेत—प्रत्येक ठिकाणी, पूर्वी झाकलेले, मी तुम्हाला तुमच्या स्थानावर ठेवतो, पृथ्वीने धरलेले. आम्ही त्यांनाही वंदन करतो." "तूच आधार आहेस, तू मूळ आहेस, तू वंशाचा आहेस." "तू जलाने, मधाने, वाऱ्याने भरलेला आहेस." "येथून आणि तिथून मला रक्षण मिळो, जसे यम प्रयत्न करतो तेव्हा. पूजक, देवभक्त तुम्हाला पुढे नेतात; तुम्ही दोघेही तुमच्या जगात स्थिर व्हा, त्याचे ज्ञान ठेवा." "इंद्रा, तू तुझ्या स्थानावर आमच्यासाठी राहो. श्रद्धेने आम्ही तुला प्राचीन प्रार्थनेशी जोडतो. स्तोत्र कवींप्रमाणे मार्गावर पसरते; सर्व अमरांनी ते ऐकावे." "त्याने तीन पावले घेतली, मग चार पायांच्या जवळ गेला; अविनाशीने तो स्तोत्र मोजतो, अमरतेच्या नाभीमध्ये त्याचे शुद्धीकरण करतो." अशा प्रकारे, या वेदवचनांमध्ये मृत्यू, पितर, देव, स्त्री, अग्नी, जल, दिशांचे रक्षण, आणि पूर्वजांचे पुण्य स्मरण केले जाते. या सर्वांचे एकत्रित आशीर्वाद आणि संरक्षण, जीवनात आणि मृत्यूनंतरही, मानवाला कल्याण, तेज, आणि अमरतेची आकांक्षा देतात.