एका पवित्र यज्ञकर्माच्या वेळी, पितृ आणि माता आपल्या संततीसाठी जे अन्न शिजवतात, ते केवळ शरीराची भूक भागविणारे नसून, शत्रूंपासून आणि वाईट वाणीच्या दोषांपासून मुक्त करणारे असते. हे अन्न, शंभर प्रवाहांनी वाहणारे, स्वर्गीय आहे—आकाशातील विस्तीर्ण प्रदेश व्यापणारे. त्या स्वर्गीय लोकांचा, ज्या यज्ञकर्त्यांनी जिंकल्या आहेत—त्यातील तेजस्वी, मधुर लोकात पुढे असणाऱ्या स्थानात, आपण आपल्या संततीसह वृद्धावस्थेत आश्रय घ्यावा, अशी प्रार्थना केली जाते. पूर्व दिशेला दृढतेने धरावे, कारण ती नेहमी प्रगती करणारी आहे. श्रद्धावान लोक या लोकात पोहोचतात. अग्नीत जोडप्याने जो अन्न शिजवले आणि अर्पण केले, त्यातच संरक्षणासाठी आश्रय घ्या. दक्षिण दिशेकडे वळून फिरा आणि त्या पात्राजवळ जा. तेथे यम आणि पितर एकत्र येऊन शिजवलेल्या अन्नासाठी तुमच्यावर कृपा करतात. पश्चिम दिशेला जा, ती उत्तम आहे, जिथे सोमराज आहे आणि कृपा मिळते. तिथे सद्गुणी लोकांमध्ये एकत्र व्हा, आणि जोडप्याने शिजवलेल्या अन्नात एकरूप व्हा. उत्तर दिशेला संततीसाठी सर्वोच्च स्थान आहे; तिथूनच आपली सुरुवात व्हावी. पंक्ती छंदाने सर्व प्राणी आणि मानव एकत्र झाले; आपण सर्वांच्या सर्व अंगांशी एकरूप होऊ. ही विराज स्थिर आणि सन्मानित राहो; ती संतती आणि माझ्यासाठी मंगलदायी असो. हे दिव्य अदिती, सर्व निवड करणारी, शिजवलेल्या अन्नाचे रक्षण कर, जसे गोठ्यात गुरांचे रक्षण होते. जसा पिता आपल्या पुत्रांना कवेत घेतो तसा तू आम्हाला एकरूप कर. पृथ्वीवर सौम्य वारे वाहोत. हे देवी, यमाचे अन्न शिजवताना, त्यातील उष्णता आणि सत्य आम्हाला लाभो. कुठलाही काळा पक्षी येथे आला असेल, किंवा भोकात काही सापडले असेल; किंवा ओलसर हातांची दासी स्त्री जेथे स्पर्श करते, किंवा ज्या खलबत्त्याला स्वच्छ करते— तो विस्तृत पायाचा दगड, जीवनदायी, गाळण्याने शुद्ध झालेला, दुष्ट शक्ती दूर करो. कातडीवर चढा, महान रक्षण द्या; जोडप्याला नातवंडांच्या दुर्दैवाचा प्रसंग येऊ नये. वनराज, देवांसह, दुष्ट शक्ती दूर करून आला आहे. तो उभा राहतो आणि वचन बोलतो; त्याच्यामुळे आपण सर्व लोक जिंकू. पशू सात वेदिकांना वेढतात, तेजस्वी आणि ओढणारे दोघेही. त्र्यत्रिंश देवता त्यांच्यात सामील होतात; तो आपल्याला स्वर्गलोकात घेऊन जाऊ दे. स्वर्गलोकात ने, संतती आणि पत्नींसह एकत्र राहू दे. मी तुझा हात या आनंदासाठी धरतो; आपल्यावर विपत्ती, नाश, शत्रू येऊ नये. आम्ही पकडणाऱ्या वाईट शक्ती दूर करतो, अंधकार हद्दपार करतो, तू मधुर वाणी बोलतोस. हे लाकडी साधन, उंचावलेले, हानी करू नकोस; देवांसाठी अर्पण केलेले तांदूळ विखुरू नकोस. तू सर्वत्र विस्तारलेला, तुझ्या पाठीवर तूप असलेला, पुन्हा जन्म घेणारा—या जगात ये, पावसाने परिपक्व झालेले सूप उचला, ते सूप तांदुळ आणि साल वेगळे करो. त्रैलोक्य ब्राह्मणाने मोजले; हे स्वर्ग, पृथ्वी आणि आकाश आहे. त्यांच्या किरणांना एकत्र करून, ते पुन्हा सूपात भरभरून येवोत. प्राण्यांमध्ये तू अनेक रूपांचा आहेस, पण पूर्णत्वात एकच रूप घेतोस. हे लाल कातडी दूर कर; दगड ती स्वच्छ करतो, जसे धुवणारा वस्त्र धुतो. मी तुला, पृथ्वी, पृथ्वीवर स्थिर करतो; हे शरीर बदलले असले तरी सारखे आहे. अर्पणाने जे वरील लिहिले गेले, ते माझ्यापासून वाहून जाऊ नये; ब्राह्मणाने ते दूर केले. जशी माता आपल्या पुत्रात आनंद मानते, तशी मी तुला, पृथ्वी, पृथ्वीवर ठेवतो. हे ओव्हन, पात्र, वेदी—कांपू नकोस, यज्ञसाधनांनी आणि तुपाने बळकट झालेले अस. अग्नि, शिजवणारा, पुढून राखो; इंद्र आणि मरुत दक्षिणेकडून; वरुण पश्चिमेकडून स्थिर करो; सोम उत्तर दिशेने एकत्र करतो. गाळण्याने शुद्ध झालेले ते प्रवाह वाहतात; मेघातून ते स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या लोकात जातात. जीवनदायी, स्थिर असलेल्या त्या, पात्रात ओतल्या गेल्या; मी चहुबाजूंनी अग्नी प्रज्वलित करतो. ते स्वर्गातून येतात, पृथ्वीशी एकरूप होतात; पृथ्वीवरील आकाशाशीही एकत्र होतात. शुद्ध राहून ते तेजस्वी होतात; ते आपल्याला स्वर्गलोकात घेऊन जाऊ देत. ते सामर्थ्यवान, मोजलेले, तेजस्वी, शुद्ध, अमर आहेत. दोन गृहस्वामींनी शिकवलेल्या त्या जलांनी अन्न उत्तम प्रकारे शिजवले जाते. मोजलेल्या थेंबांनी पृथ्वीशी एकरूप होतात, श्वास आणि वनस्पतींनी मोजलेले; अनमोजलेले, सोनेरी, सर्वत्र पसरतात, त्यांच्या शुद्धतेत शुद्ध. ते वर येतात, चमकतात, तापलेले, फसफस आणि अनेक थेंब सोडतात. जशी वधू पतीला पाहते, तशी तांदुळाच्या या कणांसह तू एकरूप होतोस. जे बसले आहेत त्यांना उभे करा, त्यांना पाण्याचा स्पर्श होऊ द्या. या पात्रात पाणी आहे; हे मोजलेले तांदुळ, या दिशाही. कुऱ्हाड द्या, त्वरा करा, आपण वनस्पतींना इजा न करता कापा, ज्यांचे राज्य सोमाने व्यापले आहे; इतर अंकुर आपल्यासाठी असोत. नवीन कुशा अर्पणासाठी पसरवा, मनाला प्रिय आणि डोळ्यांना सुखावणारे. त्यावर देव-देवता येवोत, ऋतूंनुसार बसून हे अन्न सेवन करो. हे वनराजा, अर्पणांसाठी मोजलेल्या कुशांवर, देवांसह बसा. त्वष्ट्यासारखा, उत्तम रूप घेऊन, या; पात्राभोवती तुझे दर्शन होवो. खजिन्याचे रक्षक, साठ बाणांत, उत्तम शिजवलेले अन्न खावोत. जिथे तो स्वर्गलोकाकडे जातो, तिथे पितर आणि पुत्र त्याला घेऊन जावोत. पृथ्वीच्या आधारावर आधार द्या, घट्ट धरून ठेवा; देवांनी तुम्हाला जागेवरून हलवू नये. जिवंत जोडपे आणि त्यांची संतती तुम्हाला अग्नीच्या वेदीतून बाहेर नेतात. सर्व लोक जिंकून, सर्व इच्छा पार करून, तुम्ही एकत्र आला आहात. जा, हे चमचे आणि सूप, एकाच पात्रात त्याला उचलून ठेवा. पात्र आमच्यासमोर विस्तारा करा, समोर रुंद करा, तुपाने अभिषेक करा; हे पात्र भरून जावे. जशी गाय वासराला बोलावते, तसे देव त्याला वक्षस्थळाशी बोलावोत. शय्येचा रचणारा हे विस्तीर्ण जग पसरवो, स्वर्गलोक अद्वितीय विस्तारो; त्यावर महापंखी म्हैस विसावो. हे देवांनो, त्याला देवतांना अर्पण करा. पत्नी किंवा पती, किंवा इतर कोणी जे अन्न शिजवतात, ते तुम्ही दोघे एकत्र सोडून द्या, तसेच व्हावे; एकत्र कृती करून, एकाच लोकात पोहोचा. या पृथ्वीवर जे कोणी आहेत, आमची संतती आणि सभोवतालचे लोक—सर्वांना या पात्रात बोलवा; नाभी जाणून, मुले एकत्र येवोत. समृद्धतेचे प्रवाह, मधुर, तुपामिश्रित, अमरत्वाच्या नाभ्या—स्वर्गलोक त्यांना सर्व व्यापो, खजिन्याचे रक्षक साठ बाणांत. खजिन्याचे रक्षक या ठेवेला झाकोत, आणि जे शक्तिहीन आहेत ते त्याच्या सभोवताली राहोत. आमच्याद्वारे ठेवलेले, स्वर्गलोक तीन गाठोड्यांसह, तीन स्वर्ग गाठते. अग्नी, योग्यप्रमाणे, दुष्ट शक्ती जाळो; मांसाहारी, पिशाच्च येथे येऊ नये. आम्ही त्याला दूर करतो, त्याला बंद करतो; हे आदित्य, अंगिरस त्याच्याशी एकरूप होवोत. आदित्य आणि अंगिरस यांना मी हे मधुर, तुपामिश्रित अर्पण सादर करतो. शुद्ध हातांनी, अखंडित ब्राह्मणाने हे स्वर्गीय, उत्तम भाग उपभोगले आहे. अशा प्रकारे, या यज्ञकर्माच्या प्रत्येक कृतीत, देव, पितर, निसर्ग, आणि परिवार यांच्या एकात्मतेने, अन्न शुद्ध, संपन्न आणि मंगलमय बनते; आणि या सर्वांच्या आशीर्वादाने, मनुष्य सुख, समृद्धी आणि अमरत्वाकडे वाटचाल करतो.