मन, विचार आणि श्रद्धेने मी तुला बोलावतो—हे जीव, या घरांत वास करण्याची इच्छा बाळगून ये. पितरांसोबत, यमासोबत एकत्र जा; कोमल वारे तुला अनुकूलपणे येथे घेऊन येवोत. मारुत तुला वर नेवोत, वर नेणारे तुला उचलोत; शेळीच्या थंडाव्याने तुला शीतल करोत, पाऊस तुला ओलावो, हे बालका. उठ, तुझे जीवन हे आयुष्य, बळ, कौशल्य आणि दीर्घायुष्य यासाठी असो; तुझा मन तुझ्या मूळ स्थानी जावो, मग पितरांकडे धाव घे. तुझे मन महिन्याकडे, इंद्रियांकडे किंवा तुझ्या रसाकडे जाऊ नये; तुझ्या अंगातील किंवा शरीरातील काहीच येथे राहू नये. वृक्ष किंवा ही महान दिव्य पृथ्वी तुला त्रास देऊ नये; पितरांमध्ये, यमाच्या राजांमध्ये तुझे स्थान शोध. तुझा जो भाग दूर गेला आहे—श्वास असो, प्राण असो, किंवा काहीही असो—तुझे सर्व पितर एकत्र येऊन, प्रत्येक भाग पुन्हा पुन्हा तुझ्यात स्थापन करो. जीवंत असलेल्यांनी त्याच्यासाठी अश्रू ढाळले; त्याला घरातून, गावातून बाहेर घेऊन जा. मृत्यू, यमाचा ज्ञानी दूत, त्याचा प्राण पितरांकडे घेऊन गेला. जे दुष्ट पितरांत शिरले आहेत, जे नातेवाईकांसारखे वावरतात, पण ज्यांना अर्पण मिळाले नाही—ते, जे अर्पण घेऊन जातात, अग्नी वाहून नेतात, त्यांना या यज्ञापासून दूर करा. पितर येथे एकत्र येवोत, आमच्यासाठी सुखद विश्रांतीस्थान निर्माण करो, दीर्घायुष्य द्यावो. आम्ही त्यांना अर्पण देत, अनेक शरद ऋतू जगू, आमची शक्ती कधीच कमी होऊ नये. मी तुझ्यासाठी ही गाय दाबतो, जिनचे दूध अन्न आहे—ती गाय, येथे जिवंत बसलेल्याला लोकांचा पोषक करो. तू उत्तम घोड्यांनी युक्त, उत्तम सेवकांनी युक्त त्या पारावर किंवा नवीन वाहकांच्या पारावर जा. ज्याने तुला मारले, ज्याचा मृत्यू निश्चित आहे, तोच तसे होवो; त्याला दुसरा कोणताही भाग मिळू नये. यम दूर आहे, विवस्वान जवळ आहे; त्यापलीकडे मला काहीच दिसत नाही. यमाच्या यज्ञावर मी तुला ठेवले आहे; विवस्वानाने तुला पृथ्वीवर विस्तारित केले आहे. त्यांनी अमरत्वाला मृत्युलोकापासून वेगळे केले, विवस्वानासाठी भेद केला. अश्विनांनी दिलेले ते घेऊन गेले; सरण्युने त्या दोन जुळ्यांना सोडले. जे पुरले गेले, जे वर ठेवले, जे जाळले, आणि जे उघडे ठेवले—त्या सर्व पितरांना, अग्नी, येथे बोलाव, ते अर्पण स्वीकारो. जे अग्नीने जळाले, जे न जळाले, जे स्वशक्तीने स्वर्गात आनंदित आहेत—हे जातवेद, तू त्यांना ओळखत असशील तर—ते अर्पण आणि बलि प्रसन्नतेने स्वीकारो. अग्नी, त्याला जास्त जाळू नकोस; त्याचे शरीर भाजू नकोस. तुझे तेज लाकडांमध्ये असो; जे तेजस्वी आहे ते पृथ्वीवर असो. मी त्याला हे विश्रांतीस्थान देतो; जो येथे आला आहे तो माझा असो, तो येथे असेल. यमाने जाणून उत्तर दिले: तो माझ्या संपत्तीपाशी येथे उभा राहो. आपण आयुष्याची ही मर्यादा मोजू, जेणेकरून आपल्याला योग्यतेपेक्षा कमी मिळू नये; आपण शंभर शरद ऋतू यापूर्वी गाठू. (ही प्रार्थना सातत्याने, सात वेळा पुन्हा पुन्हा उच्चारली जाते—आयुष्याची मर्यादा मोजू, कमी पडू नये, शंभर शरद ऋतू गाठू.) माझे आईपासून विभक्त होणे होऊ नये, मी स्वर्गलोक प्राप्त करू, दीर्घायुष्य मिळवू. मी ठरलेल्या वेळेआधी जाऊ नये, शंभर बाणांमध्ये किंवा अकाली मरू नये. श्वास, अपान, व्यान, प्राण आणि सूर्यदर्शनासाठी डोळे—अचूक मार्गाने, यमाच्या अधिपत्याखाली पितरांकडे जा. जे श्रेष्ठ होते, जे आनंदले, जे द्वेष आणि संतानहीनता सोडून पुढे गेले—त्यांनी स्वर्गलोक शोधला, आकाशाच्या शिखरावर प्रकाशमान झाले. आकाश पाण्याने परिपूर्ण आहे, मध्यप्रदेश समृद्ध आहे, तिसरे म्हणजे श्रेष्ठ स्वर्ग, जिथे पितर वास करतात. जे आमच्या पित्यांचे वडील, आजोबा, जे विशाल आकाशात गेले, जे पृथ्वी आणि आकाशावर लक्ष ठेवतात—त्या पितरांना आम्ही आदरपूर्वक नमन करतो. आता तू पुन्हा आकाशातील सूर्य पाहू शकणार नाहीस. जशी आई आपल्या बाळाला लपेटते, तशी पृथ्वी तुला कवेत घेऊ दे. आता तू वार्धक्य किंवा काहीही पाहू शकणार नाहीस. जशी पत्नी पतीला वस्त्राने लपेटते, तशी पृथ्वी तुला कवेत घेऊ दे. मी तुला शुभ पृथ्वीच्या वस्त्राने लपेटतो. जिवंत असलेल्यांना मंगल लाभो, पितरांना पोषण लाभो, आणि तुलाही लाभो. अग्नी आणि सोम, मार्ग निर्माण करणारे, यांनी देवांमध्ये मौल्यवान निवासस्थाने ठेवली आहेत. पूषणला पाठवा, जो departed लोकांना जलद रथांवर घेऊन जातो; त्यांना तिकडे जाऊ द्या. पूषण, ज्ञानी आणि जीवांचे रक्षक, तुला पुढे नेवो, जो कधीही पशू गमावत नाही. तो या पितरांना देतो, आणि अग्नी देवांना उत्तम दान देतो. जीवनशक्ती, सर्वव्यापी प्राण, तुला सर्व बाजूंनी रक्षण करो. पूषण तुला पुढील मार्गावर जपवो. जिथे धर्मात्मे राहतात, जिथे ते गेले, तिथे देव सविता तुला स्थापन करो. मी तुझ्यासाठी हे दोन अग्नी जुळवतो, श्वास पुढे नेण्यासाठी. त्यांच्या सहाय्याने, तू यमाच्या आसनावर आणि सभेत पोहोच. हे तुझे पहिले वस्त्र, ते आले आहे. जे तू इथे घातले होतेस, ते आता जाऊ दे. ज्ञानी होऊन, अर्पण व पुण्य फळांच्या ठिकाणी, जिथे तुझे दान नातेवाईकांत वाटले जाते, तिकडे जा. अग्नीचे कवच घाल, गायींनी वेढलेले. मेद आणि मज्जेने स्वतःला झाक. तू बळकट आणि उत्साही हो, तुला शक्तीने पुढे नेले जावो, आणि तू लवकरच त्या स्थळी पोहोच. हातातील काठी घे, गेलेला श्वास, श्रवण, तेज आणि बळ घे—इथे आपण सर्वजण, पराक्रमी होऊन, शत्रू आणि विरोधकांवर विजय मिळवू. मृताच्या हातातील धनुष्य घे, शक्ती, तेज आणि सामर्थ्य मिळव—संपत्ती व विपुल पोषण गोळा कर, जवळ ये, जिवंतांच्या जगात परत ये. अशा प्रकारे, या मंत्रांमधून मृतात्म्याचे पितरांकडे, यमाकडे, आणि पुनर्जन्माच्या अथवा मोक्षाच्या मार्गावर सन्मानाने, प्रेमाने आणि श्रद्धेने मार्गदर्शन केले जाते; तसेच, जीवनात राहिलेल्यांसाठी दीर्घायुष्य, आरोग्य, आणि सौख्य यांची प्रार्थना केली जाते.