सर्व तारे आणि चंद्र, हे सर्व त्या परमेश्वराच्या अधीन आहेत. तो इतका महान आहे की दिवसापासून त्याचा जन्म झाला, आणि त्याच्यापासूनच दिवसाचा जन्म झाला. रात्र देखील त्याच्यापासून उत्पन्न झाली आणि त्याच्यापासूनच रात्र निर्माण झाली. तो मध्याकाशातून जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच मध्याकाश निर्माण झाला. वाऱ्यापासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच वारा निर्माण झाला. आकाशापासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच आकाश निर्माण झाले. दिशांपासून त्याचा जन्म झाला, आणि त्याच्यापासूनच दिशा निर्माण झाल्या. पृथ्वीपासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच पृथ्वी निर्माण झाली. अग्निपासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच अग्नि निर्माण झाला. जलापासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच जल निर्माण झाले. ऋग्वेदाच्या ऋचांपासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच ऋचा निर्माण झाल्या. यज्ञापासून तो जन्माला आला, आणि त्याच्यापासूनच यज्ञ निर्माण झाला. तोच यज्ञ आहे, आणि तो यज्ञ त्याचाच आहे, तोच यज्ञाचा मुख्य भाग बनतो. तो गर्जना करतो, तो प्रकाश फेकतो, तो वज्र फेकतो. तो जे काही करतो, ते चांगल्यासाठी असो वा वाईटासाठी, माणसासाठी असो वा असुरासाठी, वनस्पतींवर जे काही घडवतो, वा जे काही पर्जन्यरूपाने बरसतो, किंवा संतती वाढवतो—मघवान, तुझे सामर्थ्य शंभर रूपांइतके व्यापक आहे. तुझ्या बंधनांना शंभर किंवा हजार बंधने असली, तरी ती सर्व बांधलेली आहेत. हे इंद्रा, तू शत्रूंहून श्रेष्ठ हो, मृत्यूपेक्षा श्रेष्ठ हो. हे बलशाली, तू वैरापेक्षा श्रेष्ठ हो; तू सर्वव्यापी, सर्वशक्तिमान इंद्र आहेस—आम्ही तुझी उपासना करतो. तुला नमस्कार! माझ्याकडे कृपादृष्टीने पाहा, मला पाहा, दूर वळू नकोस. अन्न-पाणी, कीर्ती, तेज, आणि ब्राह्मणाचा तेज या सर्वांसह आम्ही तुझी उपासना करतो. जल, सामर्थ्य, बल यांसह आम्ही तुझी उपासना करतो. जल, लाल प्रभात, रुपेरी प्रदेश, आणि सामर्थ्य यांसह आम्ही तुझी उपासना करतो. हे विशाल, विस्तीर्ण, दृढ जग, आम्ही तुझी उपासना करतो. हे विस्तृत, उत्तम, तेजस्वी विश्व, आम्ही तुझी उपासना करतो. तू कल्याणकारी, दानशूर, एकत्रित, प्रयत्नशील आत्मा हो—अशी आम्ही तुझी उपासना करतो. तुला नमस्कार! माझ्याकडे कृपादृष्टीने पाहा, मला पाहा, दूर वळू नकोस. अन्न-पाणी, कीर्ती, तेज, आणि ब्राह्मणाचा तेज यांसह आम्ही पुन्हा तुझी उपासना करतो. ही पृथ्वी सत्यावर स्थिर आहे, आकाश सूर्यामुळे स्थिर आहे; आदित्य ऋतावर उभे आहेत, आणि सोम स्वर्गात स्थापित आहे. सोमामुळे आदित्य बलवान आहेत, सोमामुळे ही महान पृथ्वी सामर्थ्यवान आहे; आणि या तारकांमध्ये, सोम त्यांच्यात मध्यभागी आहे. जो पितो तो माणूस गृहीत धरतो की, औषधी द्रव्ये दाबून त्याने सोम पिला आहे; पण ब्राह्मणांना ज्ञात असलेला खरा सोम, तो कोणताही मर्त्य प्राणी पिऊ शकत नाही. जेव्हा ते तुला पितात, सोम, तेव्हा तू पुन्हा भरून येतोस; वायू तुझा रक्षक आहे, महिने तुझी रूपे आहेत. आवरणांनी संरक्षित, बर्हिष्कडून रक्षित, सोम सुरक्षित आहे; तू दगडांच्या आवाजाकडे ऐकतोस, कोणताही मर्त्य प्राणी तुला पिऊ शकत नाही. त्या वेळी, सूर्येने आपला पती निवडला, तेव्हा उत्तम शय्या होती, डोळ्यांना अंजन होते, आणि आकाश व पृथ्वी हे तिचे आवरण होते. रैभ्य हा सेवक होता, नाराशंसी आसन पसरवणारी होती; सूर्येचे शुभ वस्त्र, गीतांनी अलंकृत, पुढे गेले. स्तोत्रे हे पाऊल होते, कुरिरा छत्र होते, आणि छंद हे पडदे होते; सूर्येसाठी अश्विन्स श्रेष्ठ पुरुष होते, अग्नि मुख्य होता. सोम वर म्हणून पुढे आला, अश्विन्स पुन्हा श्रेष्ठ पुरुष होते; सूर्येची स्तुती करताना, सावितृने आपल्या मनाने तिला वर दिले. तिचे मन हे अक्ष होते, आकाश हे आवरण होते; दोन तेजस्वी बैल हे तिचे जोडीदार होते, जेव्हा सूर्ये आपल्या पतीकडे गेली. ऋच आणि सामन यांनी संबोधित दोन गायी, तुझ्या गीतांसारख्या आल्या; तुझे कान हे चाक झाले, आणि स्वर्गातील मार्ग हे स्थिर आणि गतिमान झाले.