या कथा अग्नी, अश्विन, इंद्र, प्रजापती आणि काम या देवतांच्या स्तुती, प्रार्थना आणि आशीर्वादांनी भरलेली आहे. एक साधक, मधुरता, तेज, दीर्घायुष्य, संतती आणि संपत्ती मिळावी, अशी प्रार्थना करतो. "मी गोड जन्मावा, गोड व्हावा," अशी इच्छा व्यक्त करतो. दूधाने संपन्न होऊन, अग्नीच्या सान्निध्यात जाऊन, तो मला तेजाने एकत्र करावा, अशी विनंती करतो. अग्नीला पुन्हा विनंती करतो—"मला तेज, संतती, दीर्घायुष्य मिळवून दे. देवांनी हे जाणावे; इंद्र आणि ऋषींनीही हे जाणावे." अश्विनांना हाक देतो, "जसे मधमाशा भरभरून मध गोळा करतात, तसे तुम्ही माझ्यात तेज स्थापन करा." पुन्हा अश्विनांना म्हणतो, "जसे मधमाशा मध ठेवतात, तसे तुम्ही माझ्यात तेज, उज्वलता, शक्ती आणि उत्साह स्थापन करा." मध पर्वतांमध्ये, डोंगरांमध्ये, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, वाहणाऱ्या सुरामध्ये आहे—ते सगळे मध माझ्यात असावे, अशी प्रार्थना करतो. अश्विनांना पुन्हा विनंती—"मधाचा सार माझ्यावर लावा, सौंदर्याचे अधिपती, जेणेकरून मी लोकांमध्ये तेजस्वी शब्द बोलू शकेन." मग तो प्रजापतीला संबोधतो—"तुमचा गर्जन म्हणजे वाणी; तुम्ही बैलासारखा पृथ्वी आणि आकाशावर तुमची शक्ती फेकता. सर्व जनावरं त्यावर जगतात; त्या शक्तीचा उरलेला भाग माझ्यात भरावा." पृथ्वीला काठी, वायुमंडलाला गर्भ, आकाशाला चाबूक, विजेला सुवर्ण तेज आणि थेंब म्हणतो. मधाच्या सात प्रकारांचा—पुरोहित, राजा, गाय, शेळी, तांदूळ, जव आणि सातवा मध—ज्ञान असणारा मधमय होतो; त्याचे अन्न मधमय होते; तो मधाचे जग जिंकतो. गर्भात गर्जन झाल्यावर, प्रजापती आपल्या संततीमध्ये प्रकट होतो. म्हणून, उजव्या खांद्यावर पवित्र धागा ठेवून, "मी प्रजापतीसोबत जागा व्हावा," अशी भावना ठेवावी; ज्याला हे ज्ञान आहे, त्याच्याबरोबर प्रजापती जागा होतो. पुढे साधक बैलाची कृपा, तूप आणि हविर्दानाने मागतो—"माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली पाडा, तुमच्या मोठ्या शक्तीने." ज्याचे मनाला प्रिय नाही, डोळ्याला आनंद देत नाही, जिभेला गोड नाही—ते वाईट स्वप्न दूर होऊ दे; माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना तडा जाऊ दे. वाईट स्वप्न, इच्छा, दुर्दैव, वंध्यता, अंधार, भ्रम—हे सर्व, हे शक्तिशाली प्रभु, आम्हाला मुक्त करा, ज्या गोष्टीत द्वेष करणारा हानी करतो. इच्छा दूर करा; माझे प्रतिस्पर्धी दूर जाऊ दे. अग्नी, त्यांच्या अंधाऱ्या, खालच्या निवासांना जाळून टाका. तुमची इच्छा, तुमची कन्या, 'गाय' म्हणतात, ज्याला ज्ञानी तेजस्वी वाणी मानतात; तिच्याने माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना वेढा, जेणेकरून श्वास, जनावरं, आयुष्य माझ्याकडे येईल. काम, इंद्र, वरुण, विष्णू, सवितृ यांच्या शक्तीने, अग्नीच्या हविर्दानाने, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना दूर करा, जसा कुशल नाविक नावेचा दोर कापतो. काम, शक्तिशाली, वेधक, वेगवान, मला प्रतिस्पर्धीमुक्त कर; सर्व देव मला रक्षण देऊ दे; सर्व देव माझ्या आह्वानाला येऊ दे. तुपात रम, इच्छा; त्यात आनंद घे; मला एकटा, प्रतिस्पर्धीविना कर. इंद्र आणि अग्नी, माझ्यासाठी इच्छेसोबत राहा; माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली दाबा; अग्नी, त्यांच्या अंधाऱ्या निवासांना जाळून टाका. इच्छा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली पाड; अंधारात फेक; त्यांना शक्तिहीन, सारहीन कर; एक दिवसही त्यांना जगू देऊ नको. इच्छा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना ठार मार; मला ज्ञानासाठी विस्तृत जग तयार कर; चारही दिशा माझ्यासमोर नतमस्तक होऊ दे; सहा तुपाचे प्रवाह माझ्याकडे येऊ दे. खाली पडलेले, नावेसारखे दूर वाहून जाऊ दे; बाणांनी घायाळ झाल्यांना परत येणे नाही. अग्नी, इंद्र, सोम—हे सर्व जव आहेत; जव आवडणारे देव माझ्या विरोधकांना दूर करू दे. खाली पडलेला, संततीविना, द्वेषयुक्त, मैत्री-नातेवाईकांनी टाळलेला, वीजेसारखा पृथ्वीमध्ये झSinkू दे; शक्तिमान देव माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली पाडू दे. महा शक्ती पडली; न पडणारी वीज सर्व गर्जना सांभाळते. सूर्य संपत्ती आणि तेजाने उगवतो; शक्तिमान माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली पाडू दे. काम, तुझे त्रिकवच, ब्रह्मणांनी पसरलेले, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना वेढा, जेणेकरून श्वास, जनावरं, आयुष्य माझ्याकडे येईल. ज्याने देवांनी असुरांना दूर केले, इंद्राने दस्यूंना अंधारात टाकले, त्या शक्तीने, हे इच्छा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना या जगापासून दूर करा. जसा देवांनी असुरांना, इंद्राने दस्यूंना आणि अंधाराला हरवले, तसा, हे इच्छा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना दूर करा. इच्छा प्रथम जन्मली; देव, पितर, मर्त्यही तिला मिळवू शकले नाहीत; म्हणून तू महान, सर्व विजयी, शक्तिशाली; तुला नमस्कार. आकाश-पृथ्वी जितकी विशाल, जल जितके दूर, अग्नी जितका पोहोचतो, तू तितका महान, सर्व विजयी; तुला नमस्कार. जितक्या दिशा, मध्यदिशा, मार्ग, जितके आकाशात तेजस्वी प्रदेश, त्यापेक्षा तू महान, सर्व विजयी; तुला नमस्कार. जितके गोगलगाय, कीटक, कुरूर, जितके वृक्षांतील सर्प, त्यापेक्षा तू महान, काम, सर्व नाश करणारा, शक्तिशाली; तुला नमस्कार. पल झपकणाऱ्यापेक्षा, स्थिर असणाऱ्यापेक्षा, समुद्रापेक्षा, काम, क्रोध, त्यापेक्षा तू महान, काम, सर्व नाश करणारा, शक्तिशाली; तुला नमस्कार. वारा, अग्नी, सूर्य, चंद्र—हेही कामला मिळू शकले नाहीत; त्यापेक्षा तू महान, काम, सर्व नाश करणारा, शक्तिशाली; तुला नमस्कार. तुझे शुभ, सौम्य रूप, ज्यामुळे सत्य निर्माण होते, ते आम्हात येऊ दे; दुष्टांच्या विचारांना दूर कर. पुढे, साधक एका सर्वसमावेशक सभागृहात प्रवेश करतो. "मोजलेले, मापलेले, मर्यादित—या सभागृहात जे बांधले आहे, ते आम्ही सोडवतो, मुक्त करतो." सभागृहातील जे बांधले आहे, जाळे, गाठ—बृहस्पतीने वाणीने जसे सोडवले, तसे आम्ही सोडवतो. "आम्ही आलो, आम्ही बळकट केले, तुझ्या गाठी घट्ट केल्या; अडथळे ओळखून, इंद्राने शस्त्राने जसे बांधलेले सोडवले, तसे आम्ही सोडवतो." तुझ्या बांबू, बांधणी, प्राण, गवत, पंख—सभागृहातील जे बांधले आहे, ते आम्ही सोडवतो, मुक्त करतो. ही कथा साधकाच्या मधुरता, तेज, विजय, आणि मुक्तीच्या प्रार्थनेने आणि देवांच्या कृपेने भरली आहे.