या कथा अग्निदेवतेच्या तेजस्वी, अमर आणि रक्षण करणाऱ्या रूपाने आरंभ होते. अग्निदेव पृथ्वीच्या अधःस्तरातून वर येतात, मागे आणि पुढे पहारा देतात. त्यांच्या वय न लागणाऱ्या, धारदार ज्वाळा दुष्ट विचार करणाऱ्यांना, अपकार करणाऱ्यांना भस्मसात करतात. मग भक्त विनंती करतो—“हे अग्निदेव, मागे, पुढे, खाली, वर—चारही दिशांनी आपल्या प्रज्ञेने आम्हाला रक्षण करा. जसे मित्र मित्राचे रक्षण करतो, तसे आपण आमच्यासाठी अमर राहा, कारण आपण मर्त्यांमध्येही अमर आहात.” अग्निदेवाला विनंती केली जाते की, त्यांनी आपल्या दृष्टीने, गायींमध्ये, फाटलेल्या खुरांच्या प्राण्यांमध्ये, दुष्टांना ओळखावे. अथर्वणाच्या प्रकाशाने, दैवी तेजाने, असत्य आणि अज्ञान्यांचा नाश करावा. बुद्धिमान आणि सामर्थ्यशाली अग्निदेवाच्या सभोवताली भक्त आपले संरक्षण ठेवतात. दिवसेंदिवस, दृढ सामर्थ्याने, अग्निदेव दुष्टांचा, तोडफोड करणाऱ्यांचा नाश करतात. अग्निदेव आपल्या विषासारख्या ज्वाळांनी, धगधगणाऱ्या, वेगवान जिव्हांनी, दुष्ट राक्षसांचा नाश करतात. त्यांच्या भव्य प्रकाशाने, अग्निदेव तेजस्वीपणे सर्व काही प्रकट करतात, त्यांच्या महानतेने सगळे उघड होते. ते दुष्टांचे कपट तोंडावर परतवतात आणि आपले शिंग वापरून राक्षसांना खाली पाडतात. हे जातवेदास्वरूप अग्निदेव, तुमची ती शिंगे, वय न लागणारी, धारदार अस्त्रांसारखी, प्रार्थनेने पवित्र झालेली—त्यांनी शत्रू, भक्ष्य करणारा आणि जवळ येणारा दुष्ट यांचा नाश करा. आपल्या परतणाऱ्या ज्वाळांनी त्यांना खाली पाडा. अग्निदेव आपल्या तेजस्वी ज्वाळांनी राक्षसांना दूर करतात; ते शुद्ध, तेजस्वी आणि स्तुत्य आहेत. यानंतर, इंद्र आणि सोम यांना आळवले जाते—“हे बलाढ्य इंद्र आणि सोम, राक्षसाला जाळा, हाकलून द्या, त्याचा संहार करा. अंधार वाढवणारे तुम्ही, खोटारड्यांना ऐका, त्यांना खाली पाडा, ठार करा, भक्षकांना दूर करा, थंड करा.” जे दुष्ट विचाराने, लांडग्यासारखे आगीकडे येतात, अशा दुष्टांचा नाश करा. द्वेष करणाऱ्यावर द्वेष ठेवा, मांसभक्षक, भयंकर डोळ्यांचा, प्रार्थनेचा शत्रू, अशक्त राक्षसांचा नाश करा. दुष्कृत्य करणाऱ्यांना गर्तेत, आधार नसलेल्या अंधारात फेकून द्या, त्यापैकी कोणीही पुन्हा वर येऊ नये; तुमचा कोप त्यांच्यावर प्रबळ राहो. इंद्र आणि सोम, स्वर्गातून आघात, पृथ्वीवरून विनाश दुष्टावर पाठवा; पर्वतांमधून सूर्यप्रकाश बाहेर काढा, त्याने फुगलेल्या राक्षसाचा नाश करा. स्वर्गीय आघात, अग्नीने तापवलेल्या दगडांनी दुष्टावर पाठवा; धारदार, वय न लागणाऱ्या अस्त्रांनी भक्षकांचा नाश करा; ते शांतपणे विनाशाकडे जावोत. हे इंद्र आणि सोम, आमची ही प्रार्थना सर्व बाजूंनी तुम्हाला व्यापो, जसे शर्यतीतील वेगवान घोडा. मी तुम्हाला यज्ञाच्या पुरोहितांसारखी ही अर्पण करतो—राजांसारखे तुम्ही या प्रार्थना जिंकून ज्ञान मिळवा. विजयी सहकाऱ्यांसह, फसवणूक करणाऱ्यांचा, राक्षसांचा, तोडफोड करणाऱ्यांचा नाश करा. दुष्कृत्य करणाऱ्यांना सहज मार्ग मिळू देऊ नका; शत्रू कधीच आमच्यावर आक्रमण करू नये. जो कोणी वाईट मनाने, खोटी वाणी वापरून मला पाहतो, तो वाहत्या पाण्यात वाहून जावा, खोट्यांमध्ये हरवून जावा, तो बोलणारा राहू नये. जे पिकांचे नाश करणाऱ्यांशी संग करतात, किंवा स्वतःच्या अर्पणांनी शुभ गोष्टी भ्रष्ट करतात, त्यांना सोम सर्पाकडे सुपूर्त करो, किंवा विनाशाच्या कुशीत टाको. जो कोणी आमच्या घोड्यांचे, गायींचे किंवा देहाचे सार लुबाडतो, तो शत्रू, चोर, हरवून जावो; त्याचे शरीर आणि संतती कमी होवो. तो शरीराने आणि संततीने दूर जावो; तीन पृथ्वींपैकी तळाला टाकला जावो; दिवसा किंवा रात्री मला हानी पोहोचवू इच्छिणाऱ्याचा सारा वैभव कोमेजून जावो. जो ज्ञान शोधतो त्याला स्पष्ट विवेक मिळो; सत्य आणि असत्य वाणीमध्ये स्पर्धा करतात. जे सत्य आणि अधिक धर्मशील, त्याचे संरक्षण सोम करतो; असत्याचा नाश करतो. सोम निरपराधांना किंवा न्यायप्रिय शासकांना हानी पोहोचवत नाही; तो राक्षसाचा, खोटारड्याचा नाश करतो—ते दोघे इंद्राच्या शक्तीसमोर पराभूत होतात. “जर मी खोटा देव असेन, किंवा व्यर्थपणे देवांना आळवले असेन, हे अग्नी, जातवेदास, मग तुम्ही आम्हाला काय नावे लावता? फसवणूक करणारे विनाशात सामील होवोत.” “आज मी जादूगार असेन, किंवा मी एखाद्याच्या आत्म्याला हानी पोहोचवली असेल, तर मी नष्ट होवो; आणि जो मला खोटेपणाने जादूगार म्हणतो, तो आपल्या दहा वीरांपासून वेगळा होवो.” “जो मला जादूगार म्हणतो, किंवा स्वतःला राक्षस म्हणतो, त्यावर इंद्र प्रचंड आघात करो, आणि सर्व प्राण्यांमध्ये तळाला टाको.” “रात्री मुंगुसासारखी रेंगाळणारी, आपले हानिकारक रूप लपवणारी ती स्त्री, ती तळहात नसलेल्या गर्तेत पडो; दगडांनी राक्षसांचा नाश होवो.” “मरुतगण, पुढे या, राक्षसांना पिटाळा, पकडा आणि नष्ट करा; जे पक्ष्यांसारखे रात्री उडतात, किंवा यज्ञात देवांच्या जागी बसलेले शत्रू आहेत, त्यांनाही नष्ट करा.” “इंद्रा, सोमपान करणारा, उदार, तू स्वर्गातून दगड खाली घाल, पूर्व, पश्चिम, खाली, वर—राक्षसांना पर्वताने ठेच.” “हे मांसभक्षक, इंद्रावर हल्ला करण्यासाठी फिरतात, निरपराधांवर आक्रमण करतात; आता, शक्रा, शाप देणाऱ्यांवर अस्त्र सोड, वज्र जादूगारांवर पडू दे.” इंद्र जादूगारांचा संहारक झाला, अर्पण चोरणाऱ्यांना हाकलणारा झाला; शक्रा, जसे कुऱ्हाड जंगलात झाडे तोडते, तसे तो राक्षसांवर येवो, त्यांना भांडे फोडल्यासारखे फोडो. घुबडरूपी, किंकाळी घुबड, मांसभक्षक, कोकीळराक्षस, गरुडराक्षस, गिधाडराक्षस—हे इंद्रा, दगडाने राक्षसांचा नाश कर. राक्षस, नळराक्षस, जोडगोळी किंवा गोंधळ घालणारे आमच्याजवळ येऊ नयेत; पृथ्वीने पृथ्वीवरील, अंतरिक्षाने आकाशातील, आणि आकाशाने दैवी संकटांपासून आमचे रक्षण करावे. इंद्रा, नरजादूगार आणि मायावी स्त्री यांचा नाश कर; वाकड्या मुळांचे देव नष्ट होवोत—सूर्योदयाच्या वेळी ते तुला पाहू नयेत. इंद्र आणि सोम, सर्वत्र पहा, जागे रहा; अस्त्र राक्षसांवर, वज्र जादूगारांवर पडू द्या. यानंतर, एक अमूल्य रक्षण करणारे ताईत वीरासाठी बांधले जाते—शूर, प्रतिस्पर्ध्यांचा नाश करणारे, धैर्यशील आणि कल्याणकारी. हे रत्न शत्रूंचा नाश करणारे, बलवान, विजयी, टिकून राहणारे आणि प्रखर आहे. वीर या रत्नाने पुढे सरसावतो, शत्रूंना सामोरे जातो आणि त्यांचा पराभव करतो. याच रत्नाने इंद्राने वृत्राचा वध केला; याच्याच साहाय्याने ज्ञानी पुरुषाने असुरांवर विजय मिळवला. याच्याच बळावर त्याने स्वर्ग आणि पृथ्वी जिंकली; चारही दिशांमध्ये तो सर्वत्र विजयी झाला. हे स्राक्त्य रत्न एक फिरणारे ताईत आहे—रक्षण करणारा, बलवान, दडपणारा आणि सार्वभौम. ते आमचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो. अग्नी, सोम, बृहस्पती, सविता आणि इंद्र यांनी हे जाहीर केले आहे. हे माझे देव, माझे पुरोहित, रक्षण करणाऱ्या ताईतांनी शत्रूंच्या कृत्यांचा पराभव करो. त्याने आकाश आणि पृथ्वी लपवली, सूर्याला प्रकट केले. हे देव, माझे पुरोहित, रक्षण करणाऱ्या ताईतांनी शत्रूंच्या कृत्यांचा पराभव करो. जे स्राक्त्य रत्न आपले कवच करतात, ते सूर्याप्रमाणे आकाशात चढतात आणि सार्वभौम होऊन शत्रूंच्या कृत्यांना दूर करतात. अशा प्रकारे, अग्नी, इंद्र, सोम आणि इतर देवतांची कृपा, तेज, आणि रक्षण भक्तांच्या सर्व बाजूंनी नित्य जागृत असते, दुष्टांचा नाश करते, आणि भक्ताला विजय, कल्याण व अमरत्व प्राप्त करून देते.