इंद्र आणि सोम यांना उद्देशून एक भक्त प्रार्थना करतो: “हे महाबळवान इंद्रा आणि सोम, दुष्ट कृत्य करणाऱ्यांना खोल काळोख्या खड्ड्यात फेकून द्या, जिथे त्यांना आधार नाही. यापैकी एकही पुन्हा वर येऊ नये; तुमचा प्रचंड कोप त्यांच्यावर प्रबळ होवो.” पुढे तो म्हणतो, “हे इंद्रा आणि सोम, आकाशातून दुष्ट इच्छावानावर वज्राघात करा आणि पृथ्वीवरून त्याच्यावर विनाश पाठवा. पर्वतांमधून सूर्यप्रकाशासारखी तेजस्विता बाहेर काढा, ज्यामुळे तुम्ही फुगलेल्या राक्षसाचा नाश कराल.” तो अजून प्रार्थना करतो, “हे इंद्रा आणि सोम, आकाशातून अग्निने तापवलेल्या दगडासह कठोर प्रहार करा. धारदार, अमर अस्त्रांनी भक्ष करणाऱ्याचा नाश करा; ते गुपचूप विनाशाला जावोत.” ते पुढे म्हणतात, “हे इंद्रा आणि सोम, आमची ही प्रार्थना सर्व बाजूंनी तुम्हाला वेढो, जशी शेतात धावणारी घोडी. मी तुम्हाला यज्ञाच्या पुरोहितांसारखे अर्पण करतो—राजांसारखे तुम्ही हे प्रार्थनांचे यश मिळवा, आणि आम्हाला ज्ञान मिळवून द्या.” ते स्मरण करतात, “विजयी सहकाऱ्यांसह, फसवणूक करणाऱ्यांचा, राक्षसांचा, नियमभंग करणाऱ्यांचा नाश करा. हे इंद्रा आणि सोम, दुष्ट व्यक्तीला सोपी वाट सापडू देऊ नका; शत्रू कधीही आम्हावर आघात करू नये.” पुढे भक्त म्हणतो, “जो वाईट मनाने माझ्यावर लक्ष ठेवतो, खोट्या शब्दांनी मला पाहतो—तो वेगाने वाहणाऱ्या पाण्यात हरवावा, इंद्रा, आणि खोट्यांमध्येच गडप व्हावा; तो कधीच खरं बोलणारा ठरू नये.” “जे शेतातील पिकांचा नाश करणाऱ्यांशी संगत करतात, किंवा जे चांगल्या गोष्टींना आपल्या अर्पणांनी भ्रष्ट करतात—सोम त्यांना सर्पाच्या तावडीत देऊ दे, किंवा विनाशाच्या कुशीत टाकू दे.” “हे अग्नि, जो आमच्या घोड्यांचा, गायींचा, किंवा आमच्या शरीराचा सार चोरू पाहतो—तो शत्रू, चोर, अपहरण करणारा, मार्ग हरवो; त्याचे शरीर व वंश क्षीण होवो.” “तो आमच्यापासून दूर जावो, शरीराने आणि संततीने; तो तिन्ही पृथ्वींपैकी सर्वात खालच्या ठिकाणी फेकला जावो; दिवसा किंवा रात्री मला हानी पोहोचवू इच्छिणाऱ्याचा सारा तेज नष्ट होवो, हे देवांनो.” “जो ज्ञान शोधतो त्याला स्पष्ट विवेक मिळो; भाषेत सत्य आणि असत्य यांचा संघर्ष असतो. यातील जे सत्य आणि धर्मशील आहे, ते सोम रक्षण करतो; असत्याचा तो नाश करतो.” “सोम निरपराधांना किंवा न्याय राखणाऱ्या शासकांना त्रास देत नाही; तो राक्षसांचा आणि खोटारड्यांचा नाश करतो—ते दोघेही इंद्राच्या सामर्थ्याखाली पराभूत होतात.” “जर मी खोटा देव असेन, किंवा मी व्यर्थ देवांना बोलावल असेल, हे अग्नि, तू आम्हाला काय कमी करतोस, हे जातवेदस? जे खोटं बोलतात, ते विनाशात सामील होवोत.” “आजच मी नष्ट होईन, जर मी जादूगार असेन, किंवा मी एखाद्या माणसाच्या आत्म्याला हानी केली असेल; आणि जो मला खोटेपणाने जादूगार म्हणतो, तो आपल्या दहा वीरांपासून वेगळा होवो.” “जो मला जादूगार म्हणतो, किंवा म्हणतो, ‘मी राक्षस आहे,’ त्याला इंद्राने प्रचंड प्रहाराने पाडावे, आणि सर्व प्राण्यांमध्ये सगळ्यात खालच्या स्थानी टाकावे.” “रात्री मुंगूसासारखी दबकत फिरणारी, आपले हानिकारक रूप लपवणारी ती स्त्री, ती तळ नसलेल्या खड्ड्यात पडो; दगडांच्या प्रहारांनी राक्षसाचा नाश होवो.” “हे मरुतगण, पुढे या, राक्षसांना पांगवा, पकडा आणि चिरडून टाका; जे पक्ष्यांसारखे रात्री उडतात, किंवा जे शत्रू यज्ञात देवांच्या जागी बसतात, त्यांचा नाश करा.” “हे इंद्रा, हे सोमपान करणारा, हे दानशूर, आकाशातून दगड खाली लोटा; पूर्व, पश्चिम, वर, खाली—सर्व दिशांनी पर्वताने राक्षसांचा नाश करा.” “हे मांसाहारी, जे इंद्राला हानी पोहोचवू पाहतात, निरपराधांवर आघात करण्यास उत्सुक आहेत; आता, हे शक्रा, निंदकांवर अस्त्र चालवा, वज्र जादूगारांवर पडू द्या.” “इंद्र जादूगारांचा संहारक झाला, अर्पण चोरांना हाकलणारा झाला; शक्रा जसा जंगलातील कुऱ्हाड, तसा तो येवो, राक्षसांचा भांड्यासारखा चुरडून टाको.” “घुबड-राक्षस, कर्कश आवाज करणारा घुबड-राक्षस, मांसाहारी, कोकिळ-राक्षस; गरुड-राक्षस आणि गिधाड-राक्षस—हे इंद्रा, दगडाने राक्षसांचा नाश करा.” “राक्षस, गवत-राक्षस, जोडगोळी व गूढ राक्षस आमच्याजवळ येऊ नयेत; पृथ्वी पृथ्वीवरील, आकाश आकाशातील, आणि द्युलोक द्युलोकातील संकटांपासून आम्हाला वाचवो.” “इंद्रा, नर-जादूगार आणि जादूने फसवणारी स्त्री, यांचा नाश कर; वाकडी मान असलेले, मूळ-देव नष्ट होवोत—सूर्योदयाच्या वेळी ते तुला पाहू नयेत.” “हे इंद्रा आणि सोम, सर्वत्र पहा, जागृत राहा; अस्त्र राक्षसांवर, वज्र जादूगारांवर पडू द्या.” यानंतर, एक रक्षण करणारे अमूल्य रत्न, वीरांसाठी बांधले जाते—शौर्याने युक्त, प्रतिस्पर्ध्यांचा नाश करणारे, धाडसी, रक्षण करणारे, आणि अत्यंत मंगल. हे रत्न शत्रूंचा नाश करणारे, शौर्याने संपन्न, शक्तिशाली, विजयी, टिकाऊ आणि पराक्रमी आहे. वीर हे रत्न घालून पुढे जाऊन शत्रूंना पराभूत करतो. हेच ते रत्न आहे, ज्याने इंद्राने वृत्राचा वध केला; याच्याच सामर्थ्याने ज्ञानी पुरुषांनी असुरांवर विजय मिळवला. या रत्नाने त्याने स्वर्ग आणि पृथ्वी जिंकली; चारही दिशांना वश केले. हे श्राक्त्य रत्न फिरणारे, रक्षण करणारे, सामर्थ्यशाली, चिरडणारे, आणि सार्वभौम आहे—हे सर्व बाजूंनी आपले रक्षण करो. अग्नि, सोम, बृहस्पती, सविता आणि इंद्र यांनी हे घोषित केले आहे. हे देव, माझे पुरोहित, रक्षण करणाऱ्या मंत्रांनी शत्रूंच्या कृत्यांचा पराभव करो. त्यांनी स्वर्ग आणि पृथ्वी लपवली, आणि सूर्याला प्रकट केले. हे देव, माझे पुरोहित, रक्षण करणाऱ्या मंत्रांनी शत्रूंच्या कृत्यांचा पराभव करो. जे श्राक्त्य रत्न आपले कवच करतात, ते सूर्याप्रमाणे आकाशात पोहोचतात, आणि सार्वभौमत्वाने शत्रूंच्या कृत्यांना दूर करतात. या श्राक्त्य रत्नाने, ऋषीच्या बुद्धीने, मी सर्व सैन्यांवर विजय मिळवला आहे; मी राक्षसांना चिरडून टाकतो. आंगिरसांचा, असुरांचा, स्वतःच्या किंवा इतरांनी आणलेल्या सर्व शत्रुत्वपूर्ण कृत्यांचा नाश होवो—हे सर्व नव्वद होड्यांच्या पलीकडे जावोत. देवांनी हे रत्न कवच म्हणून बांधावे: इंद्र, विष्णु, सविता, रुद्र, अग्नि, प्रजापती, परमेष्ठी, विराट, वैश्वानर, आणि सर्व ऋषी. तो वनस्पतींमध्ये श्रेष्ठ आहे, प्राणीमात्रांमध्ये वाघासारखा, पशूंमध्ये रानटी प्राण्यासारखा. मी त्याला शोधला आहे—तो अंतिम रक्षक आहे. जो हे रत्न धारण करतो, तो वाघ, सिंह, बैल, आणि प्रतिस्पर्ध्यांचा छळ करणारा बनतो. ना अप्सरा, ना गंधर्व, ना माणसे त्याला त्रास देऊ शकतात. जो हे रत्न धारण करतो, तो सर्व दिशांना तेजाने चमकतो. कश्यपाने तुला निर्माण केले, कश्यपानेच स्थापन केले. निर्भय इंद्राने तुला धारण करून विजय मिळवला. देवांनी हजार शक्तीचे रत्न कवच बनवले. कोणी शत्रुत्वाने, अभिषेकाने, किंवा यज्ञाने तुला हानी पोहोचवू पाहिल्यास, इंद्राने आपल्या शंभर कड्यांच्या वज्राने त्याला परतवावे. हेच ते फिरणारे, सामर्थ्यशाली, विजयी रत्न आहे. ते संतती आणि संपत्तीचे रक्षण करो, आणि सर्व प्रकारे मंगलकारी असो. खाली, वर, मागे—कुठूनही आमच्यासाठी शत्रू निर्माण होऊ नये. हे इंद्रा, पुढे प्रकाश ठेव; मागे शत्रू निर्माण होऊ देऊ नकोस. अशा प्रकारे, भक्त आपल्या देवांना आणि रक्षण करणाऱ्या रत्नाला सादर करतो, आणि त्यांच्या कृपेने दुष्टांचा नाश, धर्माचा विजय, आणि सर्वत्र मंगलता प्रार्थित करतो.