एके दिवशी, गावातील लोक आपल्या गायींबरोबर परत येत होते. त्यांनी देवतांच्या आशीर्वादाने त्या गायी पुन्हा घरी आणल्या आणि देवांच्या सहवासात सुखरूप परतले. त्यांना कोणतीही वैरभावना किंवा जादू स्पर्श करू नये, आणि त्यांच्या स्वतःच्या शेतात आरोग्यपूर्णपणे राज्य करता यावे, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. त्या वेळी, एक सुतार आपल्या सत्यतेने, आणि हितचिंतक आपल्या मनाने, यज्ञासाठी पायठा बांधतो. यज्ञाच्या प्रारंभी, स्त्रीने शुद्ध आणि पवित्र खांद्याचा तुकडा ठेवावा, आणि तिथेच देवांसाठी पायस तयार करावा, असे सांगितले गेले. सात ऋषींनी, जे सृष्टीचे कर्ते आहेत, त्यांनी आदितीचा दुसरा हात असलेले हे चमचे तयार केले. हे चमचे पायसाच्या सर्व अंगांना ओळखो आणि यज्ञस्थळी पायस व्यवस्थित मांडो. जेव्हा पायस तयार होते, तेव्हा देव त्या अर्पणाजवळ येतात. अग्नितून ओतून, ते पुन्हा बसतात. सोमाच्या शुद्धतेने, ते ब्राह्मणांच्या पोटात स्थिरावतात, आणि ऋषिपुत्र, जे जेवतात, त्यांना काहीही अपाय होऊ नये, अशी कामना केली जाते. राजा सोम, तू या सर्वांना बुद्धी दे, आणि आपल्या कृपेने जवळ ये. मी तपश्चर्येतून जन्मलेल्या ऋषी आणि त्यांच्या संततींना, या यज्ञपायसासाठी, आदराने आमंत्रित करतो. या स्त्रिया शुद्ध, पवित्र आणि योग्य आहेत; मी त्या ब्राह्मणांच्या हातात समर्पित करतो. ज्या इच्छेसाठी मी तुम्हांला अभिषेक करतो, ती इंद्र आणि मरुतगण पूर्ण करो. हेच माझे तेज, अमरत्व, सुवर्ण, शिजलेले अन्न, आणि शेतातील इच्छित धनदायिनी गाय आहे. हे सर्व धन मी ब्राह्मणांत ठेवतो आणि पितरांकडे जाणारा, स्वर्गीय मार्ग तयार करतो. पेंड अग्नित टाका, आणि बाह्य आवरण दूर करा. घरमालकाचा हिस्सा आम्ही ऐकला आहे, आणि आता निरृतिला दिलेला भागही आम्हाला ठाऊक आहे. श्रमिक, स्वयंपाक करणारा, आणि यज्ञ करणारा—त्यांना स्वर्गाचा मार्ग ओळखा आणि तिथे पोहोचवा. जो सर्वोच्च, श्रेष्ठ स्वर्ग आणि दृढ आकाश गाठतो, त्या मार्गाने त्यांना उंचाव. अध्वर्यू, मेंढ्याचे तोंड स्वच्छ कर, ते तुपासाठी योग्य कर. तुपाने त्याचे सर्व अंग अभिषिक्त कर. मी पितरांकडे जाणारा स्वर्गीय मार्ग तयार करतो. मेंढ्या, या लोकांसाठी दुष्ट शक्ती दूर कर; आणि उत्तम वाणी असलेला, कृपाप्रसादाने जवळ ये. आद्य, प्राचीन पितर, आणि ऋषिपुत्र, जे जेवतात, त्यांना काहीही अपाय होऊ नये. हे पायस, मी तुला ऋषिपुत्रांमध्ये ठेवतो; येथे इतरही ऋषिपुत्र आहेत. अग्नी, मरुतगण आणि सर्व देव माझ्या शिजलेल्या अन्नाचे रक्षण करो. हा यज्ञ, सदैव फलदायी, समृद्ध, वृषभ, गाय, आणि धनाचे आसन आहे. संतती, अमरत्व, दीर्घायुष्य, आणि विपुल संपत्ती तुमच्याकडे येवो. तू वृषभ आहेस, स्वर्गीय; ऋषिपुत्रांकडे जा. धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात, आपली अर्पण तिथे स्थिरावो. सर्व एकत्र या, सुव्यवस्थित पुढे चला; अग्नी, देवांचा मार्ग तयार कर. या पुण्यकर्मांनी आम्ही यज्ञाचा पाठपुरावा करू, त्या स्वर्गात जिथे सप्तकिरण असलेला वास करतो. ज्या मार्गाने देवांनी यज्ञपायस शिजवून प्रकाशाने स्वर्ग गाठला, त्या धर्मिष्ठ लोकांच्या लोकात—त्याच मार्गाने आम्हीही सर्वोच्च स्वर्ग गाठू. यानंतर, लोकांनी भवा आणि सर्व या देवांना प्रार्थना केली—"कृपा करा, आम्हाला हानी पोहोचवू नका. प्राण्यांचे आणि गायींचे स्वामी, तुम्हांस वंदन. सोडलेले शर आमच्यावर लागू देऊ नका; आम्हाला, दोन किंवा चार पायांच्या कोणत्याही जीवाला इजा करू नका." "कुत्रा, कोल्हा, चांडाळ, गिधाड, काळे मांसाहारी पक्षी—त्यांच्या शरीराला हानी करू नका. गायींच्या स्वामी, माशा हे तुमचे पक्षी आहेत; भक्ष करणाऱ्यांनी आम्हाला सापडू नये." "तुमच्या गर्जना, श्वास, आणि रुजलेल्या मुळींना आम्ही वंदन करतो. हजार डोळे असलेल्या, अमर रुद्राला नमस्कार." "पूर्व, उत्तर, खाली, वर, प्रत्येक दिशेला, आकाश आणि मध्यप्रदेशात आम्ही तुम्हाला वंदन करतो." "भवा, तुझ्या मुखाला, डोळ्यांना, त्वचेला, रूपाला, दृष्टीला आणि पश्चिम दिशेला आम्ही वंदन करतो." "तुझ्या अंगांना, पोटाला, जिभेला, दातांना आणि सुगंधाला आम्ही वंदन करतो." "नीलकेशी, हजार डोळे असलेल्या, वेगवान रुद्राच्या शस्त्राने आम्ही कधीही संघर्ष करणार नाही." "भवा, तू आम्हाला सर्व बाजूंनी पाणी किंवा अग्नीप्रमाणे वेढून राहो; तू आमचे रक्षण कर. तू आमच्यावर हल्ला करू नकोस; आम्ही तुला वंदन करतो." "चार वेळा, आठ वेळा, दहा वेळा आम्ही भवा, प्राण्यांच्या स्वामी, तुला वंदन करतो. तुझी पाच प्रजाती—गायी, घोडे, माणसे, बकरी—विभाजित केल्या आहेत." "तुझ्या चार दिशा, तुझे आकाश, तुझी पृथ्वी, तुझा मध्यप्रदेश—हे सर्व तुझे आहे, जे पृथ्वीवर श्वास घेतात ते सारे तुझेच आहे." "पृथ्वी तुझे विशाल पात्र आहे, ज्यात सर्व लोक वास करतात. प्राण्यांच्या स्वामी, आम्हांवर कृपा कर; आम्ही तुला वंदन करतो. दूरचे गर्जणारे, मोठ्याने भुंकणारे, दूर जाणारे, रौद्र केस असलेले—हे सर्व दूर राहो." "तू हिरवा धनुष्य, सुवर्ण, हजारांचा संहार करणारे, शंभरांचा वध करणारे, शिखरधारी बाळगतोस. रुद्राचा बाण, दैवी शस्त्र—त्याला आणि ज्या दिशेला ते उद्दिष्ट केले आहे, तिथे आम्ही वंदन करतो." "जो तुला इजा करण्यासाठी येतो, रुद्रा, किंवा तुला दुखापत देऊ पाहतो, त्याला मागूनच जखमी कर." "भवा आणि रुद्र, एकत्रित, एकमेकांना जाणणारे, दोघेही रौद्र, बलासाठी फिरणारे—त्यांना आणि त्यांच्या शस्त्राच्या दिशेला आम्ही वंदन करतो." "पुढे जाणाऱ्याला वंदन, मागे येणाऱ्याला वंदन. उभ्या आणि बसलेल्या रुद्राला वंदन." "संध्याकाळी, सकाळी, रात्री, दिवसा—भवा आणि शर्वा, दोघांना वंदन." "हजार डोळे असलेला, सर्वत्र पाहणारा रुद्र समोर उभा आहे, विविध प्रकारे ज्ञानी आहे. माझी जीभ त्याला दुखावू नये." "काळा घोडा, काळा, हट्टी, भयंकर रथ, केसाळ, तुडवणारा—या प्राचीन आणि पश्चिम दिशेला आम्ही वंदन करतो." "दैवी शस्त्र आम्हांवर आदळू नये, प्राण्यांच्या स्वामी, तुझा राग आमच्यावर येऊ नये. तुझे स्वर्गीय शाखा दुसरीकडे वळव." "तो आम्हाला इजा करू नये, आमच्याशी गोड बोलो, आम्हाला वेढून राहो, रागावू नकोस. आम्ही तुझ्याशी संघर्ष करणार नाही." "गायी, माणसे, बकरी, मेंढ्या—त्यांच्यात आम्हाला लालसा करू नकोस. रौद्र, दुसरीकडे वळ; तुझ्या प्रियांच्या संततीचा नाश कर." "ज्याची ताप, खोकला, आणि शस्त्र, घोड्याच्या हिणकसासारखी, गर्जना करते—तो त्यास समोरून दूर करतो; त्याला वंदन." "जो मध्यप्रदेशात उभा आहे, स्थिर, यज्ञ न करणाऱ्यांच्या अर्पणांचा नाश करणारा, देवांचा प्याला—त्याला दहा स्तोत्रांनी वंदन." "वनातील वन्य प्राणी, जंगलातील पशू, हंस, गरुड, पक्षी, आणि उडणारे जीव हे सर्व तुझे आहेत. प्राण्यांच्या स्वामी, तुझे गूढ सामर्थ्य, दैवी जल, पाण्यात तुझ्या वृद्धीसाठी ओतले जाते." अशा प्रकारे, या यज्ञ आणि स्तोत्रांद्वारे, लोकांनी देवांना वंदन करून, त्यांच्या कृपेची याचना केली आणि त्यांच्या जीवनात शांती, समृद्धी आणि देवांचा आशीर्वाद लाभावा, अशी प्रार्थना केली.