कथा सुरू होते एका पवित्र सभागृहात, जिथे विविध बंधने आणि बंधने शिथिल करण्याचा विधी चालू आहे. मनाच्या पत्नीच्या पिंचर्स, प्लेट्स आणि आलिंगनाच्या क्लॅस्प—ही सर्व बंधने आम्ही शिथिल करतो आणि मुक्त करतो. टोपल्या आणि आनंदासाठी छिद्रित केलेली वस्तू, या सर्व गोष्टी आम्ही शिथिल करतो; मनाच्या पत्नीने स्वतःच्या स्वरूपाविरुद्ध उभे राहू नये, अशी प्रार्थना केली जाते. सभागृह, अग्नीशाळा, पत्नींची आसनस्थाने आणि सभा—हे सर्व देवांचा आसन आहे, हे दिव्य सभागृह आहे, असे मानले जाते. अक्सल, योक, हजार डोळ्यांचा क्रॉसबीम—जे बांधले गेले, ब्राह्मणांनी जाहीर केले, ते आम्ही शिथिल करतो आणि मुक्त करतो. सभागृहाला जो प्राप्त करतो आणि जो त्याचे मोजमाप करतो—दोघेही, मनाची पत्नी, दीर्घायुष्य लाभो आणि वृद्ध होईपर्यंत एकत्र राहोत. त्याने दुसऱ्या जगात जाऊ नये; जे घट्ट बांधले गेले, जे अलंकृत आहे—त्याचे प्रत्येक अंग, प्रत्येक सांधा आम्ही शिथिल करतो आणि मुक्त करतो. सभागृहाचे मोजमाप करणारा, झाडे जोडणारा—तो प्रजापती, सर्वोच्च प्रभू, संततीसाठी हे सभागृह निर्माण करतो. त्याला, दात्याला, सभागृहाच्या अधिपतीला आम्ही नम्र अभिवादन करतो; चालणाऱ्या अग्नीला आणि तुझ्या, ओ व्यक्ती, आम्ही नम्रता अर्पण करतो. गायींना, घोड्यांना आणि सभागृहात जन्मलेल्या सर्वांना आम्ही अभिवादन करतो; संततीने समृद्ध सभागृहात, आम्ही तुझे बंधने शिथिल करतो. अग्नीधारी पुरुषांना, जनावरांसह, तू आच्छादित करतोस; संततीने समृद्ध सभागृहात, आम्ही तुझे बंधने शिथिल करतो. आकाश आणि पृथ्वी यांच्यात ताणलेले जे आहे, त्याने मी हे आश्रय पकडतो; वातावरणाचा विस्तार, धुळीचे क्षेत्र, शुभांना गर्भ बनवतो. याने मी त्याचे आश्रय पकडतो. पोषक, दूधाने समृद्ध, पृथ्वीवर स्थिर, मोजलेले आणि सीमित, सर्व अन्न वाहून नेणारे—हे आश्रय, तुला प्राप्त करणाऱ्याला हानी करू नकोस. गवताने आच्छादित, फळ bearing, वस्त्रधारी, रात्रसारखे, आश्रय हे जगाचे विश्रांतीस्थान आहे. मोजलेले, तू पृथ्वीवर उभे आहेस, हत्तीच्या पाऊलखुणेसारखे. हे इटा, तुझे बांधलेले मी शिथिल करतो आणि भरतो. मित्रा, जे वरुणाने बांधले, ते सकाळी मुक्त करो. ब्रह्मणाने आश्रय स्थापन केले, ऋषींनी स्थापन आणि मोजले; इंद्र आणि अग्नी हे अमर आश्रय, सोमाचा आसन, याचे रक्षण करो. गर्भात गर्भ, भांड्यात भांडे ठेवलेले; तेथे मर्त्य जन्म घेतो, ज्याच्यापासून सर्व सृष्टी उत्पन्न होते. दोन, चार, सहा, आठ, दहा पंख असणारे, मोजलेले—हे आश्रय, मनाची पत्नी, तू अग्नीचा गर्भ म्हणून पडली आहेस. पश्चिम दिशेला तोंड करून, मी तुला, हे आश्रय, अपाय न होऊ देता, जवळ जातो. अग्नी आणि अंतर्गत जल हे सत्याचे पहिले द्वार आहेत. मी या जलांना बाहेर आणतो, रोगमुक्त, रोग नष्ट करणारे; अमरत्व आणि अग्नी सोबत मी घरात प्रवेश करतो. आम्हाला जड बंधनांनी बांधू नकोस; ते हलके असू दे. वधूसारखे, हे आश्रय, जिथे आम्हाला हवे, तिथे आम्ही तुला वाहतो. पूर्व, दक्षिण, पश्चिम, उत्तर, स्थिर, वरच्या आणि सर्व दिशांना आश्रयाच्या महानतेस अभिवादन; देवांना आणि दिव्यांना स्वाहा अर्पण करतो. आता, दुसऱ्या भागात, एक शक्तिशाली, हजारपट, दूधाने समृद्ध, सर्व रूपे आपल्या उरात धारण करणारा बैल प्रकट होतो. तो दात्याला कल्याण देतो, यज्ञकर्त्याला शिकवतो, बृहस्पतीचा पुत्र आहे, आणि तो धागा विणतो. पाण्यांमध्ये अग्रस्थानी असणारा, सर्वांचा प्रतिमा बनलेला, दिव्य पृथ्वीप्रमाणे, तो वासरांचा पिता, गायींचा अधिपती, हजारपट समृद्धी देतो. शक्तिशाली, प्राचीन, दूधाने परिपूर्ण बैल, खजिन्याचे शरीर धारण करतो; अग्नी, सर्व जन्मांचा ज्ञाता, त्याला देवांच्या योग्य मार्गांनी इंद्राकडे वाहतो. तो वासरांचा पिता, गायींचा अधिपती, आणि महान गर्जनाऱ्यांचा पिता आहे; वासर, झिल्लीमध्ये गुंडाळलेला, पोषक दूध देतो—हेच लोणी, खजिन्याचा बीज आहे. तो देवांसाठी वाटा, जल, वनस्पती आणि लोणीचे सार जवळ आणतो; शक्राने सोमाचे अन्न निवडले, आणि महान पर्वत त्याचे शरीर बनला. तू सोमाने भरलेले पात्र वाहतेस; त्वष्टृ रूपांचे आणि जनावरांचे निर्माता आहे; जे फलदायी आहेत, ते तुझ्यासाठी शुभ होवोत—येथे आणि तेथे असणारे आम्हाला दे. तो शुद्ध लोणी वाहतो, त्याचे बीज तूप आहे, त्याची संपत्ती हजारपट आहे—त्याला यज्ञ म्हणतात; बैल, चरबीने आच्छादित, इंद्राचा रूप आहे—देव कृपावंत होवून, तो आम्हाला भेट म्हणून पाठवोत. त्याची शक्ती इंद्राची, हात वरुणाचे, खांदे अश्विनांचे, कुबड मरुतांचे; ज्ञानी, कवी, विचारवंत म्हणतात, हे बृहस्पतीचे एकत्रित रूप आहे. तू दिव्य समूहांच्या दूधाच्या साराने स्वतःला विस्तारतेस; तुला इंद्र म्हणतात, तुला सरस्वती म्हणतात; जो बैल ब्राह्मणाला अर्पण करतो, तो एकाच तोंडाने हजार देतो. बृहस्पती, सविता, यांनी तुला पंख दिले; त्वष्टृचा प्राणवायू तुला वेढतो; माझ्या मनाने मी तुला मध्यप्रदेशात अर्पण करतो—स्वर्ग आणि पृथ्वी पवित्र कुशावर स्थिर राहोत. जो देवांमध्ये आणि गायींमध्ये इंद्रासारखे बोलतो—ब्राह्मण त्याच्या बैलाचे अंग आशीर्वादाने स्तुती करो. बाजू अनुमतीच्या, मांड्या भागाच्या; मित्र म्हणतो, 'ही दोन्ही, हाड असलेली, फक्त माझ्या आहेत.' बुडाच्या भाग आदित्यांचे, कंबरे बृहस्पतीच्या; शेपूट वायू देवाचे—त्याने वनस्पती हलवतो. अशा प्रकारे, पवित्र सभागृह, आश्रय आणि बैल यांच्या विविध रूपांना, बंधने शिथिल करून, देवांना नम्र अभिवादन करून, संतती, समृद्धी आणि कल्याणाची प्रार्थना केली जाते.