एक दिव्य आणि पवित्र क्षणात, मृत्यूच्या सीमेला पोहोचलेला जीव, त्याच्या पुढील प्रवासासाठी तयार होतो. त्याला सांगितले जाते—तू आता उत्तम घोड्यांनी सजलेले, उत्तम सेवेत असलेले किंवा वाहकांच्या नवीन मार्गावरून पुढे जा. ज्याने तुला मारले, त्याचा भाग त्याला मिळो, पण त्याला इतर काही मिळू नये. यम दूर आहे, विवस्वत जवळ आहे; त्यापलीकडे काही दिसत नाही. यमाच्या यज्ञावर तुला माझ्यासाठी ठेवले आहे; विवस्वतने तुला पृथ्वीवर पसरले आहे. त्यांनी अमरत्वाला मर्त्यांपासून वेगळे केले, विवस्वतसाठी भेद केला. दोन अश्विनांनी दिलेली वस्तू दूर नेली; सरण्यूने दोन जुळे सोडून दिले. ज्यांना पुरले आहे, जे वर ठेवले आहेत, जे जळले आहेत, आणि जे उघडे ठेवले आहेत—अग्नी, त्या सर्व पितरांना इथे आण, जेणेकरून ते हव्या त्या अर्पणाचा भाग घेऊ शकतील. अग्नीने जळलेले, अग्नीने न जळलेले, जे स्वर्गाच्या मध्यभागी स्वतःच्या शक्तीने आनंदित आहेत—जातेवेदास, तू त्यांना ओळखतोस, तर ते यज्ञ आणि अर्पण स्वीकारोत. अग्नी, त्याला अधिक जळू देऊ नकोस; त्याचे शरीर झळाळू नकोस. तुझी शक्ती फक्त लाकडांमध्ये राहो; उजळपण पृथ्वीवर राहो. मी त्याला हे विश्रांतीस्थान देतो; जो इथे आला आहे, तो माझा असो. यम, जाणून, उत्तर देतो—हा माझ्या संपत्तीच्या जवळ राहो. आयुष्याचा कालावधी आपण मोजूया, जेणेकरून आपल्याला योग्य मिळकतीत कमी पडू नये; शंभर शरद ऋतू पूर्ण होऊ दे. हेच इच्छेने सात वेळा पुन्हा पुन्हा म्हटले जाते—आयुष्याचा कालावधी मोजूया, शंभर शरद ऋतू पूर्ण होऊ दे. माझा आईपासून विभक्त होऊ नये, स्वर्गलोक मिळो, दीर्घायुष्य लाभो. माझा ठरलेला वेळ येण्यापूर्वी मी जाऊ नये, शंभर बाणांमध्ये किंवा वेळेपूर्वी मारला जाऊ नये. श्वास, बाहेर जाणारा श्वास, पसरलेला श्वास, जीवन, आणि सूर्य पाहण्यासाठी दृष्टि—यमाच्या अधिपत्याखाली पितरांकडे, अचूक मार्गाने जा. जे श्रेष्ठ होते, आनंदित होते, द्वेष आणि पुत्रहीनता सोडून पुढे गेले—त्यांनी आकाशाच्या शिखरावर उजळलेल्या स्वर्गाचा शोध घेतला. आकाश जलाने भरलेले आहे, मध्यभाग समृद्ध आहे, तिसरे उच्चतम स्वर्ग आहे, तिथे पितर राहतात. आपल्या वडिलांचे वडील, आजोबा, जे विशाल मध्यप्रदेशात गेले, जे पृथ्वी आणि आकाशावर लक्ष ठेवतात—त्यांना आम्ही आदरपूर्वक नमस्कार करतो. आता तू पुन्हा सूर्य पाहणार नाहीस. जशी आई आपल्या मुलाला गुंडाळते, तशी पृथ्वी तुला कव्हर करो. आता तू वृद्धत्व किंवा इतर काही पाहणार नाहीस. जशी पत्नी पतीला वस्त्राने गुंडाळते, तशी पृथ्वी तुला कव्हर करो. मातृभूमीच्या शुभ वस्त्राने मी तुला गुंडाळतो. उत्तम भाग्य जिवंतांमध्ये राहो, पितरांमध्ये पोषण राहो, आणि तुझ्यातही. अग्नी आणि सोम, मार्गकर्ते, त्यांनी देवांमध्ये अमूल्य निवासस्थाने ठेवली आहेत. पूषणला पाठवा, जो departed आत्म्यांना जलद रथांनी मार्ग दाखवतो; त्यांना तिथे जाऊ द्या. पूषण, ज्ञानी आणि जीवांचे रक्षक, तुला पुढे घेऊन जावो, जो कधीही जनावरांचा नाश करत नाही. तो पितरांना देतो, आणि अग्नी देवांना उत्तम दान देतो. जीवनशक्ती, सार्वत्रिक जीवन, तुला सर्व बाजूंनी संरक्षण करो. पूषण पुढच्या मार्गावर तुला पहारा देतो. जिथे धर्मात्मा राहतात, जिथे ते गेले आहेत, तिथे देव सविता तुला ठेवो. मी तुझ्यासाठी दोन अग्नी जुळवतो, श्वास पुढे नेण्यासाठी. त्यांच्याबरोबर, तू यमाच्या आसन आणि सभेत पोहोचो. हे तुझे पहिले वस्त्र आहे, ते आले आहे. जे तू इथे घातले होते, ते आता जाऊ दे. ज्ञानी, तू अर्पण आणि उत्तम कर्माच्या फळाकडे पुढे जा, जिथे तुझे दान अनेक नातेवाईकांमध्ये वाटले जाते. अग्नीचे कवच घाल, गायींनी वेढलेले. चरबी आणि मज्जा यांनी स्वतःला झाक. तू, बलवान आणि उत्साही, शक्तीने पुढे नेला जावो, आणि विलंब न करता स्थान गाठो. हातातील काठी घेऊन, गेलेल्या श्वासासह, ऐकू येणे, तेज, आणि शक्ती—इथे, आम्ही वीर, सर्व शत्रू आणि विरोधकांवर विजय मिळवू. मृताच्या हातातील धनुष्य घेऊन, शक्ती, तेज, आणि सामर्थ्याने—संपत्ती आणि पोषण गोळा करून, जगातील जिवंतांमध्ये परत ये. ही स्त्री, पतीच्या लोकात जाण्याची इच्छा ठेवून, मृत पतीकडे पुढे येते. प्राचीन नियमानुसार, तिच्यासाठी संतती आणि संपत्ती ठेवा. उठ, स्त्री, जिवंतांच्या लोकात जा. ये, या श्वास गेलेल्या व्यक्तीशी मिळून जा. हात धरल्याने, तू पतीची माता झाली आहेस; तू त्याच्याशी एकत्र झाली आहेस. मी एका तरुण स्त्रीला पाहिले, जिवंत, मृतांपासून वेगळी, अंधारात लपलेली; पण मी तिला पूर्वीच्या मार्गाने परत आणले. हे निष्पापे, तू जिवंतांचा लोक ओळखतेस, देवांच्या मार्गाने चालतेस; हा तुझा रक्षक आहे, त्याला स्वीकार, आणि त्याच्यासह स्वर्गात जा. आकाशावर उठ, पवित्र कुशावर उठ, नद्या गाठ; अग्नी, आम्ही पाण्यातील पित्त दूर करतो. अग्नी, ज्या कोणाला तू समानपणे जाळले आहेस, त्याला पुन्हा शांत कर; तो पाण्याने, पवित्र कुशाने, आणि पसरलेल्या अंकुरांनी इथे उठो. हे तुझे एक स्थान पूर्वी, ते तुझे एक स्थान; तिसऱ्या प्रकाशात एकत्र प्रवेश करा; विश्रांतीस्थानी शरीराशी एकत्र हो, देवांना प्रिय होऊन उच्चतम निवासात पोहोच. उठ, पुढे जा, पाण्यातील निवासात जा; तिथे पितरांशी एकत्रित हो, सोमासह आनंद घे, अर्पणात आनंद घे. तुझे शरीर झटक, स्वतःला गोळा कर; तुझे अवयव विखुरू नकोस, शरीर विखुरू नकोस; स्थिर मनाने प्रवेश कर, पृथ्वीवर स्वागत मिळेल तिथे जा. जे पितर सोमात आनंद घेतात, त्यांनी मला तेजाने अभिषेक करावा, देवांनी मध आणि तुपाने; त्यांनी मला दृष्टिसाठी पार नेवो, त्यांनी मला वृद्धत्व वाढवून दिले, दात नसलेल्या तोंडाने. अशा प्रकारे, मृत्यूपासून पुढे जाणारा जीव, पृथ्वीच्या कवचात, पितरांच्या आश्रयात, देवांच्या दयेमुळे, नवीन जीवनाच्या, शंभर शरद ऋतूंच्या, आणि स्वर्गाच्या दिशेने आपला पवित्र प्रवास सुरू करतो.