तो परमेश्वर, जो स्वतःला अर्पण करतो, जो शक्ती देतो, ज्याची सर्व उपासना करतात, ज्याच्या आज्ञेला देवही पाळतात, जो द्विपाद (दोन पायाचे) आणि चतुष्पाद (चार पायाचे) प्राण्यांवर अधिराज्य गाजवतो—त्याच्या कोपाला कारण ठरते ते म्हणजे: जो कोणी अशा विद्वान ब्राह्मणावर विजय प्राप्त करतो, जो ब्रह्मज्ञान जाणतो. म्हणून, 'ओ लाल प्रभो, जागृत हो, दूर करा, कमी करा; ब्रह्मज्ञानीचे बंधन सोडा', अशी प्रार्थना केली जाते. तो एक पायाने द्विपादांपलीकडे उभा राहतो; दोन पायांनी तो त्रिपादाच्या मागून जातो; चार पायांनी तो द्विपादांच्या मध्ये फिरतो, रेषा ओळखतो, रांगेत उभा राहतो. त्याच्यावर अपराध केल्यास, म्हणजेच ब्रह्मज्ञानी ब्राह्मणावर विजय मिळविल्यास, तो देव क्रुद्ध होतो. म्हणून पुन्हा विनंती—'ओ लाल प्रभो, जागृत हो, दूर करा, कमी करा; ब्रह्मज्ञानीचे बंधन सोडा.' काळ्या रात्रीचा पुत्र, पांढरा वासरू, जन्माला येतो. तो आकाशात उगवतो; तो उगवला आहे, लाल प्रभु प्रकट झाला आहे. तो प्रेरक, खाली बोलून स्वर्गाच्या शिखराकडे प्रस्थान करतो. आपल्या किरणांनी तो आकाश व्यापतो; महान इंद्र झाकून येतो. तोच आधार देणारा, व्यवस्था करणारा, आकाशात उंचावलेला वारा आहे. तोच आर्यमा, तोच वरुण, तोच रुद्र, तोच महान देव आहे. तोच अग्नि, तोच सूर्य, तोच महान यम आहे. त्याच्याकडे दहा वासरं येतात, सर्व जुळवलेली, प्रत्येकाचे एकच डोके. तो जेव्हा उगवतो आणि तेजाने झळकतो, तेव्हा ही वासरं पश्चिमेकडे आणि पुढे पसरतात. ही मरुतांची सेना आहे; ती एकत्र बांधलेल्या गठ्ठ्यासारखी येते. महेंद्र झाकून येतो, आकाशात किरणांवर आरूढ होतो. त्याच्या नऊ नौका आहेत, नऊ प्रकारे आधारलेली. तो सर्व सृष्टीकडे पाहतो—श्वास घेणारे आणि न घेणारे दोन्ही. ही सर्व शक्ती त्याच्यामध्ये समाविष्ट आहे; तो एकच आहे, सर्वांचा एकमेव वाहक. सर्व देव त्याच्यामध्ये एकरूप होतात, तोच एकमेव वाहक असतो. कीर्ती, यश, पाणी, आकाश, ब्राह्म तेज, अन्न आणि जे काही खाल्ले जाते, हे सर्व त्याच्यामध्ये आहे. जो कोणी या एकमेव वाहक देवास जाणतो, त्याच्याबद्दल दुसरा, तिसरा, चौथा कोणीही बोलत नाही. पाचवा, सहावा, सातवा, आठवा, नववा, दहावा असाही कोणी बोलत नाही. तो सर्वकडे पाहतो—श्वास घेणारे आणि न घेणारे सर्व. ही शक्ती त्याच्यातच आहे; तो एकच, सर्वांचा एकमेव वाहक. सर्व देव त्याच्यात एकरूप होतात. ब्रह्म, तप, कीर्ती, यश, पाणी, आकाश, ब्राह्म तेज, अन्न आणि जे काही खाल्ले जाते, हे सर्व त्याच्यात आहे. जे झाले, जे होईल, श्रद्धा, आनंद, स्वर्ग, यज्ञ—हे सर्व त्याच्याशी संबंधित आहे. जो कोणी या एकमेव वाहक देवास जाणतो, तो जाणतो की तोच मृत्यू आहे, तोच अमरत्व आहे, तोच अथांग आहे, तोच राक्षस आहे. तो रुद्र धन देणारा, पृथ्वीचा स्वामी आहे; आदराने आणि 'वषट्' उच्चाराने त्याचं स्तवन केलं जातं. सर्व जीव त्याच्याकडे मार्गदर्शनासाठी येतात. सर्व तारे आणि चंद्र त्याच्या अधीन आहेत. तो दिवसातून जन्मला; त्याच्यापासून दिवस निर्माण झाला. तो रात्रीतून जन्मला; त्याच्यापासून रात्र निर्माण झाली. तो अंतराळातून जन्मला; त्याच्यापासून अंतराळ निर्माण झाले. तो वाऱ्यातून जन्मला; त्याच्यापासून वारा निर्माण झाला. तो आकाशातून जन्मला; त्याच्यापासून आकाश निर्माण झाले. तो दिशांतून जन्मला; त्याच्यापासून दिशा निर्माण झाल्या. तो पृथ्वीपासून जन्मला; त्याच्यापासून पृथ्वी निर्माण झाली. तो अग्नीपासून जन्मला; त्याच्यापासून अग्नी निर्माण झाला. तो पाण्यापासून जन्मला; त्याच्यापासून पाणी निर्माण झाले. असा हा एकमेव, सर्वांचा आधार, सर्व विश्वाचा अधिपती—तोच सर्वाचा आरंभ, तोच सर्वाचा आधार आहे.