एका काळी, ऋषी आणि देवतांचे आशीर्वाद लाभलेला एक कुटुंब आपल्या जीवनाची रक्षा करण्यासाठी विविध उपाय करत होते. त्यांनी प्रार्थना केली की कोणताही राक्षस, गवताच्या पेंडातून येणारा भूत किंवा द्वैधस्वभाव असलेली दुष्ट शक्ती त्यांच्या जवळ येऊ नये. पृथ्वीने पृथ्वीवरील संकटांपासून, मध्य आकाशाने आकाशातील संकटांपासून आणि आकाशाने दिव्य संकटांपासून त्यांचे संरक्षण करावे, अशी त्यांनी प्रार्थना केली. तेव्हा त्यांनी इंद्राला आळवले—तो जादूटोणा करणाऱ्या पुरुषावर आणि मायावी स्त्रीवर वज्र प्रहार करावा, वाकड्या मानेचे, मूळांमध्ये वसणारे देव नष्ट व्हावेत, आणि सूर्य उगवताना ते इंद्राला पाहू शकू नयेत, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. इंद्र आणि सोमाला त्यांनी जागृत राहण्याचे आवाहन केले, सर्वत्र लक्ष ठेवावे, आणि दुष्टांवर शस्त्राचा, जादूटोणा करणाऱ्यांवर वज्राचा प्रहार करावा, अशी विनंती केली. यानंतर त्यांनी एक वीरांसाठी बांधलेली रक्षण करणारी, शौर्याने युक्त अशी एक अमूल्य रत्नमाळा धारण केली. ही माळ शत्रूंचा नाश करणारी, धैर्यवान, विजयशाली आणि सर्व बाजूंनी रक्षण करणारी होती. या रत्नाने इंद्राने वृत्रासूराचा वध केला, ज्ञानी देवांनी असुरांवर विजय मिळवला, आणि या रत्नाच्या साहाय्याने त्यांनी आकाश, पृथ्वी आणि चारही दिशांवर आपले सामर्थ्य प्रस्थापित केले. ही माळ, 'स्राक्त्य रत्न', सर्व बाजूंनी वळणारी, बलवान आणि सार्वभौम रक्षण करणारी आहे. अग्नी, सोम, बृहस्पती, सविता आणि इंद्र—या सर्व देवांनी तिचे महत्त्व सांगितले आणि त्यांच्या आशीर्वादाने शत्रूंच्या कुकर्मांचा नाश व्हावा, अशी कामना केली. या देवांनी आकाश आणि पृथ्वी लपवले, सूर्याला प्रकट केले, आणि त्यांच्या कृपेने शत्रूंचे कुकर्म दूर व्हावे, अशी प्रार्थना केली. जे लोक ही स्राक्त्य माळ आपली कवच म्हणून धारण करतात, ते सूर्याप्रमाणे आकाशात उंच जातात आणि शत्रूंचे दुष्कर्म दूर करतात. या रत्नाने आणि ऋषींच्या ज्ञानाने त्यांनी सर्व सैन्यांवर विजय मिळवला, दुष्टांचा नाश केला. आंगिरस, असुर, स्वतःच्या किंवा इतरांनी केलेली शत्रुत्वाची कृत्ये—ही सर्व नव्वद नौकांपलीकडे दूर जावीत, अशी प्रार्थना त्यांनी केली. ही माळ इंद्र, विष्णू, सविता, रुद्र, अग्नी, प्रजापती, परमेष्ठी, विराट, वैश्वानर आणि सर्व ऋषी यांनी कवच म्हणून बांधावी. हा वनस्पतींचा श्रेष्ठ, वाघासारखा निर्भय, जंगली प्राण्यांमध्ये श्रेष्ठ असा रक्षक आहे, आणि आम्ही त्याला शोधून काढला आहे. ही रत्नमाळा जो धारण करतो, तो वाघ, सिंह, बैल होतो आणि शत्रूंचा छळ करणारा बनतो. अप्सरा, गंधर्व किंवा कोणताही मर्त्य त्याला हानी पोहोचवू शकत नाही; तो सर्व दिशांना तेजाने चमकतो. कश्यपाने या रत्नाची निर्मिती केली, कश्यपाने ते स्थापन केले. इंद्राने धारण करून विजय मिळवला. देवांनी हजार शक्ती असलेली ही माळ कवच म्हणून तयार केली. कोणीही शत्रुत्वाने, यज्ञाने किंवा अभिचाराने हानी करण्याचा प्रयत्न केला, तर इंद्राने आपल्या वज्राने त्याचा नाश करावा. हे रत्न वळणारे, बलवान, विजयशाली आहे. ते संतती आणि संपत्तीचे रक्षण करो, आणि सर्व प्रकारे कल्याणकारी ठरो. खाली, वर, मागे—कुठूनही शत्रू न येवो, अशी प्रार्थना त्यांनी इंद्राला केली. समोर प्रकाश राहो, असा आशीर्वाद मागितला. आकाश आणि पृथ्वी, सूर्य, इंद्र आणि अग्नी हे माझे कवच असोत; धातरू यांनी माझ्यासाठी हे कवच स्थापन करावे. इंद्र-अग्नीचे हे प्रचंड, भेद न होणारे कवच माझे शरीर सर्वत्र रक्षो, दीर्घायुष्य आणि तेज प्रदान करो. देवांचे दिव्य रत्न आम्हाला सर्व संकटांपासून सुरक्षित ठेवो. स्त्रीच्या रक्षणासाठी, देवांनी एकत्र येऊन, शरीराच्या तीन स्तरांचे संरक्षण करावे. इंद्राने या स्त्रीमध्ये पुरुषार्थ स्थापन करावा, सर्व देवांनी तिच्यासाठी एकत्र यावे, आणि ती शंभर शरदायुष्य जगो, वृद्धत्वातही तिचे दात शाबूत राहोत, असा आशीर्वाद मागितला. नवजात बालकाच्या जन्मावेळी, आईने त्याच्या शरीरावरून जे काही स्वच्छ केले, त्या जन्मचिन्हांवर कोणतेही अपयशाचे नाव चिकटू नये—मळ, अपशकुन, किंवा अपवित्रता त्याला लागू नये, अशी प्रार्थना केली. गवत, कोंडा, टरफले, कवच, चिकट पडदा, झिल्ली, सुरकुत्या, नाळेचा गळा, डोळे मिटणारी शक्ती—हे काहीही त्या बालकाच्या जवळ येऊ नये, त्याच्या मांडीला स्पर्श करू नये, किंवा मध्ये येऊ नये, म्हणून एक औषधी आणि मंत्र तयार केला. वाईट नाव किंवा चांगले नाव—जे काही चिकटवण्याचा प्रयत्न केला जाईल, आम्ही शत्रूंना दूर करतो; चांगले नाव केवळ योग्य इच्छुकांसाठी राहो. काळा, केसाळ, राक्षसी, बुंध्यावर राहणारे किंवा टोकदार नाकाचे—हे सर्व शत्रू तिच्या जननेंद्रिय आणि तोंडाच्या शक्तीने दूर जावोत. घ्राण करणारे, स्पर्श करणारे, मांसभक्षक किंवा चाटणारे—हे भुंकणारे, पिवळे, दात नसलेले शत्रू दूर जावोत. स्वप्नात भाऊ किंवा वडिलांप्रमाणे तिच्यासोबत येणारे, किंवा शृंगधारी, शक्तिहीन—त्यांच्याविरुद्ध मंत्र टिकून राहो. झोपेत पाठलाग करणारे किंवा जागेपणी इच्छा करणारे—सूर्य त्यांच्या सावलीसारखे त्यांना दूर लोटो. जी स्त्री पोरकेपणासारखी किंवा विधवेसारखी केली जाते, त्या अंधकाराचा, कोरड्या अवस्थेचा, औषधीने नाश होवो. जे संध्याकाळी घराभोवती गाढवाप्रमाणे ओरडत नाचतात, कुबड, पोटफुगलेले, वाकडे, काळे किंवा कृश—औषधीच्या सुगंधाने हे रोग आणणारे नष्ट व्हावेत. फाटकी वस्त्रे घालणारे, कुबड, वाकडे, जंगलात नाचणारे, गोंगाट करणारे—हे सर्व येथून दूर जावोत. आकाशातील सूर्यप्रकाश सहन न करणारे, शेळीच्या कातडीत राहणारे, दुर्गंधी, लाल तोंडाचे, माशीप्रमाणे—हे शत्रू आम्ही दूर करतो. जे स्वतःवर जास्त मांस घेऊन फिरतात, स्त्रियांच्या कमरेवर प्रहार करतात—इंद्राने असे राक्षस नष्ट करावेत. पूर्वीप्रमाणेच, शृंग हातात घेऊन, घाणीत राहणारे, मोठ्याने हसणारे, बुंध्यावर प्रकाश करणारे—हे सर्व येथून दूर जावोत. ज्यांचे पाय मागे, टाचा पुढे, चेहरे पुढे, टक्कल, धूरात जन्मलेले, फुगलेले, पुट्ट्या असलेले, पोटफुगलेले, लोखंडी जननेंद्रियाचे, भुकेले—ब्रह्मणस्पतीने त्यांचा नाश करावा. डोळे सैल असलेले, अपंग, शक्तिहीन—हे सर्व शक्तिहीन होवोत; हे औषधी, जी स्त्री तिच्या पतीपासून वेगळी करण्याचा प्रयत्न करतात, त्यांना खाली पाड. अशा रीतीने, मंत्र, देवता, रत्नमाळ आणि औषधी यांच्या संरक्षणाने, त्या कुटुंबाने आणि विशेषतः स्त्रीने, सर्व दुष्ट, शत्रू, रोग आणि अपशकुन यांच्यापासून आपले रक्षण केले आणि दीर्घ, आरोग्यदायी, कल्याणकारी जीवन जगले.