एकदा अग्नीसमोर सर्व देवता आणि पितरांना समर्पित अशी विधी सुरू झाली. उजवे गुडघे वाकवून बसलेले, सर्वजण देवतांना आपली अर्पण अर्पित करतात आणि प्रार्थना करतात की, “मानवी चुकांमुळे पितरांनी आम्हाला कधीही हानी पोहोचवू नये.” तवष्टा आपल्या कन्येसाठी वर तयार करतो, आणि त्यामुळे संपूर्ण जग एकत्र जोडले जाते. यमाची आई, विवस्वानची पत्नी म्हणून, महात्म्याने आलिंगन घेऊन अदृश्य झाली. आता, ज्या प्राचीन मार्गांनी आपले पूर्वज गेले, त्या मार्गांनी तूही जा. तिथे तुला यम आणि वरुण हे दोन्ही राजे त्यांच्या राज्यात आनंदाने दिसतील. जा, दूर जा, सर्व दिशांना पसर. आपले पितरांनी हे जग त्याच्यासाठी निर्माण केले आहे. दिवसांनी, रात्रींनी, पाण्यांनी यम त्याला स्पष्टपणे त्याचे विश्रांतीस्थान देतो. आम्ही तेजाने तुला प्रज्वलित करतो, तेजानेच तुझ्यात अग्नी चेतवतो. हे तेजस्वी अग्ने, पितरांना या अर्पणाकडे, यज्ञाग्नीजवळ घेऊन ये. आम्ही तुझ्यात तेजाने प्रज्वलन करतो. हे दीप्तिमान अग्ने, दीप्तिमान पितरांना या अर्पणाकडे घेऊन ये. आमचे पितर, अंगिरस, नवग्व, अथर्वण, भृगु, सोमयुक्त हे सर्व, आम्ही त्यांच्या कृपेच्या आणि सौम्य मनाच्या छायेत राहू. यमा, तू अंगिरसांसह येथे ये, विविध रूपांनी आनंद लुट. मी तुझ्या वडिलांना, विवस्वानला, बोलावतो; या पवित्र कुशावर बस. यमा, या कुशावर चढू नकोस, अंगिरस आणि पितरांसोबत राहा. राजन्, ऋषींनी रचलेले स्तोत्र तुला घेऊन येवोत; या अर्पणात आनंद मान. येथून ते स्वर्गाच्या उच्च शिखरावर गेले आहेत. विजयी होऊन, मार्गावरून, अंगिरस आकाशात गेले. यमासाठी सोम शुद्ध केला जातो; यमासाठी अर्पण केला जातो. यमाला, अग्नीने दूत म्हणून पाठविलेला, उत्तम प्रकारे सिद्ध केलेला यज्ञ पोहोचतो. यमाला मधुर, मधयुक्त हविर्दान अर्पण करा आणि पुढे या. हे पूर्वज ऋषी, पितर, ज्यांनी आपल्यासाठी मार्ग निर्माण केला, त्यांना हे नमस्कार. यम राजाला तुप आणि दूधाचे हविर्दान अर्पण करा. तो आम्हाला दीर्घायुष्य देवो, जिवंत राहण्यासाठी. अग्ने, त्याला जाळू नकोस, प्रखर जाळू नकोस, त्याचे त्वचा किंवा शरीर जाळू नकोस. जेव्हा तू त्याला शिजवशील, जातवेद, तेव्हा त्याला पितरांकडे पोहोचव. जेव्हा तू त्याला शिजवशील, जातवेद, तेव्हा त्याला पितरांकडे सुपूर्द कर. तो अन्यायाच्या मार्गाने गेला असेल, तर तो देवांच्या शक्तीच्या अधीन होतो. तीन कद्रूंनी सोम शुद्ध केला जातो; सहा रुंद पात्रांनी हा महान सोम शुद्ध होतो. त्रिष्टुप, गायत्री या सर्व छंद यमाला अर्पण केले जातात. तुझ्या डोळ्यांनी सूर्याकडे जा, श्वासाने वाऱ्याकडे जा; धर्माने स्वर्ग आणि पृथ्वीला जा. किंवा तुझ्या इच्छेने पाण्यात जा; शरीराने वनस्पतींमध्ये राहा. अजन्म भाग तपस्येचा आहे; त्यासाठी तप कर. तुझी ज्वाला त्यासाठी जळो, तुझे तेज त्यासाठी उजळो. हे जातवेद, तुझ्या मंगल रूपांनी त्याला धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात घेऊन जा. हे जातवेद, तुझ्या त्या वेगवान आणि तेजस्वी ज्वाळा, ज्या आकाश आणि मध्याकाश भरतात, त्या त्याच्यामागे जावोत; आणि तुझ्या दुसऱ्या शुभ ज्वाळांनी त्याला शुद्ध कर. अग्ने, अर्पण केलेल्या, हविर्दान घेतलेल्या याला पुन्हा पितरांकडे सोड; उरलेल्या, जीवनाने युक्त, तेजस्वी शरीराने, एकत्र येवोत. यमाचे दोन कुत्रे, सारमेय, चार डोळ्यांचे, चित्कबर, त्या शुभ मार्गावरून जा; मग यमासोबत पितरांकडे जा, जे यमासोबत भोजात आनंद मानतात. हे यम, तुझे दोन चार डोळ्यांचे रक्षक कुत्रे मार्गावर बसून मनुष्यांचे निरीक्षण करतात—राजन्, त्याच्या देखरेखीला त्यांना सोपव; आम्हाला सुरक्षितता आणि अभय दे. रुंद नाकाचे, अर्पणासाठी उत्सुक, अंजीर-लाकडाच्या रंगाचे, यमाचे दूत लोकांमध्ये फिरतात; ते आम्हाला पुन्हा सूर्यदर्शन, दीर्घायुष्य देवोत. काहींसाठी सोम वाहतो, तर काहींसाठी तुपाचे अर्पण; ज्यांच्यासाठी मध वाहते—तोही त्यांच्याकडे जावो, हे देवहो. जे पूर्वी सत्याचे अनुयायी होते, सत्यात जन्मले, सत्याने वाढले—ऋषी, तपस्वी, हे यम, तपस्येने जन्मले—तोही त्यांच्याकडे जावो. जे तपस्येने अजिंक्य झाले, तपस्येने स्वर्ग गाठला, महान तप केले—तोही त्यांच्याकडे जावो, हे देवहो. जे युद्धात लढले, वीर, ज्यांनी आपल्या लोकांसाठी शरीर त्यागले, आणि ज्यांनी हजार दान दिली—तोही त्यांच्याकडे जावो, हे देवहो. हजार नेत्रांचे ऋषी, जे सूर्याचे रक्षण करतात—ऋषी, तपस्वी, हे यम, तपस्येने जन्मले—तोही त्यांच्याकडे जावो. हे पृथ्वी, त्याच्यासाठी सौम्य, स्थिर, सुरक्षित विश्रांतीस्थान हो; त्याला विस्तीर्ण आसरा दे. पृथ्वीच्या अमर्याद, विशाल जागेत त्याला ठेव; त्याने केलेल्या अर्पणांनी, जिवंत, त्याच्यासाठी मधुर प्रवाह असो. मी तुला मनाने, विचाराने बोलावतो—या, या घरात राहण्याची इच्छा ठेवून; पितरांसोबत, यमासोबत जा; सौम्य वारे तुला अनुकूलपणे येथे आणोत. मरुतगण तुला उंच नेवोत, वर नेणारे तुला उचलोत; शेळीने तुला शीतल करोत, पाऊस तुला ओलावो, हे बालका. उठून, तुझे जीवन आयुष्यासाठी, बळासाठी, कौशल्यासाठी, जिवंत राहण्यासाठी असो; तुझे मन तुझ्या लोकांत जावो, मग पितरांकडे धाव. तुझे मन महिन्याकडे, इंद्रियांकडे, तुझ्या सत्वाकडे जाऊ नये; तुझ्या अवयवांचे किंवा शरीराचे काहीच इथे राहू नये. झाड तुला त्रास देऊ नये, ना ही महान दिव्य पृथ्वी; पितरांमध्ये, यमाच्या राजांमध्ये तुझे स्थान मिळो. तुझा जो भाग दूर गेला, श्वास, प्राण, किंवा जे काही निघून गेले—तुझे एकत्रित पितर पुन्हा, भागभागाने, त्याला पुन्हा जागा देवोत. जिवंतांनी त्याच्यासाठी शोक केला; त्याला घरातून, गावातून बाहेर नेले. मृत्यू, यमाचा ज्ञानी दूत, त्याचे प्राण पितरांकडे घेऊन गेला. जे दुष्ट, पितरांमध्ये शिरले, आप्तासारखे वावरतात, अर्पण न मिळालेले, जे अर्पण घेऊन जातात, अग्नी वाहतात, ते या यज्ञापासून दूर जावोत. पितर येथे एकत्र येवोत, आमच्यासाठी सुखद विश्रांतीस्थान निर्माण करोत, दीर्घायुष्य देवोत. आम्ही त्यांना अर्पण देत, अनेक शरद् जगू, उत्साही राहू. मी तुझ्यासाठी गायीचे दूध दाबतो, जिचे दूध अन्न आहे—तिच्यामुळे, जो इथे जिवंत बसला होता, तो लोकांचा पोशिंदा होवो. अशा प्रकारे, विधी, अर्पण, प्रार्थना, आणि पितरांची कृपा यांचा हा पवित्र अनुष्ठानाचा प्रवास पूर्ण झाला.