सूर्योदयाच्या वेळी, सूर्य ‘हिं’ असा नाद करतो. सकाळच्या मध्यभागी तो स्तुती करतो, दुपारी तो गाणे गातो, संध्याकाळी तो उत्पन्न करतो, आणि सूर्यास्ताच्या वेळी तो विश्रांतीस्थळी पोहोचतो. ही विश्रांती त्याला समृद्धी, संतती आणि पशुधन देते — जो हे जाणतो, त्याच्यासाठी ही फळे लाभतात. पुढे, ढगही ‘हिं’ असा नाद करतो. तो गडगडाट करतो तेव्हा स्तुती करतो, विजा चमकतात तेव्हा उत्पन्न करतो, पाऊस पडतो तेव्हा तो गातो, आणि मुसळधार पावसात तो विश्रांतीस्थळी पोहोचतो. हे विश्रांतीस्थळ देखील जाणणाऱ्यास समृद्धी, संतती आणि पशुधन देते. अतिथी येतात तेव्हा, यजमान ‘हिं’ नाद करतो, अभिवादन करतो, स्तुती करतो, पाणी विचारतो, गातो, अर्पण करतो, आणि जेवणाची उरलेली अन्न हीच विश्रांती होते. ही विश्रांतीही जाणणाऱ्यास समृद्धी, संतती आणि पशुधन देते. या जगातील सर्व गोष्टींच्या स्वरूपात देवता सामावलेल्या आहेत. प्रजापती आणि परमेष्ठी हे शिंग आहेत, इंद्र हे डोके, अग्नी कपाळ, यम मानेमागील भाग. सोमराज मेंदू आहे, स्वर्ग वरचा जबडा, पृथ्वी खालचा जबडा. वीज ही जीभ आहे, मरुतगण दात, रेवती नक्षत्रे मान, कृत्तिका खांदे, उष्णता पाठ. सर्वव्यापी वायू शरीर आहे, स्वर्गलोक हा आधार, काळा डाग हे मूळस्थान. गरुड गिब्बा आहे, अंतराळ मज्जा, बृहस्पती खांद्याच्या वरचा भाग, बृहती व किकसा छातीखालील भाग. देवतांच्या पत्नी पाठ, उपसद बाजू, आणि पसल आहेत. मित्र आणि वरुण हे खांदे, त्वष्टा आणि अर्यमनसुद्धा, दोषणी आणि महादेव हात आहेत. इंद्राणी राख, वायु शेपूट, पवमान पोटरी. ब्रह्मण आणि क्षत्र हे कंबरेचे भाग, बळ हे मांड्या. धाता आणि सविता पोट, गंधर्व, अप्सरा, कुश्थिका, आणि अदिती खुर आहेत. चेतना हे हृदय, यकृत म्हणजे बुद्धी, व्रत म्हणजे छाती. भूक पोट, इरा आतडी, पर्वत पसल. राग मूत्रपिंड, कोप विर्यस्थान, संतान लिंग. नद्या शिरा, वर्षाधिपती स्तन, वीज स्तन्य. सर्वव्यापी त्वचा, वनस्पती केस, तारे रूप. देवतागण गुदद्वार, मनुष्य आतडी, आणि पोट येथे आहे. राक्षस रक्त, इतर प्राणी मेद. मेघ मज्जा, पेय शेवट. अग्नी बसलेला, अश्विन उठलेले. इंद्र पूर्वेला उभा, दक्षिणेला दक्षिणा व यम. पश्चिमेला प्रत्यंग, उत्तरेला धाता व सविता. सोमराज गवतावर पोहोचला आहे. मित्र निरीक्षण करत आहे, आणि आनंदित आहे. वैश्वदेव जुंपले गेले आहेत, प्रजापती मुक्त झाले आहेत, सर्व काही सामील आहे. हेच खरे सार्वत्रिक रूप, सर्वांचे रूप, गाईचे रूप आहे. सर्वरूप, सर्व प्रकारच्या रूपांनी युक्त, गाई त्याच्याकडे येतात आणि त्याच्या जवळ उभ्या राहतात — जो हे जाणतो, त्याच्यासाठी हे घडते. आता, रोगांचे उच्चाटन करणारे मंत्र ऐका: डोकेदुखी, डोक्याचा आजार, कानदुखी, रक्तस्त्राव — तुझे डोक्याचे सर्व रोग आम्ही घालवतो. तुझ्या कानातून, कानाच्या छिद्रांतून, तीव्र कानदुखी — तुझे डोक्याचे सर्व रोग आम्ही घालवतो. जेव्हा कधी क्षय कानातून किंवा तोंडातून निघतो — तुझे डोक्याचे सर्व रोग आम्ही घालवतो. जे जास्त स्त्राव निर्माण करते, जे अंधत्व आणते — तुझे डोक्याचे सर्व रोग आम्ही घालवतो. अंगदुखी, अंगातील ताप, सर्वांगदुखी, तीव्र वेदना — तुझे डोक्याचे सर्व रोग आम्ही घालवतो. जी भीतीदायक दिसते आणि मनुष्याला हलवते — कोणत्याही प्रकारचा ताप, आम्ही तुझ्यातून घालवतो. मांड्यांमध्ये सरपटणारी आणि वीतरात शिरणारी जी क्षय आहे, ती तुझ्या आतील भागातून आम्ही घालवतो. इच्छा असो वा नसो, हृदयातून उठणारी, हृदय व अंगातील सर्व कमजोरी, आम्ही तुझ्यातून घालवतो. पिवळेपणा, तुझ्या अंगातून, पाण्यातून, पोटातून — तुझ्या अंतरात्म्यातील क्षय आम्ही घालवतो. कमजोरी लघवीत परिवर्तीत होऊ दे, रोग लघवीत परिवर्तीत होऊ दे; सर्व क्षयाचा विष आम्ही तुझ्यातून दूर केले आहे. तुझ्या पोटातील खोकला आणि वेदना बाहेरच्या मार्गाने वाहून जाऊ दे; सर्व क्षयाचे विष आम्ही तुझ्यातून दूर केले आहे. हीच आहे देवत्वाची, विश्वाची, आणि आरोग्याची गाथा — जो जाणतो, त्याला समृद्धी, संतती, पशुधन आणि आरोग्य लाभते.