शुद्ध केलेल्या जलधारा गाळणीतून वाहत जातात; त्या मेघातून निघून स्वर्गात आणि पृथ्वीच्या लोकांमध्ये पोहोचतात. हे जीवनदायी, स्थिर असणारे जल, जे पात्रात ओतले जाते—त्यामुळे मी सर्वत्र अग्नी प्रज्वलित करतो. ही पवित्र जलधारा स्वर्गातून येतात, पृथ्वीला जोडतात, आणि पृथ्वीवरील वातावरणात मिसळतात. त्या निर्मळ आहेत, तेजस्वी आहेत; त्या आपल्याला स्वर्गलोकाकडे घेऊन जावोत अशी प्रार्थना केली जाते. या जलशक्तीशाली, मोजलेल्या, उजळ, शुद्ध आणि अमर आहेत. या जलांना गृहस्थाश्रमातील दोन अधिपतींनी मार्गदर्शन केले आहे; त्या अन्न शिजवतात, उत्तम प्रकारे मार्गदर्शित होतात. मोजलेल्या थेंबांनी ही जलधारा पृथ्वीला मिळतात, श्वास आणि वनस्पतींनी त्यांची मापणी होते; ज्यांची मोजणी होत नाही, अशा सुवर्णरंगी, शुद्ध जलधारा सर्वत्र पसरतात. या जलधारा वर चढतात, चमकतात, उष्णतेने फेसाळतात आणि असंख्य थेंब उडवतात. जशी वधू आपल्या पतीला पाहते, तसे हे धान्य या जलधारांमध्ये एकरूप होते. बसलेल्या लोकांना उभे करा, त्यांनी स्वतःला जलाने स्पर्श करावा. या पात्रांमध्ये जल आहे; हे मोजलेले धान्य, या दिशाही त्यात आहेत. कुऱ्हाड द्या, लवकर चला, झाडे न दुखवता आपण कापा, ज्यांचे राज्य सोमाने वेढले आहे; इतर अंकुर आपल्यासाठी असोत. यज्ञासाठी नवीन कुश घाला, जे हृदयाला प्रिय आणि डोळ्यांना आकर्षक आहे. त्यावर देव आणि देवता येवोत, ऋतूंनुसार बसून हे अन्न ग्रहण करो. वनाचा अधिपती, तू या कुशावर बस, अग्नीच्या होमाने मोजलेले, देवतांसह. त्वष्टा प्रमाणे, सुंदर रूप घेऊन येथे ये; आपण तुला पात्राभोवती पाहू. खजिन्याचे रक्षक, साठ बाणांनी, उत्तम शिजवलेले अन्न ग्रहण करो. ज्या व्यक्तीला अग्नीच्या स्वर्गलोकात जायचे आहे, त्याला पितृ आणि पुत्र घेऊन जावोत. पृथ्वीच्या आधारात आधार दे, घट्ट धरून ठेव; देवांनी तुला तुझ्या स्थानावरून हलवू नये. ज्या जीवित दांपत्याने, पुत्रांसह, तुला अग्नीच्या आवरणातून बाहेर काढले आहे. सर्व लोकांना जिंकून, सर्व इच्छा पार करून, तुम्ही एकत्र आला आहात. ओवी आणि चमचा, एकाच पात्रात त्याला उचलून घ्या. पात्र आमच्यासमोर पसरा, ते पुढे रुंद करा, तुपाने अभिषेक करा; हे पात्र भरून जावे. गाईने आपल्या वासराला जसे बोलावते, तसे देव हे बालक स्तनाशी बोलावोत. पलंग बनवणारा हे विस्तीर्ण जग पसरो, स्वर्गीय क्षेत्र अतुलनीय विस्तारो; त्यावर महापंखी महिष विसावो. हे देवहो, त्याला देवतांकडे अर्पण करा. पत्नी किंवा पती, किंवा दुसरा जो काही अन्न शिजवतो, ते दोघांनी एकत्र अर्पण करावे; एकत्र कृती करत, तुम्ही एकाच जगात पोहोचावेत. या पृथ्वीवरील सर्वजण, आपली मुले आणि आपल्याभोवती निर्माण झालेले—सर्वांना पात्राजवळ बोलवा; नाभी जाणून, मुले एकत्र येवोत. मधुर संपत्तीचे प्रवाह, तुपाने मिसळलेले, अमरत्वाच्या नाभी—स्वर्गलोक त्यांना वेढो, खजिन्याचे रक्षक, साठ बाणांनी. खजिन्याचे रक्षक या ठेवेला झाका, आणि जे दुर्बल आहेत ते त्याभोवती राहो. आपण ठेवलेले, ठेवून दिलेले, स्वर्गलोकाने तीन गाठींनी, तीन स्वर्ग गाठले आहेत. अग्नीने राक्षस जाळावा, योग्यप्रमाणे; मांसभक्षक, पिशाच्च इथे येऊ नये. आपण त्याला दूर करतो, आपल्यापासून दूर ठेवतो; आदित्यांनो, अंगिरस त्याच्याशी एकरूप होवोत. आदित्य आणि अंगिरस यांना मी हे मधुर, तुपमिश्रित अर्पण अ捯र्पण करतो. शुद्ध हस्तांनी, ब्राह्मणाने, सुखरूप, हे स्वर्गीय, उत्तम अंश उपभोगले आहे. मी हे उच्चतम गाठले आहे, त्या जगातून सर्वोच्च प्राप्त झाले आहे. तुप ओता, तुपाने अभिषेक करा; हा अंगिरसांचा वाटा आपल्यात आहे. सत्य आणि तपासाठी, देवतांसाठी, मी हे धन, हे उत्तम ठेव अ捯र्पण करतो. ते जुगारात किंवा संघर्षात नष्ट होऊ नये; आपण ते कधीच फेकू नये. मी शिजवतो, मी देतो, हे माझे कृत्य आहे; पत्नी दया घेऊन जन्मलेली आहे. हे तरुण जग, पुत्र जन्मतो; तुम्ही दोघे त्याला वाढवा, वयात पुढे जा. येथे पाप नाही, कमतरता नाही; मैत्रीने मोजलेले काहीच येथे येत नाही. ठेवलेले पात्र अपूर्ण नाही; शिजवलेले पुन्हा शिजवणाऱ्याकडे परत येत नाही. प्रिये साठी प्रिये घडवू या; द्वेष करणारे जसे हवे तसे दूर जावोत. दोराशिवाय गाई आणि तिचे वासरू, मृत्यू दूर लावोत. अग्नी वनस्पतींची आणि नद्यांची सेवा करणारा, दोघे एकमेकांना ओळखतात. जितके देव आकाशात चमकतात, ते सर्व सुवर्ण, तेज, शिजलेले आहेत. हे मनुष्यांचे, सर्व पशूंचे आणि इतरांचे आवरण झाले आहे, न जळलेले. राजसत्तेने तू स्वतःला अलंकृत कर; हे वस्त्र आनंदाचे मुख असो. तू जुगारात, संघर्षात, किंवा लाभासाठी जे काही खोटे बोलतोस—सर्वजण एकाच धाग्यावर राहून, त्यात सर्व अशुद्धता स्थिर होवो. पाऊस सहन कर, पाण्यातही जा; तू देवांचे आवरण, धूर, वर उचलतोस. सर्वत्र पसरून, तुपाने पोसलेले, तू राहशील; उत्तम आसन घेऊन, या जगात ये. स्वर्गाने शरीर अनेक प्रकारचे केले आहे, विविध रंगांनी. काळ्या रंगाला शुद्ध करून, पुन्हा उजळ करतो, जे लाल आहे, ते मी अग्नीला अ捯र्पण करतो. पूर्व दिशेला, अग्नीला, काळ्या रक्षकाला, आदित्याला, बाणधारीला हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. दक्षिण दिशेला, इंद्राला, आडव्या राज्यकर्त्याला, यमाला, बाणधारीला हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. पश्चिम दिशेला, वरुणाला, विभागणाऱ्याला, अन्नरक्षकाला, बाणधारीला हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. उत्तर दिशेला, सोमाला, स्वयंजात रक्षकाला, बाणधारीला हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. स्थिर दिशेला, विष्णूला, काळ्या गळ्याच्या रक्षकाला, औषधी वनस्पतींना, बाणधारींना हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. वरच्या दिशेला, बृहस्पतीला, पांढऱ्या रक्षकाला, पर्जन्यधारी बाणधारीला हे अ捯र्पण करतो. तो आपली रक्षा करो, आपली निगा राखो. येथे वृद्धत्वासाठी जे काही दिले आहे, ते आपल्याला अशक्तपणा किंवा मृत्यूकडे नेऊ नये; ते बाजूला ठेवो, आणि आपण परिपक्वतेशी एकरूप होवो. तो म्हणावा, "मी देतो," आणि मग त्याने तिचा स्वीकार करावा. गाय मागणाऱ्या ब्राह्मणांना द्यावी; त्यामुळे ती संतती आणि मुलांत समृद्ध होते. तो तिला संततीसाठी विकत घेतो, आणि तो गोमात्रही देईल. जो देवांची गाय ऋषींना मागितल्यावर देत नाही, तो देवांपासून दूर होतो. तिचे शिंग हातोड्याने फोडले जाते, शेपटी दगडाने ठेचली जाते, तिची घरे अग्नीने जाळली जातात, आणि तिचे स्वतःचे अंधाने दिले जाते. ती लालसर गाय आपल्या मूळपासून रक्षक शोधते. म्हणून, गायीचे खरे ज्ञान प्राप्त करणे कठीण आहे, असे सांगितले जाते.