एकदा एक श्रद्धावान ऋषी, आपल्या जीवनाच्या रक्षणासाठी आणि कल्याणासाठी, अग्नी, सूर्य, वायू, चंद्र, जल आणि समस्त देवतांना प्रार्थना करत होता. त्याच्या मनात एकच भावना होती—जीवनातील सर्व शक्ती, आरोग्य, ऐश्वर्य आणि संरक्षण हे परमेश्वराच्या कृपेने मिळावे. तो प्रथम आपल्या श्वासांकरिता प्रार्थना करतो—"माझे प्राण, माझे श्वासोच्छ्वास, मृत्यूच्या अधीन पडू नयेत, स्वाहा!" आणि मग तो आकाश आणि पृथ्वीला आळवतो, "हे आकाश आणि पृथ्वी, ऐका, आणि मला पडू देऊ नका, स्वाहा!" नंतर तो सूर्याला साकडे घालतो, "हे सूर्यदेवा, तुझ्या तेजस्वी नेत्रांनी माझे रक्षण कर, स्वाहा!" तसेच तो अग्नी वैश्वानराला प्रार्थना करतो, "हे अग्नी, सर्व देवतांसह माझे रक्षण कर, स्वाहा!" आणि अखेरीस तो सर्वसमर्थ परमेश्वराला म्हणतो, "हे सर्वाधार, सर्व आधारांनी माझे रक्षण कर, स्वाहा!" यानंतर, ऋषी त्या दिव्य शक्तीला संबोधतो, "तूच तेज आहेस, मला तेज दे, स्वाहा! तूच बल आहेस, मला बल दे, स्वाहा! तूच सामर्थ्य आहेस, मला सामर्थ्य दे, स्वाहा! तूच प्राण आहेस, मला प्राण दे, स्वाहा! तूच ऐकण्याची शक्ति आहेस, मला ऐकण्याची शक्ति दे, स्वाहा! तूच दृष्टी आहेस, मला दृष्टी दे, स्वाहा! तूच रक्षण आहेस, मला रक्षण दे, स्वाहा!" मग तो पुढे या दिव्य शक्तीला म्हणतो, "तूच शत्रूंचा नाश करणारा आहेस, मला शत्रूंच्या प्रतिकाराची शक्ति दे, स्वाहा! तूच स्पर्धकांचा नाश करणारा आहेस, माझ्यासाठी स्पर्धकांना दूर कर, हे मला दे, स्वाहा! तूच दुष्टांचा नाश करणारा आहेस, माझ्यासाठी दुष्टांना दूर कर, हे मला दे, स्वाहा! तूच राक्षसांचा नाश करणारा आहेस, माझ्यासाठी राक्षसांना दूर कर, हे मला दे, स्वाहा! तूच कट्टर शत्रूंचा नाश करणारा आहेस, माझ्यासाठी त्यांना दूर कर, हे मला दे, स्वाहा!" यानंतर ऋषी अग्नीला विनंती करतो, "हे अग्नी, तुझ्या उष्णतेने त्याला भस्म कर, जो आम्हाला द्वेष करतो किंवा ज्याला आपण द्वेष करतो. तुझ्या पकडीत त्याला पकड; तुझ्या ज्वाळांनी त्याला भाज; तुझ्या प्रखरतेने त्याला जाळ; आणि तुझ्या तेजाने त्याला शक्तिहीन कर." त्यानंतर तो वायूला साद घालतो, "हे वायू, तुझ्या उष्णतेने त्याला जाळ, जो आम्हाला द्वेष करतो किंवा ज्याला आपण द्वेष करतो. तुझ्या पकडीत त्याला पकड; तुझ्या ज्वाळांनी त्याला भाज; तुझ्या प्रखरतेने त्याला जाळ; आणि तुझ्या तेजाने त्याला शक्तिहीन कर." पुढे तो सूर्याला प्रार्थना करतो, "हे सूर्य, तुझ्या उष्णतेने त्याला जाळ, जो आम्हाला द्वेष करतो किंवा ज्याला आपण द्वेष करतो. तुझ्या पकडीत त्याला पकड; तुझ्या ज्वाळांनी त्याला भाज; तुझ्या प्रखरतेने त्याला जाळ; आणि तुझ्या तेजाने त्याच्या तेजाला शक्तिहीन कर." मग तो चंद्राला म्हणतो, "हे चंद्र, तुझ्या उष्णतेने त्याला तापव, जो आम्हाला द्वेष करतो किंवा ज्याला आपण द्वेष करतो. तुझ्या पकडीत त्याला पकड; तुझ्या ज्वाळांनी त्याच्यावर प्रहार कर; तुझ्या प्रखरतेने त्याला जाळ; आणि तुझ्या चंद्रप्रभेने त्याच्या तेजाला शक्तिहीन कर." शेवटी, तो जलदेवतांना प्रार्थना करतो, "हे पवित्र जल, तुझ्या उष्णतेने त्याला तापव, जो आम्हाला द्वेष करतो किंवा ज्याला आपण द्वेष करतो. तुझ्या पकडीत त्याला पकड; तुझ्या ज्वाळांनी त्याच्यावर प्रहार कर; तुझ्या प्रखरतेने त्याला जाळ." अशा प्रकारे, ऋषी आपल्या जीवनाच्या सर्व अंगांसाठी—श्वास, आरोग्य, शक्ति, संरक्षण आणि शत्रूनाश—या सर्वांसाठी देवतांना साकडे घालतो, त्यांची कृपा मागतो आणि त्यांच्या आशीर्वादाने जीवन सुरक्षित, समृद्ध आणि निर्भय व्हावे, अशी प्रार्थना करतो.