पृथ्वीच्या आधारावर सर्व काही स्थिर आहे; देवांनी तिला हलवू नये, अशी प्रार्थना केली जाते. त्या भूमीला, जिच्या गर्भातून जिवंत जोडपे आणि त्यांच्या पुत्रांना अग्नीच्या आवरणातून बाहेर नेतात, तिच्या स्थैर्यासाठी विनंती केली जाते. संपूर्ण जग जिंकून, सर्व इच्छा ओलांडून, हे जोडपे एकत्र आले आहे. आता, हळद आणि चमचा, एकाच भांड्यात त्याला उचलून पुढे जा. हे भांडे आमच्या समोर पसरवा, त्याचा आकार मोठा करा, तुपाने अभिषेक करा; हे भांडे पूर्ण भरू दे. जसे गाय आपल्या वासराला जवळ घेते, तसे देवांनी या तरुणाला आपल्या कुशीत घेण्यासाठी बोलावावे. शय्येचा निर्माता हे विस्तीर्ण जग पसरवो, स्वर्गीय प्रदेश अद्वितीयपणे विस्तारो; त्यावर मोठे पंख असलेला महिष विश्रांती घेवो. हे देवहो, त्याला देवतांना अर्पण करा. पत्नी जे शिजवते, किंवा पती, किंवा इतर कोणी, ते दोघांनी मिळून मुक्त करा; एकत्र कार्य करत, तुम्ही दोघेही एकाच जगात पोहोचा. या पृथ्वीवर जे काही आहे, आमचे पुत्र आणि जे आमच्या आजूबाजूला उत्पन्न झाले आहेत, त्यांना सर्वांना भांड्यात बोलवा; नाभी जाणून, मुले एकत्र येवोत. मधाने समृद्ध, तुपाने मिश्रित, अमरत्वाच्या नाभी असलेल्या संपत्तीच्या धारांना स्वर्गीय प्रदेशाने, खजिन्याचे रक्षकांनी, साठ बाणांमध्ये समाविष्ट करावे. खजिन्याचे रक्षक हे ठेवलेले धन झाकून ठेवोत, आणि जे दुर्बल आहेत, ते आजूबाजूला राहोत. आम्ही ठेवलेले, स्थापित केलेले, स्वर्गीय प्रदेशाने तीन गाठींमध्ये तीन स्वर्ग गाठले आहे. अग्नीने दानवाचा योग्यतेने संहार करावा; मांसभक्षक, पिशाच्च येथे येऊ नये. आम्ही त्याला दूर करतो, बाहेर ठेवतो; हे आदित्यहो, अंगिरस त्याच्याशी एकत्र येवोत. आदित्य आणि अंगिरस यांना मधाने, तुपाने मिश्रित अर्पण अर्पण करतो. शुद्ध हाताने, ब्राह्मणाने, अपाय न होता, हे स्वर्गीय, उत्तम भाग उपभोगला आहे. मी हे सर्वोच्च गाठले आहे, त्या जगातून श्रेष्ठ एक आला आहे. तुप ओता, तुपाने अभिषेक करा; हे आमच्यात अंगिरसांचा भाग आहे. सत्य आणि तपासाठी, देवांना हे धन, हे उत्तम ठेव अर्पण करतो. ते जुगारात वा संघर्षात नष्ट होऊ नये; आम्ही कधीही ते दूर फेकू नये. मी शिजवतो, देतो, कृती माझी आहे; पत्नी करुणेसाठी जन्मली आहे. युवा जग, पुत्र जन्मतो; तुम्ही दोघेही त्याला वाढवताना आधार द्या. येथे पाप नाही, कमतरता नाही; मित्रांसह काही मोजून येत नाही. ठेवलेले भांडे अपूर्ण नाही; शिजवलेले पुन्हा शिजवणाऱ्याकडे परत येत नाही. आपण प्रियासाठी प्रिय निर्माण करू; द्वेष करणारे जसे हवे तसे दूर जाऊ दे. गाय, दोरापासून मुक्त, वासरासह, मृत्यू या पुरुषापासून दूर करू दे. अग्नी एकमेकांना ओळखतो, वनस्पतींना आणि नद्यांना; जितके देव आकाशात चमकतात, सोन्याचे, प्रकाशाचे, ते शिजवलेले झाले आहेत. हे मानवांचे, सर्व प्राण्यांचे, इतरांचे त्वचा झाले आहे, न जळलेले. राजत्वाने स्वतःला झाकावे; हे वस्त्र आनंदाचा चेहरा असो. जुगारात, संघर्षात, किंवा लाभासाठी जे खोटे बोलतो—एकाच धाग्यावर राहून, त्यात सर्व अशुद्धता स्थिर होवो. पावसाला सहन करा, पाण्यात जा; तू देवांचा त्वचा, धूर, उठवतो. तुपाच्या आधाराने सर्वत्र पसरतोस; उत्तम आसन मिळून या जगात ये. स्वर्गाने शरीर विविध रंगांनी बनवले आहे. काळे शुद्ध करून, पुन्हा उजळ करून, जे लाल आहे, ते अग्नीला अर्पण करतो. पूर्व दिशेला, अग्नीला, काळ्या रक्षकाला, आदित्याला, बाणधारीला हे अर्पण करतो. तो आमचे रक्षण करो, आमचे संरक्षण करो. वृद्धत्वासाठी ठेवलेले येथे आम्हाला वृद्धत्व किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो आणि आम्ही परिपक्वतेशी एकत्र होवो. दक्षिण दिशेला, इंद्राला, छेदक रक्षकाला, यमाला, बाणधारीला हे अर्पण करतो. त्याचप्रमाणे रक्षण आणि संरक्षणाची प्रार्थना. पश्चिम दिशेला, वरुणाला, विभागणाऱ्या रक्षकाला, अन्नरक्षकाला, बाणधारीला हे अर्पण करतो. त्याचप्रमाणे प्रार्थना. उत्तर दिशेला, सोमाला, स्वयंभू रक्षकाला, बाणधारीला हे अर्पण करतो. त्याचप्रमाणे प्रार्थना. स्थिर दिशेला, विष्णूला, काळ्या गळ्याच्या रक्षकाला, औषधी वनस्पतींना, बाणधारींना हे अर्पण करतो. त्याचप्रमाणे प्रार्थना. वरच्या दिशेला, बृहस्पतीला, पांढऱ्या रक्षकाला, पर्जन्य आणणाऱ्या बाणधारीला हे अर्पण करतो. त्याचप्रमाणे प्रार्थना. तो म्हणावा, "मी देतो," आणि त्यानंतर तीचा उपभोग घ्यावा. गाय ब्राह्मणांना मागणी केल्यावर द्यावी; त्यामुळे ती संततीमध्ये फलदायी होते. तो गाय संततीने विकत घेतो, आणि तो जनावरेही देतो. जो देवांची गाय ऋषींना मागणी केल्यावर देत नाही, तो देवांपासून विभक्त होतो. गायच्या शिंगांना हातोड्याने ठेचले जाते, तिच्या शेपटीला दगडाने, तिच्या घरांना अग्नीने जाळले जाते, तिचे स्वतःचे अंधाने दिले जाते. रक्तवर्णी गाय तिच्या आधारातून रक्षक शोधते. त्यामुळे गाय समजून घेणे कठीण आहे. तिच्या पायाच्या आधारातून "विकलिंदु" हे नाव मिळते. जे तिला तोंडाने हुंगतात, ते नावाविना नष्ट होतात. जो तिच्या कानांना छेदतो, तो देवांमध्ये विभक्त होतो. तो म्हणतो, "मी खुणा करतो," पण तरुण स्वतःचे हक्क सांगतो. जेव्हा कोणी तिच्या वासरांना आनंदासाठी कापतो, तेव्हा वासरे मरतात आणि लांडगा संततीला मारतो. जेव्हा घुबड तिच्या रक्षकाचे केस खातो, तेव्हा मुले मरतात आणि रोग नावाविना येतो. जेव्हा गुलाम स्त्री तिच्या शेणाचा स्वाद घेते, तेव्हा विकृत जन्म होतो; म्हणून पाप टाळावे. गाय देव आणि ब्राह्मणांसह जन्मते. त्यामुळे तिला ब्राह्मणांना द्यावे; म्हणून म्हणतात, "ती स्वतःची रक्षक आहे." जो तिला जंगलातून आणतो, त्यासाठी गाय देवांनी बनवली आहे. ती ब्रह्माने मिळवावी, असं म्हणतात; जो तिला प्रिय करतो. जो देवांची गाय ऋषींना मागणी केल्यावर देत नाही, तो देवांपासून आणि ब्राह्मणांच्या कृपेपासून विभक्त होतो. जो तिच्या मालकीचा असून दुसरीची इच्छा करतो, तो न दिलेल्या व्यक्तीला दुखावतो आणि मागणाऱ्याला देत नाही. जसे खजिना ब्राह्मणांसाठी ठेवला जातो, तसे गाय; ती शोधली जाते, ज्यामध्ये ती जन्मते.